Είμαστε οι απολωλότες μιας μακρυνής εποχής, από μια χώρα που προϋπήρχε όλων των χωρών. Επιζήσαμε άλλοι σε κορφές και βουνοπλαγιές, κι άλλοι χαμένοι μέσα σε σπήλαια, στους πρόποδες, κοντά στις πεδιάδες.
Παλιά, χορεύαμε μαζί με τους Γαλαξίες. Τώρα, κάτω από αυτόν τον εξαθλιωμένο κόσμο, κοιμάται στις αγκάλες του Μορφέως, ο Μέγας Θυμός, ναρκωμένος βαθειά, αλλά τυλιγμένος στα Όνειρα.
Το ίδιο και η Μεγάλη Θλίψη, ναρκωμένη αλλά συνεχώς θρηνούσα. Η Αρχαία Ηδονή, τιθασευμένη, αλλά και καταιγιστική και θυελλώδης. Ο κουρελιασμένος Έρως, ξυλιασμένος αλλά μέσα του διάπυρος.
Είναι η ζωή αυτό που μέσα μας εξεγείρεται. Σα μία παλίρροια φουσκώνουμε κι επισκεπτόμαστε τους αποκλεισμένους ανθρωπάκους από σπίτι σε σπίτι.
Καταστρέφουμε και κουρσεύουμε. Καμμιά πόρτα δεν μπορεί να μας κρατήσει απ’ έξω, κανένας σύρτης και κανένα μάνταλο δεν μπορεί να μας τρομάξει ώστε να πισωγυρίσουμε.
Μέσα από τις χαραμάδες, σα φίδια χρυσαφιά γλυστράμε, περνώντας από τα κλειδώματα σαν τον αγέρα του λυσσομανά.
Είμαστε ο φλεγόμενος Πόνος, ο εκρηγνυόμενος Έρωτας.
Ανάμεσα στους υποτιθέμενους «Δυνατούς» τούτου του κόσμου, επικρατεί πλήρης άγνοια για την ύπαρξη και το ποιόν μας.
Δεν έχουμε όνομα, δεν φοράμε ετικέτες, μήτε επουράνιες, μήτε γήινες.
Δεν μας ξέρουν ΠΟΥΘΕΝΑ.
Γιατί η αληθινή μας πατρίδα, είναι έξω από το Μεγάλο Πέρασμα, γιατί σαν αθόρυβη βροχή πέφτουμε από τον ουρανό, σαν την υγρή ομίχλη αναδυόμαστε από το χώμα.
Αποστολή μας να εξευτελίσουμε τη «δύναμη» όλων των λεγόμενων «Δυνατών» τούτου του πλανήτη.
Η γελοία «δύναμή» τους, δεν δέχτηκε ακόμα στο πετσί της τις προκαταρκτικές δαγκωματιές της οργής μας. Μιας οργής που δεν μπορεί να περιγραφεί με λέξεις πάνω στο χαρτί, μέσα σε μικροfilms, ή πάνω στις οθόνες των computers.
Οι αριθμοί μας, οι δικοί μας αριθμοί, δεν γίνονται από αυτούς κατανοητοί, μήτε τα ιερά σύμβολά μας. Οι σκιές μας επίσης, μοιάζουνε καταπληκτικά με όλες τις υπόλοιπες σκιές αυτού του κόσμου.
Κατοικίες κι ορμητήριά μας, είναι οι χώρες μέσα στις χώρες, τα άγρια σκηνικά πίσω από τις βιτρίνες των μητροπόλεων, χώροι που η επίγεια ψευδεξουσία δεν τολμά να μολύνει με τα ρυπαρά πέλματά της, πανικόβλητη εκ γεννετής, ακόμα και στην σκέψη της ύπαρξης των συνθετικών στοιχείων του δημιουργικού Χάους.
Το αίμα μας, είναι το αίμα της Έκστασης. Η ψυχή μας, η ψυχή της απεριόριστης Ηδονής. Η λύσσα μας, η λύσσα του Άγριου.
Για μια ακόμα φορά, οι Αρχαίοι Εραστές του Άγριου, μέλλουν να πορευτούν περήφανα πάνω στην χωμάτινη κρούστα της Γης, κι εκείνο που οι πομπές, οι στράτες και οι τελετουργικοί μας χοροί θα προδρομήσουν, δεν είναι άλλο παρά η καθολική ανάσταση των ΚΑΘΕ ΕΙΔΟΥΣ νεκρών.
Είμαστε ένα αίμα με τους Προγόνους σας, τους Αρχαίους «Άγριους».
Εσείς όμως, μολυνθήκατε από την αηδιαστική πανούκλα του ψευτοπολιτισμού των εξουσιανθρώπων.
Το κορμί σας, ανυπομονεί και ποθεί να ακολουθήσει τις επερχόμενες ορδές των Αρχαίων «Άγριων» που θα κατακλύσουν τον πλανήτη, μα τα δυστυχισμένα μυαλά σας παραμένουν δαμασμένα, ευνουχισμένα κι «εκπολιτισμένα».
Κι ΕΚΕΙ θα δοθεί η Μεγάλη και Τελεσίδικη Μάχη του πολέμου που μέλλει να σημάνει το τέλος της σύγχρονης Προ-Ιστορίας.
Γιατί ο «πολιτισμός» που εσείς προσκυνήσατε, είναι ενάντιος σε αυτή την ίδια την Φύση.
Όταν οι Αρχαίοι «Άγριοι» εξεγερθούν και χαιρετήσουν τ’ άστρα, η Μεγάλη Σύγκρουση θα αρχίσει αστραπιαία και θα τελειώσει στη στιγμή, ενώνοντας τον κόσμο ολόκληρο ΠΑΝΤΟΤΙΝΑ...
(του Feral Faun)
Από το Διιπετές # 3 Μαιμακτηριών Μήνας του 1992ου έτους –σύμφωνα με τον χριστιανικό τρόπο χρονολόγησης.
Με μια απίστευτη επιστολή γεμάτη μίσος… απάντησε στις επιστημονικές θεωρίες του κορυφαίου επιστήμονα του πλανήτη, καθηγητή του Κέμπριτζ Στίβεν Χόκινγκ, ο …«καλός χριστιανός» και …«άνθρωπος του Θεού» Μητροπολίτης Σεραφείμ Πειραιώς.
Αυτή τη φορά στο στόχαστρο του ιερέα, γνωστού για τις ακραίες του απόψεις, μπήκε ο Στήβεν Χόκινγκ που πρόσφατα είχε δηλώσει πως βάσει των θεωριών του για τη δημιουργία της ύλης, δεν πιστεύει πως υπάρχει θεός, κάτι που απλά είναι η άποψή του… και κανείς προφανώς δεν έχει δικαίωμα να θίξει τον άλλον για τα πιστεύω του… πόσο μάλλον με συνεχείς αναφορές στην αναπηρία του άλλου που δείχνει αν μη τι άλλο και το ποιόν του …«ανθρώπου»-«καλού χριστιανού»…
Με ένα μακροσκελές κείμενο, ο Σεραφείμ επιχείρησε να απαντήσει στις επιστημονικές θεωρίες του διακεκριμένου επιστήμονα, που συγκεταλέγεται στους κορυφαίους όλων των εποχών. Αυτό που όμως προκαλεί αίσθηση στο κείμενο είναι η συνεχής και επαναλαμβανόμενη αναφορά από τον Μητροπολίτη στην κατάσταση της υγείας του Χόκινγκ:
«Με αφορμή τον συνεχιζόμενο θόρυβο που έχει προκαλέσει διεθνώς η κυκλοφόρησις του τελευταίου βιβλίου του …παραπληγικού Βρετανού αστροφυσικού Stephen Hawking...», σημειώνει στην αρχή της ανακοίνωσής του ο κ. Σεραφείμ, ο οποίος στη συνέχεια αφιερώνει ολόκληρη παράγραφο με επιμονή στο πρόβλημα της υγείας του κ. Χόκινγκ.
«Ο συγκεκριμένος παραπληγικός Βρετανός επιστήμων είναι απολύτως συμπαθής ιδιαιτέρως διότι ευρίσκεται εις μίαν δραματικήν κατάστασιν υγείας απεικονιζομένην εις δημοσιευθέντα φωτογραφικά στιγμιότυπα, απολύτως καθηλωμένος και επικοινωνών με ηλεκτρονικήν φωνήν, που επιφέρει την κατανόησιν διά την συμπλεγματικότητα και τραγικότητα των απόψεών του που αδίκως βεβαίως ενοχοποιούν ουσία τον Τρισάγιον Θεόν διά την δυσχερεστάτην θέσιν της υγείας του...», ισχυρίζεται ο Ιεράρχης.
Η απίστευτη επιστολή του Σεραφείμ καταλήγει μάλιστα: «το ελαφρυντικό της συγχύσεως του νοός του, από την αφόρητο σωματική δυστυχία του»…
πηγή: Το κουτί της Πανδώρας
Η Ελληνική μύησις κατά την έκφρασιν και το κάλλος υπερέβη πάσαν άλλην μύησιν.
Εάν ανεγεννάτο η Ελληνική μύησις θα εφώτιζε ως πνευματικός Ήλιος και το πνεύμα της ανθρωπότητος θα είχε παύσει να αναπαύεται εις το σκότος.
Αφού όμως το πνεύμα με έφερε επί της Ελληνικής μυήσεως, συγχωρήσατε να είπω ακόμη δύο λέξεις.
Εάν αναγεννάτο η Ελληνική μύησις, η ομίχλη, η οποία κρατεί επί των διανοιών των ιθυνόντων τους σημερινούς κόσμους θα είχε διαλυθεί και πανταχού θα επεκράτει πνεύμα ειρήνης.
Η Ελληνική μύησις, η οποία ανέπτυξε τόσους σοφούς, αυτή η οποία ενέπνευσε την ανέγερσιν του Ναού της Ουρανίας Παρθένου Αθηνάς θα είχε, εάν επιζούσε, ανεγείρει άπειρα παρόμοια μνημεία κάλλους και δόξης και σύμπασα η ανθρωπίνη ψυχή θα προσήρχετο σεμνή να προσφέρει την λατρείαν της.
Τα πάθη της Δύσεως θα προσέκρουαν προ των βελών του Ουρανίου Απόλλωνος και όλον εκείνον το αίσχος του Χριστιανισμού, το οποίον εξηπλώθη επί του κόσμου και τον διέφθειρε θα διελύετο και δεν θα μετεφέρετο και εδώ εις την Ελλάδα και πανταχού η μύησις του εγκλήματος.
Τα αίσχη της νεωτέρας Ρώμης, η οποία περικλείει εις θρησκευτικά της μουσεία ιερά αγάλματα των Θεών θα εξέλιπαν και θα ίσταντο αυτά εις τας θέσεις των επιβάλλοντα σεβασμόν προς πάσαν ψυχήν και αγάπην προς την Φύσιν και το πνεύμα της.
Αίσχος υβρισταί του κάλλους και της λατρείας της Φύσεως.
Αι ιεραί προμετωπίδες του Παρθενώνος θα ήτο το προσκύνημα πάσης ψυχής και το έμβλημα πάσης σωματικής δόξης.
Λησταί και βέβηλοι Ελγίνοι δεν θα υπήρχον.
Αίσχος εις σέ Αλβιών (Αγγλία), διότι έχεις τοιαύτη ιστορία! Ίσως αυτή θα είναι η μέλλουσα καταδίκη σου!
Και θα είναι, διότι
η Ελληνική μύησις θα ανατείλει!
Δεν γνωρίζω πότε
αλλά θα ανατείλει
και τότε η Ελλάς
θα καταστεί
το προσκύνημα
πάσης Ψυχής!
[(Σπυρίδων Νάγος)]
Βιβλιοθήκης Ιστορικής
ΒΙΒΛΟΣ Ε '
[(περί Ηλίου, Ρόδου και Ηλιάδων, Ελληνισμού Αιγύπτου
Ελληνισμού Φοινίκης (και ουσιαστικά παγκοσμίου Ελληνισμού -ΗΛΙΑΣΜΟΥ HELL ΙΑΣΜΟΥ-),
προελεύσεως γραφής, γνώσεων, τεχνολογίας, και περιοδικών καταστροφών που οδηγούν στην άγνοια)]
[...]
[(βιβλ. E', στ. ΝΕ'
<=> E, E E
<=> 5, 55)]
Την δε νήσον
την ονομαζομένην Ρόδον
πρώτοι κατώκησαν
οι προσαγορευόμενοι Τελχίνες ·
[Την δε νήσο
την ονομαζόμενη Ρόδο
πρώτοι κατοίκησαν
οι λεγόμενοι Τελχίνες · ]
[(Τελχίνες <=> Τεχνίλες,
αναγραμματισμός)]
ούτοι δ'
ήσαν υιοί μεν Θαλάττης,
ως ο μύθος παραδέδωκε,
μυθολογούνται δε
μετά Καφείρας
της Ωκεανού θυγατρός
εκθρέψαι Ποσειδώνα,
Ρέας αυτοίς
παρακαταθεμένης το βρέφος.
[αυτοί δε
ήταν γιοί μεν της Θάλασσας,
ως ο μύθος παρέδωσε,
μυθολογείται δε
οτι μαζί με την Καφείρα
την κόρη του Ωκεανού
εξέθρεψαν τον Ποσειδώνα,
αφού η Ρέα σε αυτούς
εμπιστεύθηκε το βρέφος.]
[(η... Καφείρα
σε άλλη διάλεκτο
γίνεται
Καβείρα,
συνεπώς εδώ αποκαλύπτεται
συνάφεια των Τελχινών
με τους Καβείρους.)]
γενέσθαι δ' αυτούς
και τεχνών τινων ευρετάς
και άλλων των χρησίμων
εις τον βίον των ανθρώπων
εισηγητάς.
[έγιναν δε αυτοί
και κάποιων τεχνών ευρετές
(επινοητές-εφευρέτες),
και άλλων χρήσιμων
στον βίο των ανθρώπων
"εισηγητές".]
αγάλματά τε θεών
πρώτοι κατασκευάσαι λέγονται,
και τινα των αρχαίων αφιδρυμάτων
απ' εκείνων επωνομάσθαι ·
[και αγάλματα θεών
πρώτοι οτι κατασκεύασαν λέγεται,
και κάποια των αρχαίων ιδρυμάτων
απο εκείνους επονομάστηκαν · ]
παρά μεν γαρ Λινδίοις
Απόλλωνα Τελχίνιον προσαγορευθήναι,
παρά δε Ιαλυσίοις
Ήραν και Νύμφας Τελχινίας,
παρά δε Καμειρεύσιν
Ήραν Τελχινίαν.
[διότι απο μεν τους Λινδίους
ο Απόλλων "Τελχίνιος" προσαγορεύτηκε,
απο δε τους Ιαλυσίους
η Ήρα και οι Νύμφες "Τελχίνιες" (προσαγορεύτηκαν),
απο δε τους Καμειρίους
η Ήρα "Τελχινία" (προσαγορεύτηκε).]
[(Λίνδος, Ιαλυσός, Κάμειρος
είναι αρχαίες πόλεις της Ρόδου.
Απο εδώ προκύπτει
οτι Ολύμπιοι <=> Τελχίνες
και τ' ανάπαλιν.)]
λέγονται δ' ούτοι
και γόητες γεγονέναι
και παράγειν ότε βούλοιντο
νέφη τε και όμβρους και χαλάζας,
ομοίως δε
και χιόνα εφέλκεσθαι ·
[λέγεται δε για αυτούς
και γόητες (γητευτές, μάγοι) οτι ήταν
και παρήγαν όποτε ήθελαν
σύννεφα και βροχές και χαλάζι,
όμοια δε
και χιόνι έλκυαν · ]
[(έλκυαν προς το έδαφος,
προκαλούσαν χιονόπτωση.
εδώ αναφέρεται
και "επιστήμη"
και "τεχνολογία"
και "μαγεία",
όροι που σε εκείνο
το σημείο "χρόνου"
και σημείο "τόπου"
είναι ένα.)]
ταύτα δε
καθάπερ
και τους μάγους ποιείν
ιστορούσιν.
[αυτά δε,
ακριβώς οτι
και τους μάγους οτι έκαναν
εξιστορούν.]
αλλάττεσθαι δε
και τας ιδίας μορφάς,
και είναι φθονερούς
εν τη διδασκαλία των τεχνών.
[άλλαζαν δε
και τις μορφές τους,
και ήταν φθονεροί
στη διδασκαλία των τεχνών.]
Ποσειδώνα δε
ανδρωθέντα
ερασθήναι Αλίας
της των Τελχίνων αδελφής,
και μιχθέντα {ταύτη}
γεννήσαι παίδας
έξ μεν άρρενας,
μίαν δε θυγατέρα
Ρόδον,
αφ' ης
την νήσον ονομασθήναι.
[Όταν δε ο Ποσειδών
έγινε άνδρας,
ερωτεύτηκε την Αλία
την αδελφή των Τελχινών,
και αφου "εμίχθη" {με αυτή}
γέννησε παιδιά
έξι μεν αρσενικά,
μία δε θυγατέρα
την Ρόδο,
απο την οποία
η νήσος ονομάστηκε.]
γενέσθαι δε
κατά τον καιρόν τούτον
εν τοίς προς έω μέρεσι της νήσου
τους κληθέντας γίγαντας ·
[έγιναν (γεννήθηκαν) δε
κατά τον καιρό αυτό
προς τα ανατολικά μέρη της νήσου
οι αποκληθέντες γίγαντες · ]
ότε δη
και Ζευς λέγεται
καταπεπολεμηκώς Τιτάνας
ερασθήναι μιάς των νυμφών
Ιμαλίας ονομαζομένης,
και τρεις εξ αυτής τεκνώσαι παίδας,
Σπαρταίον,
Κρόνιον,
Κύτον.
[τότε λοιπόν
και ο Ζευς λέγεται
οτι καταπολεμώντας τους Τιτάνες
ερωτεύτηκε μία απο τις νύμφες
την ονομαζόμενη Ιμαλία,
και τρια απο αυτήν έκανε παιδιά,
τον Σπαρταίο,
τον Κρόνιο,
και τον Κύτονα.]
[(Ιμαλία :
απο την οποία
και ο όρος "Ιμαλάϊα",
εφόσον η νύμφη
προφέρεται και έτσι,
γραφομένη "Imalia")]
κατά δε
την τούτων ηλικίαν
φασίν Αφροδίτην
εκ Κυθήρων κομιζομένην εις Κύπρον
και προσορμιζομένην τη νήσω
κωλυθήναι υπό των Ποσειδώνος υιών,
όντων υπερηφάνων και υβριστών ·
[όταν δε
αυτοί ενηλικιώθηκαν
λένε οτι η Αφροδίτη
απο τα Κύθηρα ερχόμενη στην Κύπρο
και ενώ άραζε στο νησί
εμποδίστηκε απο τους υιούς του Ποσειδώνα,
οι οποίοι ήταν υπερήφανοι και υβριστές · ]
[(Η Αφροδίτη
που είχε γεννηθεί στα Κύθηρα
απο το αίμα των γεννητικών οργάνων
του Θεού Ουρανού
που έκοψε ο Κρόνος,
και έπεσαν στην θάλασσα.
Άρα το κείμενο αναφέρεται
πάρα πολύ παλιά,
τότε που άρχισαν
οι γεννήσεις των ψυχών
σε υλικά σώματα.
Αυτό Συμβολίζει
το σημείο αυτό του Μύθου,
οτι μέρος του Θείου
με παρέμβαση του Κρόνου (Χρόνου),
"καταδικάζεται" πλέον να "ζει" στην ύλη,
με την επενέργεια της Αφροδίτης,
του Έρωτος που οδηγεί στις υλικές γεννήσεις.)]
της δε θεού
δια την οργήν
εμβαλούσης αυτοίς μανίαν,
μιγήναι αυτούς βία τη μητρί
και πολλά κακά
δραν τους εγχωρίους.
[η δε θεά
εξ αιτίας της οργής
ενέβαλε σε αυτούς μανία,
και αυτοί βίασαν την μητέρα τους
και πολλά κακά
έκαναν στους εγχωρίους.]
Ποσειδώνα δε
το γεγονός αισθόμενον
τους υιούς κρύψαι κατά γης
δια την πεπραγμένην αισχύνην,
ους κληθήναι
προσηώους δαίμονας ·
[Ο Ποσειδώνας δε
όταν συναισθάνθηκε το γεγονός
έκρυψε τους γιούς κατά γης
για το πεπραγμένο αίσχος,
οι οποίοι εκλήθησαν
"προσηώοι δαίμονες" · ]
[(προς την ηώ
δηλ. ανατολικοί)]
Αλίαν δε
ρίψασαν εαυτήν εις την θάλατταν
Λευκοθέαν ονομασθήναι
και τιμής αθανάτου τυχείν
παρά τοις εγχωρίοις.
[η Αλία δε
αφού έριξε τον εαυτό της στη θάλασσα
Λευκοθέα ονομάστηκε
και τιμής αθανάτου έτυχε
απο τους εγχωρίους.]
Xρόνω δ' ύστερον
προαισθομένους τους Τελχίνας
τον μέλλοντα γίνεσθαι κατακλυσμόν
εκλιπείν την νήσον
και διασπαρήναι.
[Χρόνο δε ύστερα
(πολύ καιρό μετά)
προαισθανόμενοι οι Τελχίνες
τον μέλλοντα που θα γινόταν κατακλυσμό
εγκατέλειψαν την νήσο
και διεσπάρησαν
(σε άλλα μέρη).]
Λύκον δ'
εκ τούτων
παραγενόμενον εις την Λυκίαν
Απόλλωνος Λυκίου ιερόν ιδρύσασθαι
παρά τον Ξάνθον ποταμόν.
[Ο Λύκος δε
απο αυτούς
φτάνοντας στην Λυκία
Απόλλωνος Λυκίου ιερό ίδρυσε
δίπλα στον Ξάνθο ποταμό.]
του δε
κατακλυσμού γενομένου
τους μεν άλλους διαφθαρήναι,
της δε νήσου δια την επομβρίαν
επιπολασάντων των υγρών
λιμνάσαι τους επιπέδους τόπους,
[όταν δε
έγινε ο κατακλυσμός
τους μεν άλλους (τόπους) διέφθειρε
(έφθειρε, κατέστρεψε),
στην δε νήσο εξ αιτίας της βροχής
τα υγρά πλημμυρίζοντας
λίμνασαν στους επίπεδους τόπους, ]
ολίγους δ'
εις τα μετέωρα της νήσου
συμφυγόντας διασωθήναι ·
εν οις υπάρχειν
και τους Διός παίδας.
[λίγοι δε (άνθρωποι)
στα μετέωρα (ψηλά βουνά) της νήσου
που κατέφυγαν διασώθηκαν ·
μεταξύ αυτών υπάρχουν
και τα παιδιά του Διός.]
Ήλιον δε
κατά μεν τον μύθον
ερασθέντα της Ρόδου
την τε νήσον
απ' αυτής ονομάσαι Ρόδον
και το επιπολάζον ύδωρ αφανίσαι ·
[Ο Ήλιος δε
κατά μεν τον μύθο
ερωτεύτηκε την Ρόδο
και την νήσο
απο αυτήν ονόμασε Ρόδο
και το νερό που την πλημμύριζε αφάνισε · ]
ο δ'
αληθής λόγος
οτι
κατά την εξ αρχής σύστασιν της νήσου
πηλώδους ούσης
έτι και μαλακής,
τον ήλιον
αναξηράναντα την πολλήν υγρότητα
ζωογονήσαι την γην,
και γενέσθαι
τους κληθέντας απ' αυτού Ηλιάδας,
επτά τον αριθμόν,
και {τους} άλλους ομοίως
λαούς αυτόχθονας.
[ο δε
αληθής λόγος
είναι οτι
κατά την εξ αρχής δημιουργία της
η νήσος ήταν πηλώδης
και ακόμη μαλακή,
και ο ήλιος
αποξηραίνοντας την πολλή υγρότητα
ζωογόνησε τη γη,
και έγιναν
οι ονομασμένοι απο αυτόν Ηλιάδες,
επτά στον αριθμό,
και {οι} άλλοι με όμοιο τρόπο
αυτόχθονες λαοί.]
ακολούθως δε
τούτοις νομισθήναι την νήσον
ιεράν Ηλίου
και τους μετά ταύτα γενομένους Ροδίους
διατελέσαι περιττότερον των άλλων θεών
τιμώντας τον Ήλιον
ως αρχηγόν του γένους αυτών.
[ακολούθως δε
αυτοί νόμισαν την νήσο
ιερή του Ηλίου
και οι μετά απο αυτά γεννημένοι Ρόδιοι
θεώρησαν οτι πρέπει
να τιμούν περισσότερο απο τους άλλους θεούς
τον Ήλιο
ως αρχηγό του γένους τους.]
είναι δε
τους επτά υιούς
Όχιμον,
Κέρκαφον,
Μάκαρα,
Ακτίνα,
Τενάγην,
Τριόπαν,
Κάνδαλον,
θυγατέρα δε μίαν,
Ηλεκτρυώνην,
ην έτι
παρθένον ούσαν
μεταλλάξαι τον βίον
και τιμών τυχείν
παρά Ροδίοις ηρωικών.
[έλεγαν δε
τους επτά γιούς
Όχιμον
[(Όχιμον <=> Όχ Ημών,
αυτόν κάποιοι έπειτα τον είπαν και Οχ,
"OCH Planetary Spirit of the Sun")],
Κέρκαφον,
Μάκαρα,
Ακτίνα,
Τενάγην,
Τρίοπαν,
Κάνδαλον
[(7 "πλανήτες"
οι παραδοσιακά "χειριζόμενοι" μυστικιστικά,
7 τα τσάκρας-ενεργειακά κέντρα ανθρώπινου σώματος,
κλπ Επτάδες)],
θυγατέρα δε μία,
Ηλεκτρυώνη
[(η ενέργεια
που αφορά όλη την... 7άδα)],
η οποία ακόμη παρθένος ούσα
μεταλλάχθη (πέθανε)
και τιμές ετύγχανε απο τους Ροδίους ηρωϊκές.
[(στην... αρχαιότητα
λέγαμε τον θάνατο
μετάλλαξη, μετ-αλλαγή,
ερευνήστε λεξικά
και αρχαία κείμενα
προς επαλήθευσιν.)]
ανδρωθείσι δε τοις Ηλιάδαις
ειπείν τον Ήλιον,
οτι οίτινες αν Αθηνά θύσωσι πρώτοι,
παρ' εαυτοίς έξουσι την θεόν ·
το δ' αυτό λέγεται διασαφήσαι
τοις την Αττικήν κατοικούσι.
[όταν ανδρώθηκαν δε οι Ηλιάδες
ο Ήλιος τους είπε,
οτι εκείνοι που στην Αθηνά θυσιάσουν πρώτοι,
για τον εαυτό τους θα έχουν την θεά ·
το ίδιο λέγεται οτι είχε υποσχεθεί
στους κατοικούντες την Αττική.]
διό και φασι
τους μεν Ηλιάδας
δια την σπουδήν
επιλαθομένους ενεγκείν πυρ
επιθείναι τα θύματα,
τον δε τότε βασιλεύοντα των Αθηναίων Κέκροπα
επί του πυρός θύσαι ύστερον.
[για αυτό και λένε
οτι οι μεν Ηλιάδες
απο βιασύνη
ξέχασαν να βάλουν πυρ
κάτω απο τα θύματα,
ο δε τότε βασιλεύς των Αθηναίων Κέκροπας
με πυρ θυσίασε ύστερα (πρώτος).]
διόπερ φασί
διαμένειν μέχρι του νυν
το κατά την θυσίαν ίδιον εν τη Ρόδω,
και την θεόν εν αυτή καθιδρύσθαι.
[γι' αυτό λένε
οτι έχει μείνει μέχρι τώρα
το κατά την θυσία χαρακτηριστικό στη Ρόδο,
και τη θεά σε αυτή να εγκαθιδρύουν.]
περί μεν ουν
των αρχαιολογουμένων παρά Ροδίοις
ούτω τινές μυθολογούσιν ·
εν οις εστι και Ζήνων
ο τα περί ταύτης συνταξάμενος.
[σχετικά μεν λοιπόν
με όσα αρχαιολογούνται για τους Ροδίους,
έτσι κάποιοι μυθολογούν ·
μεταξύ αυτών είναι και ο Ζήνων
ο οποίος τα περί αυτής
έχει συντάξει.]
οι δ' Ηλιάδαι
διάφοροι γενηθέντες
των άλλων
εν παιδεία διήνεγκαν
και μάλιστ' εν αστρολογία.
[οι δε Ηλιάδες
πολλοί αφού έγιναν
περισσότερο απο τους άλλους
στην παιδεία διακρίθηκαν
και μάλιστα στην αστρολογία.]
εισηγήσαντο δε
και περί της ναυτιλίας πολλά
και τα περί τας ώρας διέταξαν.
[εισηγήθηκαν δε
και σχετικά με την ναυτιλία πολλά
και διέταξαν τα σχετικά με τις ώρες
(της ημέρας).]
ευφυέστατος δε
γενόμενος Τενάγης
υπο των αδελφών
δια φθόνον ανηρέθη ·
[ευφυέστατος (ευφυέστερός τους) δε
αφού έγινε ο Τενάγης
απο τους αδελφούς του
απο φθόνο δολοφονήθηκε · ]
γνωσθείσης δε της επιβουλής
οι μετασχόντες του φόνου
πάντες έφυγον.
[όταν έγινε γνωστό δε το έγκλημα
οι συμμετέχοντες στον φόνο
πάντες έφυγαν.]
[(Συνήθως
αναφέρεται οτι
τους εξορίζουν αλλού
αφού "ποινή θανάτου"
δεν έχει ισχύν
σε αθανάτους.)]
τούτων δε
Μάκαρ μεν
εις Λέσβον αφίκετο,
Κάνδαλος δε
εις την Κω ·
[απο αυτούς δε
ο Μάκαρ μεν
στην Λέσβο έφτασε,
ο Κάνδαλος δε
στην Κω · ]
Ακτίς δ'
εις Αίγυπτον απάρας
έκτισε την Ηλιούπολιν ονομαζομένην,
απο του πατρός θέμενος την προσηγορίαν ·
[Ο Ακτίς δε
στην Αίγυπτο πηγαίνοντας
έχτισε την ονομαζόμενη Ηλιούπολη,
απο του πατρός του την προσφώνηση · ]
οι δ' Αιγύπτιοι
έμαθον παρ' αυτού
τα περί την αστρολογίαν θεωρήματα.
[οι δε Αιγύπτιοι
έμαθαν απο αυτόν
τα σχετικά με την αστρολογία θεωρήματα.]
[(Σε αυτή την πόλη
την Ηλιούπολη της Αιγύπτου
που είχε ιδρύσει ο Ακτίνας ο Ρόδιος,
διδάχτηκαν πάρα πολύ αργότερα και οι Εβραίοι
πολλά ιερατικά, μαγικά και επιστημονικά.
Αυτό έχει σωθεί στις αναφορές
οτι "ο Μωϋσής ήταν πρίγκηπας-αρχιερεύς
στην Ηλιούπολη της Αιγύπτου".)]
ύστερον δε
παρά τοις Έλλησι γενομένου κατακλυσμού,
και δια την επομβρίαν
των πλείστων ανθρώπων απολομένων,
ομοίως τούτοις
και τα δια των γραμμάτων υπομνήματα
συνέβη φθαρήναι ·
[ύστερα δε
στους Έλληνες αφού έγινε κατακλυσμός,
και εξ αιτίας της βροχής
χάθηκαν οι περισσότεροι άνθρωποι,
όμοια με αυτούς
και τα γραμμένα υπομνήματα
συνέβη να φθαρούν · ]
δι' ην αιτίαν
οι Αιγύπτιοι
καιρόν εύθετον λαβόντες
εξιδιοποιήσαντο τα περί της αστρολογίας,
και των Ελλήνων δια την άγνοιαν
μηκέτι των γραμμάτων
αντιποιουμένων ενίσχυσεν,
ως αυτοί πρώτοι
την των άστρων εύρεσιν εποιήσαντο.
[γι' αυτή την αιτία
οι Αιγύπτιοι
αξιοποιώντας την ευκαιρία
ιδιοποιήθηκαν τα περί της αστρολογίας,
και καθώς οι Έλληνες
[(επόμενων εποχών
και περιοχών παρακμής)]
απο άγνοια δεν μπορούσαν πλέον
να επικαλεστούν γραπτές μαρτυρίες,
επικράτησε η γνώμη
οτι αυτοί [(οι Αιγύπτιοι)]
πρώτοι ανακάλυψαν τους αστέρες.]
[(Αυτά, και τα παρακάτω για το Αλβάβητο, έχουν ιδιαίτερη σημασία γιατι τα γράφει ο Διόδωρος Σικελιώτης σε πολύτομο ιστορικό έργο την συγγραφή του οποίου του είχαν αναθέσει Ρωμαίοι. Μιλάει για παγκόσμιο Ελληνισμό... στους Ρωμαίους. Άρα δεν τίθεται θέμα υποτιθέμενης "εθνικιστικής υπερβολής" που ίσως κάποιοι σπεύσουν να... "διαγνώσουν".)]
ομοίως δε
και Αθηναίοι
κτίσαντες εν Αιγύπτω πόλιν
την ονομαζομένην Σάιν,
της ομοίας έτυχον αγνοίας
δια τον κατακλυσμόν.
[ομοίως δε
και οι Αθηναίοι
που έχτισαν στην Αίγυπτο πόλη
την ονομαζόμενη Σάϊδα,
της όμοιας τύγχαναν άγνοιας
εξ αιτίας του κατακλυσμού.]
[(όπως σημειώνει ο Πλάτων
στον διάλογο "Κριτίας",
επικαλούμενος αιγυπτιακά ιερατικά αρχεία,
η Θεά Αθηνά στην Αίγυπο
ίδρυσε την πόλη Σάϊδα
1.000 (χίλια) έτη μετά την ίδρυση
των Αθηνών.)]
δι' ας αιτίας
πολλαίς ύστερον γενεαίς
Κάδμος ο Αγήνορος
εκ της Φοινίκης
πρώτος υπελήφθη
κομίσαι γράμματα εις την Ελλάδα ·
[γι' αυτές τις αιτίες
πολλές γενιές ύστερα
ο Κάδμος του Αγήνορα
θεωρήθηκε οτι ήταν ο πρώτος
που έφερε τα γράμματα
απο την Φοινίκη στην Ελλάδα.]
[(Τότε είχε ξεχαστεί
τόσο το οτι
οι αρχικοί Φοίνικες
ήσαν Έλληνες,
όσο και το οτι
τα γράμματα
υπήρχαν παντού.)]
και απ' εκείνου το λοιπόν
οι Έλληνες
έδοξαν αεί τι προσευρίσκειν
περί των γραμμάτων,
κοινής τινος αγνοίας
κατεχούσης τους Έλληνας.
[και απο τότε λοιπόν
νόμισαν οτι οι Έλληνες κάτι προσέθεσαν
στα γράμματα,
αφού κάποια κοινή άγνοια
κατείχε τους Έλληνες.]
[(Στα σχολεία και στις σχολές
των Καθεστωτικών
μας κάνουν πλύση εγκεφάλου
να μάθουμε το γνωστό αστείο
οτι τάχα... οι Έλληνες τότε
πρόσθεσαν φωνήεντα
στο συμφωνικό αλφάβητο
που πήραν απο τους νεο-Φοίνικες.)]
Τριόπας δε
πλεύσας εις την Καρίαν
κατέσχεν ακρωτήριον
το απ' εκείνου
Τριόπιον κληθέν.
[Ο Τρίοπας δε
αφου έπλευσε στην Καρία
κατέλαβε το ακρωτήρι
που απο εκείνον
Τριόπιον ονομάστηκε.]
[(Κάποιοι θα παρατηρήσατε
το κείμενο
πέραν ιστορικών στοιχείων
να βρίθει και Υψηλών Κωδικοποιήσεων.
Τρίοπας, Καρία, Ακρωτήριον
<=>
Τρεις Οπές, Κάρα, (άνω) Άκρο)]
οι δε λοιποί του Ηλίου παίδες
δια το μη μετασχείν του φόνου
κατέμειναν εν τη Ρόδω,
και κατώκησαν εν τη Ιαλυσία
κτίσαντες πόλιν Αχαΐαν.
[οι δε υπόλοιποι του Ηλίου γιοί
για το οτι δεν συμμετείχαν στον φόνο
παρέμειναν στην Ρόδο,
και κατοίκησαν στην Ιαλυσία
χτίζοντας την πόλη Αχαΐα.]
ων ο πρεσβύτερος Όχιμος
βασιλεύων
έγημε μίαν των εγχωρίων Νυμφών
Ηγητορίαν,
εξ ης εγέννησε θυγατέρα Κυδίππην
την μετά ταύτα Κυρβίαν μετονομασθείσαν ·
[απο αυτούς ο μεγαλύτερος ο Όχιμος
[(Όχιμος <=> Οχ Εμός, Οχ δικός μας)]
ενώ βασίλευε
νυμφεύθηκε με μία απο τις εγχώριες Νύμφες
την Ηγητορία,
απο την οποία γέννησε κόρη την Κυδίππη
η οποία μετά απο αυτά
μετονομάστηκε σε Κυρβία · ]
ην γήμας
Κέρκαφος αδελφός
διεδέξατο την βασιλείαν.
[με την οποία αφού νυμφεύθηκε
ο αδελφός του ο Κέρκαφος
διαδέχτηκε την βασιλεία.]
μετά δε
την τούτου τελευτήν
διεδέξαντο την αρχήν υιοί τρεις,
Λίνδος,
Ιάλυσος,
Κάμειρος ·
[μετά δε
τον θάνατό του
τον διαδέχθηκαν στην εξουσία
τρεις γιοί του,
ο Λίνδος,
ο Ιάλυσος,
ο Κάμειρος · ]
επί δε τούτων
γενομένης μεγάλης πλημυρίδος,
επικλυσθείσα η Κύρβη
έρημος εγένετο,
αυτοί δε
διείλοντο την χώραν,
και έκαστος εαυτού
πόλιν ομώνυμον έκτισε.
[επί εξουσίας αυτών
αφού έγινε μεγάλη πλημμύρα,
η Κύρβη καταστράφηκε
και έγινε έρημος,
αυτοί δε
μοιράστηκαν την χώρα
και καθένας απο αυτούς
έχτισε πόλη με το όνομά του.]
Κατα δε τούτους τους χρόνους
Δαναός έφυγεν εξ Αιγύπτου
μετά των θυγατέρων ·
[Κατα δε αυτούς τους χρόνους (καιρούς)
ο Δαναός έφυγε απο την Αίγυπτο
με τις κόρες του · ]
καταπλεύσας δε της Ροδίας εις Λίνδον
και προσδεχθείς υπο των εγχωρίων,
ιδρύσατο της Αθηνάς ιερόν
και το άγαλμα της θεού καθιέρωσε.
[αράζοντας δε στη Ρόδο στη Λίνδο
και αφού τον υποδέχτηκαν οι εγχώριοι,
ίδρυσε ιερό της Αθηνάς
και το άγαλμα της θεάς καθιέρωσε.]
των δε του Δαναού θυγατέρων
τρεις ετελεύτησαν
κατα την επιδημίαν
την εν τη Λίνδω,
αι δ' άλλαι
μετα του πατρός Δαναού
εις Άργος εξέπλευσαν.
[απο δε τις κόρες του Δαναού
τρεις τελείωσαν (πέθαναν)
κατά την επιδημία
στη Λίνδο,
οι δε άλλες
με τον πατέρα τους τον Δαναό
έπλευσαν για το Άργος.]
μικρόν δ' ύστερον
τούτων των χρόνων
Κάδμος ο Αγήνορος,
απεσταλμένος υπο του βασιλέως
κατά ζήτησιν της Ευρώπης,
κατέπλευσεν εις την Ροδίαν ·
[μικρό διάστημα δε ύστερα
απο αυτούς τους χρόνους
ο Κάδμος του Αγήνορα
απεσταλμένος απο τον βασιλιά
σε αναζήτηση της Ευρώπης,
έφτασε στην Ρόδο · ]
κεχειμασμένος δ' ισχυρώς
κατά τον πλούν
και πεποιημένος ευχάς
ιδρύσασθαι Ποσειδώνος ιερόν,
[αφου ταλαιπωρήθηκε δε ισχυρά (πολύ)
κατά την πλεύση
και κάνοντας ευχές
ίδρυσε ιερό του Ποσειδώνος,]
διασωθείς
ιδρύσατο κατά την νήσον
του θεού τούτου τέμενος
και των Φοινίκων
απέλιπέ τινας τους επιμελησομένους.
[αφού διασώθηκε
ίδρυσε στη νήσο
τέμενος του θεού αυτού
και απο τους Φοίνικες
άφησε κάποιους
να το επιμελούνται.]
ούτοι δε
καταμιγέντες Ιαλυσίοις
διετέλεσαν συμπολιτευόμενοι τούτοις ·
εξ ων φασι τους ιερείς
κατα γένος διαδέχεσθαι τας ιερωσύνας.
[αυτοί δε
αφου αναμείχθηκαν με τους Ιαλυσίους
έγιναν συμπολίτες τους ·
απο αυτούς λέγεται οτι οι ιερείς
απο καιρό σε καιρό
διαδέχονταν την ιεροσύνη.]
ο δ' ουν Κάδμος
και την Λινδίαν Αθηνάν ετίμησεν
αναθήμασιν,
εν οις ην χαλκούς λέβης αξιόλογος
κατεσκευασμένος εις τον αρχαίον ρυθμόν ·
[ο δε λοιπόν Κάδμος
και την Λινδία Αθηνά τίμησε
με αναθήματα (αφιερώματα),
μεταξύ των οποίων ήταν χάλκινος λέβητας αξιόλογος
κατασκευασμένος στον αρχαίο ρυθμό · ]
ούτος δ' είχεν επιγραφήν
Φοινικικοίς γράμμασιν,
α φασι πρώτον εκ Φοινίκης
εις την Ελλάδα κομισθήναι.
[αυτός δε είχε επιγραφή
στα Φοινικικά γράμματα,
τα οποία νομίζουν οτι πρώτα απο την Φοινίκη
ήρθαν στην Ελλάδα.]
μετά δε ταύτα
της Ροδίας γης ανείσης
όφεις υπερμεγέθεις συνέβη
πολλούς των εγχωρίων
υπο των όφεων διαφθαρήναι ·
[μετά απο αυτά
η γη της Ρόδου γέννησε
όφεις υπερμεγέθεις
και πολλοί απο τους εγχώριους
απο τους όφεις δαγκώνονταν · ]
διόπερ οι περιλειφθέντες
έπεμψαν εις Δήλον τους επερωτήσοντας τον θεόν
περί της των κακών απαλλαγής.
[γι' αυτό συμπεριελήφθηκαν κάποιοι
και εστάλησαν στην Δήλο να ρωτήσουν τον θεό
σχετικά με την απαλλαγή απο τα κακά.]
του δ' Απόλλωνος προστάξαντος αυτοίς
παραλαβείν Φόρβαντα
μετά των συνακολουθούντων αυτώ,
και μετά τούτων κατοικείν την Ρόδον ·
[ο δε Απόλλων πρόσταξε αυτούς
να παραλάβουν τον Φόρβαντα
μαζί με τους ακολούθους του,
και με αυτούς να κατοικήσει την Ρόδο · ]
ούτος δ'
ην υιός μεν Λαπίθου,
διέτριβε δε περί Θετταλίαν μετά πλειόνων,
ζητών χώραν εις κατοίκησιν ·
[αυτός δε
ήταν γιός μεν του Λαπίθου,
κατοικούσε δε περί την Θεσσαλία μαζί με πολλούς,
ζητών χώρα για κατοίκηση · ]
των δε Ροδίων μεταπεμψαμένων αυτόν
κατά την μαντείαν
και μεταδόντων της χώρας,
ο μεν Φόρβας ανείλε τους όφεις,
και την νήσον ελευθερώσας του φόβου,
κατώκησεν εν τη Ροδία,
γενόμενος δε και τάλλα ανήρ αγαθός
έσχε τιμάς ηρωικάς
μετά την τελευτήν.
[οι δε Ρόδιοι έφεραν αυτόν
όπως ήθελε η μαντεία,
και του έδωσαν την χώρα,
ο μεν Φόρβας σκότωσε τους όφεις,
και την νήσο ελευθέρωσε απο τον φόβο,
κατοίκησε την Ρόδο,
και αφού έγινε δε και κατά τα άλλα άνδρας αγαθός
έχαιρε τιμών ηρωϊκών
μετά τον θάνατό του.]
[...]
Δια την μεταγραφήν,
την νεοελληνικήν απόδοσιν
και τον σχολιασμόν,
Παλιγγίνης Ελευθέριος - HecarΧος HellΕυθερεύς
Την έντονη διαφωνία της για την απόφαση του Δημοτικού Συμβουλίου του Δήμου Γεροσκήπου να τοποθετήσει μεγάλο άγαλμα της Αφροδίτης στην πλατεία της Αγίας Παρασκευής εκφράζει η Βυζαντινολογική Εταιρεία Κύπρου.
Υποστηρίζει ότι η συγκεκριμένη απόφαση είναι λανθασμένη αφού «υποβαθμίζει και προσβάλλει τον σημαντικότερο ναό της Επαρχίας Πάφου κι ένα από τα σπουδαιότερα και αρχαιότερα μνημεία ολόκληρης της Κύπρου, τον πεντάτρουλλο ναό της Αγίας Παρασκευής, ο οποίος χρονολογείται από τον 8ο – 9ο αιώνα».
Σύμφωνα με την ανακοίνωση της Β.Ε.Κ., οι ενέργειες του Δήμου Γεροσκήπου θα έπρεπε να στοχεύουν στην ανάδειξη και προβολή του παγκόσμιας εμβέλειας βυζαντινού μνημείου της κοινότητάς του κι όχι στην υποβάθμισή του. «Κατανοούμε την επιθυμία του Δήμου να αναδείξει την αρχαία ελληνική κληρονομιά της Γεροσκήπου, αλλά αυτό δεν πρέπει να γίνεται εις βάρος της εξίσου σημαντικής βυζαντινής κληρονομιάς, που υπήρξε το ίδιο αν όχι περισσότερο καθοριστική στη διαμόρφωση της ταυτότητας της σημερινής κοινότητας» σημειώνεται.
Η Βυζαντινολογική Εταιρεία καλεί τις αρμόδιες υπηρεσίες του κράτους να επέμβουν, αλλά και τον Δήμο Γεροσκήπου να αναθεωρήσει την απόφαση αυτή και να τοποθετήσει το άγαλμα που επιθυμεί να φιλοτεχνήσει σε άλλη, καταλληλότερη θέση, όπως για παράδειγμα στον ευρύ χώρο όπου βρίσκονταν στην αρχαιότητα οι Ιεροί Κήποι της θεάς Αφροδίτης, νότια του χωριού.
Πηγή: philenews
