Δευτέρα, 20 Απριλίου 2020

Η ιουδαϊκή προέλευση της χριστιανικής ανάστασης.



Έτος 170 μ.α.χ.χ.
Οι περιοχές που κυριαρχούσε ο «Μονοθεϊσμός», ήσαν γεμάτες από θαυματοποιούς, αλλά και περιφερόμενους «εξορκιστές» (Μάρκου 9.38, Λουκά 9.49, Πράξεις, 19. 13-19), που περιέργως χρησιμοποιούσαν κατά την μαγική τους πράξη το πασπαρτού (passe-partout) όνομα «Ιεσού».

Αυτό το όνομα αναφέρονταν προφανώς στον «ομώνυμο» μαθητή του ραββίνου και «νασί» Γιεχοσουά Μπεν Περακγιάχ, που κατέγραψαν αργότερα οι ταλμουδιστές στο «Sanhedrin» της Γκεμάρας (107b).

Ο συγκεκριμένος, είχε ανασταυρωθεί στα μέσα του 1ου π.α.χ.χ. αιώνα, την παραμονή ενός ιουδαϊκού Πεσάχ, ως ένοχος «μαγείας».

Στην γλώσσα των μονοθεϊστών θεοκρατών της εποχής, η λέξη «Ιεσού» ήταν ακρωνύμιο (γε–σ–ου) του «γεμάχ σεμό ουεζιχρό» («να διαγραφεί το όνομα και η ανάμνησή του»), σε ελεύθερη απόδοση «ο ακατανόμαστος».

Οι τσαρλατάνοι «εξορκιστές» το χρησιμοποιούσαν βεβαίως αντί ενός υποτιθεμένου «αρρήτου ονόματος» του Ιαχωβά, για να αυξάνουν το «κύρος» της τέχνης τους στα μάτια των αδαών.

Το κατ΄ευφημισμό λοιπόν «Πάσχα των Ελλήνων» στην ουσία γιορτάζει έναν καταδικασμένο για «μαγεία» τσαρλατάνο που εκτελούσε «θαύματα» στην έρημο της Ιουδαίας.

Οι πραγματικοί Έλληνες, αυτοί δηλαδή που προϋπήρξαν του γυρολόγου εξορκιστή και συνεχίζουν να υπάρχουν έως σήμερα, δεν γιορτάζουν ούτε εκτελεσθέντες εξορκιστές, ούτε το όργανο θανάτωσης αυτών.

Ο ΕΘνικός Ελληνισμός εορτάζει την επιφάνεια της Ανθείας Θεάς Αφροδίτης και την Ανάσταση της ολάνθιστης Φύσης.


***Τα στοιχεία προέρχονται από το βιβλίο του Βλάση Γ. Ρασσιά
Εξελληνισμός
Η επαφή Ελληνισμού–Ιουδαϊσμού από την εποχή του Αλεξάνδρου έως την Ύστερη Αρχαιότητα

Κυριακή, 16 Φεβρουαρίου 2020

Η φιλία κατά τον Αριστοτέλη: Τρία τα είδη της, μόνο το ένα αξίζει πραγματικά



Σε ηλικία 17 ετών, ο Αριστοτέλης γράφτηκε στην Ακαδημία του Πλάτωνα, στην οποία θα έμενε 
για 20 χρόνια. Ο νεαρός Αριστοτέλης θα γινόταν ο καλύτερος μαθητής της Ακαδημίας 
που ιδρύθηκε από τον άνθρωπο που έμεινε στην ιστορία ως ο πατέρας της φιλοσοφίας. 
Είχε, βλέπετε, την τάση να κάνει πολλές ερωτήσεις και να απαντά σε ακόμα περισσότερες.
Η ακριβής χρονολογία της αναχώρησής του από την Ακαδημία είναι αμφιλεγόμενη, αλλά εικάζεται 
πως έφυγε λίγο μετά τον θάνατο του Πλάτωνα, καθώς δεν του άρεσε η νέα τάξη των πραγμάτων στη 
σχολή, μετά τη «φυγή» του δασκάλου του. 
Ωστόσο, στα χρόνια που ακολούθησαν, θα διαφωνούσε με πολλές από τις βασικές ιδέες του.
Δεν μπορούμε να ξέρουμε πόσα ακριβώς έγραψε ο Αριστοτέλης, αλλά ακόμα και από αυτό το 
μέρος της δουλειάς του που έχει διασωθεί μέχρι σήμερα, είναι ασφαλές να συμπεράνουμε πως το 
εύρος των θεμάτων που ασχολήθηκε, είναι πραγματικά εντυπωσιακό. Όλα τα πεδία, επιστημονικά και
μη, από την αστρονομία και τη φυσική, μέχρι την ηθική και τα οικονομικά, έχουν επηρεαστεί 
από τον Αριστοτέλη. Για παραπάνω από 2.000 χρόνια μετά τον θάνατό του, έχει κατορθώσει να 
παραμείνει ένας από τους πιο γνωστούς στοχαστές της ιστορίας.
Ενώ, λοιπόν, η επιρροή του είναι φανερή σε πολλά θέματα της σημερινής εποχής, κάποιες από τις πιο 
εύστοχες παρατηρήσεις του σχετίζονται με τη φιλία. Έβλεπε τη φιλία ως μία από τις πραγματικές χαρές 
της ζωής και θεωρούσε πως για να ζήσει κάποιος μια ευτυχισμένη ζωή, χρειάζεται μια πραγματική 
φιλία. Με δικά του λόγια:
«Η φιλία είναι ένα είδος αρετής ή τουλάχιστον συνυφασμένη με την αρετή. Εκτός όμως απ΄ αυτό, η 
φιλία είναι και πράγμα πάρα πολύ αναγκαίο στη ζωή του ανθρώπου, γιατί κανείς δεν θα προτιμούσε να 
ζει χωρίς φίλους, έστω κι αν έχει στην κατοχή του όλα τα άλλα αγαθά. Γι΄αυτό ακόμα και οι πλούσιοι και
 εκείνοι που κατέχουν αξιώματα και πολιτική εξουσία, πιστεύουν ότι η παρουσία φίλων είναι πολύ
 μεγάλη ανάγκη. Εξάλλου οι άνθρωποι στη φτώχεια και στις άλλες δυστυχίες τους, πιστεύουν ότι
 το μόνο καταφύγιο είναι οι φίλοι. Επιπλέον, οι φίλοι συνδράμουν τους νέους, ώστε να τους αποτρέψουν
 από τα λάθη, και, προκειμένου, για τους μεγάλους στην ηλικία, τους φροντίζουν και αναπληρώνουν τις 
δυνάμεις που τους λείπουν. Δύο πηγαίνουν μαζί, διότι και οι δυο είναι πιο ικανοί να κατανοήσουν από 
κοινού και να ενεργήσουν».
Οι συμπτωματικές φιλίες
Ο Αριστοτέλης υπογράμμισε δύο συνηθισμένα είδη φιλίας που βασίζονται περισσότερο στη 
σύμπτωση, παρά στην πρόθεση.
1) Φιλία ωφελιμότητας
Η πρώτη είναι η φιλία που βασίζεται στην ωφελιμότητα. Σε αυτό το είδος φιλίας, τα δύο μέρη δεν 
τρέφουν αληθινά φιλικά συναισθήματα, αλλά διατηρούν τη σχέση τους γιατί αποκομίζουν οφέλη
Αυτή η φιλία, δεν είναι μόνιμη. Όταν τελειώνουν τα οφέλη, συνήθως τελειώνει και η φιλία. Ο 
Αριστοτέλης παρατήρησε πως αυτή η σχέση είναι πιο συνηθισμένα ανάμεσα σε άτομα μεγαλύτερης 
ηλικίας.
Ένα σωστό παράδειγμα τέτοιας φιλίας, είναι οι σχέσεις που φτιάχνουμε με συνάδελφους στη δουλειά. 
Μπορεί όντως να περνάμε καλά μαζί, αλλά μόλις η κατάσταση αλλάξει, συνήθως αλλάζει και η φύση της
 σχέσης μας.
2) Φιλία απόλαυσης
Αντίστοιχα, το δεύτερο είδος συμπτωματικής φιλίας βασίζεται στην απόλαυση. Αυτό, όμως, 
είναι πιο συνηθισμένο σε νεαρούς ανθρώπους. Είναι το είδος φιλίας που παρατηρείται ανάμεσα σε 
συμμαθητές, συμφοιτητές και άτομα που ανήκουν στην ίδια αθλητική ομάδα.
Η πηγή της φιλίας είναι πιο συναισθηματική, αλλά ταυτόχρονα, είναι το είδος της φιλίας που συνήθως 
κρατάει λιγότερο. Μόλις τα ενδιαφέροντα των φίλων πάψουν να είναι κοινά, σταματάει και η απόλαυση 
και κατά επέκταση, η φιλία. Συνήθως, αυτό συμβαίνει, επειδή μεγαλώνουμε, ωριμάζουμε και αλλάζουμε.
Οι περισσότερες φιλίες, ανήκουν σε αυτές τις δύο κατηγορίες και ενώ ο Αριστοτέλης ποτέ δεν τις 
χαρακτήρισε με αρνητικό τρόπο, πίστευε πως το μικρό βάθος τους περιόριζε την ποιότητά τους.
Είναι καλό, για την ακρίβεια, είναι απαραίτητο, να έχουμε συμπτωματικές φιλίες, αλλά μπορούμε να 
τα πάμε ακόμα καλύτερα.
Η φιλία της αρετής και του αγαθού
Η τελευταία μορφή φιλίας που κατέγραψε ο Αριστοτέλης είναι η καλύτερη από όλες. Αντί να 
βασίζεται στο συμφέρον ή στην απόλαυση, το τρίτο είδος φιλίας βασίζεται στην κοινή εκτίμηση των 
αρετών και των ιδανικών, ανάμεσα στα δύο μέρη. Είναι οι ίδιοι οι άνθρωποι και οι αξίες, 
τις οποίες αντιπροσωπεύουν που αποτελούν το κίνητρο διατήρησης των φιλικών δεσμών.
Συνήθως, αυτή η φιλία κρατάει μέχρι τέλους, αλλά για τη δημιουργία της απαιτείται η ύπαρξη ενός 
βασικού επίπεδου καλοσύνης στο καθένα από τα δύο άτομα. Σαν να μην έφτανε αυτό, απαιτούν 
χρόνο και εμπιστοσύνη για να σφυρηλατηθούν σωστά.
Οι άνθρωποι που δεν έχουν ενσυναίσθηση και δεν νοιάζονται για τον συνάνθρωπό τους συχνά 
αποτυγχάνουν να αναπτύξουν τέτοιες σχέσεις και καταλήγουν στα πρώτα δύο είδη φιλιών. Ο κάθε 
άνθρωπος έχει περισσότερες πιθανότητες να πετύχει αυτό το επίπεδο φιλίας με κάποιον που ξέρει πολύ 
καλά, τον έχει δει στη χειρότερη φάση της ζωής του και έπειτα τον είδε να την ξεπερνάει. Το ίδιο 
πράγμα ισχύει και για φίλους που αντιμετώπισαν και ξεπέρασαν μαζί τις ίδιες δυσκολίες.
Πέρα από το βάθος και την οικειότητα που προκύπτει σε αυτές τις σχέσεις, η ομορφιά τους κρύβεται 
και στο γεγονός πως συμπεριλαμβάνουν τα πλεονεκτήματα και από τα δύο προηγούμενα είδη 
φιλίας. Είναι ωφέλιμες και απολαυστικές.
Όταν σέβεσαι τον άλλον και νοιάζεσαι για το καλό του, χαίρεσαι και μόνο που είσαι μαζί του, μπορείτε 
να βρείτε πράγματα που θα διασκεδάσουν και τους δύο σας, αλλά και να βοηθήσετε ο ένας τον άλλον.
Αυτές οι σχέσεις απαιτούν χρόνο και προσπάθεια, αλλά όταν ανθίσουν, οι καρποί τους είναι η 
εμπιστοσύνη, ο θαυμασμός και το δέος, δηλαδή οι πιο γλυκοί καρποί που έχει να μας προσφέρει η ζωή.

***



Σάββατο, 15 Φεβρουαρίου 2020

Οι νόμοι από τον Δία εις τον Μίνωα και η "αντιγραφή" των χριστιανών.





Ελληνική Προϊστορία
Οι νόμοι από τον Δία [Θεό] εις τον Μίνωα
Ο Μίνωας ο Α’ κάθε εννέα χρόνια επήγαινε εις το σπήλαιο εις το οποίο είχε γεννηθεί ο Δίας, εις το όρος της Ίδης όπου εκεί συναντούσε τον Δία και του παρέδιδε τους νέους νόμους που έπρεπε να θεσπίσει, για να κυβερνήσει δίκαια τους υπηκόους του. Κατ’ άλλους λέγεται ότι επήγαινε εκεί προσμένοντας την «επιφοίτηση» από τον Δία. Αναφέρεται εις τον Μίνωα και τους νόμους του ο Θαλήτας αοιδός,

νομοθέτης, μελοποιός και μουσικοδιδάσκαλος. Όπως μας πληροφορεί ο Στράβωνας εις το έργο του «Γεωγραφικά» 1ο βιβλίο εις το C 476,8 «ως δ’ είρηκεν Έφορος, ζηλωτής ο Μίνως αρχαίου τινός Ραδαμάνθυος δικαιοτάτου ανδρός ομωνύμου του αδερφού αυτού, ος πρώτος την νήσον εξημερώσαι δοκεί νομίμοις και συνοικισμοίς πόλεων και πολιτείαις, σκηψάμενος παρά Διός φέρειν έκαστα των τιθεμένων δογμάτων εις μέσον. Τούτον δη μιμούμενος και ο Μίνως δι’ εννέα ετών, ως έοικεν, αναβαίνων επί το του Διός άντρον και διατρίβον ενθάδε, απήει συντεταγμένα έχων παραγγέλματα τινά, έφασκεν είναι προστάγματα του Διός αφ’ ης αιτίας και τον ποιητήν ούτως ειρηκέναι «ενθάδε Μίνως εννέωρος βασίλευε Διός μεγάλο οαριστής».
Επίσης αναφέρονται εις τον Μίνωα και τους νόμους του, ο Πλάτων εις το έργο του «Νόμοι» όπως και ο Παυσανίας εις το έργο του «Περιηγήσεις».

Ήτο οι πρώτοι νόμοι που εμφανίστηκαν εις την ανθρώπινη κοινωνία και οι Έλληνες επίστευον ότι γενικώς οι νόμοι κατάγοντο από την Κρήτη. Οι νόμοι ήσαν σεβαστοί διότι ήσαν θεόσταλτοι. Ο Όμηρος διασώζει αυτήν την παράδοση εις την «Οδύσσεια» εις το Ραψωδία – κεφάλαιο Ιθ και εις τις στίχους 178 - 179 :

«τῇσι δ᾽ ἐνὶ Κνωσός, μεγάλη πόλις, ἔνθα τε Μίνως 178

ἐννέωρος βασίλευε Διὸς μεγάλου ὀαριστής,» 179

Αυτή δηλαδή είναι η Κνωσός, μεγάλη πόλη την είπανε, όπου και ο Μίνωας βασίλευε και κάθε εννέα έτη συνομιλούσε με τον Δία.
Ακόμα όταν οι Ετεοκρήτες επήγαν εις την Ιρλανδία, είχαν πάρει μαζί τους μια πέτρα από αυτές όπου εκάθητο ο Μίνως όταν πήγαινε εις το σπήλαιο για να πάρει τους νόμους και την είχαν ονομάσει «Μοίρα». Επάνω σε αυτή την πέτρα εκάθοντο και οι μετέπειτα βασιλείς της Ιρλανδίας προσμένοντας και εκείνοι την ίδια επιφοίτηση του προγονικού τους Θεού Δία, για τους νόμους που έπρεπε να θεσπίσουν για την δίκαιη διακυβέρνηση των Ιρλανδών.



Η γνωστότερη, σπουδαιότερη και μεγαλύτερη από τις μέχρι σήμερα ευρεθείσες επιγραφές, είναι εκείνη της Γόρτυνος της Κρήτης, χαραγμένη σε 12 στήλες λίθινες από πελεκητούς πωρόλιθους, γραμμένη σε δωρική ιδιωματική γλώσσα Βουστροφηδόν, χρονολογούμενη από τον 6ο αιώνα π.Χ. που κατά τους ειδικούς περιλαμβάνει στοιχεία δικαίου πολύ προγενεστέρων χρόνων. Κάποιοι αρχαιολόγοι θεωρούν ότι ίσως είναι οι ίδιες οι πλάκες που έπαιρνε ο Μίνωας από τον Δία.

Χριστιανική ιστορία

Οι νόμοι από τον Θεό εις τον Μωϋσή

Ο Μωϋσής ανέβηκε εις το όρος και αφού παρέμεινε κάποιες ημέρες επέστρεψε με τους νόμους που του έδωσε ο Θεός και τους είχε γράψει επάνω σε πλάκες. Η αναφορά αυτή υπάρχει εις την Παλαιά Διαθήκη εις το βιβλίο «Έξοδος» και εις το κεφάλαιο λβ [32] και εις τον στίχους 15 και 16 :

15 Καὶ ἀποστρέψας Μωϋσῆς κατέβη ἀπὸ τοῦ ὄρους, καὶ αἱ δύο πλάκες τοῦ μαρτυρίου ἐν ταῖς χερσὶν αὐτοῦ, πλάκες λίθιναι καταγεγραμμέναι ἐξ ἀμφοτέρων τῶν μερῶν αὐτῶν, ἔνθεν καὶ ἔνθεν ἦσαν γεγραμμέναι·


16 καὶ αἱ πλάκες ἔργον Θεοῦ ἦσαν, καὶ ἡ γραφὴ γραφὴ Θεοῦ κεκολαμμένη ἐν ταῖς πλαξί.

Δευτέρα, 30 Σεπτεμβρίου 2019

Οι Ζωδιακοί Αστερισμοί του Φθινοπώρου
Ό,τι κι αν λένε οι αστρολόγοι, αυτή την περίοδο ο Ήλιος βρίσκεται στην Παρθένο και θα παραμείνει εκεί επί 45 μέρες. Στα τέλη Οκτωβρίου θα μετακινηθεί στον Ζυγό για 23 ημέρες ενώ στις 23 Νοεμβρίου θα μετακινηθεί στον Σκορπιό όπου θα παραμείνει επί 7 συνολικά ημέρες. Είναι ευκαιρία, λοιπόν, να παραθέσουμε εδώ τις ιστορίες των αστερισμών που συνδέουν τους τρεις αυτούς ζωδιακούς αστερισμούς του Φθινοπώρου μεταξύ τους.
Από τα βάθη της αρχαιότητας τα άστρα της Παρθένου συμβόλιζαν μια νεαρή γυναίκα που κρατούσε στα χέρια της ένα στάχυ. Γι’ αυτό πολλοί στην αρχαία Ελλάδα θεωρούσαν ότι ο αστερισμός αντιπροσώπευε την Περσεφόνη, την κόρη της Δήμητρας. Ο Ησίοδος και ο Άρατος, όμως, μας περιγράφουν μιαν άλλη ιστορία αφού θεωρούσαν ότι ο αστερισμός αυτός απεικονίζει την Αστραία ή Δίκη, την θεά της δικαιοσύνης. Σύμφωνα με τον Ησίοδο και τον Άρατο η Αστραία, μία από τις θεότητες που ονομάζονταν Ώρες, ήταν θυγατέρα της Θέμιδας και του Δία, και αδελφή της Αιδούς, της Ευνομίας και της Ειρήνης. Σύμβολα της ήταν η ζυγαριά, ο φοίνικας και το στάχυ, τα οποία κράταγε στα χέρια της.
Πριν αρχίσουν οι αδικίες και οι πόλεμοι, στη διάρκεια της Εποχής του Χρυσού Αιώνα, η Δίκη ζούσε με τις αδελφές της, και τους άλλους θεούς, ευτυχισμένη πάνω στη Γη. Η Γη δώριζε απλόχερα τους καρπούς της, και δεν υπήρχε ανάγκη από νόμους, γιατί οι άνθρωποι ήσαν από την φύση τους τίμιοι και δίκαιοι. Πανέμορφα πλάσματα, όπως ο φτερωτός Πήγασος, περιπλανιόνταν και έπαιζαν ελεύθερα. Όταν ήλθε η Αργυρή Εποχή ο Δίας δημιούργησε τις εποχές του έτους. Οι άνθρωποι άρχισαν να ζουν σε σπίτια που έφτιαχναν μόνοι τους, καλλιεργώντας τη Γη ανάλογα με τις εποχές που «διάβαζαν» στα άστρα.
Όταν ήλθε η Χάλκινη Εποχή, επινοήθηκαν τα όπλα και για πρώτη φορά μια σκιά έπεσε πάνω στον κόσμο. Όταν όμως έφτασε ο Αιώνας του Σιδήρου και στη Γη κατέβηκε το έγκλημα και μαζί το μίσος, ο πόλεμος, η αδικία και η βία, πρώτη η Αιδώς εγκατέλειψε την Γη με τελευταία απ’ όλους τους θεούς την Αστραία που έκτοτε κατοικεί ψηλά στον ουρανό στον αστερισμό της Παρθένου δίπλα ακριβώς στον αστερισμό του Ζυγού που παραμένει ακόμη και σήμερα το σύμβολο της δικαιοσύνης.
Λένε ότι αυτοί που έδωσαν στον Ζυγό αυτόνομη ύπαρξη και τον διαχώρισαν από την Παρθένο ήταν οι Ρωμαίοι που τον ταύτιζαν με τον Ζυγό της δικαιοσύνης του Ιούλιου Καίσαρα και τον πρόσθεσαν στους μέχρι τότε ένδεκα ζωδιακούς αστερισμούς. Τον Σεπτέμβριο του 43 π.Χ. εμφανίστηκε στον αστερισμό αυτό ένας κομήτης που συνδέθηκε από τον Αύγουστο Καίσαρα με την δολοφονία του Ιούλιου Καίσαρα. Ο ίδιος εκείνος κομήτης επέστρεψε έκτοτε τα έτη 531, 1106, 1680 και αναμένεται και πάλι το 2255.
Παρ’ όλα αυτά, όμως, ο αστερισμός ήταν γνωστός από την βαθιά αρχαιότητα αφού ακόμη και πριν από 4.000 χρόνια οι Βαβυλώνιοι είχαν συνδέσει τον αστερισμό με την κρίση «ζώντων και θανόντων», όπως άλλωστε και οι Αιγύπτιοι που έβλεπαν στην περιοχή αυτή του ουρανού την «ζυγαριά της Μαάτ» (δικαιοσύνη) η οποία ζύγιζε μετά θάνατον τις καρδιές των ανθρώπων. Οι Σουμέριοι αποκαλούσαν τον Ζυγό «Ζιμπά Αννά» που σημαίνει «ζυγαριά των ουρανών». Ακόμη και στην χριστιανική εικονογραφία ο Αρχάγγελος Μιχαήλ κρατάει στα χέρια του την «ζυγαριά της κρίσης», ενώ στο Θιβέτ ο Ζυγός χρησίμευε για να ζυγίζει τις καλές και τις κακές πράξεις των ανθρώπων. Σ’ ένα ελληνικό βάζο μάλιστα εικονίζεται ο Ερμής να ζυγίζει τις καρδιές του Αχιλλέα και του Πάτροκλου.
Κάποια άλλη περίοδο πάντως ο Ζυγός αποτελούσε μέρος της Παρθένου, ενώ ακόμη παλαιότερα σχημάτιζε τις δαγκάνες του Σκορπιού. Το γεγονός αυτό είναι εμφανές κι από τις ονομασίες των δύο κύριων άστρων του αστερισμού το άλφα και το βήτα που ήσαν γνωστά στους αρχαίους ως «χηλαί» (δαγκάνες του Σκορπιού), ενώ τα αραβικά τους ονόματα είναι «Ζουμπενελγκενούμπι» και «Ζουμπενελσαμάλι» που σημαίνουν «νότια δαγκάνα» και «βόρεια δαγκάνα» του Σκορπιού. Αυτό αναφέρεται επίσης και από τον Άρατο, τον Ερατοσθένη και τον Ίππαρχο.
Υπάρχει επίσης κι ένας Αττικός μύθος συνδέει την Παρθένο με το κρασί. Σύμφωνα με τον μύθο αυτό ο αστερισμός της Παρθένου αντιπροσωπεύει την Ηριγόνη, την κόρη του Ικάριου που πρώτος υποδέχτηκε τον Διόνυσο στην Αττική και από τον οποίο έμαθε την τέχνη να φτιάχνει το κρασί. Στον τόπο που έγινε η συνάντηση εκείνη, φυτεύτηκε το πρώτο αμπέλι και ονομάστηκε από τότε Διόνυσος. Όταν ο Ικάριος προσέφερε το νέο αυτό ποτό στους απλοϊκούς βοσκούς της περιοχής, αυτοί μέθυσαν από το πολύ κρασί που ήπιαν και νόμισαν ότι ο Ικάριος πήγε να τους φαρμακώσει. Γι’ αυτό έπεσαν πάνω του και τον έκαναν κομμάτια. Μόνο όταν ξεμέθυσαν κατάλαβαν το λάθος τους και τον έθαψαν με τιμές κάτω από ένα τεράστιο πεύκο που ο κορμός του έσταζε από τότε ρετσίνα.
Στο πεύκο αυτό οδηγήθηκε η Ηριγόνη από την πιστή σκύλα του Ικάριου και από το κλαψούρισμά της κατάλαβε ότι ο πατέρας της ήταν θαμμένος εκεί. Τότε με τη ζώνη της κρεμάστηκε κι αυτή από το ίδιο πεύκο. Ο Δίας αποφάσισε τότε να μετατρέψει τα πρόσωπα του μύθου σε αστερισμούς, βάζοντας τον Ικάριο στον αστερισμό του Βοώτη, την Ηριγόνη στον αστερισμό της Παρθένου και την σκύλα στον αστερισμό του Μεγάλου Κυνός.

Παρασκευή, 27 Ιουλίου 2018

Μητροπολίτης Ιερεμίας για νεκρούς φωτιάς: «Με το θάνατό τους καθάρισαν από τις αμαρτίες τους»




Ο κ. Ιερεμίας, Μητροπολίτης Γόρτυνος μπαίνει στο πάνθεον της αθλιότητας και προσβάλει τους νεκρούς της τραγωδίας στην Αττική με την γραπτή του δήλωση στην οποία μιλάει για “αμαρτίες” και εξιλέωση των θυμάτων.

Είναι πραγματικά ένα ντροπιαστικό κείμενο. Την ώρα που υπάρχουν άταφοι νεκροί, ένας εκπρόσωπος της εκκλησίας, ένας δημόσιος υπάλληλος (για κάποιους) ένας “άγιος πατέρας” (για άλλους) διανέμει μια δήλωση που προκαλεί. Αν και με πιο μειλίχιο ύφος από τις ερεβώδεις εκφράσεις του Αμβρόσιου, εντούτοις μας κατηγορεί ότι ως αμαρτωλοί κάναμε το θεό να πάρει τη χάρη του από πάνω μας και να έρθει η φωτιά να εξιλεώσει τα θύματα.

Ο Αρχιεπίσκοπος Ιερώνυμος πρέπει να βρει τρόπο να μαζέψει τα χαλινάρια στους Μητροπολίτες που δεν σέβονται ούτε τους άταφους νεκρούς! Διαβάστε την δήλωση του Μητροπολίτη Ιερεμία (τα υπογραμμισμένα σημεία είναι δική μας επιλογή)

Πολύ θλιβερά και δραματικά, αδελφοί μου χριστιανοί Γόρτυνος και Μεγαλοπόλεως, αυτά που συνέβησαν με τις πυρκαϊές πριν από λίγες μέρες στην πατρίδα μας και μάλιστα στην πρωτεύουσά μας την Αθήνα. Τι να πούμε; Δεν ξέρουμε τι να πούμε! Το πρώτο που έχουμε χρέος να κάνουμε είναι να προσευχηθούμε για τις πληγείσες οικογένειες να τους δώσει η Παναγία κουράγιο να παρηγορηθούν και να σταθούν στα πόδια τους και να ευχηθούμε έπειτα υπέρ αναπαύσεως των θανατωθέντων υπό του πυρός, αν και ο μαρτυρικός τους θάνατος υπήρξε εξιλεωτικός γι᾽ αυτούς. Το κακό που έγινε έχει βέβαια την φυσική του ερμηνεία, που είναι η σατανική ενέργεια των κακοποιών εκείνων εμπρηστών, οι οποίοι προκάλεσαν τον μαρτυρικό θάνατο εκατό ανθρώπων και μικρών παιδιών ακόμη. Φρικτό!

Αλλά κατά την Αγία Γραφή, γενικά κάθε κακό που συμβαίνει στον κόσμο, είτε κοινωνικό είτε οικονομικό και αυτό ακόμη το φυσικό κακό, αιτία έχει την αμαρτία. Γι᾽ αυτό και οι προφήτες ήδη στην Παλαιά Διαθήκη, αλλά και όλοι οι Άγιοι Πατέρες, κάθε κακό που συνέβαινε, είτε απρόοπτες καταστροφές, είτε ανομβρίες είτε οποιοδήποτε άλλο συμβάν, το λάμβαναν ως αφορμή να κηρύξουν μετάνοια στο λαό. Έχουμε πάμπολλα παραδείγματα γι᾽ αυτό και από την Αγία Γραφή και τους Πατέρες της Εκκλησίας. Και αυτή την δουλεία μας στους Τούρκους η Εκκλησία την ερμήνευσε όχι φυσικά, αλλά πνευματικά, ότι δηλαδή συνέβηκε λόγω των αμαρτιών μας. Διαβάστε την Παράκληση στην Παναγία Προυσιώτισσα, που λεγόταν από τους χριστιανούς τα χρόνια εκείνα, και θα το δείτε σε πολλά σημεία αυτό που σας λέγω.

 Και την πολύκλαυστο, λοιπόν, πρόσφατη περίπτωση στην πατρίδα μας πρέπει να την ερμηνεύσουμε θεολογικά, όπως έτσι την ερμηνεύει ο ευσεβής λαός μας εδώ. Βαθιά αιτία του κακού αυτού είναι η αμαρτία. Όχι η αμαρτία των θανατωθέντων ή των οικογενειών τους, αλλά η αμαρτία όλων μας γενικά. Των αρχόντων πρώτα τα αμαρτήματα, εκκλησιαστικών και πολιτικών αρχόντων, και του λαού έπειτα. Και λόγω, λοιπόν, των αμαρτιών μας, λόγω της αποστασίας μας από τον Θεό, ο Θεός αποστρέφει το Πρόσωπόν Του από ᾽μας. Αυτό λέγεται «οργή Θεού», για την οποία ομιλεί η Αγία Γραφή και δεόμεθα στην Εκκλησία μας, «Υπέρ του ρυσθήναι ημάς από πάσης θλίψεως, οργής». Ο Θεός, χριστιανοί μου, δεν οργίζεται, γιατί είναι αγάπη. Και δεν μπορεί, λοιπόν, να αλλοιωθεί από αγαπών Θεός να γίνει οργιζόμενος. Αλλά τι σημαίνει «οργή» Θεού; Σημαίνει ο Θεός να μας πάρει την Χάρη Του. Να αποστρέψει το Πρόσωπό Του από ᾽μας. Δεν ψάλλουμε το «Μη αποστρέψεις το πρόσωπόν Σου…»;

Και αποστρέφει, αγαπητοί μου, ο Θεός το Πρόσωπό Του από ᾽μας, γιατί, κατά βασική πατερική διδασκαλία, είναι αδύνατο για τον Θεό να ενωθεί με ακάθαρτο. Όταν λοιπόν τα έργα μας είναι ρυπαρά, ο πεντακάθαρος Θεός αποστρέφει το Πρόσωπό Του από ᾽μας και μας παίρνει την Χάρη Του. Και δεν υπάρχει χειρότερο από αυτό, αδελφοί μου, το να μας πάρει ο Θεός την Χάρη Του… Τότε μας έρχονται απανωτά όλα τα κακά. Ας προσευχόμαστε, λοιπόν, ο Κύριός μας Ιησούς Χριστός να συγχωρεί τα αμαρτήματά μας και να μη μας πάρει την Χάρη Του, αλλά να φυλάγει και ᾽μας και όλο τον κόσμο από παρόμοια κακά, σαν το πρόσφατο το δικό μας.

Πάντως ως Εκκλησία, νομίζω και πιστεύω, ότι ακολουθούντες το παράδειγμα των Προφητών και των Πατέρων της Εκκλησίας μας, μαζί με τον παρηγορητικό και τονωτικό λόγο στους θλιμμένους και την αδελφική μας βοήθεια προς αυτούς, πρέπει, με αφορμή το συμβάν, να μιλάμε στον λαό και για μετάνοια και επιστροφή στον Θεό των Πατέρων μας, τονίζοντες την βιβλική αλήθεια ότι η αμαρτία είναι η αιτία όλων των κακών, φυσικών και ηθικών. † Ο Γόρτυνος και Μεγαλοπόλεως Ιερεμίας

[romfea]

Διαβάστε όλο το άρθρο: https://www.tilestwra.com/mitropolitis-ieremias-gia-nekroys-fotias-me-to-thanato-toys-katharisan-apo-tis-amarties-toys/

Τετάρτη, 25 Ιουλίου 2018

ΠΡΟΣΟΧΗ ΣΤΟΥΣ ΚΛΕΦΤΕΣ!!!!



Aγαπητοί, φίλες και φίλοι των ελληνικών γραμμάτων!!!

Δεν είναι δυνατόν να ανεχθώ, τόσον εγώ όσο και η ευρύτερη Εκπαιδευτική Κοινότητα, ούτε ένα δευτερόλεπτο ακόμη να συμβαίνουν τέτοια απαράδεκτα φαινόμενα, να ζητά κάποιος να του αναγνωρίσουμε πνευματικά δικαιώματα για ελληνικές λέξεις, πολύ δε περισσότερον, όταν αυτός ο "κάποιος" μας απειλεί με δικαστήρια και χρηματικές ποινές, ως να είναι "κύριος", "αφέντης", και ιδιοκτήτης των ελληνικών λέξεων!

Εξηγούμαι αρχίζοντας από την δική μου περίπτωσιν:

ΑΥΤΑ ΤΑ ΒΙΝΤΕΟ ΚΑΤΕΒΗΚΑΝ ΑΠΟ ΤΟ YOUTUBE (Tα θυμάστε οι περισσότεροι):
1.Δημήτριος Μαντές: Αποκωδικοποίηση της λέξης ΕΛΛΗΝ.
https://www.youtube.com/video_copynotice?v=a3e-iOdY2Jg
12 Μαΐου 2010 - 10:19
Γιατί κατέβασε το Youtube αυτό το βίντεό μου;
Διότι περιείχε τις "απαγορευμένες" λέξεις "άποκωδικοποίηση" και "ΕΛΛΗΝ" που είναι είναι ιδιοκτησία κάποιου!
Μαντέψτε ποιου!!!

Πάμε παρακάτω:

2. https://www.youtube.com/watch?v=aN0wGmGFMiM
Δημήτριος Μαντές: Πώς το ΥΔΩΡ έγινε νερό.
9 Μαΐου 2010 - 10:54

 Γιατί το κατέβασε το Youtube; Διότι πάλι ο ίδιος "κύριος" αξίωσε πνευματικά δικαιώματα, αφού θεωρεί ότι είναι ο μόνος αρμόδιος να ομιλεί για αποκωδικοποιήσεις ονομάτων. Και όχι μόνο θεωρεί, αλλά στέλνει κόσμο και στα δικαστήρια.

Πάμε παρακάτω:

3.https://www.youtube.com/watch?v=s-ylijfMCuE
ΚΩΔΙΚΑΣ ΙΧΩΡ. ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΜΑΝΤΕΣ
25 Οκτωβρίου 2011 - 23:00

Πάλι τα ίδια! Ο κ. Θεολόγος Σημαιοφόρος απαίτησε και από αυτό το βίντεο πνευματικά δικαιώματα και μέχρι να ξεκαθαρίσει η υπόθεσις (που θα ξεκαθαρίσει σύντομα αφού του έχω κάνει ΜΗΝΥΣΗ από 26/2/2014 για απόπειρα εκβιασμού (μου ζήτησε χρήματα για να μη με σύρει στα δικαστήρια,- έτσι είπε, για απόπειρα απειλής και εξύβρισης, αφού δεν είχε τι να απαντήσει στην ερώτησή μου:" Μπορείτε να μου υποδείξετε κύριε, με ποια λέξιν κατεπάτησα πνευματικήν σας ιδιοκτησία;"

Τα εμπορικά σήματα που έχει κατοχυρώσει ο εν λόγω "πονηρός" κύριος, ασφαλώς και δεν είναι μεμονωμένες λέξεις (φανταστείτε να κατοχυρώσει την λέξιν "καλημέρα" - θα περπατάγαμε όλοι μουγκοί και άλαλοι στο δρόμο), βρίσκονται στη διεύθυνση της ιστοσελίδας του και είναι:
http://www.ramafa.gr/trademarks.html

Υπουργείο Εμπορίου- Τμήμα κατάθεσης σημάτων:
Οι κατοχυρωμένες λέξεις - σήματα: "ΕΛΛΗΝ ΛΟΓΟΣ", ΛΕΞΙΛΟΓΙΟΣ ΚΩΔΙΞ ΣΗΜΑΙΟΦΟΡΟΥ ΘΕΟΛΟΓΟΥ ΕΛΛΗΝ ΛΟΓΟΣ" και ΡΑΜΑΦΑ-ΕΛΛΗΝ ΛΟΓΟΣ RAMAFA- ELLIN LOGOS"

Αυτά σχετικά με τα εμπορικά του σήματα και νομίμως, δεν έχει το δικαίωμα άλλος να τα κάνει εμπορικά του σήματα ή να εκδώσει βιβλία  ή άλλα προϊόντα με αυτόν τον τίτλο με σκοπόν το κέρδος. (Κατανοητό). Αλλά όχι και δεν μπορεί να τα αναφέρει!!! Ειδικά, αν απλώς συνομιλεί και δεν έχει σκοπόν το κέρδος. Άσχετα αν ο "κύριος" θεωρεί πλέον εν πλήρη συγχύσει ότι, κάθε φορά που θα λέμε "ΚΩΔΙΞ" ή "αποκωδικοποίηση" ή τη λέξιν "ΕΛΛΗΝ" ή θα πρέπει να του ζητάμε συγνώμη, ή να του εμβάζουμε στο λογαριασμό του κι από ένα 100άευρο!!! ( Η αλεπού στον ύπνο της, πετειναράκια βλέπει).

Βέβαια, αυτά τα κάνει όπου "μπορεί", διότι αν είναι μάγκας και νταής, ας πάει στην Ευελπίδων και όσοι, Νομικοί, Δικαστές, Εισαγγελείς,Δικηγόροι και Αρεοπαγίτες χρησιμοποιούν την λέξιν "ΚΩΔΙΞ" (γεμάτη κώδικες η νομοθεσία), ας κάνει τον παλικαρά και να τολμήσει να μιλήσει για "πνευματική ιδιοκτησία" ή να ζητήσει χρήματα, να δει τι καμπάνες θα φάει!!!

Στη συνέχεια λοιπόν της δικαστικής μου υποθέσεως, θα μου επιτρέψετε να μην αναφερθώ περισσότερον αφού είναι σε εξέλιξη, αφού αποδείξω περίτρανα ότι ουδένα από τα ανωτέρω "σήματα" χρησιμοποίησα (τα βίντεό μου,που ΔΕΝ έχουν και σκοπό το κέρδος, βρίσκονται στο internet, όσα διεσώθησαν και μπορείτε να το διαπιστώσετε με τα ίδια σας τα μάτια), αφού φάει την "καμπάνα" που του χρειάζεται, κατόπιν θα επιφυλαχθώ και για κάθε νόμιμο δικαίωμά μου.  (Ξέρει αυτός). Είναι γεγονός ότι "ο ψεύτης και ο κλέπτης τον πρώτο χρόνο χαίρονται". Και ειδικά όσοι κλέβουν από πνευματική ιδιοκτησία άλλου, αυτοί φωνάζουν περισσότερο!!! Το έχετε παρατηρήσει, έτσι δεν είναι;!!!

Για την περίπτωση αυτή, ο λαός μας  έχει ομιλήσει με ετέραν παροιμία: " Φωνάζει ο κλέφτης, να ακούσει ο νοικοκύρης"!!!

Και επειδή στην προκείμενη περίπτωση, ΝΟΙΚΟΚΥΡΗΣ είναι ο αείμνηστος Ηλίας Λ. ΤΣΑΤΣΟΜΟΙΡΟΣ,ο πρώτος που ομίλησε για αποκωδικοποίησι του Ελληνικού Αλφαβήτου εις το βιβλίον του "ΙΣΤΟΡΙΑ ΓΕΝΕΣΕΩΣ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΓΛΩΣΣΑΣ", ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΔΑΥΛΟΣ, 1991, από εκεί λοιπόν και ενώ ο κ. Τσατσόμοιρος "έφυγε" από την ζωή το 1991 και δεν μπορούσε να υπερασπίσει τα δικαιώματά του, πήραν, δανείστηκαν, οικειοποιήθηκαν και έκλεψαν πολλοί, παριστάνοντας σήμερον τις αυθεντίες και μάλιστα τις θιγμένες αυθεντίες!!! (Δρυός πεσούσης, πας ανήρ ξυλεύεται), έγινε πλιάτσικο με λίγα λόγια!

Εν προκειμένω, η αποκωδικοποίησις του κ.Θεολόγου Σημαιοφόρου εις το γράμμα Ν, με την λέξη "Νους", (ολόκληρη η "αποκωδικοποίησίς" του είναι Ν= Νους,Νόμος, νερά εις την Φύσιν), ότι αφορά τον ΝΟΥ, την αναφέρει πρώτος από το 1991 (όταν δεν υπήρχε καν ΡΑΜΑΦΑ) και παραθέτω το σχετικό σύνδεσμο στη σελίδα 223 -224 όπου: Εις το γράμμα Ν:
http://www.scribd.com/doc/100862903/%CE%97-%CE%9B-%CE%A4%CE%A3%CE%91%CE%A4%CE%A3%CE%9F%CE%9C%CE%9F%CE%99%CE%A1%CE%9F%CE%A3-%CE%99%CE%A3%CE%A4%CE%9F%CE%A1%CE%99%CE%91-%CE%93%CE%95%CE%9D%CE%95%CE%A3%CE%95%CE%A9%CE%A3-%CE%A4%CE%97%CE%A3-%CE%95%CE%9B%CE%9B%CE%97%CE%9D%CE%99%CE%9A%CE%97%CE%A3-%CE%93%CE%9B%CE%A9%CE%A3%CE%A3%CE%91%CE%A3#scribd
Νοέω= "παρατηρώ δια των οφθαλμών...για την πανάρχαια, ίσως, αντίληψη το "νοέω" είχε κάποια σχετική με το σύμπαν του Αναξαγόρα, το οποίον ετέθη σε κίνηση..υπό του νου..τέτοιος τρόπος είναι ο Νους.." και με τον ΝΟΥ κλείνει τις λέξεις που αποκωδικοποιούν το γράμμα Ν ο κύριος Τσατσόμοιρος από το 1991 ήτοι: (Ναίω,Νέκυς,Νυξ,Ναυς και Νοέω - Νους).

- Λοιπόν; Ερωτώ τη σεβαστή ομήγυρη!
Ποίος είναι ο κλέπτης και ποίος  είναι υπόλογος για πνευματικά δικαιώματα;
Στην συνέχεια δε, (γνωστή τακτική και από άλλους του ομοίου είδους) προσθέτουμε και την λέξιν "Νόμος" (άλλος συγγραφέας αποθανών μίλησε για αυτή πρώτος και γνωρίζω ποιος), και για να καλύψουμε κάθε ίχνος (το τέλειον έγκλημα) "πετάμε" και μια ανοησία μεγατόνων, "νερά εις την Φύσιν"  (και πράσινα άλογα),αγνοώντας βασικές Αρχές, ότι εις την Αρχαίαν Γλώσσαν δεν υπήρχαν "νερά", υπήρχαν μόνον Ύδατα, (η λέξις "νερά"- (νεαρά) είναι της Βυζαντινής περιόδου, οπότε ουδεμίαν σχέσιν μπορεί να έχει με  Αρχαίαν  Ελληνικήν Γραμματείαν και Αποκωδικοποίησιν!!!

Αυτά τα γράφω για να μπαίνει μία Τάξις εις το Χάος και να πάψει αυτό το γαϊτανάκι "ο κλέψας του κλέψαντος".
Όσοι έχουν λερωμένη τη φωλιά τους λοιπόν, ας περιοριστούν εις τα του οίκου τους, ας μετριάσουν το απύθμενο θράσος τους και ας λάβουν σοβαρά υπ΄όψιν τους τις παροιμίες:
"Λαγός την πτέρην έσεισε, κακόν της κεφαλής του".
" Πήγε για μαλλί και βγήκε κουρεμένος". (Αν δε, είναι και ..φαλακρός, διπλό κακό της κεφαλής του).
και "Αγαπάει ο Θεός τον κλέφτη, αλλά αγαπάει και τον Νοικοκύρη".
Επειδή ο πρώτος κλέψας, έτυχε να δικάσει το δεύτερο κλέψαντα, δεν θα είναι πάντα τόσο τυχερός και η όρεξη θα του κοπεί οριστικά!!! (Ειδικά όταν βρεθεί απέναντι σε σε ακέραιους ανθρώπους που δεν συνηθίζουν να κλέβουν, ούτε από ασχέτους,ούτε από αδαείς και αστοιχείωτους, πολύ δε περισσότερον, από την μητέρα που τους γέννησε!!!). (ΕΛΛΑΔΑ)

Ας μην ελπίζουν λοιπόν οι κάθε λογής απατεώνες,τσαρλατάνοι και Ελλαδέμποροι (αυτοί που οικειοποιούται και πωλούν ένα κοινό και ελληνικό  αγαθό με σκοπό το κέρδος), ότι εμείς οι υπόλοιποι δεν έχουμε ΜΝΗΜΗ και ΚΡΙΣΗ, διότι απατώνται οικτρά!

Αγαπητοί φίλοι της Αρχαίας Ελληνικής Γραμματείας και των Ελληνικών Γραμμάτων.
Όσοι προερχόμαστε από τη μεγάλη  Εκπαιδευτική Οικογένεια όπως ο ομιλών, ο κύριος Μάρκου και πολλοί ακόμη  βλέποντες άναυδοι να ορθώνουν ανάστημα τέτοια ανθρωπάρια χωρίς να ερυθριούν και χωρίς να αισχύνονται, σας διαβεβαιώ ότι ΑΡΓΟΥΜΕ ολίγον, αλλά στο τέλος καθίζουμε σίγουρα και εκ του ασφαλούς, κάθε κατεργάρη στον πάγκο του.

Όσοι χρησιμποοιείτε τις λέξεις «ΚΩΔΙΞ» και ΚΩΔΙΚΕΣ όπως εγώ για τις δικές μου προσωπικές εκδοχές σχετικά με τα 24 γράμματα της ελληνικής Αλφαβήτου, δεν έχετε ουδεμίαν υποχρέωσιν να αναγνωρίσετε τον κ. Θεολόγο Σημαιοφόρο ως τον μόνο ιδιοκτήτη και αφεντικό των λέξεων και των κωδικών και κακώς επισκέπτεται σελίδες και απειλεί!!! (Ακούστε θράσος " ως μοναδικού πνευματικού ιδιοκτήτου των Γραμματικών κωδικών εννοιών!!)

 Απεναντίας, έχετε ιεράν υποχρέωσιν να αναφέρετε τον κ. Ηλία Λ Τσατσόμοιρο ως τον ΠΡΩΤΟ  πνευματικό ιδιοκτήτη και πρώτο διδάξαντα Συγγραφέα και αποκωδικοποιητή των 24 γραμμάτων της Αλφαβήτου, ενώ κάθε επίδοξο διεκδικητή να αντιμετωπίζετε με ένα μεγάλο ερωτηματικό, ειδικά όταν αρχίζει να δραστηριοποιείται, 12 χρόνια αργότερα από τον κ. Τσατσόμοιρο.

Σίγουρα λοιπόν δεν είναι ο μοναδικός, έρχεται πολύ μεταγενέστερος και με πολλά "δανεικά" που οικειοποιήθηκε, ενώ κατά την προσωπικήν μου άποψιν, η παντελής έλλειψις ευγενείας, σεβασμού εις τον πρωτοπόρον Τσατσόμοιρο και η έλλειψις στοιχειώδους Συλλογικής Συνειδήσεως, συνηγορούν εις ένα και μοναδικόν συμπέρασμα:

Ο εν λόγω εκβιαστής και με το ζόρι "ιδιοκτήτης",

ΟΥΔΕΜΙΑΝ σχέσιν έχει με το αντικείμενον!!!

Δημήτριος  Μαντές
Εκπ/κός - Συγγραφέας- Ερευνητής