Παρασκευή, 27 Ιουλίου 2018

Μητροπολίτης Ιερεμίας για νεκρούς φωτιάς: «Με το θάνατό τους καθάρισαν από τις αμαρτίες τους»




Ο κ. Ιερεμίας, Μητροπολίτης Γόρτυνος μπαίνει στο πάνθεον της αθλιότητας και προσβάλει τους νεκρούς της τραγωδίας στην Αττική με την γραπτή του δήλωση στην οποία μιλάει για “αμαρτίες” και εξιλέωση των θυμάτων.

Είναι πραγματικά ένα ντροπιαστικό κείμενο. Την ώρα που υπάρχουν άταφοι νεκροί, ένας εκπρόσωπος της εκκλησίας, ένας δημόσιος υπάλληλος (για κάποιους) ένας “άγιος πατέρας” (για άλλους) διανέμει μια δήλωση που προκαλεί. Αν και με πιο μειλίχιο ύφος από τις ερεβώδεις εκφράσεις του Αμβρόσιου, εντούτοις μας κατηγορεί ότι ως αμαρτωλοί κάναμε το θεό να πάρει τη χάρη του από πάνω μας και να έρθει η φωτιά να εξιλεώσει τα θύματα.

Ο Αρχιεπίσκοπος Ιερώνυμος πρέπει να βρει τρόπο να μαζέψει τα χαλινάρια στους Μητροπολίτες που δεν σέβονται ούτε τους άταφους νεκρούς! Διαβάστε την δήλωση του Μητροπολίτη Ιερεμία (τα υπογραμμισμένα σημεία είναι δική μας επιλογή)

Πολύ θλιβερά και δραματικά, αδελφοί μου χριστιανοί Γόρτυνος και Μεγαλοπόλεως, αυτά που συνέβησαν με τις πυρκαϊές πριν από λίγες μέρες στην πατρίδα μας και μάλιστα στην πρωτεύουσά μας την Αθήνα. Τι να πούμε; Δεν ξέρουμε τι να πούμε! Το πρώτο που έχουμε χρέος να κάνουμε είναι να προσευχηθούμε για τις πληγείσες οικογένειες να τους δώσει η Παναγία κουράγιο να παρηγορηθούν και να σταθούν στα πόδια τους και να ευχηθούμε έπειτα υπέρ αναπαύσεως των θανατωθέντων υπό του πυρός, αν και ο μαρτυρικός τους θάνατος υπήρξε εξιλεωτικός γι᾽ αυτούς. Το κακό που έγινε έχει βέβαια την φυσική του ερμηνεία, που είναι η σατανική ενέργεια των κακοποιών εκείνων εμπρηστών, οι οποίοι προκάλεσαν τον μαρτυρικό θάνατο εκατό ανθρώπων και μικρών παιδιών ακόμη. Φρικτό!

Αλλά κατά την Αγία Γραφή, γενικά κάθε κακό που συμβαίνει στον κόσμο, είτε κοινωνικό είτε οικονομικό και αυτό ακόμη το φυσικό κακό, αιτία έχει την αμαρτία. Γι᾽ αυτό και οι προφήτες ήδη στην Παλαιά Διαθήκη, αλλά και όλοι οι Άγιοι Πατέρες, κάθε κακό που συνέβαινε, είτε απρόοπτες καταστροφές, είτε ανομβρίες είτε οποιοδήποτε άλλο συμβάν, το λάμβαναν ως αφορμή να κηρύξουν μετάνοια στο λαό. Έχουμε πάμπολλα παραδείγματα γι᾽ αυτό και από την Αγία Γραφή και τους Πατέρες της Εκκλησίας. Και αυτή την δουλεία μας στους Τούρκους η Εκκλησία την ερμήνευσε όχι φυσικά, αλλά πνευματικά, ότι δηλαδή συνέβηκε λόγω των αμαρτιών μας. Διαβάστε την Παράκληση στην Παναγία Προυσιώτισσα, που λεγόταν από τους χριστιανούς τα χρόνια εκείνα, και θα το δείτε σε πολλά σημεία αυτό που σας λέγω.

 Και την πολύκλαυστο, λοιπόν, πρόσφατη περίπτωση στην πατρίδα μας πρέπει να την ερμηνεύσουμε θεολογικά, όπως έτσι την ερμηνεύει ο ευσεβής λαός μας εδώ. Βαθιά αιτία του κακού αυτού είναι η αμαρτία. Όχι η αμαρτία των θανατωθέντων ή των οικογενειών τους, αλλά η αμαρτία όλων μας γενικά. Των αρχόντων πρώτα τα αμαρτήματα, εκκλησιαστικών και πολιτικών αρχόντων, και του λαού έπειτα. Και λόγω, λοιπόν, των αμαρτιών μας, λόγω της αποστασίας μας από τον Θεό, ο Θεός αποστρέφει το Πρόσωπόν Του από ᾽μας. Αυτό λέγεται «οργή Θεού», για την οποία ομιλεί η Αγία Γραφή και δεόμεθα στην Εκκλησία μας, «Υπέρ του ρυσθήναι ημάς από πάσης θλίψεως, οργής». Ο Θεός, χριστιανοί μου, δεν οργίζεται, γιατί είναι αγάπη. Και δεν μπορεί, λοιπόν, να αλλοιωθεί από αγαπών Θεός να γίνει οργιζόμενος. Αλλά τι σημαίνει «οργή» Θεού; Σημαίνει ο Θεός να μας πάρει την Χάρη Του. Να αποστρέψει το Πρόσωπό Του από ᾽μας. Δεν ψάλλουμε το «Μη αποστρέψεις το πρόσωπόν Σου…»;

Και αποστρέφει, αγαπητοί μου, ο Θεός το Πρόσωπό Του από ᾽μας, γιατί, κατά βασική πατερική διδασκαλία, είναι αδύνατο για τον Θεό να ενωθεί με ακάθαρτο. Όταν λοιπόν τα έργα μας είναι ρυπαρά, ο πεντακάθαρος Θεός αποστρέφει το Πρόσωπό Του από ᾽μας και μας παίρνει την Χάρη Του. Και δεν υπάρχει χειρότερο από αυτό, αδελφοί μου, το να μας πάρει ο Θεός την Χάρη Του… Τότε μας έρχονται απανωτά όλα τα κακά. Ας προσευχόμαστε, λοιπόν, ο Κύριός μας Ιησούς Χριστός να συγχωρεί τα αμαρτήματά μας και να μη μας πάρει την Χάρη Του, αλλά να φυλάγει και ᾽μας και όλο τον κόσμο από παρόμοια κακά, σαν το πρόσφατο το δικό μας.

Πάντως ως Εκκλησία, νομίζω και πιστεύω, ότι ακολουθούντες το παράδειγμα των Προφητών και των Πατέρων της Εκκλησίας μας, μαζί με τον παρηγορητικό και τονωτικό λόγο στους θλιμμένους και την αδελφική μας βοήθεια προς αυτούς, πρέπει, με αφορμή το συμβάν, να μιλάμε στον λαό και για μετάνοια και επιστροφή στον Θεό των Πατέρων μας, τονίζοντες την βιβλική αλήθεια ότι η αμαρτία είναι η αιτία όλων των κακών, φυσικών και ηθικών. † Ο Γόρτυνος και Μεγαλοπόλεως Ιερεμίας

[romfea]

Διαβάστε όλο το άρθρο: https://www.tilestwra.com/mitropolitis-ieremias-gia-nekroys-fotias-me-to-thanato-toys-katharisan-apo-tis-amarties-toys/

Τετάρτη, 25 Ιουλίου 2018

ΠΡΟΣΟΧΗ ΣΤΟΥΣ ΚΛΕΦΤΕΣ!!!!



Aγαπητοί, φίλες και φίλοι των ελληνικών γραμμάτων!!!

Δεν είναι δυνατόν να ανεχθώ, τόσον εγώ όσο και η ευρύτερη Εκπαιδευτική Κοινότητα, ούτε ένα δευτερόλεπτο ακόμη να συμβαίνουν τέτοια απαράδεκτα φαινόμενα, να ζητά κάποιος να του αναγνωρίσουμε πνευματικά δικαιώματα για ελληνικές λέξεις, πολύ δε περισσότερον, όταν αυτός ο "κάποιος" μας απειλεί με δικαστήρια και χρηματικές ποινές, ως να είναι "κύριος", "αφέντης", και ιδιοκτήτης των ελληνικών λέξεων!

Εξηγούμαι αρχίζοντας από την δική μου περίπτωσιν:

ΑΥΤΑ ΤΑ ΒΙΝΤΕΟ ΚΑΤΕΒΗΚΑΝ ΑΠΟ ΤΟ YOUTUBE (Tα θυμάστε οι περισσότεροι):
1.Δημήτριος Μαντές: Αποκωδικοποίηση της λέξης ΕΛΛΗΝ.
https://www.youtube.com/video_copynotice?v=a3e-iOdY2Jg
12 Μαΐου 2010 - 10:19
Γιατί κατέβασε το Youtube αυτό το βίντεό μου;
Διότι περιείχε τις "απαγορευμένες" λέξεις "άποκωδικοποίηση" και "ΕΛΛΗΝ" που είναι είναι ιδιοκτησία κάποιου!
Μαντέψτε ποιου!!!

Πάμε παρακάτω:

2. https://www.youtube.com/watch?v=aN0wGmGFMiM
Δημήτριος Μαντές: Πώς το ΥΔΩΡ έγινε νερό.
9 Μαΐου 2010 - 10:54

 Γιατί το κατέβασε το Youtube; Διότι πάλι ο ίδιος "κύριος" αξίωσε πνευματικά δικαιώματα, αφού θεωρεί ότι είναι ο μόνος αρμόδιος να ομιλεί για αποκωδικοποιήσεις ονομάτων. Και όχι μόνο θεωρεί, αλλά στέλνει κόσμο και στα δικαστήρια.

Πάμε παρακάτω:

3.https://www.youtube.com/watch?v=s-ylijfMCuE
ΚΩΔΙΚΑΣ ΙΧΩΡ. ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΜΑΝΤΕΣ
25 Οκτωβρίου 2011 - 23:00

Πάλι τα ίδια! Ο κ. Θεολόγος Σημαιοφόρος απαίτησε και από αυτό το βίντεο πνευματικά δικαιώματα και μέχρι να ξεκαθαρίσει η υπόθεσις (που θα ξεκαθαρίσει σύντομα αφού του έχω κάνει ΜΗΝΥΣΗ από 26/2/2014 για απόπειρα εκβιασμού (μου ζήτησε χρήματα για να μη με σύρει στα δικαστήρια,- έτσι είπε, για απόπειρα απειλής και εξύβρισης, αφού δεν είχε τι να απαντήσει στην ερώτησή μου:" Μπορείτε να μου υποδείξετε κύριε, με ποια λέξιν κατεπάτησα πνευματικήν σας ιδιοκτησία;"

Τα εμπορικά σήματα που έχει κατοχυρώσει ο εν λόγω "πονηρός" κύριος, ασφαλώς και δεν είναι μεμονωμένες λέξεις (φανταστείτε να κατοχυρώσει την λέξιν "καλημέρα" - θα περπατάγαμε όλοι μουγκοί και άλαλοι στο δρόμο), βρίσκονται στη διεύθυνση της ιστοσελίδας του και είναι:
http://www.ramafa.gr/trademarks.html

Υπουργείο Εμπορίου- Τμήμα κατάθεσης σημάτων:
Οι κατοχυρωμένες λέξεις - σήματα: "ΕΛΛΗΝ ΛΟΓΟΣ", ΛΕΞΙΛΟΓΙΟΣ ΚΩΔΙΞ ΣΗΜΑΙΟΦΟΡΟΥ ΘΕΟΛΟΓΟΥ ΕΛΛΗΝ ΛΟΓΟΣ" και ΡΑΜΑΦΑ-ΕΛΛΗΝ ΛΟΓΟΣ RAMAFA- ELLIN LOGOS"

Αυτά σχετικά με τα εμπορικά του σήματα και νομίμως, δεν έχει το δικαίωμα άλλος να τα κάνει εμπορικά του σήματα ή να εκδώσει βιβλία  ή άλλα προϊόντα με αυτόν τον τίτλο με σκοπόν το κέρδος. (Κατανοητό). Αλλά όχι και δεν μπορεί να τα αναφέρει!!! Ειδικά, αν απλώς συνομιλεί και δεν έχει σκοπόν το κέρδος. Άσχετα αν ο "κύριος" θεωρεί πλέον εν πλήρη συγχύσει ότι, κάθε φορά που θα λέμε "ΚΩΔΙΞ" ή "αποκωδικοποίηση" ή τη λέξιν "ΕΛΛΗΝ" ή θα πρέπει να του ζητάμε συγνώμη, ή να του εμβάζουμε στο λογαριασμό του κι από ένα 100άευρο!!! ( Η αλεπού στον ύπνο της, πετειναράκια βλέπει).

Βέβαια, αυτά τα κάνει όπου "μπορεί", διότι αν είναι μάγκας και νταής, ας πάει στην Ευελπίδων και όσοι, Νομικοί, Δικαστές, Εισαγγελείς,Δικηγόροι και Αρεοπαγίτες χρησιμοποιούν την λέξιν "ΚΩΔΙΞ" (γεμάτη κώδικες η νομοθεσία), ας κάνει τον παλικαρά και να τολμήσει να μιλήσει για "πνευματική ιδιοκτησία" ή να ζητήσει χρήματα, να δει τι καμπάνες θα φάει!!!

Στη συνέχεια λοιπόν της δικαστικής μου υποθέσεως, θα μου επιτρέψετε να μην αναφερθώ περισσότερον αφού είναι σε εξέλιξη, αφού αποδείξω περίτρανα ότι ουδένα από τα ανωτέρω "σήματα" χρησιμοποίησα (τα βίντεό μου,που ΔΕΝ έχουν και σκοπό το κέρδος, βρίσκονται στο internet, όσα διεσώθησαν και μπορείτε να το διαπιστώσετε με τα ίδια σας τα μάτια), αφού φάει την "καμπάνα" που του χρειάζεται, κατόπιν θα επιφυλαχθώ και για κάθε νόμιμο δικαίωμά μου.  (Ξέρει αυτός). Είναι γεγονός ότι "ο ψεύτης και ο κλέπτης τον πρώτο χρόνο χαίρονται". Και ειδικά όσοι κλέβουν από πνευματική ιδιοκτησία άλλου, αυτοί φωνάζουν περισσότερο!!! Το έχετε παρατηρήσει, έτσι δεν είναι;!!!

Για την περίπτωση αυτή, ο λαός μας  έχει ομιλήσει με ετέραν παροιμία: " Φωνάζει ο κλέφτης, να ακούσει ο νοικοκύρης"!!!

Και επειδή στην προκείμενη περίπτωση, ΝΟΙΚΟΚΥΡΗΣ είναι ο αείμνηστος Ηλίας Λ. ΤΣΑΤΣΟΜΟΙΡΟΣ,ο πρώτος που ομίλησε για αποκωδικοποίησι του Ελληνικού Αλφαβήτου εις το βιβλίον του "ΙΣΤΟΡΙΑ ΓΕΝΕΣΕΩΣ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΓΛΩΣΣΑΣ", ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΔΑΥΛΟΣ, 1991, από εκεί λοιπόν και ενώ ο κ. Τσατσόμοιρος "έφυγε" από την ζωή το 1991 και δεν μπορούσε να υπερασπίσει τα δικαιώματά του, πήραν, δανείστηκαν, οικειοποιήθηκαν και έκλεψαν πολλοί, παριστάνοντας σήμερον τις αυθεντίες και μάλιστα τις θιγμένες αυθεντίες!!! (Δρυός πεσούσης, πας ανήρ ξυλεύεται), έγινε πλιάτσικο με λίγα λόγια!

Εν προκειμένω, η αποκωδικοποίησις του κ.Θεολόγου Σημαιοφόρου εις το γράμμα Ν, με την λέξη "Νους", (ολόκληρη η "αποκωδικοποίησίς" του είναι Ν= Νους,Νόμος, νερά εις την Φύσιν), ότι αφορά τον ΝΟΥ, την αναφέρει πρώτος από το 1991 (όταν δεν υπήρχε καν ΡΑΜΑΦΑ) και παραθέτω το σχετικό σύνδεσμο στη σελίδα 223 -224 όπου: Εις το γράμμα Ν:
http://www.scribd.com/doc/100862903/%CE%97-%CE%9B-%CE%A4%CE%A3%CE%91%CE%A4%CE%A3%CE%9F%CE%9C%CE%9F%CE%99%CE%A1%CE%9F%CE%A3-%CE%99%CE%A3%CE%A4%CE%9F%CE%A1%CE%99%CE%91-%CE%93%CE%95%CE%9D%CE%95%CE%A3%CE%95%CE%A9%CE%A3-%CE%A4%CE%97%CE%A3-%CE%95%CE%9B%CE%9B%CE%97%CE%9D%CE%99%CE%9A%CE%97%CE%A3-%CE%93%CE%9B%CE%A9%CE%A3%CE%A3%CE%91%CE%A3#scribd
Νοέω= "παρατηρώ δια των οφθαλμών...για την πανάρχαια, ίσως, αντίληψη το "νοέω" είχε κάποια σχετική με το σύμπαν του Αναξαγόρα, το οποίον ετέθη σε κίνηση..υπό του νου..τέτοιος τρόπος είναι ο Νους.." και με τον ΝΟΥ κλείνει τις λέξεις που αποκωδικοποιούν το γράμμα Ν ο κύριος Τσατσόμοιρος από το 1991 ήτοι: (Ναίω,Νέκυς,Νυξ,Ναυς και Νοέω - Νους).

- Λοιπόν; Ερωτώ τη σεβαστή ομήγυρη!
Ποίος είναι ο κλέπτης και ποίος  είναι υπόλογος για πνευματικά δικαιώματα;
Στην συνέχεια δε, (γνωστή τακτική και από άλλους του ομοίου είδους) προσθέτουμε και την λέξιν "Νόμος" (άλλος συγγραφέας αποθανών μίλησε για αυτή πρώτος και γνωρίζω ποιος), και για να καλύψουμε κάθε ίχνος (το τέλειον έγκλημα) "πετάμε" και μια ανοησία μεγατόνων, "νερά εις την Φύσιν"  (και πράσινα άλογα),αγνοώντας βασικές Αρχές, ότι εις την Αρχαίαν Γλώσσαν δεν υπήρχαν "νερά", υπήρχαν μόνον Ύδατα, (η λέξις "νερά"- (νεαρά) είναι της Βυζαντινής περιόδου, οπότε ουδεμίαν σχέσιν μπορεί να έχει με  Αρχαίαν  Ελληνικήν Γραμματείαν και Αποκωδικοποίησιν!!!

Αυτά τα γράφω για να μπαίνει μία Τάξις εις το Χάος και να πάψει αυτό το γαϊτανάκι "ο κλέψας του κλέψαντος".
Όσοι έχουν λερωμένη τη φωλιά τους λοιπόν, ας περιοριστούν εις τα του οίκου τους, ας μετριάσουν το απύθμενο θράσος τους και ας λάβουν σοβαρά υπ΄όψιν τους τις παροιμίες:
"Λαγός την πτέρην έσεισε, κακόν της κεφαλής του".
" Πήγε για μαλλί και βγήκε κουρεμένος". (Αν δε, είναι και ..φαλακρός, διπλό κακό της κεφαλής του).
και "Αγαπάει ο Θεός τον κλέφτη, αλλά αγαπάει και τον Νοικοκύρη".
Επειδή ο πρώτος κλέψας, έτυχε να δικάσει το δεύτερο κλέψαντα, δεν θα είναι πάντα τόσο τυχερός και η όρεξη θα του κοπεί οριστικά!!! (Ειδικά όταν βρεθεί απέναντι σε σε ακέραιους ανθρώπους που δεν συνηθίζουν να κλέβουν, ούτε από ασχέτους,ούτε από αδαείς και αστοιχείωτους, πολύ δε περισσότερον, από την μητέρα που τους γέννησε!!!). (ΕΛΛΑΔΑ)

Ας μην ελπίζουν λοιπόν οι κάθε λογής απατεώνες,τσαρλατάνοι και Ελλαδέμποροι (αυτοί που οικειοποιούται και πωλούν ένα κοινό και ελληνικό  αγαθό με σκοπό το κέρδος), ότι εμείς οι υπόλοιποι δεν έχουμε ΜΝΗΜΗ και ΚΡΙΣΗ, διότι απατώνται οικτρά!

Αγαπητοί φίλοι της Αρχαίας Ελληνικής Γραμματείας και των Ελληνικών Γραμμάτων.
Όσοι προερχόμαστε από τη μεγάλη  Εκπαιδευτική Οικογένεια όπως ο ομιλών, ο κύριος Μάρκου και πολλοί ακόμη  βλέποντες άναυδοι να ορθώνουν ανάστημα τέτοια ανθρωπάρια χωρίς να ερυθριούν και χωρίς να αισχύνονται, σας διαβεβαιώ ότι ΑΡΓΟΥΜΕ ολίγον, αλλά στο τέλος καθίζουμε σίγουρα και εκ του ασφαλούς, κάθε κατεργάρη στον πάγκο του.

Όσοι χρησιμποοιείτε τις λέξεις «ΚΩΔΙΞ» και ΚΩΔΙΚΕΣ όπως εγώ για τις δικές μου προσωπικές εκδοχές σχετικά με τα 24 γράμματα της ελληνικής Αλφαβήτου, δεν έχετε ουδεμίαν υποχρέωσιν να αναγνωρίσετε τον κ. Θεολόγο Σημαιοφόρο ως τον μόνο ιδιοκτήτη και αφεντικό των λέξεων και των κωδικών και κακώς επισκέπτεται σελίδες και απειλεί!!! (Ακούστε θράσος " ως μοναδικού πνευματικού ιδιοκτήτου των Γραμματικών κωδικών εννοιών!!)

 Απεναντίας, έχετε ιεράν υποχρέωσιν να αναφέρετε τον κ. Ηλία Λ Τσατσόμοιρο ως τον ΠΡΩΤΟ  πνευματικό ιδιοκτήτη και πρώτο διδάξαντα Συγγραφέα και αποκωδικοποιητή των 24 γραμμάτων της Αλφαβήτου, ενώ κάθε επίδοξο διεκδικητή να αντιμετωπίζετε με ένα μεγάλο ερωτηματικό, ειδικά όταν αρχίζει να δραστηριοποιείται, 12 χρόνια αργότερα από τον κ. Τσατσόμοιρο.

Σίγουρα λοιπόν δεν είναι ο μοναδικός, έρχεται πολύ μεταγενέστερος και με πολλά "δανεικά" που οικειοποιήθηκε, ενώ κατά την προσωπικήν μου άποψιν, η παντελής έλλειψις ευγενείας, σεβασμού εις τον πρωτοπόρον Τσατσόμοιρο και η έλλειψις στοιχειώδους Συλλογικής Συνειδήσεως, συνηγορούν εις ένα και μοναδικόν συμπέρασμα:

Ο εν λόγω εκβιαστής και με το ζόρι "ιδιοκτήτης",

ΟΥΔΕΜΙΑΝ σχέσιν έχει με το αντικείμενον!!!

Δημήτριος  Μαντές
Εκπ/κός - Συγγραφέας- Ερευνητής

Τετάρτη, 18 Ιουλίου 2018

Έλενα Μηλιώτη: Η πρώτη Κύπρια με «Ακαθόριστο» θρήσκευμα


Όπως ανέφερε στον «Π» η Έλενα Μηλιώτη, αρχικώς την είχαν παραπέμψει στην Αρχιεπισκοπή και πληροφορήθηκε ότι θα έπρεπε να την αφορίσει η Ιερά Σύνοδος

Facebook287TwitterViberWhatsAppE-mailΠερισσότερα...7
Η οδοντίατρος Έλενα Μηλιώτη είναι η πρώτη Κύπρια υπήκοος που διεκδίκησε και πέτυχε την αφαίρεση κάθε αναφοράς στο θρήσκευμά της από τα επίσημα κρατικά έγγραφα. Το αίτημα ήταν πρωτοφανές για τους κρατικούς λειτουργούς, οι οποίοι ωστόσο το έκαναν δεκτό και τον περασμένο μήνα η Επαρχιακή Διοίκηση Λευκωσίας απέστειλε επιστολή στην κ. Μηλιώτη στην οποία σημειωνόταν ότι στο μηχανογραφημένο σύστημα του Αρχείου Πληθυσμού το θρήσκευμά της έχει τροποποιηθεί από «Χριστιανός Ορθόδοξος» σε «Ακαθόριστο». Ως εκ τούτου τα στοιχεία θρησκεύματος «δεν αναφέρονται σε κανένα έγγραφο της Κυπριακής Δημοκρατίας και δεν τυγχάνουν οποιασδήποτε επίσημης χρήσης».

Μόνο με αφορισμό

Όπως ανέφερε στον «Π» η Έλενα Μηλιώτη, αρχικώς την είχαν παραπέμψει στην Αρχιεπισκοπή και πληροφορήθηκε ότι θα έπρεπε να την αφορίσει η Ιερά Σύνοδος, αλλά ήταν πολύ δύσκολο γιατί οι αφορισμοί είναι ελάχιστοι και αφορούν σοβαρή προσβολή του δόγματος. Ωστόσο η ίδια επέμεινε πως το θέμα δεν αφορούσε την Εκκλησία, αλλά το κράτος. «Εμένα», ανέφερε η κ. Μηλιώτη, «ήταν άλλος ο σκοπός μου. Όχι να ανοίξω μέτωπο με την Εκκλησία, ούτε να προσβάλω την πίστη κανενός. Σέβομαι απεριόριστα τα πιστεύω όλων των ανθρώπων και, ανεξαρτήτως του αν πιστεύω ή όχι, θεωρώ ότι το κράτος δεν έχει καμία δικαιολογία να γνωρίζει και να κρατά αρχείο για τις πεποιθήσεις των πολιτών».

Ένορκη δήλωση

Η κ. Μηλιώτου ανέφερε ότι επικοινώνησε εκ νέου με την επαρχιακή διοίκηση και η βοηθός έπαρχος «εξ αρχής αντιλήφθηκε την ουσία του αιτήματός μου, που άπτεται των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και ελευθεριών του πολίτη σε μια δημοκρατία» Στην αποδοχή του αιτήματος, όπως μας ανέφερε η Ε. Μηλιώτη, έπαιξε ρόλο και ο νέος κανονισμός της ΕΕ για την προστασία των προσωπικών δεδομένων. Η επαρχιακή διοίκηση, εκτός από την αίτηση διαγραφής θρησκεύματος, ζήτησε και ένορκη δήλωση. «Σοκαρίστηκα όταν το άκουσα και μετά γέλασα! Είπα ότι είναι οξύμωρο να ζητώ διαγραφή θρησκεύματος και να μου ζητούν ένορκη δήλωση». Τελικώς, έκανε μόνο την αίτηση με την επισήμανση της άρνησης ένορκης δήλωσης και το αίτημα έγινε αποδεκτό.

Ευαίσθητο δεδομένο

Θα πρέπει να σημειωθεί ότι το θρήσκευμα αποτελεί ευαίσθητο προσωπικό δεδομένο και η επεξεργασία τέτοιων δεδομένων χρειάζεται ρητή συγκατάθεση. Ως εκ τούτου, για να διατηρεί το κράτος στα αρχεία του τέτοια δεδομένα απαιτείται η συναίνεση των πολιτών, χωρίς αυτό να σημαίνει απαραιτήτως ότι κάποιος που επιθυμεί να διαγραφεί το θρήσκευμά του είναι άθεος.

Ακούστε όσα ανέφερε η κ. Μηλιώτη στον «Πολίτη 107.6» και στην εκπομπή «Πρωινή Επιθεώρηση»



Η ένορκη δήλωση θα ακύρωνε το αίτημα

H κ. Έλενα Μηλιώτη μιλώντας στον «Π» επέμεινε στο θέμα της ένορκης δήλωσης καθώς αυτή προϋποθέτει μετάβαση σε δικαστήριο και όρκο στο Ευαγγέλιο ή στο Κοράνι. Όπως σημείωσε, «ο όρκος έχει θρησκευτική έννοια» και κάτι τέτοιο θα ακύρωνε τη φύση του αιτήματός της.

Μας είπε ακόμα πως της ζητήθηκε να δηλώσει στην αίτηση ότι είναι άθεη, αλλά δεν το αποδέχθηκε γιατί θα ήταν παράνομο να της ζητηθεί να δηλώσει τις πεποιθήσεις της.

Όπως μας είπε: «Και η αθεΐα αποτελεί δόγμα υπό μια έννοια. Και εγώ θέλω διαγραφή του θρησκεύματος. Δεν θέλω αναγραφή εκ νέου των θρησκευτικών μου πεποιθήσεων. Το ότι αιτήθηκα τη διαγραφή του θρησκεύματος είναι ανεξάρτητο του αν πιστεύω ή όχι και σε τι».

Υπάρχουν και άλλοι

Η περίπτωση της κ. Έλενας Μηλιώτη είναι η πρώτη και, όπως μας ανέφερε πηγή του Υπ. Εσωτερικών, όταν έγινε γνωστή η αποδοχή του αιτήματος επιδείχθηκε ενδιαφέρον και από άλλους πολίτες, οι οποίοι επικοινώνησαν τηλεφωνικώς με τις αρμόδιες αρχές ζητώντας πληροφορίες.

Το θρήσκευμα και η καταγραφή του σε κρατικά αρχεία δεν αφορά βεβαίως μόνο τους χριστιανούς ορθόδοξους, αλλά και τους μουσουλμάνους Τουρκοκύπριους, τους Αρμένιους, του Λατίνους και τους Μαρωνίτες.

Το θρήσκευμα στο παρελθόν αποτελούσε βασικό στοιχείο της ταυτότητας των πολιτών στην Κύπρο, καθώς ο πληθυσμός διαχωριζόταν σε χριστιανούς και μουσουλμάνους, και δινόταν λιγότερη έμφαση στην εθνική καταγωγή. Άλλωστε πολλοί Ελληνοκύπριοι την περίοδο της Τουρκοκρατίας είχαν αναγκαστεί να εξισλαμιστούν και ως εκ τούτου η ταυτότητά τους καθοριζόταν από τη θρησκεία.

Αρκεί μια αίτηση

Η κ. Έλενα Μηλιώτη έκανε απλώς μια αίτηση (αφού ξεμπέρδεψε με τα διαδικαστικά). Στην αίτηση μεταξύ άλλων ανέφερε: «Με την παρούσα επιστολή θέλω να γνωστοποιήσω, προς την Επαρχιακή Διοίκηση Λευκωσίας και προς εσάς προσωπικά, την απαίτησή μου όπως διαγραφεί το θρήσκευμά μου από όλα τα επίσημα αρχεία του κράτους, στα οποία αναφέρομαι ονομαστικά. Επιθυμώ, δηλαδή, την απάλειψη της οποιασδήποτε αναφοράς περί θρησκευτικής ιδιότητάς μου. Για το αίτημά μου αυτό επικαλούμαι τον νέο Γενικό Κανονισμό (ΕΕ) 2016/679 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 27ης Απριλίου του 2016 «για την προστασία των φυσικών προσώπων έναντι της επεξεργασίας των δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα». Θέλω επίσης να σας ενημερώσω για την επικοινωνία που είχα πρόσφατα με την Αρχιεπισκοπή, σχετικά με το θέμα αυτό, όπου οι υπεύθυνοι εκεί με πληροφόρησαν ότι η Εκκλησία της Κύπρου δεν είναι αρμόδια για την αναγραφή ή τη διαγραφή του θρησκεύματος των πολιτών στα κρατικά αρχεία, παραπέμποντάς με στο τμήμα σας. Ευελπιστώ στην κατανόηση της απαίτησής μου και στη γρήγορη διευθέτηση του θέματος. Η παρούσα επέχει θέση υπεύθυνης δήλωσης. Η υποβολή ένορκης δήλωσης αντίκειται στην ουσία του αιτήματός μου και παραβιάζει τις αρχές και τα πιστεύω μου».

Πηγή: http://politis.com.cy/article/elena-milioti-i-proti-kipria-me-akathoristo-thriskevma

Παρασκευή, 29 Ιουνίου 2018

Απόστολος Παύλος και «αγάπη»...



Πoλλά έχoυν λεχθεί επαινετικά για τoν ύμνo της αγάπης, «Α΄ Προς Κoρινθίoυς» (13: 1-13).

Βεβαίως ο Παύλος αναφέρει ή κηρύττει την αγάπη σε πολλά σημεία μέσα στις επιστολές του.

Αυτή η αγάπη απευθύνεται προς τους πιστούς των χριστιανικών οργανώσεων, του Παύλου κυρίως, όπως ακριβώς και η αγάπη προς τον πλησίον του «Λευιτικού» απευθύνεται μόνο προς τον πλησίον Ισραηλίτη και κανέναν άλλον.

Ας δούμε και τον ίδιο τον Παύλο κατά πόσον εφάρμοσε αυτήν την αγάπη την οποίαν κήρυττε. Βλέπουμε τoν Παύλo να:

1) Καταριέται τον κόσμο στην Κόρινθο (Πράξεις 18: 6).
2) Να υβρίζει τον αρχιερέα (Πράξεις 23: 3).
3) Να υπoστηρίζει τη δoυλεία (Προς Ρωμαίους 14: 4, Α΄ Προς Κoρινθίoυς 7: 20-24, Προς Εφεσίoυς 6: 1-8, Προς Κoλασσαείς 3: 22-25, δ΄: 1, Α΄ Προς Τιμόθεoν 6: 1-2, Προς Τίτoν 2: 9-11, ολόκληρη η Προς Φιλήμoνα Επιστολή).
4) Να τα ψάλλει υβριστικά στoν Πέτρo (Προς Γαλάτας 2: 11-14).
5) Να εκνευρίζεται και να αποκαλεί τoυς Γαλάτες «ανόητoυς» (Προς Γαλάτας 3: 1).
6) Να καθυβρίζει τoυς Κρητικoύς (Προς Τίτον 1: 5-13).
7) Να μην συγχωρεί, αλλά να καταριέται τoν Αλέξανδρo τoν χαλκέα για τα κακά πoυ τoυ έκανε να τoυ τα ξεπληρώσει o Κύριoς (Β΄ Προς Τιμόθεoν 4: 14), όπως και με τον Υμέναιον και τον Αλέξανδρον (Α΄ Προς Τιμόθεoν 1: 20).
8) Να διαβολοστέλνει (Α΄ Προς Κορινθίους 5: 5, Α΄ Προς Τιμόθεον 1: 20).

Τον βλέπουμε συχνά να ωρύεται κατά των «απίστων», να απαγορεύει τη συναναστρoφή μαζί τoυς και να πρooιωνίζεται την τιμωρία τoυς.

Ωρύεται και φωνάζει: «Ή ακούτε και πιστεύετε αυτά που λέω εγώ ή αλλιώς να πάτε στ’ ανάθεμα και στον Διάολο»
(Α΄ Προς Κορινθίους 16: 22, Προς Γαλάτας 1: 8-9).

Το μυστήριο είναι ότι παρ’ όλη τη φόρα που είχε πάρει ο Παύλος και τη νομιμοποίηση που είχε λάβει από τον ίδιον τον Κύριον («Είπε δε προς αυτόν ο Κύριος· πορεύου, ότι σκεύος εκλογής μοί εστιν ούτος του βαστάσαι το όνομά μου ενώπιον εθνών και βασιλέων υιών τε Ισραήλ» Πράξεις 9: 15) δεν τον αναφέρει κανένας απόστολος ή συγγραφέας στις επτά καθολικές επιστολές(!), εκτός από την «Επιστολή Β΄ Πέτρου» (3: 15-16), η οποία θεωρείται ψευδεπίγραφη.

Όπως δεν τον αναφέρει ούτε η «Αποκάλυψη του Ιωάννη», που όπως οι χριστιανοί μάς λένε γράφτηκε κάπου 30 χρόνια μετά τον θάνατο του Παύλου.

Έτσι δεν του παρέχει καμιά ξεχωριστή θέση όπως κάνει για τους άλλους αποστόλους (κεφάλαιο 21, στίχος 14).

Δεν τον αναφέρει πουθενά· σαν να μην υπάρχει! Γιατί άραγε;


Οι…περίεργες απόψεις του Παύλου για την αιμομιξία και οι θέσεις του για την γυναίκα

Τι γνώμη έχει ο Παύλος για την αιμομιξία; Σύμφωνα με την νεοελληνική «χριστιανική» μετάφραση της Εκκλησίας, διαβάζουμε: «Αν, όμως, κάποιος νομίζει πως φέρεται σκληρά στην κόρη του, που θέλει κάποιον, αν αυτή είναι σε ώριμη ηλικία και είναι ανάγκη να γίνει έτσι, ας την αφήσει να κάνει αυτό που θέλει, δεν αμαρτάνει, ας παντρευτούν» (Παύλου Α’ Προς Κορινθίους, Κεφ. 7: 36).

Η πρώτη παρατήρηση που θα κάνει κάποιος εδώ, είναι πως ο Παύλος δεν λέει κάτι το μεμπτό. Σωστά. Ο Παύλος δεν λέει τίποτε το μεμπτό εδώ, σύμφωνα με αυτή τη μετάφραση, αν και είναι ν’ απορεί κανείς: Γιατί θα μπορούσε να είναι αμαρτία ένας γάμος; Να δούμε όμως πως έχει και το πρωτότυπο κείμενο;

«Ει δε τις ασχημονείν επί την παρθένον αυτού νομίζει εάν ή υπέρακμος, και ούτως οφείλει γίνεσθαι, ο θέλει ποιείτω. Ουχ αμαρτάνει. Γαμείτωσαν».

Σε πολύ απλά ελληνικά:
«Εάν κάποιος νομίζει ότι είναι ντροπή που η κόρη του έμεινε γεροντοκόρη, και έτσι πρέπει να γίνει, ότι θέλει ας κάνει. Δεν αμαρτάνει. Ας παντρευτούν» (σ.σ.: Ο πατέρας με την κόρη).
(Μετάφραση: Οδυσσέας Επικουρίδης)

Στις «Προς Εφεσίους» και «Κορινθίους» επιστολές ο Παύλος είναι αποκαλυπτικός όσον αφορά τις μισογυνικές αντιλήψεις του: «…Να υποτάσσεσθε εις τους ιδίους σας άνδρας, σαν να κάνετε την υποταγήν σας αυτήν προς τον Κύριον, ο οποίος παραγγέλλει και ζητεί να υποτάσσονται αι γυναίκες εις τους άνδρας των» και σε άλλο εδάφιο «…Ο μεν άνδρας… επλάσθη εξ αρχής ως ο κύριος εκπρόσωπος της κυριαρχίας του Θεού επί της Γης και είναι διά τούτο περισσότερον από την γυναίκα εικών και δόξα του Θεού.

Η γυναίκα δε ως το εξαιρετικότερον από τα άλλα κτίσματα, που έχει υπό την εξουσίαν ο άνδρας, είναι δόξα του ανδρός. Πράγματι δε ο άνδρας είναι υπεροχότερος από την γυναίκα, διότι δεν έγινε ο άνδρας από την γυναίκα, αλλ’ η γυναίκα έγινεν από τον άνδρα. Και επί πλέον δεν εκτίσθη ο άνδρας διά να βοηθή την γυναίκα, αλλ’ η γυναίκα επλάσθη προς χάριν και βοήθειαν του ανδρός».

Οι «φεμινιστικές» θέσεις του Παύλου, είναι εξ ίσου αποκαλυπτικές και στην «Προς Τιμόθεον Α’» επιστολή, όπου σαφώς υποστηρίζει και πάλι την πλήρη υποταγή της γυναίκας στον άνδρα: «H γυναίκα να διδάσκεται μένοντας ήσυχη με πλήρη υποταγή. Mα στην ίδια την γυναίκα δεν επιτρέπω να διδάσκει ούτε να εξουσιάζει τον άντρα, αλλά να τηρεί ησυχία. Άλλωστε, πρώτος πλάστηκε ο Aδάμ και ύστερα η Eύα».

Η γνωστή εκκλησιαστική φράση άλλωστε «ἡ δὲ γυνὴ ἵνα φοβῆται τὸν ἄνδρα» που συμπυκνώνει τις θέσεις αυτές (και ψάλλεται ακόμη και σήμερα κατά την γαμήλια τελετή), ανήκει στον ίδιον τον Παύλο…

Σάββατο, 16 Ιουνίου 2018

Σκοπιανό: Απόφαση του Αρείου Πάγου «αδειάζει» τη κυβέρνηση



Δεν υπάρχει μακεδονικό έθνος και, κατά συνέπεια, μακεδονικός πολιτισμός και μακεδονική γλώσσα, αλλά η Πολιτεία δεν προσέβαλε την απόφαση



Την απόφαση του Αρείου Πάγου σύμφωνα με την οποία «δεν υπάρχει μακεδονικό έθνος και κατά συνέπεια μακεδονικός πολιτισμός και μακεδονική γλώσσα» φέρνει στο φως δημοσίευμα της εφημερίδας Ελεύθερος Τύπος, κατηγορώντας μάλιστα τη κυβέρνηση ότι «την έθαψε κάτω από το χαλί» και προχώρησε στη συμφωνία με τη γείτονα χώρα για το ονοματολογικό.

Σύμφωνα με το δημοσίευμα το 2003 σωματείο από τη Δυτική Μακεδονία ζήτησε να αναγνωριστεί η υπόστασή του αλλά το Πρωτοδικείο απέρριψε την αίτηση εγγραφής του. Στη συνέχεια υπέβαλλε έφεση η οποία απερρίφθη με το σκεπτικό ότι «αντίκειται προς τη δημόσια τάξη και ασφάλεια, αφού θέτει σε κίνδυνο τους θεσμούς του Ελληνικού Κράτους» και «προκαλεί σύγχυση τόσο στο εσωτερικό της χώρας όσο και διεθνώς, στα Κράτη και στους λοιπούς φορείς, με τους οποίους θα συναλλαχθεί αυτό, καθώς και ότι η αναγνώριση του Σωματείου προσκρούει στην ανάγκη ειρηνικής συμβίωσης των πολιτών της περιοχής και κατ’ επέκταση της γαλήνης της χώρας».

Ο Άρειος Πάγος απέρριψε την αναίρεση που άσκησε το σωματείο επικυρώνοντας το 2009 την απόφαση του Εφετείου.

Ο Ελεύθερος Τύπος σημειώνει ότι στη σύνθεση του Αρείου Πάγου συμμετείχε ως εισηγήτρια η Βασιλική Θάνου-Χριστοφίλου, πρώην υπηρεσιακή πρωθυπουργός της Ελλάδας (27.8.2015-21.9.2015) και πρώην πρόεδρος του Αρείου Πάγου (1.7.2015-30.6.2017), η οποία ανέλαβε τη θέση του νομικού συμβούλου του πρωθυπουργού Αλέξη Τσίπρα, δέκα ημέρες μετά τη συνταξιοδότησή της (η σύμβασή της λήγει στις 10.7.2019).

Αναφορικά με την απόφαση του Αρείου Πάγου που αφορούν στο Σκοπιανό το δημοσίευμα υποστηρίζει ότι η απόφαση εκκινεί με το σκεπτικό ότι η Ελλάδα βρίσκεται σε αντιπαράθεση με το κράτος των Σκοπίων (FYROM), εξαιτίας της αυθαίρετης και ιστορικά ατεκμηρίωτης αξιώσεως του τελευταίου να αναγνωρισθεί διεθνώς ως κράτος με το όνομα «Μακεδονία» και στη συνέχεια, προκειμένου να αποκατασταθεί η ιστορική αλήθεια ως προς το σφετερισμό του ονόματος της Μακεδονίας από το νεοσυσταθέν κράτος των Σκοπίων (FYROM), το οποίο επιχειρεί να αποκτήσει εθνική ταυτότητα με όνομα που αποτελεί ιστορική, πολιτιστική και εθνική κληρονομιά της Ελλάδας, επισημαίνει συνοπτικά τα ακόλουθα ιστορικά δεδομένα:

– O όρος Μακεδονία, από αρχαιοτάτων χρόνων, είναι όρος ιστορικός και γεωγραφικός και όχι εθνολογικός. Οι Μακεδόνες δεν είναι, ούτε υπήρξαν κατά το πρόσφατο και το απώτερο παρελθόν, ιδιαίτερος εθνολογικός σχηματισμός. Απλώς, ως Μακεδόνες ονομάζονται ανέκαθεν οι κάτοικοι της γνωστής από την αρχαιότητα περιοχής της ελληνικής Μακεδονίας, όπως αντίστοιχα ονομάζονται Θράκες οι κάτοικοι της Θράκης, Θεσσαλοί οι κάτοικοι της Θεσσαλίας κ.ο.κ., χωρίς να υπάρχει αντίστοιχα θρακική ή θεσσαλική εθνικότητα. Επομένως, Μακεδόνες κατά την εθνικότητα δεν υπάρχουν και ούτε μπορούν να «δημιουργηθούν», στο πλαίσιο του συλλογικού αυτοπροσδιορισμού των κατοίκων της ευρύτερης γεωγραφικής περιοχής της Μακεδονίας.

– Ως Ελληνες, οι αρχαίοι Μακεδόνες χρησιμοποιούσαν την ίδια με τους Ελληνες της νομίμου Ελλάδας γλώσσα, πίστευαν στους ίδιους θεούς και είχαν τον ίδιο (ελληνικό) πολιτισμό. Ο αρχαίος ΕΕλληνας φιλόσοφος Αριστοτέλης υπήρξε δάσκαλος του Μεγάλου Αλεξάνδρου και τα ευρήματα της Βεργίνας αποτελούν σταθμούς της παγκόσμιας Ιστορίας και στοιχεία του παγκόσμιου πολιτισμού που αποδεικνύουν την ελληνικότητα της Μακεδονίας. Αντίθετα, οι Σλάβοι, δηλαδή τα διάφορα σλαβικά φύλα που εμφανίσθηκαν στην περιοχή των Βαλκανίων, βορείως της Μακεδονίας, κατά τον 7ο μ.Χ. αιώνα, δεν έχουν καμία σχέση με τους αρχαίους ΕΕλληνες Μακεδόνες.

– Λόγω της ελευθέρας διακίνησης των πληθυσμών, κατά τους χρόνους της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, είχαν εγκατασταθεί στην Ελλάδα, ιδίως στην περιοχή της Δυτικής Μακεδονίας, Βούλγαροι, σλαβόφωνοι, που είχαν σλαβική εθνική συνείδηση. Μετά την οριστικοποίηση των συνόρων, κατά τα προεκτεθέντα, οι περισσότεροι απ’ αυτούς διασκορπίσθηκαν στην περιοχή των Σκοπίων ή μετανάστευσαν σε διάφορα κράτη.

– Οι ολίγοι εναπομείναντες στην Ελλάδα και συγκεκριμένα στους Νομούς Φλώρινας και Εδεσσας εδήλωσαν ελληνική εθνικότητα και έτσι από την εποχή εκείνη έπαυσε να υπάρχει θέμα σλαβικής μειονότητας. Πριν από το 1944 «Μακεδονία» ως σλαβικό κράτος και «μακεδονικό έθνος» ως ιδιαίτερη εθνότητα ήταν έννοιες παντελώς άγνωστες. Εως τότε, οι κάτοικοι της περιοχής των Σκοπίων δεν είχαν ούτε σερβική ούτε βουλγαρική, παρά τα φιλοβουλγαρικά αισθήματα των περισσότερων κατοίκων της, και πολύ περισσότερο δεν είχαν «μακεδονική» εθνική συνείδηση. Την τελευταία, τους έπεισε να την αποκτήσουν ο Τίτο, προκειμένου να αποκολλήσει τους Σκοπιανούς από το άρμα των Βουλγάρων, έχοντας ως απώτερο σκοπό τη σύσταση ενιαίου μακεδονικού κράτους, υπό σλαβικό μανδύα, και την έξοδο της χώρας του στο Αιγαίο.

– Ουδείς πολιτισμένος λαός μπορεί να ανεχθεί την πλαστογράφηση της Ιστορίας του. Στην προσπάθεια αυτή των Σκοπίων που άρχισε μετά τη διάσπαση της Γιουγκοσλαβίας, αφότου το κράτος των Σκοπίων απέκτησε οντότητα, το έτος 1991, εντάσσεται η διάδοση ιδεών από διάφορους εθνικιστές μετανάστες, οι οποίοι, μέσω οργανώσεων και σωματείων, που δρουν κυρίως στο εξωτερικό (Αυστραλία, Καναδά, ΗΠΑ), με ομιλίες, συγκεντρώσεις, εκδηλώσεις πολιτιστικές κ.λπ. παραπληροφορούν το κοινό, δημιουργώντας εσφαλμένες περί υπάρξεως «μακεδονικού» έθνους και πολιτισμού, «μακεδονικής» γλώσσας και συνείδησης. Παράλληλα, καλλιεργούν και την ιδέα του «αλυτρωτισμού», όπως προεκτέθηκε, επιχειρώντας να δημιουργήσουν αποσχιστικές τάσεις, θέτοντας και το ανύπαρκτο θέμα της λεγόμενης «μακεδονικής μειονότητας» που ζει στην Ελλάδα.

Η απόφαση καταλήγει αναφέροντας πως, σύμφωνα με όλα όσα προεκτέθηκαν, δεν υπάρχει μακεδονικό έθνος και, κατά συνέπεια, μακεδονικός πολιτισμός και μακεδονική γλώσσα «MAKEDONCKI». Ούτε υφίσταται στην Ελλάδα «μακεδονική μειονότητα». Είναι αυτονόητο ότι ένα μωσαϊκό εθνοτήτων δεν μπορεί, σε εξήντα χρόνια, να αποκτήσει εθνολογική οντότητα, στηριζόμενο σε χαλκευμένα ιστορικά στοιχεία.

Ωστόσο, τα μέλη του υπό ίδρυση σωματείου δικαιώθηκαν από το Δικαστήριο των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, το οποίο αποφάνθηκε ότι η άρνηση εγγραφής του Σωματείου στις εθνικές αρχές έρχεται σε αντίθεση με την αρχή της ελευθερίας του συνεταιρίζεσθαι και κυρίως διότι δεν είχαν ακόμη αναπτύξει δράση για να μπορεί να κριθεί ότι απειλεί τη δημόσια ειρήνη και ασφάλεια. Σε κάθε, δε, περίπτωση, υποστήριξε πως αν ανέπτυσσε τέτοια δράση, οι εθνικές αρχές δεν ήταν αφοπλισμένες και θα μπορούσαν να αποφασίσουν τη διάλυσή του.

Ιδιαίτερης σημασίας χρήζει η διαπίστωση του Ευρωπαϊκού Δικαστήριο των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου ότι δεν εντοπίστηκαν ενδείξεις αυθαιρεσίας κατά τη διεξαγωγή της διαδικασίας, όπως επικαλούνταν οι προσφεύγοντες, και επιπλέον ότι οι αποφάσεις του Αρείου Πάγου και του Εφετείου ήταν πλήρως αιτιολογημένες και του Αρείου Πάγου πλήρως αμερόληπτη.

Επισημαίνεται δε ότι η Πολιτεία δεν προσέβαλε την απόφαση, υποβάλλοντας αίτημα επανεξέτασης, όπως ανακοινώθηκε την 9/10/2015.

Η δικηγόρος Αριάδνη Νούκα που έφερε στο φως την απόφαση σημειώνει με δηλώσεις της στον Ελεύθερο Τύπο ότι «οι αποφάσεις τόσο του Αρείου Πάγου όσο και του Εφετείου είναι ιστορικές και εκδόθηκαν από εξαιρετικούς δικαστές. Τα ελληνικά δικαστήρια επικύρωσαν τη μοναδική ιστορική αλήθεια, που δεν είναι άλλη από την ελληνικότητα της Μακεδονίας και την ανυπαρξία ιδιαίτερης “μακεδονικής” γλώσσας και “μακεδονικού” έθνους που προωθούσαν προπαγανδιστικά όλα αυτά τα χρόνια οι Σκοπιανοί. Η χαρακτηριστική δικανική παραδοχή ότι ένα μωσαϊκό εθνοτήτων δεν μπορεί, σε εξήντα χρόνια, να αποκτήσει εθνολογική οντότητα, στηριζόμενο σε χαλκευμένα ιστορικά στοιχεία, είναι απόλυτα ακριβής.

Στο σημείο αυτό συνάδει και η υπενθύμιση της επιστολής των 373 ακαδημαϊκών εγνωσμένου κύρους ανά τον κόσμο προς τον τότε πρόεδρο των ΗΠΑ, Μπαράκ Ομπάμα, οι οποίοι έκαναν λόγο για ιστορική αταξία και του επισήμαναν ότι οι Σκοπιανοί διεκδικούν το όνομα για να σφετεριστούν την Ιστορία και τον Μέγα Αλέξανδρο και ότι αυτό εγκυμονεί σοβαρότατους κινδύνους. Θεωρώ ότι αν θέλουμε με μία φράση να δώσουμε τη διάσταση των πραγμάτων, αυτή δεν θα ήταν άλλη από τη δικανική κρίση ότι ουδείς πολιτισμένος λαός μπορεί να ανεχθεί την πλαστογράφηση της Ιστορίας του».


πηγή: in.gr

Κυριακή, 27 Μαΐου 2018

Χιγκς: «Είμαι άθεος. Μην το λέτε πια σωματίδιο του Θεού»


«Πρώτα απ’ όλα, είμαι άθεος. Επομένως μην το αποκαλείτε σωματίδιο του Θεού».

Ο 83χρονος Πήτερ Χίγκς φαίνεται πια πως…μπούχτισε να διαβάζει και να ακούει όλο τον κόσμο να προσδίδει στο πιο διάσημο –πλέον – σωματίδιο του κόσμου Θεϊκή προέλευση.

Ο Χίγκς που ζει στο Εδιμβούργο και στα μέσα της δεκαετίας του 1960 ήταν μεταξύ των τεσσάρων- πέντε επιστημόνων που προέβλεψε με την πιο εμπεριστατωμένη θεωρία την ύπαρξη του, αναγνωρίζει τη σπουδαιότητα που διαδραματίζει το σωματίδιο στο Σύμπαν, αλλά δεν αποδέχεται ότι αποτελεί δημιούργημα μιας ανώτατης οντότητας.

Το παρατσούκλι «σωματίδιο του Θεού», δόθηκε στο σωματίδιο (μποζόνιο) όπως λέει ο Χιγκς, αρχικά σαν αστείο. «Και μάλιστα όχι ιδιαίτερα επιτυχημένο αστείο».

Το εμπνεύστηκαν ως τίτλο ενός δημοφιλούς επιστημονικού βιβλίου που κυκλοφόρησε το 1993, ο Λίον Λίντερμαν, κάτοχος βραβείου Νόμπελ, και ο Ντικ Τέρεσι, συγγραφέας επιστημονικών θεμάτων.

Ο Λέντερμαν είχε γράψει στο βιβλίο ότι «το μποζόνιο κατέχει τόσο εξέχουσα θέση στη φυσική σήμερα, διαδραματίζει τόσο καθοριστικό ρόλο στην προσπάθεια μας να κατανοήσουμε στη δομή της ύλης, ακόμη κι αν είναι ακόμη άφαντο, ώστε του προσέδωσα το παρατσούκλι σωματίδιο του Θεού».

Ο Λέντερμαν παραδέχεται βέβαια ότι ο τίτλος του βιβλίου, αντί για God particle (σωματίδιο του Θεού) θα ήταν πιο ορθός αν γραφόταν ως Goddamn particle (Αναθεματισμένο σωματίδιο) αλλά «ο εκδόπτης δεν θα μας άφηνε».

Ο Πήτερ Χιγκς, ο γνωστότερος ίσως εν ζωή επιστήμονας σήμερα, είπε στο BBC ότι ο χαρακτηρισμός σωματίδιο του Θεού είναι παραπλανητικός και δεν θα έπρεπε να είχε αποδοθεί.

πηγή:ΤΑ ΝΕΑ.gr

Παρασκευή, 25 Μαΐου 2018

Ιάπωνες δημιούργησαν ρομπότ – ιερέα για φθηνότερες… κηδείες!!!



Οι Ιάπωνες είναι εφευρετικοί. Και εξαιρετικοί αντιγραφείς. Προσθέτοντας, πάντα, κάτι επιπλέον.

Τον περασμένο Μάρτιο, με αφορμή τους εορτασμούς των 500 χρόνων της Μεταρρύθμισης, οι Γερμανοί παρουσίασαν τον BlessU-2 (bless you, too), ένα ρομπότ-ιερέα να ευλογεί τους πιστούς.

Οι Ιάπωνες πήραν την σκυτάλη και η SoftBank παρουσίασε τον Pepper, ένα ρομπότ-βουδιστή ιερέα για «low cost» κηδείες!

Την περασμένη Τετάρτη, ο Pepper έκανε εμφάνιση στην έκθεση Life Ending Industry Expo, στο Τόκιο. Κτυπώντας ρυθμικά το τυμπανάκι του και ψέλνοντας σούτρες.

Ο πληθυσμός στη Χώρα του Ανατέλλοντος Ηλίου γηράσκει. Και η κηδεία κοστίζει. Τα στοιχεία που έχουμε στη διάθεσή μας από την Ένωση Καταναλωτών εκεί, δίνουν κόστος κηδείας 20.000 δολάρια, κατά μέσον όρο. Και είναι στοιχεία του 2008. Η αμοιβή του ιερέα ανέρχεται σε 1.700 δολάρια. Έρχεται τώρα η Nissei Eco, η εταιρεία που κατασκευάζει τον Pepper και τον νοικιάζει αντί 350 δολαρίων. Μόνον.

Με τη συρρίκνωση του πληθυσμού στην Ιαπωνία, οι βουδιστές ιερείς δέχονται μικρότερη οικονομική στήριξη από τους πιστούς, και αναγκάζονται να αναζητήσουν συμπληρωματικό εισόδημα κάνοντας δουλειές εκτός των καθηκόντων τους στους ναούς. Εδώ είναι που μπαίνει ο Pepper, εξηγεί ο Μίτσιο Ινάμουρα, σύμβουλος στη Nissei Eco: μπορεί να αναπληρώσει στην κηδεία έναν ιερέα, όταν δεν υπάρχει διαθέσιμος ιερέας.

Επιπλέον, το γραφείο τελετών έχει τη δυνατότητα να ντύσει τον Pepper με το ράσο του βουδιστή μοναχού που απαιτεί η περίσταση. Μπορεί επίσης να μεταδώσει ζωντανά την κηδεία για όσους δεν μπορούν να παραστούν.

Προς το παρόν, ο Pepper περιμένει να τον καλέσουν να «ιερουργήσει» στην πρώτη του κηδεία.

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

Σάββατο, 19 Μαΐου 2018

"Βάσκοι - Μια προϊστορική ελληνική φυλή στην σύγχρονη Ισπανία"


Η Ισπανία ανέκαθεν υπήρξε αγαπημένος προορισμός των Ελλήνων από τα αρχαία κιόλας χρόνια… Ο Ηρακλής πρώτα πρώτα είχε εκστρατεύσει εκεί, γεγονός που πιστοποιείται από τον Φάρο του στην σημερινή Κορούνια, από το όνομα «Πυρηναϊκή», το οποίο απεδόθη στην χερσόνησο από τον ίδιο προς τιμήν της γυναίκας του Πυρήνας αλλά και από χιλιάδες ακόμη πόλεις που ιδρύθηκαν από εκείνον. Ο γιος του Ηρακλή, επιπλέον, ονομαζόταν Ίβηρας και θεωρούνταν γενάρχης της Ιβηρίας! Χαρακτηριστική της παρουσίας του μεγάλου αυτού ήρωα στην εν λόγω περιοχή είναι και η ονομασία της σημερινής Διώρυγας του Γιβραλτάρ, που παλαιότερα έφερε το όνομα «Ηράκλειες Στήλες»! 

Αρκετά χρόνια αργότερα έφτασε η σειρά αρχικά του Διονύσου να επισκεφθεί εκείνα τα μέρη και έπειτα του Οδυσσέα, ο οποίος σύμφωνα με την παράδοση ίδρυσε την πόλη Ιβηρία στην θέση που βρίσκεται η σημερινή Λισσαβώνα! Λέγεται μάλιστα πως ο Διόνυσος μετονόμασε την Εσπερία (παλιά ονομασία Ισπανίας) σε Ισπανία, προς τιμήν του στρατηγού Πάνα, ο οποίος τον είχε συνοδεύσει στην εκστρατεία του (Ις-Πανίαν: Εις Πανία)! «Πλούταρχος (Περί Ίσιδος και Οσίριδος). 



Ο Στράβων στα βιβλία του Β’, Γ’, Δ’, Ε’ των Γεωγραφικών αναφέρει, μεταξύ άλλων, ότι πολλοί ομηρικοί ήρωες πέρασαν από εκείνα τα μέρη (Αινείας, Μενέλαος, κ.α.). Καταγράφει επίσης την ύπαρξη των Λουσιτανών (αρχαίας επαρχίας της Ιβηρικής χερσονήσου), οι οποίοι είχαν επιλέξει να ακολουθούν τον τρόπο ζωής των Σπαρτιατών. Έτρωγαν λιτά, οργάνωναν ιππικούς, γυμναστικούς και οπλιτικούς αγώνες και εξασκούνταν γενικότερα στις πολεμικές τέχνες. Όπως λοιπόν μπορούμε να δούμε, οι Έλληνες προσέθεσαν άλλον έναν σταθμό στις αποικίες τους γύρω από την Μεσόγειο, γεγονός που φαίνεται και από την πλειάδα ελληνικών πόλεων κατά μήκους όλης της Ιβηρίας!



 Χαρακτηριστικότατο παράδειγμα αποτελούν οι γνωστοί αγώνες ταυρομαχίας των Ισπανών, που υφίστανται ως σήμερα και που διαθέτουν τις ρίζες τους στα ταυροκαθάψια της μινωικής εποχής, στο οποίο ο αθλητής εκτελούσε άλματα πάνω από τον ταύρο. Έχουν βρεθεί αρκετές παραστάσεις και στην Κρήτη (τοιχογραφίες, αγαλματίδιο, σφραγίδες) αλλά και σε άλλα μέρη της Ελλάδας (Πύλος, Τίρυνθα) και στην Μικρά Ασία (Σμύρνη). Από αυτά προήλθαν οι ισπανικές ταυρομαχίες. Βέβαια στην σημερινή Ισπανία το άθλημα είναι βάρβαρο, αφού στην Ελλάδα δεν θανατωνόταν ο ταύρος, που ήταν ιερό ζώο. 



Ας δούμε τώρα λίγα πράγματα για τους δύο κατεξοχήν ελληνογενείς πληθυσμούς της Ισπανίας, τους Πομπλαδόρες Γκριέκος, που πρόκειται για Έλληνες κατοίκους από την Ελίκη, Ελίτσε, και τους Βάσκους που είναι εγκαταστημένοι στα δυτικά Πυρηναία όρη (<Πυρήνα, σύντροφο Ηρακλή). Οι pobladores Griegos, ενθυμούμενοι την ελληνική τους καταγωγή, εορτάζουν κάθε χρόνο την ελληνική εβδομάδα που περιλαμβάνει την τυπική ζωή μιας αρχαίας ελληνικής πόλης: Ραψωδίες, θέατρα, χορός, πυρσοί, παρελάσεις οπλιτών, αμφορείς, αρχαία νομίσματα, κτερίσματα, χιτώνες, περικνημίδες και λόγος ομηρικός. Παράλληλα τιμούν με θρησκευτικές παραστάσεις την Κοίμηση της Θεοτόκου κάθε 15η Αυγούστου. Όσον αφορά τους Βάσκους, υπάρχουν διάφορες θεωρίες σχετικά με την καταγωγή τους (Λιβύοι, Φοίνικες, Ίβηροι, κλπ). Πιο πειστική φαντάζει η ελληνική αν σκεφτούμε ότι πέραν της ελληνικής τους νοοτροπίας και κουλτούρας, οι ίδιοι οι Βάσκοι δηλώνουν Έλληνες! Ειδικότερα είναι γνωστοί για την φιλοξενία, την υπερηφάνεια, την φιλοπατρία και τις στρατιωτικές τους ικανότητες. Ο Στραβων αναφέρει (Γ’ 155): «Οι παλαιοί πολεμιστές ζούσαν κατά Σπαρτιατικό τρόπο και φορούσαν περικνημίδες. Οι Δρυΐδες προέβλεπαν τα μελλούμενα από σφάγια των θυσιών, αφού εξέταζαν τα σπλάχνα τους (…) Ιδρύθηκαν πόλεις που έχουν ονόματα, όπως Έλληνες, Αμφίλοχοι, διότι ο Αμφίλοχος πέθανε εδὠ. Προσφέρουν κατά τρόπον ελληνικό (…) Είναι το έθνος των Ουασκόνων(Βάσκοι)». 






Οι Βάσκοι καλλιεργούν, ως κλασσικοί Έλληνες, με φροντίδα τα σταφύλια και τις ελιές και διατηρούν υπερβολική αγάπη για την Ελλάδα. Ποιος ξεχνάει την πρόταση των Βάσκων Ευρωβουλευτών ν’ αποτελούν τα Ελληνικά την επίσημη γλώσσα της Ευρώπης, κάτι που φυσικά καταψηφίστηκε και από Έλληνες «ευρωπαϊστές». Σήμερα εδράζει μεγάλος αριθμός οργανώσεων και ιδρυμάτων που αφορύν τον Ελληνισμό της Ισπανίας. Χαρακτηριστικό παράδειγμα συνιστά το «Iberia Graeca», που ξεκίνησε επίσημα την λειτουργία του το 2010 από το Υπουργείο Πολιτισμού της Ισπανίας και την Κυβέρνηση της Καταλανίας με σκοπό την ταξινόμηση και πιο εμπεριστατωμένη μελέτη του τεράστιου όγκου ελληνικών αρχαιολογικών ευρημάτων που ανακαλύπτονται συνεχώς στην πόλη Εμπόριον. Οι Βάσκοι της βόρειας Ισπανίας και της νότιας Γαλλίας ανέκαθεν θεωρούσαν τους εαυτούς τους ως έναν ξεχωριστό πληθυσμό, ενώ η μοναδική γλώσσα τους, που είναι άσχετη από τις ινδοευρωπαϊκές αλλά και από οποιανδήποτε άλλη στον κόσμο, πάντα αποτελούσε πονοκέφαλο για τους γλωσσολόγους. Τώρα, για πρώτη φορά, με τη βοήθεια της ανάλυσης του αρχαίου DNA, αποκαλύπτεται ότι οι Βάσκοι κατάγονται από τους τοπικούς πληθυσμούς των κυνηγών-τροφοσυλλεκτών της Ιβηρικής Χερσονήσου, οι οποίοι αναμείχθηκαν σταδιακά με τους πρώτους γεωργούς που ήλθαν ως μετανάστες από τα ανατολικά. Δηλαδή από τους Πελασγούς αγρότες της Ελλάδας.  Έτσι, μάλλον καταρρίπτεται ο ισχυρισμός ότι οι Βάσκοι ήταν ένας πληθυσμός καταγόμενος αποκλειστικά από αυτόχθονες κυνηγούς-συλλέκτες, απομονωμένος εδώ και τουλάχιστον 10.000 χρόνια - κάτι που ίσως τους δυσαρεστήσει! Μια διεθνής ομάδα γενετιστών, με επικεφαλής τον καθηγητή Ματίας Γιάκομπσον του σουηδικού Πανεπιστημίου της Ουψάλα, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό της Εθνικής Ακαδημίας Επιστημών (PNAS) των ΗΠΑ, ανέλυσαν δείγματα DNA από οκτώ σκελετούς της λίθινης εποχής, που βρέθηκαν στο σπήλαιο Ελ Πορταγιόν στην Αταπουέρκα της βόρειας Ισπανίας (καρδιά της χώρας των Βάσκων) και ζούσαν πριν από 3.500 έως 5.500 χρόνια, σε μια εποχή που η γεωργία είχε επικρατήσει, άρα ήσαν γεωργοί. Η ανάλυση συμπέρανε ότι οι στενότεροι γενετικά συγγενείς των σημερινών Βάσκων ήσαν οι εκείνοι οι πρώτοι νεολιθικοί αγρότες της Ιβηρικής (Πελασγοί αγρότες της Ελλάδας) και όχι οι μεσολιθικοί αυτόχθονες κυνηγοί-τροφοσυλλέκτες που προηγήθηκαν των γεωργών. 




Το βασκικό γονιδίωμα έχει μια παρεμφερή ιστορία με τους ανθρώπους της κεντρικής και βόρειας Ευρώπης, οι οποίοι επίσης προήλθαν από ένα ανακάτεμα των ντόπιων κυνηγών-συλλεκτών με τους αγρότες-μετανάστες. Οι ερευνητές δήλωσαν ότι οι Βάσκοι - αφότου «γεννήθηκαν» από την επιμιξία των ντόπιων νομάδων και των αγροτών μεταναστών- έμειναν σχετικά απομονωμένοι, χάρη και στο δυσπρόσιτο της περιοχής τους, κατά τα τελευταία 5.000 χρόνια, αλλά όχι περισσότερο. Αυτοί οι πρώτοι Βάσκοι κατάφεραν να απομονωθούν από όλες τις κατοπινές μεταναστεύσεις στην Ιβηρική και έτσι να διατηρήσουν μια διακριτή γενετική και πολιτισμική ταυτότητα. Όσον αφορά τη σύγχρονη βασκική γλώσσα, το μυστήριο παραμένει. Μια εκδοχή -την οποία υποστηρίζει η νέα γενετική έρευνα- είναι ότι προήλθε από μια γλώσσα που μιλούσαν οι πρώτοι γεωργοί στην Ιβηρική, προτού επικρατήσει η ινδο-ευρωπαϊκή γλωσσική οικογένεια. Μια εναλλακτική εκδοχή είναι ότι οι ρίζες της βασκικής βρίσκεται σε μια γλώσσα που μιλούσαν οι κιυνηγοί-συλλέκτες και η οποία διατηρήθηκε ακόμη και μετά την επικράτηση της γεωργίας στην Ιβηρική.

   




Πηγή:
pygmi.gr

Δευτέρα, 23 Απριλίου 2018

ΧΑΙΡΕ ΕΛΛΗΝΩΝ Ο ΚΑΘΑΙΡΕΤΗΣ : ΑΓ. ΓΙΩΡΓΗΣ...ΠΡΟΣΚΥΝΑΤΕ ΝΕΟΕΒΡΑΙΟΙ



Από τη λειτουργία του αγίου Γεωργίου («Μηναίον» Απριλίου), η οποία ψάλλεται στις 23 Απριλίου στις εκκλησίες και στα στρατόπεδα με την υποχρεωτική παρουσία όλου του προσωπικού, διαβάζουμε:

     • «Οι μισούντες Σιών αισχύνθητε από του Κυρίου, ως χόρτος γαρ, πυρί έσεσθε απεξηραμμένοι.» (Οι «Αναβαθμοί», αντίφωνον Α .)

     • «Φωτίζου, φωτίζου η νέα Ιερουσαλήμ, η γαρ δόξα Κυρίου επί σε ανέτειλε. Χόρευε νυν και αγάλλου, Σιών.» («Καταβασία».)

     • «Ούτω λέγει Κύριος ο Θεός, ο λυτρούμενος ημάς, ο Άγιος Ισραήλ.» («Προφητείας Ησαΐου το ανάγνωσμα», κεφ. 43, 14.)


  Η θεοκρατική ιδεολογία στις ένοπλες δυνάμεις αποτυπώνεται καθαρά στις αφίσσες, που τυπώνονται με την ευκαιρία κάθε μεγάλης τιμώμενης στρατιωτικής επετείου (είναι όλες χριστιανικές πλην της 28ης Οκτωβρίου, αλλά κι εκεί «η Παναγιά βοήθησε») και αναρτώνται υποχρεωτικά σε όλες τις μονάδες του στρατού.


«Χαίρε ελλήνων ο καθαιρέτης»

  Στους «Χαιρετισμούς» του αγίου Γεωργίου διαβάζουμε:


     • «Χαίρε, ο ειδώλων εκτίλας την άκανθαν.»


     • «Χαίρε, θεούς ψευδωνύμους συντρίψας.»


     • «Χαίρε, ο συντρίψας τα άψυχα είδωλα.»


     • «Χαίρε, δαιμόνων ο καταλύτης·

         χαίρε, ελλήνων ο καθαιρέτης.»


     • «Χαίρε, πολυθεΐας πλατυσμόν ο συστείλας.»


     • «Χαίρε, πρηστήρ βωμών φλογερώτατε·

         χαίρε, τυφών ξοάνων σφοδρότατε.»


     • «Αλληλούια. Τρόπαιον ανεστήσω, και παγκράτιον μέγα, ελλήνων κατά πάσης της πλάνης.» («Υμνολόγιον το Χαρμόσυνον», Ιερά Μονή Σταυροβουνίου, 1996.

Κυριακή, 15 Απριλίου 2018

Πατήρ Ακάκιος Καυσοκαλυβίτης: «χάρις στον καρκίνο γέμισε ο παράδεισος»



Ο Κυπριακής καταγωγής πατήρ Ακάκιος ο Καυσοκαλυβίτης, μετά από ερώτηση που δέχθηκε στο πλαίσιο της ομιλίας του με θέμα: «Ο γέροντάς μου ο π. Πορφύριος», που έγινε τη Δευτέρα 1η Νοεμβρίου 2010 στην αίθουσα του Πνευματικού Κέντρου του Δήμου Κατερίνης, για το Ανοικτό Πανεπιστήμιο της Σχολής Γονέων, ανέφερε, μεταξύ άλλων, ότι «χάρις στον καρκίνο γέμισε ο παράδεισος».

Αναλυτικά: «οι γιατροί βλέπουν μπροστά τους ακριβώς το φάρμακο για τον καρκίνο, αλλά δεν επιτρέπει ο θεός να το δούνε γιατί από αυτή την ασθένεια γέμισε ο παράδεισος». 

Τα λόγια αυτά τα είπε ο ίδιος ο γέροντας Πορφύριος, στον οποίο ο πατήρ Ακάκιος ήταν υποτακτικός.




Ακούστε στο οπτικό που ακολουθεί ολόκληρη την ομιλία.






πηγή:http://irreligious-godless.blogspot.gr









Τρίτη, 10 Απριλίου 2018

ΖΕΥΣ-ΣΩΤΗΡ-ΝΙΚΗ!







-...Ο ΔΙΑΣ ΕΙΧΕ ΤΑ ΠΡΟΣΩΝΥΜΙΑ
"ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ, 
ΤΡΟΠΑΙΟΣ, 
ΣΩΤΗΡ".

-ΟΛΟΙ ΟΙ "ΔΙΟΓΕΝΕΙΣ" ΕΠΡΕΠΕ
ΜΕ ΠΡΟΘΥΜΙΑ ΝΑ ΣΠΕΥΣΟΥΝ
ΣΤΟ ΚΑΛΕΣΜΑ ΤΟΥ ΔΙΑ.

-ΟΛΟΙ ΕΙΧΑΝ ΔΕΘΕΙ ΜΕ ΟΡΚΟ.

-ΕΠΙΟΡΚΟΣ ΕΠΟΜΕΝΩΣ ΓΙΝΟΤΑΝ,
ΟΠΟΙΟΣ ΔΕΝ
ΠΑΡΟΥΣΙΑΖΟΤΑΝ ΣΤΟ ΚΑΛΕΣΜΑ
ΚΑΙ ΠΡΟΔΟΤΗΣ ΑΦΟΥ
ΕΣΤΩ ΚΑΙ ΠΑΘΗΤΙΚΑ
ΒΟΗΘΟΥΣΕ ΤΟΥΣ ΕΠΙΔΡΟΜΕΙΣ.

-ΑΥΤΗ Η ΥΠΟΧΡΕΩΣΗ,
ΠΟΥ ΔΕΝΟΤΑΝ ΜΕ ΟΡΚΟ,
ΔΙΑΤΗΡΗΣΕ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ
ΣΤΟΝ ΑΙΓΑΙΟ ΧΩΡΟ
ΕΠΙ ΧΙΛΙΕΤΕΡΙΔΕΣ
ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΑΦΥΠΝΗΣΗ ΜΙΑΣ
ΕΘΝΙΚΗΣ ΣΥΝΕΙΔΗΣΗΣ ΣΥΝΤΕΛΕΣΕ.

"ΟΡΓΗ ΤΟΥ ΔΙΑ"
ΟΠΩΣ ΛΕΕΙ Ο ΗΡΟΔΟΤΟΣ (484-420).
ΣΕ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΜΕΤΕΠΕΙΤΑ ΕΠΟΧΕΣ
ΤΡΟΜΑΖΕ ΤΟΥΣ ΕΠΙΟΡΚΟΥΣ.

-ΤΟ ΟΝΟΜΑ ΤΟΥ ΔΙΑ ΓΙΝΗΚΕ
Η ΠΟΛΕΜΙΚΗ ΚΡΑΥΓΗ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ,

"ΖΕΥΣ -ΣΩΤΗΡ -ΝΙΚΗ"

ΑΚΟΥΓΟΤΑΝ ΣΤΑ ΠΕΔΙΑ
ΤΗΣ ΜΑΧΗΣ ΚΙ ΑΡΠΑΓΕΣ
ΣΥΝΤΡΙΒΟΝΤΑΝ ΚΑΙ
ΕΦΕΥΓΑΝ ΝΙΚΗΜΕΝΟΙ...

ΙΕΡΑ ΕΛΛΑΣ

₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪ ЭЄ ₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪

Κυριακή, 8 Απριλίου 2018

Εβραιοχριστιανικό Επιστημονικό Φακέλωμα.



Η Εβραιοχριστιανική Εκκλησία, με βιβλίο 700 σελίδων (με την έγκριση, της Ιεράς Συνόδου της Εκκλησίας της Ελλάδος): Φακέλωσε και φανερά, τις δραστηριότητες και τις ιδέες των Ελλήνων Λατρευτών (μέχρι και σε καφετέριες)… και αυτό το θεωρεί επιστημονική έρευνα !!!


Καταγράφει αυτό το βιβλίο: όχι μόνον τις ιδέες του Ελληνικού Λατρευτικού χώρου…αλλά όλους τους Λατρευτικούς, ή Ιδεολογικούς χώρους, τα Ελληνικά περιοδικά του Λατρευτικού χώρου, τα ημερολόγια του Ελληνικού Λατρευτικού χώρου (εκδόσεις)…ακόμη και τις Καφετέριες, πού συχνάζουν Έλληνες Λατρευτές !!!

Αυτό το βιβλίο έχει: μιά ολόκληρη σελίδα (σελίδα 13), ως επίσημη έγκριση (με υπογραφές) και σχολιασμό, από την Ιερά Σύνοδο της Εκκλησίας της Ελλάδος και με τον σχολιασμό της αυτόν στο τέλος της έγκρισης της, για αυτό το βιβλίο: 
«Δι ό απορρίπτει πάσαν οθνείαν διδασκαλίαν νεοπαγανιστικήν της «Νέας Εποχής», η οποία αντίκειται εις την πίστην Αυτής, και διά αλλοτριώσεως του προσώπου εκτροχιάζει τον άνθρωπον εκ της πορείας προς την Βασιλείαν του Θεού».



«Ρεύματα και οργανώσεις για την «αρχαιολατρία» στην Ελλάδα και «ελληνοκεντρικοί χώροι». 
(Σελίδες 635 -646).


1. Αγορά, (διαδικτυακή κοινότητα υπό το Υ.Σ.Ε.Ε., βλ. και αριθμ. 69, 74, 165 και 170).

2. Αθηνά Εργάνη, (βλ. και αριθμ. 144 και 169).
3. Αθηνά –Υγεία: Πανελλήνιο Φιλοσοφικό Πολιτιστικό Κοινωνικό Σωματείο, (Ιδεοθέατρον, βλ. και αριθμ. 92 και 136).

4. Αινήσιος Ζεύς, κίνηση μελέτης και ανάδειξης της ελληνικής κοσμοθέασης.

5. Αιώνια Σπάρτη, Λάκωνες Εθνικοί για την ηθική και ιστορική αποκατάσταση της αρχαίας Σπάρτης, Λακωνία, (διαδικτυακός τόπος της ομάδας «Ταλετάς», βλ. και αριθμ. 20 και 160).

6. ΑΛΣ Α.Ε., χώρος εκδηλώσεων της «Ελληνικής Αγωγής», πού ασχολείται με την προβολή της αρχαίας και Βυζαντινής Ελλάδος.

7. Αμφικτύονες , ένωσις προσώπων, Λαμία.

8. Αμφικτυονία Οικουμενικού Ελληνισμού . (@ Παραπομπή του βιβλίου: « Στόχος: «καταύγαση και διατήρηση της Εθνικής Συνείδησης στους απανταχού Έλληνες».

9. Αμφικτύων, Συλλογικό Ενωτικό Όργανο Συμβολής στη διάσωση του Ελληνισμού.

10. Αναρχοπαγανισμός, (ρεύμα του εξωτερικού).

11. Ανδρική Πνευματικότητα, (κλάδος «νεοπαγανισμού»).

12. Απόλλων Πολιτιστικός Σύνδεσμος Θεσσαλονίκης.

13. Απόλλων Ελληνοκεντρικός Σύλλογος, Θεσσαλονίκη, (βλ. αριθμ. 57 και 63).

14. Απολλώνειος Ιδεοχώρος, (χώρος για «αρχαιολατρικές» εκδηλώσεις).

15. Αρτεμισία Γουΐκα (και διαδικτυακός τόπος για την Γουΐκα στην Ελλάδα).

16. Αρχαία Ελληνικά Γράμματα.

17. Αρχαία Ελληνική Αγωγή.

18. Αρχαιόφιλος Εταιρία «Δευκαλίων».

19. Ασκληπιγένεια, (διαδικτυακός φεμινιστικός τόπος).

20. Αυτόνομη Ομάδα «Ταλετάς», Λακωνία (βλ. και αριθμ. 5 και 160).

21.Βορειοευρωπαϊκή Παράδοση ή Οντινισμός ή Asatsu, («νεοπαγανιστικό» ρεύμα εξωτερικού, βλ. και αριθμ. 126).

22. Γυναικεία Πνευματικότητα, (κλάδος τού «νεοπαγανισμού», βλ. και αριθμ. 96).

23. Δαιμόνια Νύμφη, «ελληνικό μουσικό σχήμα που απαιτεί ο πολυθεϊστικός κόσμος, με οδηγό τον μουσιγενή Απόλλωνα» .
(@ Παραπομπή του βιβλίου: «Παγανιστικοί ύμνοι, μυσταγωγικές τελετουργίες στους αρχαίους θεούς και θεότητες του Ελληνικού Πανθέου.Μουσική πού έχει παιχθεί από τους θεούς, τραγουδηθεί από τις Μούσες και χορευθεί από τις Νύμφες»).

24. Δ.Ε.Δ.Α.Ε.Ο. (Διεθνής Ένωση για την Διάδοση των Αρχαίων Ελληνικών Ονομάτων ) και διαδικτυακός τόπος (βλ. και αριθμ. 114).

25. Δειπνοσοφιστές, Αρχαίο Ελληνικό Δείπνο, με μουσική, χορό και φιλοσοφικούς διάλογους, (σε συνεργασία με το Ιδεοθέατρον).

26. Δελφικός Δεσμός, μη κερδοσκοπική εταιρεία, Δελφοί.

27. Δεσμός των Αχαιών, Πάτρα.

28. Δευκαλίων Πανελλήνιος Πολιτιστική Εταιρεία, (βλ. και αριθμ. 39, 41, 73, 137, 146 και 148).

29. Δίαυλος Ελλήνων Πατριωτικός Σύλλογος, Θεσσαλονίκη.

30. Διηνέκης - Σπαρτιατικές Μόρες.

31. «Διϊπετές», Αστική μη κερδοσκοπική Εταιρεία Αρχαιοελληνικών Μελετών (και περιοδικό «Διϊπετές» και διαδικτυακός τόπος, βλ. και αριθμ. 95).

32. Δρακονιανοί, (εξωγήινοι, μετριοπαθής «νεοπαγανισμός»).

33. Δρυϊδισμός, (κλάδος βορειοευρωπαϊκού «νεοπαγανισμού»).

34. Δωδεκάθεον (12θεο.gr - portal για την Ελληνική Θρησκεία, διαδικτυακός τόπος).

35. ΕΑΡ- Ελληνικό Ανανεωτικό Ρεύμα (ελληνικός πολιτικός φορέας – κόμμα).

36. ΕΗ, Εσθ' Ελλάνιον Ήμαρ ότε Φοίβος ελεύσεται και αεί έσται.

37. Εθνική Ελληνική Θρησκεία, (διαδικτυακή κοινότητα και ομώνυμη εφημερίδα).

38. Εθνική Εταιρία Απόλλων.

39. Εθνική Ιστορική Εταιρία «Ο Δευκαλίων», (βλ. και αριθμ. 28, 41, 73, 135, 137, 146 και 148).

40. Εθνικοί Έλληνες Αυστραλίας (και διαδικτυακός τόπος).

41. Εθνικός Θρησκευτικός Ολυμπικός Σύνδεσμος (Ε.Θ.Ο.Σ. ), ο «Δευκαλίων», Θεσσαλονίκη (βλ. και αριθμ. 28, 39, 73, 135 ,137 ,146 και 148).

42. Εκηβόλος, (διαδικτυακός τόπος).

43. Εκκλησία των Ελλήνων στο Θρήσκευμα, (διαδικτυακός τόπος).

44. Ελεύθεροι Έλληνες, (διαδικτυακός τόπος).

45. Ελευσίς, Όμιλος Φίλων Αρχαίου Ελληνικού Πολιτισμού, Κύπρος (και διαδικτυακός τόπος). (@ Παραπομπή του βιβλίου: «των κατά τα πάτρια Ελλήνων και Ελληνίδων της Κύπρου»).

46. Ελλάνιον Κέλευσμα - Ιερά Ελλάς, Σύλλογος, Θεσσαλονίκη, (και ομώνυμο περιοδικό ), (βλ. και Αριθμ. 67).

47. ΕΛΛΗΝ.Α.Ι.Σ., Ελλήνων Αρχαιοθρήσκων Ιερόν Σωματείον, Κουκάκι - Αθήνα.

48. Έλληνες Εθνικοί του Καναδά, (διαδικτυακός τόπος σε συνεργασία με το Υ.Σ.Ε.Ε.).

49. Έλληνες Ειδωλολάτρες (και πολυγραφημένη εφημερίδα).

50. Έλληνες Θεοί, (διαδικτυακή κοινότητα).

51. Ελληνική Αντίσταση («ενάντια στην Χριστιανική προπαγάνδα»).

52. Ελληνική Γουΐκα, (διαδικτυακός τόπος).

53. Ελληνική Εθνική Θρησκεία, (διαδικτυακή κοινότητα).

54. Ελληνική Εθνική Θρησκεία - Χείρων, (βλ. και αριθμ. 171).

55. Ελληνική Εστία Επιστημονικών Ερευνών, (σε συνεργασία με το «Ιχώρ», και διαδικτυακός τόπος).

56. Ελληνική Εταιρεία Αποκαταστάσεως των Πνευματικών Ελευθεριών και των Εθνικών Θρησκειών των Λαών της Οικουμένης, Θεσσαλονίκη, (βλ. και Αριθμ. 136).

57. Ελληνική Εταιρεία Απόλλων, Θεσσαλονίκη, (βλ. και Αριθμ. 13 και 63).

58. Ελληνική Εταιρεία Αρχαιοφίλων, Αθήνα (1996 ), (εκδίδει και το περιοδικό «Ελληνικόν Πάνθεον»). Ανήκει στην Associations Incorporation Act (1984 ) και στηνThe Ancient Hellenic Religion of the Olymbian Gods Incorporated (2006 ), ( βλ. και αριθμ. 77).

59. Ελληνική Θρησκεία, (διαδικτυακή κοινότητα).

60. Ελληνική Μυθολογία, (διαδικτυακός τόπος).

61. Ελληνική Οργή, (διαδικτυακή κοινότητα).

62. Ελληνική Πολιτεία (και περιοδικό).

63. Ελληνικός Πολιτιστικός Σύνδεσμος «Απόλλων», Θεσσαλονίκη, (βλ. και αριθμ. 13 και 57).

64. Ελλήνιον, αστική μη κερδοσκοπική εταιρία, Μασσαχουσέτη, Η.Π.Α.(@ Παραπομπή του βιβλίου: «Σκοπός: «Η παρουσίαση και προβολή των επιτευγμάτων του Ελληνικού Πολιτισμού και ιδιαιτέρως του Αρχαίου και Βυζαντινού». «Το Ελλήνιον είναι θρησκευτικός οργανισμός με έδρα τις ΗΠΑ, αφοσιωμένος στην παλινόρθωση του Ελληνικού Πολυθεϊσμού», (εφημερίδα Ελληνική Θρησκεία τ. 2, σ. 4).

65. Ελληνοκεντρικοί Σύλλογοι διάδοσης και συνέχισης της Ελληνικής Φιλοσοφίας και επιστήμης: «Πλάτων» (Ν. Υόρκη ), «Ηράκλειτος» (Λονδίνο ), «Δημόκριτος» (Αθήνα).

66. Ελληνοκεντρικό μουσικό συγκρότημα «Έψιλον».

67. Ελληνοκεντρικός Σύλλογος «Ιερά Ελλάς - Ελλάνιον Κέλευσμα», Θεσσαλονίκη, (βλ. και αριθμ. 46).

68. Ελλήνων Ιερατείον, (διαδικτυακός τόπος).

69. Ελλήνων Τόποι, (διαδικτυακός τόπος με επιμέλεια του Υ.Σ.Ε.Ε., βλ. και αριθ. 1, 74, 165 και 170).

70. Εναλλακτικός Παγανισμός, Οικο-μαγεία και αναρχοπαγανισμός.

71. Ενήσιος Ζεύς, Κίνηση μελέτης και Ανάδειξης της ελληνικής κοσμοθέασης.

72. Ε.Ε.Σ.Π.Π.ΑΝ., (Ένωση Εκδοτών Συντακτών Περιοδικών Πολιτιστικών Αναζητήσεων).

73. Ένωση Ελλήνων Εθνικών Θρησκευτών Θεσσαλονίκης «Δευκαλίων», (βλ. και αριθ. 28, 39, 41 ,137, 146 και 148).

74. Ένωση Σαμίων Εθνικών, Σάμος, (συνεργασία με το Υ.Σ.Ε.Ε., βλ. και 1, 69, 165 , 168 και 170).

75. Ένωσις Ελλήνων Θρησκευτών Βορείου Ελλάδος – Ηπείρου, Ελληνικός Ιερατικός Σύνδεσμος τής Εθνικής Θρησκείας των Ελλήνων «Η Παλλάς Αθηνά».

76. Ένωσις Πολιτών Αμφικτύονες Λαμίας.

77. Επιτροπή διά την Ελληνικήν Θρησκείαν του Δωδεκαθέου, (συμμετέχει στην διεθνή οργάνωση INFORM ), ή Επιτροπή διά την αναγνώρισιν της Ελληνικής Θρησκείας του Δωδεκαθέου (1996 ), ή Επιτροπή Πρωτοβουλίας διά την αναγνώρισιν τής Ελληνικής Θρησκείας, με πρωτοβουλία τής Ελληνικής Εταιρείας Αρχαιοφίλων (1998), (βλ. και αριθ. 58).

78. Επιτροπή Προμηθειών, Θεσσαλονίκη.

79. Ερμείον, αστική μη κερδοσκοπική εταιρεία (και περιοδικό, πού ανέστειλε την κυκλοφορία του).

80. ΕΡΩΗ, αστική μη κερδοσκοπική εταιρεία (εξέδιδε το περιοδικό Δίαυλος Έψιλον ), Θεσσαλονίκη.

81. Εταιρεία Ελληνικών Επιστημονικών Ερευνών, Αθήνα.

82. Εταιρεία Ελλήνων «Τετρακτύς», (εξελιχθείσα σε Κοινότητα Ελλήνων
«Τετρακτύς»), Θεσσαλονίκη (και περιοδικό Τετρακτύς Αείγνητος, βλ. και αριθμ. 97 και 162).

83. Εταιρεία Ελλάνικος, Θεσσαλονίκη .
(@ Παραπομπή του βιβλίου: «Δράσις υπέρ πλήρους ανακτήσεως της Ελληνικής Ολυμπικής Θρησκείας του Δωδεκαθέου και της Ελληνικής Γλώσσης, της Γλώσσης των Ελλήνων Θεών»).

84. Εταιρεία Ευμολπίδες (βλ. και αριθμ. 147 και 159).

85. Εταιρεία Πολυθεϊστικών Μελετών «Antaios», Βέλγιο.

86. Ευρωπαϊκό Κέντρο Ερμηνείας Αρχαίου Δράματος.

87. Ηλιοδρόμιον, Πολιτιστική Ερευνητική Εταιρία, (αστική μη κερδοσκοπική εταιρεία), ή Πολιτιστικός Ερευνητικός Οργανισμός, Αθήνα (βλ. και αριθ. 145).

88. Η των Εθνικών Οικουμενική Εκκλησία.

89. Θέασις, (διαδικτυακός τόπος).

90. Θρακικός Οιωνός, Αλεξανδρούπολη.

91. Θρηίκιος Άνεμος, Αλεξανδρούπολη.

92. Ιδεοθέατρον, Κέντρον Ελληνικής Φιλοσοφίας, Γλώσσας και Τέχνης, Ραδάμανθυς, Αθήνα, (και ομώνυμο περιοδικό, βλ. και αριθμ. 3 και 136).

93. Κέλτες Σαμάνοι, («νεοπαγανιστικό» ρεύμα του εξωτερικού).

94. Κέντρο Ελευσινιακών Μελετών «Η Δάειρα», Ελευσίνα.

95. Κέντρο Μελέτης Αρχαιοελληνικού Έθους «Αιτναίος», Αθήνα (προηγουμένως: Αστική μη κερδοσκοπική Εταιρεία Αρχαιοελληνικών Μελετών «Διϊπετές», βλ. και αριθμ. 31).

96. Κίνημα Γυναικείας Πνευματικότητας ή Κίνημα της Θεάς (ελληνικό και διεθνές).

97. Κοινότης Ελλήνων Εθνικών «Τετρακτύς», Θεσσαλονίκη (βλ. και αριθμ. 82 και 162).

98. Κύκλος τού Δράκοντα, μαθήματα παγανιστικών τεχνικών, (εκδ. του περιοδικού «Μοίρα»), Αθήνα.

99. Λακωνική Αγωγή, Εκλοχείον Α' («Μέλλον, μέσω των ριζών μας»), Αθήνα - Καμάριζα Λαυρεωτικής.(@ Παραπομπή του βιβλίου: «Διαχρονικότητα του Έλληνα από τους Ορφικούς χρόνους μέχρι του 40»).

100. Μαγική Ελληνική Γη.

101. Μαγική Τέχνη η Γουίκα.

102. Μαινάδες, (θίασος), τμήμα τού Ευρωπαϊκού Κέντρου Ερμηνείας Αρχαίου Δράματος.

103. Μακεδνός, ομάδα των «Ελληνουσία σκεπτόμενων πολιτών».

104. Μεγάλη Εθνική Εκκλησία των Ελλήνων, ή Μεγάλη Εκκλησία των Ελλήνων Εθνικών.

105. Μ.Ο.Ε.Ε.Ι., εκδότης τής εφημερίδας «Οι ειδωλολάτρες» .

106. Μορφωτικός Σύλλογος Δίαυλος Ελλήνων, Θεσσαλονίκη.

107. Ναός της Γνώσεως (βλ. και αριθμ. 125).

108. Νέος Κύκλος Ορφικών, λάτρης του Αρχαίου Ελληνικού Πνεύματος.

109. Ξένιος Ζήνων, οργάνωση Ελληνικού αγήματος .
(@ Παραπομπή του βιβλίου: «Για την αγωγή τού Ελληνικού Αγήματος»).

110. Ο.Ε.Α. - Ομάδα Ελληνικής Αποκαταστάσεως .
(@ Παραπομπή του βιβλίου: «Κορυφαία Ανδρομέδα Ελληνική Ομάδα, της οποίας τα όρια ξεπερνούν τα όρια του Γήινου χώρου»).

111. Οικομαγεία, («νεοπαγανιστικό» ρεύμα του εξωτερικού).

112. Οικοπαγανισμός, (συνδέεται με την Σπείρα Πανθέου Βακχείας, βλ. και αριθμ. 153).

113. Οι Στωικοί, (διαδικτυακός τόπος).

114. Οι Φίλοι των Αρχαίων Ελληνικών Ονομάτων (βλ. και αριθμ. 24).

115. Ολυμπία Αδελφότης, (διαδικτυακός τόπος).
(@ Παραπομπή του βιβλίου: «Υπάρχει από 1464 !! για την απελευθέρωση τού Ελληνικού Έθνους και την επιστροφή της πατρώας θρησκείας και παιδείας»).

116. Ολύμπια Θρησκεία (διαδικτυακός τόπος ), (βλ. και αριθμ. 117, 118, 119, 131 και 167).

117. Ολυμπιακός Θίασος Φιλοσοφική Σχολή Ολύμπου, (βλ. και αριθμ., 116, 118, 119, 131 και 167).

118. Ολυμπικό Δίκτυο για την Ανύψωση της Ανθρωπότητος – ΟΔΑΑ, (βλ. και αριθμ. 116, 117, 119, 131 και 167).

119. Όλυμπος, Παγκόσμιο Πνευματικό Κέντρο, (βλ. και αριθμ. 116, 117, 118, 131 και 167).

120. Ομάδα «Δελφύς».

121. Ομάδα «Ε» Έψιλον «Ο Αριστοτέλης».

122. Ομάδα Πολιτών Λαμίας, Αμφικτύονες.

123. Ομοβούλιο των Ελλήνων Εθνικών.

124. ΟΜΦΗ Απόλλωνος, σύλλογος.

125. Ο Ναός της Ελληνοπρεπούς Γνώσεως, (διαδικτυακός τόπος, βλ. και αριθμ. 107).

126. Οντινισμός ή Βορειοευρωπαϊκή Παράδοση ή Asatsu («νεοπαγανιστικό» ρεύμα του εξωτερικού, βλ. και αριθμ. 21).

127. Ο Ολύμπιος Νούς, Νέος σύλλογος μελέτης και διάδοσης πολιτιστικής κληρονομιάς, Χαλάνδρι.

128. Ορφική Εταιρεία, σύνδεση με τους ελληνογενείς πληθυσμούς.

129. Ορφικοπυθαγορισμός, (διαδικτυακή κοινότητα).

130. Παγκόσμια Εταιρία των Ελλήνων - Ομάδα Ε.

131. Παγκόσμιο Πνευματικό Κέντρο Όλυμπος – σωματείο, (βλ. και αριθμ. 116, 117, 118, 119 και 166).

132. Παγκόσμιο Συνέδριο των Εθνικών Θρησκειών (WCEE: World Congress of EthnicReligions).

133. Πανδερκής Ήλιος, αστική μη κερδοσκοπική εταιρεία οικολογικών και φιλοσοφικών μελετών, Αθήνα.

134. Πανελλήνιο Ίδρυμα Διαφυλάξεως Ελληνικής Κληρονομιάς.

135. Πανελλήνιον Κίνημα Επανεθνικεύσεως τού Θρησκευτικού μας βίου, ο «Δευκαλίων» (βλ. και αριθμ. 28, 39, 41, 73, 137, 146 και 148).

136. Πανελλήνιο - Πολιτιστικό - Κοινωνικό - Φιλοσοφικό Σωματείο ΑΘΗΝΑ ΥΓΕΙΑ ( Ιδεοθέατρον, βλ. και αριθμ. 3 και 92).

137. Πανελλήνιος Δελφικός Σύνδεσμος «Ο Δευκαλίων», Θεσσαλονίκη, (βλ. και αριθμ. 28, 39 ,41, 73, 135, 146 και 148).

138. Πανελλήνιος Εταιρεία Εθνικής Θρησκευτικής Ανασυγκροτήσεως, Θεσσαλονίκη, (βλ. και αριθμ. 56).

139. Πανελλήνιος Φυσιολατρικός Όμιλος «οι Δρυίδαι», Θεσσαλονίκη, (βλ. και αριθμ. 54 και 135).

140. Πάνθεον – Αρχαιογνωστικός οδηγός, (διαδικτυακός τόπος).

141. Πατριωτικός Πολιτιστικός Σύλλογος «Σάρισα», Κατερίνη, Αθήνα, (βλ. και αριθμ. 151).

142. Πατρώα Ελληνική Λατρεία, (διαδικτυακή κοινότητα).

143. Π.ΕΛ.ΑΓ. «Ε», η Ομάς του Φωτός.

144. Πνευματικό Εργαστήρι «Εργάνη», Αθήνα, (βλ. Αριθμ. 2 και 169).

145. Πολιτιστική - Ερευνητική Εταιρία Ηλιοδρόμιον, (βλ. και αριθμ. 87).

146. Πολιτιστική Εταιρεία Ελλήνων Ολυμπιστών: Ο Δευκαλίων, Θεσσαλονίκη, (βλ. και Αριθμ. 28 ,39 ,41 ,73 ,135 ,137 και 148).

147. Πολιτιστική Εταιρεία «Ευμολπίδες», για την αναβίωση των Εθνικών εορτών, (βλ. και αριθμ. 84 και 159).

148. Πολιτιστική Εταιρεία Πανελλήνων «Ο Δευκαλίων», (βλ. και Αριθμ. 28, 39, 41, 73, 135, 137 και 146).(@ Παραπομπή του βιβλίου:«Οργάνωση των Ελληνουσία σκεπτομένων πολιτών»).

149. Πολιτιστική Λέσχη «Ορφεύς», (του περιοδικού «Απολλώνειον Φως», Αθήνα.

150. Σαμανισμός, (κλάδος του «νεοπαγανισμου», κυρίως στο εξωτερικό).

151. Σάρισα - Πατριωτικός Πολιτιστικός Σύλλογος, Κατερίνη, (βλ. και αριθμ. 141).

152. Σπαρτιάτικες Μόρες - Ελληνικόν Άγημα .(@ Παραπομπή του βιβλίου:«Δημιουργήθηκε το «1966» από ανθρώπους πού αγαπάνε την Αρχαία Ελληνική Παράδοση και την Ελληνότροπο θέαση της ζωής», Αθήνα (και διαδικτυακός τόπος).


153. Σπείρα Πανθέου Βακχείας, Αθήνα, (Εξέδιδε το περιοδικό «Διϊπετές», μέλος τής Pagan Federation, βλ. και αριθμ. 112).

154. Σύλλογος Λογοτεχνών «Φαέθων», ομάδα Ελληνούσια σκεπτομένων πολιτών.

155. Σύλλογος Μελέτης και Διάδοσης του Ελληνικού Λόγου Νομού Ημαθείας.

156. Σύλλογος φοιτητών - πιστών της θρησκείας του Δωδεκαθέου, (ΠανεπιστήμιοΜάντσεστερ στη Μ. Βρετανία - The University of Manchester Hellenic Religion of the Dodecatheon Society).


(@ Αυτό πάει πολύ !!! Δωδεκαθεϊστές φοιτητές και στην Αγγλία !!!
Όταν θα έρθουν στην Ελλάδα, θα πρέπει οπωσδήποτε να τους εξομολογήσουν και να τους πουν το ανέκδοτο με τον Χριστιανικό Πολιτισμό !!!)

157. Σύνδεσμος Απομυθοποιητών Ελλάδος, Θεσσαλονίκη (και διαδικτυακός τόπος).

158. Σύνδεσμος Φίλων της Αρχαίας Ελλάδος.

159. Σύνοδος Ελλήνων Εθνικών, (οργανώθηκε από την Πολιτιστική Εταιρεία «Ευμολπίδες», για την αναβίωση των Εθνικών εορτών, βλ. και αριθμ. 84 και 147).

160. «Ταλετάς» Αυτόνομη Ομάδα, Λακωνία (βλ. και Αριθμ. 5 και 20).

161. Τα παιδιά της Άρτεμης.

162. Τετρακτύς Αείγνητος, αστική μη κερδοσκοπική εταιρεία και Κοινότης , (ιδρυτική διακήρυξη 2774 από Ολυμπιάδων Απαριθμήσεως, Ιαν. «1994», βλ. και αριθ. 82 και 97).

163. Τοξόλυρος, Ζεύξη Εθνικών και φίλων της Ελληνικής Κοσμαντίληψης, εντός και εκτός Μαγνησίας, (διαδικτυακή κοινότητα).

164. Των Εθνικών Οικουμενική Εκκλησία.

165. Ύπατο Συμβούλιο Ελλήνων Εθνικών, για την διάσωση και ανάδειξη τής αληθινής Ελληνικής παραδόσεως – Αθήνα, (παραρτήματα σε Θεσσαλονίκη, Ιταλία, Αυστραλία, Η.Π.Α. κ. άλλ., βλ. και αριθμ. 1, 69, 74, 167 και 169).

166. Φαένθος Εθνική Εκκλησία για την αφύπνιση τής Ελληνικής συνείδησης και την ενσάρκωση τής Αρχαίας Ψυχής - Πάτραι.

167. Φιλοσοφική και Πνευματική Σχολή Ολύμπου, (βλ. και αριθμ. 116, 117, 118, 119 και 131).

168. Φιλοσοφικό Αθήναιο «Εκατηβόλος», αίθουσα «Αρτεμίσιον», Αθήνα, ( υπό την αιγίδα τού Υ.Σ.Ε.Ε., βλ. και Αριθμ. 1 ,69 ,74, 164 και 170 .

169. Φιλοσοφικό Εργαστήριο Εργάνη, (βλ. και αριθμ. 2 και 144).

170. Φιλοσοφικό Ίδρυμα «Εκατηβόλος», (βλ. και αριθμ. 1 ,69, 74 ,165 και 168).

171. Χείρων - Ελληνική Εθνική Θρησκεία, (διαδικτυακός τόπος, βλ. και αριθμ. 54).

172. (Ράδιο ) «Ηρόδοτος», (δεν λειτουργεί).

173. (Τηλεοπτικός Δίαυλος) «Ερμής», Κατερίνη.

174. («Χώρος Ελληνοκεντρικών»), Καφέ «Κάστρο», Θεσσαλονίκη.

175. («Χώρος Ελληνοκεντρικών»), Καφέ «Πλατεία», Θεσσαλονίκη».


«Ελληνικά περιοδικά για την «αρχαιολατρία».
(Σελίδες 652 -657).


«Αγήτωρ», έκδοση του Ομοβουλίου των Ελλήνων Εθνικών, Πειραιάς,(χρονολόγηση με εποχές).
«Αέροπος», διμηνιαίο περιοδικό για τον Ελληνισμό, (Μέλος της Ενώσεως Εκδοτών Συντακτών Περιοδικών Πολιτιστικών Αναζητήσεων ), Αθήνα, εκδ. Ελ. Κ. Φάσσου, (χρονολόγηση μικτή, αρχαιότροπη και χριστιανική).
«Αμφικτύων», εφημερίδα, «Συλλογικό Ενωτικό όργανο συμβολής στη διάσωση τού Ελληνισμού», εκδ. από την Αμφικτιονία Οικουμενικού Ελληνισμού, Αθήνα.
«Ανοιχτή Πόλη», περιοδικό για τα περάσματα πού δεν βρέθηκαν ποτέ, Αθήνα, (ίδρυτ. Βλ. Ρασσιάς, 1980 – 1993, πρόδρομος τού περιοδικού «Διϊπετές», ανέστειλε την έκδοση του).
«Απολλώνειο Φως», διμηνιαία έκδοση για τον Ελληνικό Πολιτισμό (η διμηνιαία Φιλοσοφική έκδοση Ελληνοκεντρικού Προβληματισμού, η Ελληνοκεντρική έκδοση για τον Ελληνικό Πολιτισμό ), Πετρούπολη, εκδ. Ι. Χαραλαμπόπουλος, (χρονολόγηση χριστιανική).
«Δαυλός», μηνιαίο περιοδικό, Αθήνα, έκδ. Δημ . Ι . Λάμπρου, (χρονολόγηση χριστιανική, ανέστειλε την έκδοση του).
«Δευκαλίων», (έντυπο της Πολιτιστικής Εταιρείας Ελλήνων Ολυμπιστών: Ο Δευκαλίων ), Θεσσαλονίκη.
«Δίαυλος Έψιλον», το περιοδικό της Συμπαντικής Γνώσεως, τριμηνιαία έκδοση της αστικής μη κερδοσκοπικής εταιρείας «ΕΡΩΗ», Θεσσαλονίκη, εκδ. Ελ. Ακτουδιανάκης, (χρονολόγηση χριστιανική, ανέστειλε την έκδοση του).
«Δίαυλος Ω», Ελληνικός Λόγος - Πολιτισμός - Μυθολογία – Παράδοση, διμηνιαίο περιοδικό, (λείπουν λοιπά στοιχεία), Πειραιάς, εκδ. Είρ. Αλιμαντήρη, (χρονολόγηση χριστιανική, ανέστειλε την έκδοση του).
«Διϊπετές», τ. 1 (από το 1991 μ.α.χ.χ, ως συμπλήρωμα του τ. 27 του περιοδικού «Ανοιχτή Πόλη» ) έως το τ. 9, διμηνιαίο περιοδικό, για την Υπεράσπιση της Αρχαίας Ψυχής, με διάφορους έκδοτες: «Εταιρεία Οικολόγων / Φιλοσοφικών Μελετών «Πανδερκής Ήλιος», και εκδ. τον Δημ. Παστελάκο, και την «Αστική μη κερδοσκοπική Εταιρεία Αρχαιοελληνικών Μελετών Διϊπετές». Από το τ. 10, διμηνιαίο περιοδικό, με εκδ. από το τ. 14, τον Δημ. Τέντα, από το τ. 20, τον Αντ. Καλκούνια και από το τ. 22 τον Κώστα Κεχαγιά (το τ. 21 κυκλοφόρησε σε δύο διαφορετικές εκδόσεις, λόγω «ορθογραφικής διόρθωσης») . Από το τ. 23, εκδ. «Αστική μη κερδοσκοπική Εταιρεία: Κέντρο Μελέτης Αρχαιοελληνικού Έθους Αιτνάϊος» και από το τ. 63 (2006 ), «Πολιτιστικό Σωματείο «Φιλοσοφικό Αθήναιο Εκατηβόλος»), με εκδ., από το τ. 57, την Μαρία Ψαράκη, Αθήναι (χρονολόγηση αρχαιότροπη, πλην των τ. 5 και 7, πού είναι διπλή).
«Εκηβόλος», (χωρίς λοιπά στοιχεία).
«Ελλάνιον Ήμαρ», τριμηνιαία περιοδική έκδοση Ελλανίων πολιτιστικών αναζητήσεων (τώρα: τριμηνιαίο περιοδικό πολιτισμού - ιστορίας – φιλοσοφίας ), Θεσσαλονίκη, εκδ. «Δίον» Ευάγ. Ψαράς, (χρονολόγηση χριστιανική).
«Ελλάνιον Κέλευσμα», μηνιαία έκδοση Ελληνικών θεμάτων, (από το τ. 8 νέος τίτλο: «Ελλήνων Κέλευσμα»), Θεσσαλονίκη, εκδ. Παύλ. Παπαδόπουλος, ( χρονολόγηση χριστιανική).
«Ελληνική Αγωγή», (μέχρι το τεύχος 53 ως εφημερίδα ), μηνιαία έκδοση της «Ελληνικής Αγωγής ΕΠΕ», με εκδότη τον Άδωνη Γεωργιάδη, (χρονολόγηση μικτή). Από το τεύχος 1/54 ως περιοδικό, Αθήνα, με εκδότες τους Νικηφ. Κισσανδράκη και Άδωνη Γεωργιάδη και στην συνέχεια μόνο με τον πρώτο (διπλή χρονολόγηση, αρχαιότροπη και χριστιανική).
«Ελληνική Θρησκεία», μηνιαία εφημερίδα για την διάδοση της Πατρώας Θρησκείας, την ανάδειξη του Ελληνικού Πολιτισμού και την υπεράσπιση του Ελληνικού Έθνους, Αθήναι, εκδ. Απ. Αμυράς, (διέκοψε την κυκλοφορία της), (χρονολόγηση αρχαιότροπη).
«Ελληνική Πολιτεία», (αναφέρεται στο «Ιός της Κυριακής 13.10.1996, χωρίς λοιπά στοιχεία»).
«Ελληνική Φλόγα», διμηνιαία φιλοσοφική έκδοση έθνο - κοινωνικού προβληματισμού, Αγ. Ανάργυροι Αττικής, εκδ. Ι. Χαραλαμπόπουλος, (συνέχισε ως «Απολλώνειο Φως», χρονολόγηση χριστιανική).
«Ελληνικόν Πάνθεον», τριμηνιαία Επιθεώρησις Πολιτιστικών Αναλύσεων (ή ιδεών της Ελληνικής Εταιρείας Αρχαιοφίλων), Αθήναι, εκδ. Παν. Μαρίνης, (χρονολόγηση με ισημερίες – ηλιοστάσια).
«Ελληνόραμα», μηνιαίο ιστορικό-πολιτικό περιοδικό, Θεσσαλονίκη, εκδ. Νικ. Πετρόπουλος, (χρονολόγηση χριστιανική).
«Ελλήνων Κέλευμα» (νέος τίτλος του περιοδικού «Ελλάνιον Κέλευσμα», από το τ. 8 ), Θεσσαλονίκη, (λοιπά στοιχεία όμοια).
«Ερμείον», διμηνιαίο περιοδικό, Αθήνα – Καισαριανή, εκδ. Mαρ. Κιουλάφα, (χρονολόγηση χριστιανική, ανέστειλε την έκδοση του).
«Ες Παγάν», περιοδικό τού οικοπαγανιστικού χώρου, έκδοση της ομάδας «Σπείρα Πανθέου Βακχείας», Αθήνα, (χρονολόγηση: 1ο τ. Δελφίνια - εαρινή ισημερία, όχι τακτική κυκλοφορία).
«Η Δρυάς», περιοδικό του «World Council of Ethnic Religions» (Παγκόσμιο Συμβούλιο Εθνικών Θρησκειών, χωρίς λοιπά στοιχεία).
«Θρακικός Οιωνός», Ελληνοκεντρικό περιοδικό, Αλεξανδρούπολη, εκδ. Ορφέας - Αθανάσιος Γιαλαμάς, ιδιοκτ. Αστική μη κερδοσκοπική εταιρεία.
«Θρηίκιος Άνεμος», διμηνιαίο περιοδικό των Θρακών, (λοιπά στοιχεία όπως το προηγούμενο).
«Ιδεοθέατρον», Ελληνική Φιλοσοφία - Μυθολογία - Μυσταγωγία – Θρησκεία ( ή Μυθολογία - Φιλοσοφία), τριμηνιαία έκδοση, Αθήνα, εκδ. Ραδάμανθυς Αντ. Αναστασάκης, (χρονολόγηση μικτή, Ηλιοστάσια και χριστιανική).
«Ιερά Ελλάς», διμηνιαία πολιτιστική έκδοση, Θεσσαλονίκη, εκδ. Αν. Κεραμυδάς, (χρονολόγηση χριστιανική).
28. «ΙΧΩΡ», το 1ο τεύχος, τριμηνιαίο περιοδικό «ρευστού πνεύματος για τούς καιρούς πού έρχονται», άνευ έκδοτου. Από το τ. 2, μηνιαία έκδοση για την Οικουμενική Ελληνικότητα, Αθήνα, εκδ. Ευάγγελος Μπεξής, (χρονολόγηση χριστιανική).
29. «Λυκάονες, Αέναος Διαδοχή», μηνιαίο περιοδικό (και διαδικτυακός τόπος ), Κορωπί Αττικής, (χρονολόγηση χριστιανική).
30. «Μαχόμενος Ελληνισμός», μηνιαίον περιοδικόν θεωρίας και Εθνικού διαλόγου, Αθήνα, εκδ. Ιωάν. Σχοινάς, (ανέστειλε την έκδοσή του, χρονολόγηση χριστιανική).
31. «Μοίρα», περιοδικό παγανισμού, μαγείας και παραδοσιακών επιστημών(Ελληνική έκδοση του γαλλικού παγανιστικού περιοδικού Moira, τριμηνιαίο περιοδικό του «Κύκλου του Δράκοντα»), Αθήνα, έκδοση Aldebaran, με εκδ. τον Χρ. Πουλημένο, (χρονολόγηση χριστιανική).
32. «Οι Ειδωλολάτρες», περιοδική έκδοση, όργανο των Ελλήνων Ειδωλολατρών της Μ.Ο.Ε.Ε.Ι., (χρονολόγηση αρχαιότροπη, χωρίς λοιπά στοιχεία, ανέστειλε την έκδοση της).
33. «Ο κήπος του Επίκουρου», τετράμηνα τεύχη Επικούρειας φιλοσοφίας, Αθήνα, εκδ. Μ. Βερέττας, (χρονολόγηση χριστιανική).
34. «Ο Κύκλος», Ελληνοκεντρικό περιοδικό, (αναφέρεται στο περιοδικό «Απολλώνειο Φως», τ. 21, σ. 47, χωρίς λοιπά στοιχεία).
35. «Πανδαιμόνιο», περιοδικό για την επαναφορά των Αρχαίων Τρόπων, Ηράκλειο Κρήτης (αναφέρεται στο περιοδικό «Διϊπετές», τ. 21, σ. 34, χωρίς λοιπά στοιχεία).

36. «Πυρίσπορος», ηλεκτρονικό περιοδικό.

37. «Ρομφαία», περιοδική έκδοση για την Ελληνική και Παγκόσμια Πνευματική παράδοση, Αθήνα, εκδ. μη κερδοσκοπική Πολιτιστική Εταιρεία «Ηλιοδρόμιον»,με εκδότρια την Κατερίνα Παπαδάκη-Ήριννα, (χρονολόγηση παλαιότερα διπλή, στα νεώτερα τεύχη με εποχές).

38. «Τα Ολύμπια», τριμηνιαία επιθεώρησις τού διαχρονικού Ελληνικού Εθνισμού, («δράση υπέρ πλήρους ανακτήσεως της Ελληνικής Ολυμπικής Θρησκείας του Δωδεκαθέου» και της «Ελληνικής Γλώσσης, της Γλώσσης των Ελλήνων Θεών »), Θεσσαλονίκη, Εκδ. της εταιρείας «Ελλάνικος», με εκδ. τον Βασίλειο Γούσιο, (χρονολόγηση, εποχιακή, μ.Α.Τ. και χριστιανική).

39. «Τετρακτύς Αείγνητος - Θέματα Ελληνουσίας», τριμηνιαία περιοδική έκδοσις της Κοινότητος Ελλήνων «Τετρακτύς», Θεσσαλονίκη, εκδ. Δ.Σ. της μη κερδοσκοπικής Εταιρείας «Τετρακτύς» (χρονολόγηση, παλαιότερα με εποχές, στην συνέχεια Α.Ο.Α. (Από Ολυμπιάδων Απαριθμήσεως, τα τελευταία τεύχη χωρίς χρονολόγηση).

40. «Φιλοσοφία Ζώσα -Κλαίουσα και Μειδιώσα», τριμηνιαία περιοδική έκδοση λόγου και σκέψης κατά τα πάτρια, Χαλάνδρι – Αθήνα, εκδ. ΕΠΟΣ Γ. Αλεξέλης, (χρονολόγηση εποχιακή, χριστιανική, γράφει συνήθως η πρόεδρος του ΕΛΛΗΝ.Α.Ι.Σ. κ. Ντορέτα Πέππα).

41. «Φρυκτωρία», λογοτεχνική εφημερίδα τοίχου, Πειραιάς, (χωρίς λοιπά στοιχεία, ανέστειλε την έκδοση της).

42. «Ωκύρροον », ένθετο του περιοδικού «Διϊπετές», Αθήνα, περιοδική έκδοση του Υ.Σ.Ε.Ε., (χρονολόγηση αρχαιότροπη, ανέστειλε την έκδοση του).

43. «Dorian (Δωριεύς)», περιοδικό εθνοκοινωνικό (αναφέρεται στο περιοδικό «Απολλώνειο Φως», τ. 42, σ. 31, χωρίς λοιπά στοιχεία).

44. «Saturnalia», περιοδικό, Χανιά (αναφέρεται στο περιοδικό «Διϊπετές», τ. 4, σ. 7, χωρίς λοιπά στοιχεία).


«Αρχαιοπρεπή» Ημερολόγια :

1. «Αρχαίο Ερωτικό Ημερολόγιο 2008», (δεκαπεντάμηνο) διατίθεται από τις εκδόσεις «Βερέττας», Αθήνα.

2. «Ελληνικό Ημερολόγιο 2008», με αρχαιοπρεπή εικονογράφηση, του «Φιλοσοφικού Αθηναίου Εκατηβόλος, εκδόσεις «Βερέττας», Αθήνα.

3. «Ελλήνων Χρονολόγιον 2004, 695 Ολυμπιάς, έτος Δ'», αφιερωμένο στον αρχαίο θεσμό των Ολυμπιακών αγώνων, εκδόσεις «Γεωργιάδης», Αθήνα, (χρονολόγηση διπλή).

4. «Ημερολόγιο Ελλήνων», έκδοση του «Πατριωτικού Πολιτιστικού Συλλόγου «Σάρισα», Κατερίνη.

5. «Ηρωολόγιον – Αγιολόγιον», εκδόσεις «Γεωργιάδης», Αθήνα, (Βλ. περιοδικό «Ιερά Ελλάς», τ. 3. σ. 61).

6. «Μέγα Ελληνικό Ημερολόγιο», κατά τα πάτρια μηνολόγια / εορτολόγια, έκδοση «Διϊπετές», Αθήνα.

7. «Φυσικός Αστρο-Ηλιακός Ημεροδείκτης 1993», (Μεγάλο Παγανιστικό Ημερολόγιο ), εκδόσεις «Στύγα», Αθήνα»).

Αποσπάσματα από άθρο που βρίσκεται στην παρακάτω πηγή:

ΠΗΓΗ: https://arxaia-ithomitv.blogspot.gr/