Τρίτη 21 Μαρτίου 2017

ΒΥΖΑΝΤΙΝΟΝ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΝ (#1)



Ο Ελληνισμός σαν φυλή, σαν τρόπος ζωής, σαν Έθνος ζούσε κάτω από την εξουθενωτική εθνοκτόνο εβραιορωμαϊκή ιδεολογική και πολιτική τυραννία - την βυζαντινή τυραννία, τρομοκρατημένος, καταπιεσμένος, αναθεματισμένος, αφορισμένος, κουρσεμένος, εκμηδενισμένος, υβριζόμενος, χλευαζόμενος, συκοφαντούμενος, σκυλευόμενος, καταδιωκόμενος.

Αυτή είναι η αμερόληπτος ιστορική ΑΛΗΘΕΙΑ!



ΙΕΡΑ ΕΛΛΑΣ - ΚΙΝΗΜΑ ΕΘΝΙΚΩΝ



O Κυνέγειρος στη Μάχη του Μαραθώνα, που σταμάτησε ένα περσικό πλοίο με το χέρι του. Όταν του το έκοψαν έβαλε το άλλο χέρι, όταν το έκοψαν και αυτό χρησιμοποίησε τα δόντια του!


Η μάχη του Μαραθώνα (490 π.Χ.) είναι η πρώτη στην ιστορία που γνωρίζουμε κάποιες παραμέτρους της, πέρα από τα ονόματα των επικεφαλής των αντιπάλων στρατευμάτων και το αποτέλεσμά της.

Αυτό οφείλεται κυρίως στον Ηρόδοτο, ο οποίος στο έργο του μας δίνει στοιχεία για την εξέλιξη της μάχης και τον τρόπο που νίκησαν οι Έλληνες τους Πέρσες χάρη στο σχέδιο του Μιλτιάδη.
Ορισμένες λεπτομέρειες της μάχης του Μαραθώνα που δεν αναφέρει ο Ηρόδοτος, αλλά που είναι ρεαλιστικές, έχουν καταγραφεί από μεταγενέστερους αρχαίους συγγραφείς.

Σύμφωνα με αρχαίες φιλολογικές πηγές, το πρώτο έργο (που είναι σήμερα χαμένο) απεικόνιζε διάφορες φάσεις της μάχης, ενώ στο δεύτερο πιθανότατα απαθανατίζεται η καταστροφή του περσικού ιππικού και επίλεκτου πεζικού μέσα στο Μικρό Έλος του Μαραθώνα. Τα έργα αυτά ανήκουν σε εποχή που ζούσαν ακόμη Μαραθωνομάχοι, οι οποίοι ήταν σε θέση να επιβεβαιώσουν τις πληροφορίες.



Η περιοχή σήμερα. Ο Τύμβος των Αθηναίων στον Μαραθώνα. Κάτω από το μνημείο έχουν ταφεί οι στάχτες των 192 πεσόντων Αθηναίων Μαραθωνομάχων, ένας απότους οποίους ήταν ο Κυνέγειρος. 

Οι αρχαίες πηγές για τη μάχη του Μαραθώνα έχουν διασώσει τη δράση Ελλήνων στρατιωτών, όπως του Κυνέγειρου και του μεγαλύτερου αδελφού του, Αισχύλου, γιοι του Ευφορίωνα από τον αθηναϊκό δήμο της Ελευσίνας. Σύγχρονο μνημείο στην Ελευσίνα –την πόλη του Κυνέγειρου και του Αισχύλου- που τιμά τη θυσία του Κυνέγειρου στον Μαραθώνα..

 Οι δύο αδελφοί ανήκαν στην Αιαντίδα φυλή και μαζί με τους άλλους οπλίτες της φυλής τους παρατάχθηκαν στον Μαραθώνα στο δεξί άκρο της φάλαγγας, το πιο επικίνδυνο σημείο μιας παράταξης στις μάχες της αρχαιότητας. Έτσι, όταν ξεκίνησε η σύγκρουση με τους Πέρσες, ο Κυνέγειρος και ο Αισχύλος βρέθηκαν στο μέσον της πιο σκληρής μάχης, όπου πολέμησαν γενναία.

Ο Κυνέγειρος τραυματίστηκε θανάσιμα στη διάρκεια μίας θεαματικής ενέργειάς του εναντίον του περσικού στόλου. Είναι πιθανόν ότι και ο Αισχύλος τραυματίστηκε σοβαρά στον Μαραθώνα, αλλά επιβίωσε από τη μάχη και έζησε για άλλα 34 χρόνια. Μέχρι το θάνατό του, το 456 π.Χ., είχε γράψει περίπου 80 τραγωδίες και εισάγει σημαντικές καινοτομίες στο θέατρο, κερδίζοντας έτσι τον χαρακτηρισμό «Πατέρας της Τραγωδίας».



Η ηρωική δράση του Κυνέγειρου εναντίον του περσικού στόλου Στη διάρκεια της μάχης του Μαραθώνα οι Πέρσες υπέστησαν οδυνηρή ήττα και άρχισαν να υποχωρούν άτακτα προς την ακτή και τα πλοία τους. Οι Αθηναίοι τούς καταδίωξαν και συγκρούστηκαν και πάλι μαζί τους. Σύμφωνα με τον Ηρόδοτο (6.113-114), σε αυτή τη φάση της μάχης σκοτώθηκαν ο Πολέμαρχος Καλλίμαχος, ο στρατηγός Στησίλεως, ο Κυνέγειρος και πολλοί άλλοι «ονομαστοί» Αθηναίοι.

Όσον αφορά τον Κυνέγειρο, ο Ηρόδοτος αναφέρει ότι σκοτώθηκε στην προσπάθειά του να εμποδίσει ένα περσικό πλοίο να αποπλεύσει, πιάνοντας την πρύμνη με το χέρι του, αλλά ένας Πέρσης του το απέκοψε με πέλεκυ. Η αναφορά του Ηροδότου ότι «παρομοίως (όπως ο Κυνέγειρος) οι Αθηναίοι επτά πλοία τα εμπόδισαν να αποπλεύσουν…» δείχνει ότι ο Κυνέγειρος δεν ήταν μόνος του και ότι και άλλοι Αθηναίοι προσπάθησαν να εμποδίσουν με τα χέρια τους τα εχθρικά πλοία να αποπλεύσουν.

Αυτό, όμως, το κατόρθωσαν σε μόλις επτά από τα εκατοντάδες πλοία του περσικού στόλου στην ακτή του Μαραθώνα. Οι Αθηναίοι προφανώς απέτυχαν να καταλάβουν περισσότερα πλοία, καθώς  αυτά ήταν επανδρωμένα ακόμη και στη διάρκεια της μάχης. Οι κωπηλάτες του περσικού στόλου δεν ήταν δούλοι και έφεραν όπλα, όπως δόρατα, τόξα και πελέκεις. Έτσι εξηγούνται και οι μεγάλες απώλειες των Αθηναίων σε αυτή τη φάση της μάχης, καθώς βρέθηκαν ακάλυπτοι στην ακτή, ενώ τα περσικά πληρώματα τούς χτυπούσαν ψηλά από τα πλοία τους. Ο Κυνέγειρος ήταν ένας από τους 192 Αθηναίους που σκοτώθηκαν στη μάχη του Μαραθώνα, αλλά ο μόνος πεσόντας οπλίτης που ο Ηρόδοτος αναφέρει ονομαστικά.

Φαίνεται ότι ο αρχαίος ιστορικός ακολούθησε μία παράδοση που υπήρχε ήδη στην Αθήνα γύρω στο 450 π.Χ., όταν την επισκέφθηκε για πρώτη φορά. Λεπτομέρεια από αναπαράσταση του 1895 της τοιχογραφίας της μάχης τουΜαραθώνα στην Ποικίλη Στοά, που δείχνει τον Κυνέγειρο να εμποδίζει το απόπλουενός περσικού πλοίου.



Στην τοιχογραφία της μάχης του Μαραθώνα στην Ποικίλη Στοά, που είχε φιλοτεχνηθεί μία δεκαετία νωρίτερα, ο Κυνέγειρος απεικονίστηκε να πολεμά τους Πέρσες δίπλα στα πλοία τους. Το έργο αυτό χρονολογείται μόλις 30 χρόνια μετά τη μάχη, όταν ακόμη ζούσαν πολλοί Μαραθωνομάχοι.

Αυτό καταδεικνύει ότι οι συμπολεμιστές του Κυνέγειρου είχαν ξεχωρίσει τη δράση του στη διάρκεια της μάχης και έτσι το κατόρθωμά του δεν υπήρξε ένα μεταγενέστερο φανταστικό εφεύρημα. Όμως, ο Κυνέγειρος δεν επιτέθηκε μόνος του εναντίον του περσικού στόλου αφού και άλλοι Αθηναίοι σκοτώθηκαν στην ακτή του Μαραθώνα πολεμώντας τους Πέρσες στα πλοία τους. Αυτοί, όμως, δεν είχαν την τιμή να απαθανατιστούν στην τοιχογραφία της μάχης στην Ποικίλη Στοά, ή να τους μνημονεύσει ο  Ηρόδοτος.

Ο λόγος γιατί ο Κυνέγειρος ξεχώρισε για τον ηρωισμό του αποκαλύπτεται από τον Πολέμωνα της Λαοδικείας, ρήτορα του 2ου αιώνα μ.Χ. Το μοναδικό έργο του που έχει σωθεί ολόκληρο είναι μια -φανταστική- ρητορική αντιπαράθεση μετά τη μάχη του Μαραθώνα, μεταξύ των πατέρων του Καλλίμαχου και του Κυνέγειρου, για το ποιος από τους γιους τους ήταν ο πιο γενναίος στη μάχη, ώστε να κερδίσει την τιμή να εκφωνήσει τον επιτάφιο λόγο για τους πεσόντες Μαραθωνομάχους.

Στο πλαίσιο αυτό, ο Πολέμων καταγράφει ρεαλιστικές λεπτομέρειες για τη δράση των δύο Αθηναίων ηρώων που δεν γνωρίζουμε από άλλους αρχαίους συγγραφείς. Είναι λοιπόν πιθανόν να τις αντέγραψε από φιλολογικές πηγές που είναι σήμερα χαμένες.




Η αφήγηση του Πολέμωνα μας δίνει τη δυνατότητα να αναπαραστήσουμε τη δράση και το ηρωικό τέλος του Κυνέγειρου. Πριν από τη μάχη, ο Πολέμαρχος Καλλίμαχος, ανώτατος διοικητής του αθηναϊκού στρατού, παρατάχθηκε στο δεξί άκρο της οπλιτικής φάλαγγας και από εκεί ηγήθηκε της αντεπίθεσης εναντίον των υποχωρούντων Περσών.

 Όπως είδαμε, στο ίδιο σημείο της ελληνικής παράταξης βρίσκονταν οι οπλίτες της Αιαντίδος φυλής -ανάμεσά τους ο Κυνέγειρος και ο Αισχύλος- και πολεμούσαν στο πλευρό του Πολέμαρχου.

Στο πιο κρίσιμο σημείο της μάχης, ο Καλλίμαχος δέχτηκε πολλά χτυπήματα και σκοτώθηκε. Σύμφωνα με αναφορές αρχαίων συγγραφέων, μετά τη μάχη οι Αθηναίοι βρήκαν το νεκρό Καλλίμαχο γεμάτο με περσικά βέλη και δόρατα να στέκει όρθιος, σαν να ήταν ακόμη ζωντανός και να καταδιώκει τους Πέρσες.

Όταν σκοτώθηκε ο Πολέμαρχος, ο Κυνέγειρος τέθηκε αυθόρμητα επικεφαλής της ελληνικής αντεπίθεσης, παρόλο που δεν έφερε κάποιο αξίωμα. Όπως επισημαίνει χαρακτηριστικά ο Πολέμων, ο Κυνέγειρος σε αυτή τη φάση της μάχης έφυγε μπροστά από την οπλιτική φάλαγγα («υπερβάς την φάλαγγα») προκειμένου να συνεχισθεί η καταδίωξη των εισβολέων.

Το γεγονός ότι ο Κυνέγειρος όρμησε μπροστά από τους συμπολεμιστές του, δεν τούς έβαλε σε κίνδυνο, αφού η καταδίωξη των Περσών βρισκόταν σε πλήρη εξέλιξη και οι τάξεις της φάλαγγας δεν ήταν πια συγκροτημένες. Ο Κυνέγειρος, που ήταν πολύ νέος (ο Πολέμων τον χαρακτηρίζει «μειράκιον») και διέθετε καλή φυσική κατάσταση, ενεργώντας παράτολμα κυνήγησε τους Πέρσες μέχρι την ακτή. Εκεί προσπάθησε να καταλάβει ένα περσικό πλοίο πιάνοντας την πρύμνη με το χέρι του.

Ο Πολέμων επαναλαμβάνει την αναφορά του Ηροδότου ότι ένας Πέρσης τού απέκοψε τότε το χέρι. Επιπλέον, μας αποκαλύπτει ότι ο Αθηναίος ήρωας δεν πέθανε αμέσως, αλλά λίγο αργότερα, εξαιτίας του σοβαρού τραύματός του.



Όμως, πως προέκυψε η εκδοχή της αποκοπής των δύο χεριών και του κεφαλιού του Κυνέγειρου;

Ο Πολέμων καταγράφει πως ο πατέρας του Κυνέγειρου, Ευφορίων, ισχυρίστηκε ότι όταν ο Πέρσης απέκοψε το δεξί χέρι του γιου του, αυτός έπιασε την πρύμνη του πλοίου με το αριστερό, οπότε ο Πέρσης του το έκοψε και αυτό. Στη συνέχεια, ο Ευφορίων επισήμανε πως ο ίδιος ο Δάτις, επικεφαλής των Περσών, αποκεφάλισε τον γιο του καθώς έτυχε να επιβαίνει στο συγκεκριμένο πλοίο.

Ο πατέρας του Καλλίμαχου, ωστόσο, αντέτεινε ότι ο Πέρσης απέκοψε μόνο το δεξί χέρι του Κυνέγειρου. Φαίνεται ότι νικητής του ρητορικού αυτού «αγώνα» ανεδείχθη ο πατέρας του Καλλίμαχου, και έτσι ο Πολέμων αποδέχεται την εκδοχή του για τον τραυματισμό του Κυνέγειρου. Παρά ταύτα, ο Ρωμαίος συγγραφέας Ιουστίνος, στην καταγραφή του για τη μάχη του Μαραθώνα υποστηρίζει την εκδοχή της αποκοπής των δύο χεριών του Κυνέγειρου (όχι όμως και του αποκεφαλισμού).

Μάλιστα, ισχυρίζεται ότι αφού ο Πέρσης απέκοψε τα χέρια του, ο Κυνέγειρος σε μια απεγνωσμένη προσπάθεια να εμποδίσει το περσικό πλοίο να αποπλεύσει, έμπηξε τα δόντια του στην πρύμνη, πολεμώντας μέχρι το τέλος «σαν άγριο ζώο με τα δόντια του».

Αυτή είναι και η εικόνα του θανάτου του Κυνέγειρου που έχει περάσει στο συλλογικό ασυνείδητο: τα δύο του χέρια κομμένα και τα σαγόνια του σφηνωμένα στην πρύμνη, και όχι εκείνη στον Ηρόδοτο, με την αποκοπή ενός χεριού, που είναι και πιο κοντά στην πραγματικότητα. (Η σωστή απόδοση του ονόματος του ήρωα είναι «Κυνέγειρος».

Ως «Κυναίγειρος» εμφανίζεται σε ορισμένα χειρόγραφα του έργου του Ηροδότου της ύστερης βυζαντινής εποχής και καλό είναι να μην γίνεται χρήση του).

Στοιχεία έχουν αντληθεί απότο βιβλίο Κ. Λαγός και Φ. Καρυανός, Μάχη του Μαραθώνα, Η Ανατροπή, Εκδόσεις Μένανδρος, Αθήνα 2015....


πηγή: μηχανή του χρόνου


Οι επιπτώσεις από την έκρηξη του ηφαιστείου της Θήρας σε αιγυπτιακή στήλη 3.500 ετών - Το αρχαιότερο ρεπορτάζ για τη Θήρα!




Το αρχαιότερο ρεπορτάζ για τη Θήρα!

Τις συνθήκες που επικράτησαν μετά την έκρηξη του ηφαιστείου της Θήρας φέρεται να περιγράφει ένα από τα αρχαιότερα δελτία καιρού που βρίσκεται χαραγμένο σε αιγυπτιακή στήλη από ασβεστόλιθο ηλικίας 3.500 ετών.

Αυτό υποστηρίζουν επιστήμονες από το Ινστιτούτο Ανατολικών Σπουδών του Σικάγου που μελέτησαν τη «Στήλη της καταιγίδας», ύψους 1,8 μ., και ερμήνευσαν εκ νέου τη 40 στίχων επιγραφή της, όπου διαπίστωσαν ότι γίνεται λόγος για βροχή, σκοτάδι και θύελλα χωρίς διακοπή.

Η νέα αυτή μελέτη, όμως, έχει και ιστορικές προεκτάσεις και αν ισχύουν όσα υποστηρίζει, εξηγούνται πολλά κεφάλαια της Ιστορίας, καθώς χρονολογείται στα χρόνια της βασιλείας του φαραώ Αμωση Α’, του πρώτου φαραώ, της 18ης Δυναστείας. Η βασιλεία του σηματοδότησε την αρχή του Νέου Βασιλείου, την εποχή που η Αίγυπτος έφτασε στη μεγαλύτερη ακμή της.

Αν η στήλη – η οποία ανακαλύφθηκε στον ναό του Καρνάκ στις Θήβες μεταξύ των ετών 1947 και 1951 από γάλλους αρχαιολόγους – όντως περιγράφει τις καιρικές συνθήκες που επικράτησαν μετά την έκρηξη του ηφαιστείου της Θήρας, τότε και η σωστή χρονολόγηση της στήλης και της βασιλείας του Αμωση, που μέχρι τώρα χρονολογούνταν στο 1.550 π.Χ., θα πρέπει να μετακινηθεί κατά 30 με 50 χρόνια νωρίτερα.

«Είναι πολύ σημαντικό για όσους ασχολούνται με τους πολιτισμούς της Ανατολικής Μεσογείου και για όσους βασίζουν τις χρονολογήσεις τους στη διαδοχή των φαραώ. Η νέα αυτή πληροφορία θα φέρει αλλαγές», λένε οι ερευνητές Ναντίν Μόλερ και Ρόμπερτ Ράιτνερ που παρουσιάζουν τα αποτελέσματα της μελέτης τους στην εαρινή έκδοση της Επιθεώρησης Σπουδών Εγγύς Ανατολής.

Μέχρι σήμερα πολλοί θεωρούσαν ότι το κείμενο της επιγραφής είχε μεταφορικό χαρακτήρα και περιέγραφε τις συνέπειες από την εισβολή των Υκσώς. Ωστόσο η νέα ερμηνεία δείχνει ότι το κείμενο είναι πιθανότερο να αναφέρεται στα καιρικά φαινόμενα που προκάλεσε η έκρηξη του ηφαιστείου στο Αιγαίο, δεδομένου ότι υπάρχει σε αυτό αναφορά για «θυελλώδη ουρανό» και «καταιγίδα» για αρκετές ημέρες.

Στο κείμενο γίνεται λόγος επίσης για κορμιά που επέπλεαν στον Νείλο σαν σκάφη από πάπυρο. «Είναι ξεκάθαρο ότι αναφέρεται σε μια μεγάλη καταιγίδα διαφορετική από τις διαφορετικού είδους έντονες βροχοπτώσεις που κατά περιόδους έπλητταν την Αίγυπτο», περιγράφουν οι ειδικοί.

Η ραδιοχρονολόγηση ενός κλαδιού ελιάς που καλύφθηκε από την ηφαιστειακή στάχτη της Θήρας έδειξε ότι η έκρηξη έγινε μεταξύ των ετών 1621-1605 π.Χ. Αν, λοιπόν, μετακινηθεί προς αυτές τις χρονολογίες και η βασιλεία του Αμωση Α’, εξηγούνται λογικά και πολλά άλλα γεγονότα στην Εγγύς Ανατολή, λένε οι ερευνητές.

Για παράδειγμα, η νέα χρονολόγηση εξηγεί πώς ο Αμωσις ανέβηκε στην εξουσία και παραγκώνισε τους Υκσώς. Η έκρηξη του ηφαιστείου προκάλεσε τσουνάμι που έπληξε τα λιμάνια των Υκσώς και μείωσε τη δύναμή τους στη θάλασσα.

Παράλληλα, η αποδιοργάνωση που προκάλεσε η έκρηξη στο εμπόριο και στη γεωργία υποβάθμισε τη δύναμη των Βαβυλωνίων, γεγονός που εξηγεί για ποιον λόγο εκείνοι δεν μπόρεσαν να αποκρούσουν την εισβολή των Χετταίων.

tanea.gr

Δευτέρα 20 Μαρτίου 2017

Η Μεγάλη Μητέρα των Μινωιτών και η λατρεία της στα σπήλαια.


Η Κρήτη είναι γεμάτη σπήλαια, υπολογίζονται σε πάνω από 3.000, ωστόσο κάποια εξ αυτών θεωρούνται ιερά αφού οι πρόγονοι μας μέσα σε αυτά λάτρευαν τις θεότητες τους.

Στη μινωική Κρήτη η λατρεία αφορούσε κατά κύριο λόγο στη μητέρα φύση, τη Μεγάλη Μητέρα, θεά της γονιμότητας και της ευφορίας, με τα ιερά σπήλαια να αποτελούν τους πρωιμότερους χώρους τέλεσης της λατρείας της.....

 Ο ρόλος της Μεγάλης Μητέρας Θεάς ενδεχομένως να εξηγεί και την πολύ σημαντική θέση που είχε η γυναίκα στη Μινωική κοινωνία . Οι μορφές που φαίνεται να παίρνει είναι πολλές και δεν αποκλείεται να λειτούργησε αργότερα ως βάση για να λατρευτούν θεότητες όπως εκείνη της Αρτέμιδος, της Αφροδίτης, της Δήμητρας και της Αθηνάς.

Κοιλότητα για τα αφιερώματα των πιστών στο σπήλαιο Σκοτεινού


Σε κάποιες παραστάσεις η Μητέρα Θεά εμφανίζεται μαζί με ένα νέο που φέρεται άλλοτε να είναι γιος της και άλλοτε σύντροφος της. Ο συγκεκριμένος Θεός εικάζεται πως σχετίζονταν με την εναλλαγή των εποχών, το θάνατο και την αναγέννηση της φύσης. Μεταγενέστερα ο Θεός αυτός ταυτίστηκε με το Δία.

Τα σπήλαια, που αρχικά χρησίμευσαν ως καταφύγια και χώροι ταφής των νεκρών, έγιναν από τις αρχές της Μεσομινωικής (Παλαιοανακτορικής) περιόδου τόποι λατρείας, όπως μαρτυρούν και τα ευρήματα σε αρκετά εξ αυτών.

Βωμός στο Αρκαλόσπηλιο

Ειδώλια ζώων, χάλκινα και κεραμικά αντικείμενα, οστά ζώων και άλλα ευρήματα που έχουν ανευρεθεί σε σπήλαια της Κρήτης μαρτυρούν τη λατρευτική χρήση τους.

Ανάμεσα στα γνωστότερα λατρευτικά σπήλαια αυτό της Ειλειθύιας στην Αμνισσό, που προσέλκυε τις εγκυμονούσες, το σπήλαιο στις Καμάρες, το σπήλαιο του Ψυχρού, το Ιδαίο Άντρο, το σπήλαιο του Σκοτεινού, του Πατσού, της Τυλίσου, του Μελιδονίου, το Αρκουδόσπηλιο κ.α

Στα σπήλαια αυτά μπορεί εύκολα κανείς σήμερα να διακρίνει βωμούς, κοιλότητες και κόγχες όπου οι πιστοί εκτελούσαν τις λατρευτικές τελετές τους αφήνοντας αφιερώματα και προσφορές στις θεότητες τους.
Σε σπήλαια όπου υπάρχουν βράχοι ή σταλαγμίτες που αναπαραστούσαν τις μορφές θεοτήτων και αποτελούσαν το κέντρο της λατρείας τους, όπως για παράδειγμα στο Σκοτεινό και στο σπήλαιο της Ειλειθυίας, διακρίνουμε στη βάση αυτών των σχηματισμών και τις κοιλότητες όπου οι πιστοί έριχναν τα αναθήματα-τάματα τους

Και μπορεί αρχικά η μινωική θεότητα να ήταν μία όμως στην πορεία ήλθαν να προστεθούν στο πάνθεον των Μινωιτών και άλλες θεότητες.

Έτσι βλέπουμε το Βελχανό, γιο και σύζυγο της Μεγάλης Μητέρας, τη Δίκτυννα, τη θεά Βριτόμαρτις, ενώ μεταγενέστερα λατρεύονταν και ο Ζευς. Βέβαια δεν αποκλείεται κάποιες από τις θεότητες αυτές να αποτελούσαν απλά διαφορετικές ονομασίες της Μεγάλης Μητέρας ή παραλλαγές στα ονόματα θεοτήτων του δωδεκάθεου.

Λαθρανασκαφή στο Αρκαλόσπηλιο

Δυστυχώς λόγω του ότι τα περισσότερα λατρευτικά σπήλαια δεν διαθέτουν φύλαξη και δεν αποτελούν οργανωμένους αρχαιολογικούς χώρους οι λαθρανασκαφές δίνουν και παίρνουν.

Δίπλα σε βωμούς και σημεία, όπου επικεντρώνονταν η λατρεία, μπορεί εύκολα κανείς να διακρίνει σύγχρονες λαθρανασκαφές προς αναζήτηση αντικειμένων αρχαιολογικής αξίας, που είχαν προσφερθεί στις θεότητες στη διάρκεια τελετών.


Ο κεντρικός βωμός στον σπήλαιο της Ειλειθυίας

Βωμός στο σπήλαιο του Σκοτεινού


Λαθρανασκαφή στο σπήλαιο του Σκοτεινού







Eleni Vasilaki



 (πηγή:cretanbeaches.com)

Κυριακή 19 Μαρτίου 2017

Λιαντίνης - ΟΙ 4 ΚΑΝΟΝΕΣ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ ΠΟΥ ΘΑΝΑΤΩΣΑΝ ΤΟΝ ΑΡΧΑΙΟ ΚΟΣΜΟ.




ΙΕΡΑ ΕΛΛΑΣ-ΚΙΝΗΜΑ ΕΘΝΙΚΩΝ

Δημήτρης Λιαντίνης - «Να υπάρχεις ελληνικός».


«Να υπάρχεις ελληνικός δηλώνει τέσσερες τρόπους συμπεριφοράς.

Ότι δέχεσαι την αλήθεια που έρχεται μέσα από την φύση. Όχι την αλήθεια που φτιάχνει το μυαλό των ανθρώπων.

Ότι ζεις σύμφωνα με την ηθική της γνώσης. Όχι με την ηθική της δεισιδαιμονίας και των προλήψεων.

Ότι αποθεώνεις την εμορφιά. Γιατί η εμορφιά είναι δυνατή σαν το νου σου και φθαρτή σαν τη σάρκα σου.

Και κυρίως αυτό.. Ότι αγαπάς τον άνθρωπο. Πως αλλιώς! Ο άνθρωπος είναι το πιο τραγικό πλάσμα μέσα στο σύμπαν.»

Οι έλληνες ζήσανε

«Το πρόβλημα λοιπόν διατυπώνεται έτσι: Δεν έχει νόημα να διδάσκεις τη διδακτική των Αρχαίων Ελληνικών, έστω κι αν η δεξιοτεχνία σου ξεπερνά τις «ηλεκτρικές τρίπλες» του Μαραντόνα, όταν δεν έχεις ιδέα για το τι είναι ο κλασικός κόσμος. Όταν δεν άκουσες ποτέ σου το λόγο: οι έλληνες δε γράψανε, οι έλληνες ζήσανε.»

Αγάπη είναι η υποταγή στη φυσική και στην ηθική τάξη

«Σχετικά με την αγάπη, την παρούσα στους χριστιανούς και την απούσα στους Έλληνες, αν θέλουμε να βρισκόμαστε σύμμετροι όχι με την πλάνη και την υποκρισία αλλά με την αλήθεια και την εντιμότητα, θα υποχρεωθούμε να αναδιατάξουμε τις θέσεις μας από τα θεμέλια τους.

Για τους Έλληνες αγάπη είναι η υποταγή στη φυσική και στην ηθική τάξη, αυτό που διαφορετικά το περιγράψανε με τη μεγαλώνυμη λέξη της Δίκης. Να επιδικάζεις στον άνθρωπο την τιμή του, να μη γίνεσαι υπέρογκος και υβριστής απέναντι στους νόμους της φύσης και στους νόμους των ανθρώπων, αυτό που οι ευρωπαίοι ερμηνευτικά το βάφτισαν ουμανισμό Και όλα αυτά χωρίς γλυκασμούς και χωρίς ηχηρότητα. Με γνώση, με πικρά και με βούληση.

Για τους έλληνες δηλαδή, αγάπη δε σημαίνει να δίνεις τον ένα από τους δυο χιτώνες σου. Αλλά να μην επιτρέπεις στον εαυτό σου να έχει τρεις χιτώνες όταν ο διπλανός δεν έχει κανένα.

Η θέση των χριστιανών να δίνεις από τα δυο το ένα σε κείνον που δεν έχει κανένα, είναι η νοσηρή αντίδραση απέναντι στους νοσηρούς όρους. Η ελεημοσύνη δεν ταιριάζει στον αξιοπρεπή και τον περήφανο άνθρωπο. Γιατί ζητεί να λύσει το πρόβλημα προσωρινά, και εκ των ενόντων να «κουκουλώσει» μια κοινωνική αταξία.

Ενώ η θέση των ελλήνων να μην αποχτήσεις τρία, όταν ο δίπλα σου δεν έχει ούτε ένα, είναι η υγεία. Σου υποδείχνει να προλαβαίνεις στοχαστικά, για να μη χρειάζεσαι ύστερα να γιατροπορεύεις ατελέσφορα.»

Η διαφορά ανάμεσα στους Έλληνες και τους χριστιανούς

«Τι ορίζει τη διαφορά ανάμεσα στους Έλληνες και στους χριστιανούς; Μια διαφορά, που από ένα σημείο και πέρα γίνεται αντίθεση, εναντίωση, ρήξη, πάλη της φωτιάς με το νερό;

Εκείνο που ορίζει τη διαφορά είναι κάτι άλλο και σαφές, όσο και το φύλλο της Ελιάς. Αλλά γι’ αυτό ακριβώς είναι απόλυτο και ακραίο.

Η διαφορά ανάμεσα στους δύο είναι πως οι Έλληνες οικοδόμησαν έναν κόσμο που στηρίζεται στην παρατήρηση και στη νόηση, ενώ οι χριστιανοί οικοδόμησαν έναν κόσμο που στηρίζεται στην υπόθεση και στη φαντασία.

Η παρατήρηση των ελλήνων είναι τέτοιας ποιότητας, ώστε πάντα να βεβαιώνεται πρακτικά από τα συμβαίνοντα στη φύση, και πάντα να αποδεικνύεται χειροπιαστά από το πείραμα στο εργαστήριο.»



Δημήτρης Λιαντίνης - "Τα Ελληνικά"
Επιλεγμένα αποσπάσματα από το βιβλίο.

ΙΕΡΑ ΕΛΛΑΣ

ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΟ:ΟΙ 4ΗΣ ΒΟΥΤΙΕΣ ΣΤΙΣ ΒΑΠΤΙΣΕΙΣ ΚΑΝΟΥΝ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΑΘΕΑ. ΟΙ 5+ ΕΓΚΛΗΜΑΤΙΕΣ.


Και όμως αυτή η σοκαριστική ανακάλυψη είναι αληθινή. Την έρευνα την ανέλαβε η θεολογική σχολή Λουξεμβούργου σε συνεργασία με το Πολυτεχνείο Μετσόβου Ιωαννίνων.

Από ένα δείγμα 1500 παιδιών τα οποία βαπτίστηκαν με Ελληνικό και ορθόδοξο τρόπο βγήκε το συμπέρασμα ότι όσα βαπτίστηκαν με 4 βουτιές γίνανε άθεοι ή σατανιστές ενώ τα υπόλοιπα που βαπτίστηκαν με 5 και πάνω βουτιές έγιναν είτε εγκληματίες που μαγειρεύουν κρυσταλλική (το 15% περίπου) ή δολοφόνοι για το παρακράτος και το τέρας 666(85%).
Αυτό οφείλετε στο ότι οι αριθμοί από το 4 και πάνω είναι πιο κοντά στον σατανικό αριθμό 666 από ότι οι 1-3. Οι αριθμοί από το 1 εώς το 3 έχουνε ασυλία γιατί συμβολίζουν την Αγία Τριάδα συνεπώς όλοι οι υπόλοιποι είναι ευάλωτοι στα σατανικά στοιχεία.

Η συγκεκριμένη έρευνα δεν έχει ανέβει ακόμα σε κάποιο  επιστημονικό περιοδικό γιατί είναι τόσο τρομακτική που πολύ φοβούνται να την δημοσιοποιήσουν όμως εμείς χάρις τη βοήθεια του διδάκτωρ και κοσμήτορα της θεολογικής Λουξεμβούργου και συνέλληνα μας Δρ. Κ. Κομπεινάκη που έχει καταγωγή από Πάτρα καταφέραμε να σας παρουσιάσουμε μερικά από τα στατιστικά της έρευνας. Επιπλέον η ομάδα του orthodoxia.me θα ήθελε να τον ευχαριστήσει που απάντησε μερικές από τις ερωτήσεις μας που τις παραθέτουμε παρακάτω.

ΕΑΝ ΓΊΝΟΥΝ 667΄+ ΒΟΥΤΙΈΣ ΤΟ ΠΑΙΔΊ ΘΑ ΓΊΝΕΙ ΑΘΕΟ;;;

Η έρευνας μας δεν καλύπτει αυτές τις περιπτώσεις όμως σύμφωνα με την θεωρία του Κάντ το παιδί δεν θα βγει άθεο γιατί το 666 θα έχει εξουδετερωθεί, αυτή είναι μια καλή πρακτική λύση να ακολουθήσουν όσοι γονείς βούτηξαν το παιδί τους πάνω από 3ης φορές.

ΕΑΝ Η ΒΆΠΤΙΣΗ ΓΙΝΕΙ ΣΕ ΙΣΗΜΕΡΊΑ ΤΗ ΓΙΝΕΤΑΙ;;;

Από την έρευνα μας βγήκε το συμπέρασμα ότι και από τις 4 βαπτίσεις που έγιναν σε Ισημερία και τα 4 παιδιά έγιναν σατανιστές και καταζητούνται από τις αρχές.

Δυστυχώς δεν έχουμε την άδεια του Δρ. να δημοσιεύσουμε όλες τις ερωτήσεις όμως φήμες λένε ότι θα απαντήσει κάποιες από τις ερωτήσεις σας στα σχόλια από κάτω.

~ΠΑΤΕΡ ΙΩΑΝΝΗΣ~

πηγη: ορθοδοξια