Σάββατο, 19 Μαΐου 2018

"Βάσκοι - Μια προϊστορική ελληνική φυλή στην σύγχρονη Ισπανία"


Η Ισπανία ανέκαθεν υπήρξε αγαπημένος προορισμός των Ελλήνων από τα αρχαία κιόλας χρόνια… Ο Ηρακλής πρώτα πρώτα είχε εκστρατεύσει εκεί, γεγονός που πιστοποιείται από τον Φάρο του στην σημερινή Κορούνια, από το όνομα «Πυρηναϊκή», το οποίο απεδόθη στην χερσόνησο από τον ίδιο προς τιμήν της γυναίκας του Πυρήνας αλλά και από χιλιάδες ακόμη πόλεις που ιδρύθηκαν από εκείνον. Ο γιος του Ηρακλή, επιπλέον, ονομαζόταν Ίβηρας και θεωρούνταν γενάρχης της Ιβηρίας! Χαρακτηριστική της παρουσίας του μεγάλου αυτού ήρωα στην εν λόγω περιοχή είναι και η ονομασία της σημερινής Διώρυγας του Γιβραλτάρ, που παλαιότερα έφερε το όνομα «Ηράκλειες Στήλες»! 

Αρκετά χρόνια αργότερα έφτασε η σειρά αρχικά του Διονύσου να επισκεφθεί εκείνα τα μέρη και έπειτα του Οδυσσέα, ο οποίος σύμφωνα με την παράδοση ίδρυσε την πόλη Ιβηρία στην θέση που βρίσκεται η σημερινή Λισσαβώνα! Λέγεται μάλιστα πως ο Διόνυσος μετονόμασε την Εσπερία (παλιά ονομασία Ισπανίας) σε Ισπανία, προς τιμήν του στρατηγού Πάνα, ο οποίος τον είχε συνοδεύσει στην εκστρατεία του (Ις-Πανίαν: Εις Πανία)! «Πλούταρχος (Περί Ίσιδος και Οσίριδος). 



Ο Στράβων στα βιβλία του Β’, Γ’, Δ’, Ε’ των Γεωγραφικών αναφέρει, μεταξύ άλλων, ότι πολλοί ομηρικοί ήρωες πέρασαν από εκείνα τα μέρη (Αινείας, Μενέλαος, κ.α.). Καταγράφει επίσης την ύπαρξη των Λουσιτανών (αρχαίας επαρχίας της Ιβηρικής χερσονήσου), οι οποίοι είχαν επιλέξει να ακολουθούν τον τρόπο ζωής των Σπαρτιατών. Έτρωγαν λιτά, οργάνωναν ιππικούς, γυμναστικούς και οπλιτικούς αγώνες και εξασκούνταν γενικότερα στις πολεμικές τέχνες. Όπως λοιπόν μπορούμε να δούμε, οι Έλληνες προσέθεσαν άλλον έναν σταθμό στις αποικίες τους γύρω από την Μεσόγειο, γεγονός που φαίνεται και από την πλειάδα ελληνικών πόλεων κατά μήκους όλης της Ιβηρίας!



 Χαρακτηριστικότατο παράδειγμα αποτελούν οι γνωστοί αγώνες ταυρομαχίας των Ισπανών, που υφίστανται ως σήμερα και που διαθέτουν τις ρίζες τους στα ταυροκαθάψια της μινωικής εποχής, στο οποίο ο αθλητής εκτελούσε άλματα πάνω από τον ταύρο. Έχουν βρεθεί αρκετές παραστάσεις και στην Κρήτη (τοιχογραφίες, αγαλματίδιο, σφραγίδες) αλλά και σε άλλα μέρη της Ελλάδας (Πύλος, Τίρυνθα) και στην Μικρά Ασία (Σμύρνη). Από αυτά προήλθαν οι ισπανικές ταυρομαχίες. Βέβαια στην σημερινή Ισπανία το άθλημα είναι βάρβαρο, αφού στην Ελλάδα δεν θανατωνόταν ο ταύρος, που ήταν ιερό ζώο. 



Ας δούμε τώρα λίγα πράγματα για τους δύο κατεξοχήν ελληνογενείς πληθυσμούς της Ισπανίας, τους Πομπλαδόρες Γκριέκος, που πρόκειται για Έλληνες κατοίκους από την Ελίκη, Ελίτσε, και τους Βάσκους που είναι εγκαταστημένοι στα δυτικά Πυρηναία όρη (<Πυρήνα, σύντροφο Ηρακλή). Οι pobladores Griegos, ενθυμούμενοι την ελληνική τους καταγωγή, εορτάζουν κάθε χρόνο την ελληνική εβδομάδα που περιλαμβάνει την τυπική ζωή μιας αρχαίας ελληνικής πόλης: Ραψωδίες, θέατρα, χορός, πυρσοί, παρελάσεις οπλιτών, αμφορείς, αρχαία νομίσματα, κτερίσματα, χιτώνες, περικνημίδες και λόγος ομηρικός. Παράλληλα τιμούν με θρησκευτικές παραστάσεις την Κοίμηση της Θεοτόκου κάθε 15η Αυγούστου. Όσον αφορά τους Βάσκους, υπάρχουν διάφορες θεωρίες σχετικά με την καταγωγή τους (Λιβύοι, Φοίνικες, Ίβηροι, κλπ). Πιο πειστική φαντάζει η ελληνική αν σκεφτούμε ότι πέραν της ελληνικής τους νοοτροπίας και κουλτούρας, οι ίδιοι οι Βάσκοι δηλώνουν Έλληνες! Ειδικότερα είναι γνωστοί για την φιλοξενία, την υπερηφάνεια, την φιλοπατρία και τις στρατιωτικές τους ικανότητες. Ο Στραβων αναφέρει (Γ’ 155): «Οι παλαιοί πολεμιστές ζούσαν κατά Σπαρτιατικό τρόπο και φορούσαν περικνημίδες. Οι Δρυΐδες προέβλεπαν τα μελλούμενα από σφάγια των θυσιών, αφού εξέταζαν τα σπλάχνα τους (…) Ιδρύθηκαν πόλεις που έχουν ονόματα, όπως Έλληνες, Αμφίλοχοι, διότι ο Αμφίλοχος πέθανε εδὠ. Προσφέρουν κατά τρόπον ελληνικό (…) Είναι το έθνος των Ουασκόνων(Βάσκοι)». 






Οι Βάσκοι καλλιεργούν, ως κλασσικοί Έλληνες, με φροντίδα τα σταφύλια και τις ελιές και διατηρούν υπερβολική αγάπη για την Ελλάδα. Ποιος ξεχνάει την πρόταση των Βάσκων Ευρωβουλευτών ν’ αποτελούν τα Ελληνικά την επίσημη γλώσσα της Ευρώπης, κάτι που φυσικά καταψηφίστηκε και από Έλληνες «ευρωπαϊστές». Σήμερα εδράζει μεγάλος αριθμός οργανώσεων και ιδρυμάτων που αφορύν τον Ελληνισμό της Ισπανίας. Χαρακτηριστικό παράδειγμα συνιστά το «Iberia Graeca», που ξεκίνησε επίσημα την λειτουργία του το 2010 από το Υπουργείο Πολιτισμού της Ισπανίας και την Κυβέρνηση της Καταλανίας με σκοπό την ταξινόμηση και πιο εμπεριστατωμένη μελέτη του τεράστιου όγκου ελληνικών αρχαιολογικών ευρημάτων που ανακαλύπτονται συνεχώς στην πόλη Εμπόριον. Οι Βάσκοι της βόρειας Ισπανίας και της νότιας Γαλλίας ανέκαθεν θεωρούσαν τους εαυτούς τους ως έναν ξεχωριστό πληθυσμό, ενώ η μοναδική γλώσσα τους, που είναι άσχετη από τις ινδοευρωπαϊκές αλλά και από οποιανδήποτε άλλη στον κόσμο, πάντα αποτελούσε πονοκέφαλο για τους γλωσσολόγους. Τώρα, για πρώτη φορά, με τη βοήθεια της ανάλυσης του αρχαίου DNA, αποκαλύπτεται ότι οι Βάσκοι κατάγονται από τους τοπικούς πληθυσμούς των κυνηγών-τροφοσυλλεκτών της Ιβηρικής Χερσονήσου, οι οποίοι αναμείχθηκαν σταδιακά με τους πρώτους γεωργούς που ήλθαν ως μετανάστες από τα ανατολικά. Δηλαδή από τους Πελασγούς αγρότες της Ελλάδας.  Έτσι, μάλλον καταρρίπτεται ο ισχυρισμός ότι οι Βάσκοι ήταν ένας πληθυσμός καταγόμενος αποκλειστικά από αυτόχθονες κυνηγούς-συλλέκτες, απομονωμένος εδώ και τουλάχιστον 10.000 χρόνια - κάτι που ίσως τους δυσαρεστήσει! Μια διεθνής ομάδα γενετιστών, με επικεφαλής τον καθηγητή Ματίας Γιάκομπσον του σουηδικού Πανεπιστημίου της Ουψάλα, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό της Εθνικής Ακαδημίας Επιστημών (PNAS) των ΗΠΑ, ανέλυσαν δείγματα DNA από οκτώ σκελετούς της λίθινης εποχής, που βρέθηκαν στο σπήλαιο Ελ Πορταγιόν στην Αταπουέρκα της βόρειας Ισπανίας (καρδιά της χώρας των Βάσκων) και ζούσαν πριν από 3.500 έως 5.500 χρόνια, σε μια εποχή που η γεωργία είχε επικρατήσει, άρα ήσαν γεωργοί. Η ανάλυση συμπέρανε ότι οι στενότεροι γενετικά συγγενείς των σημερινών Βάσκων ήσαν οι εκείνοι οι πρώτοι νεολιθικοί αγρότες της Ιβηρικής (Πελασγοί αγρότες της Ελλάδας) και όχι οι μεσολιθικοί αυτόχθονες κυνηγοί-τροφοσυλλέκτες που προηγήθηκαν των γεωργών. 




Το βασκικό γονιδίωμα έχει μια παρεμφερή ιστορία με τους ανθρώπους της κεντρικής και βόρειας Ευρώπης, οι οποίοι επίσης προήλθαν από ένα ανακάτεμα των ντόπιων κυνηγών-συλλεκτών με τους αγρότες-μετανάστες. Οι ερευνητές δήλωσαν ότι οι Βάσκοι - αφότου «γεννήθηκαν» από την επιμιξία των ντόπιων νομάδων και των αγροτών μεταναστών- έμειναν σχετικά απομονωμένοι, χάρη και στο δυσπρόσιτο της περιοχής τους, κατά τα τελευταία 5.000 χρόνια, αλλά όχι περισσότερο. Αυτοί οι πρώτοι Βάσκοι κατάφεραν να απομονωθούν από όλες τις κατοπινές μεταναστεύσεις στην Ιβηρική και έτσι να διατηρήσουν μια διακριτή γενετική και πολιτισμική ταυτότητα. Όσον αφορά τη σύγχρονη βασκική γλώσσα, το μυστήριο παραμένει. Μια εκδοχή -την οποία υποστηρίζει η νέα γενετική έρευνα- είναι ότι προήλθε από μια γλώσσα που μιλούσαν οι πρώτοι γεωργοί στην Ιβηρική, προτού επικρατήσει η ινδο-ευρωπαϊκή γλωσσική οικογένεια. Μια εναλλακτική εκδοχή είναι ότι οι ρίζες της βασκικής βρίσκεται σε μια γλώσσα που μιλούσαν οι κιυνηγοί-συλλέκτες και η οποία διατηρήθηκε ακόμη και μετά την επικράτηση της γεωργίας στην Ιβηρική.

   




Πηγή:
pygmi.gr

Δευτέρα, 23 Απριλίου 2018

ΧΑΙΡΕ ΕΛΛΗΝΩΝ Ο ΚΑΘΑΙΡΕΤΗΣ : ΑΓ. ΓΙΩΡΓΗΣ...ΠΡΟΣΚΥΝΑΤΕ ΝΕΟΕΒΡΑΙΟΙ



Από τη λειτουργία του αγίου Γεωργίου («Μηναίον» Απριλίου), η οποία ψάλλεται στις 23 Απριλίου στις εκκλησίες και στα στρατόπεδα με την υποχρεωτική παρουσία όλου του προσωπικού, διαβάζουμε:

     • «Οι μισούντες Σιών αισχύνθητε από του Κυρίου, ως χόρτος γαρ, πυρί έσεσθε απεξηραμμένοι.» (Οι «Αναβαθμοί», αντίφωνον Α .)

     • «Φωτίζου, φωτίζου η νέα Ιερουσαλήμ, η γαρ δόξα Κυρίου επί σε ανέτειλε. Χόρευε νυν και αγάλλου, Σιών.» («Καταβασία».)

     • «Ούτω λέγει Κύριος ο Θεός, ο λυτρούμενος ημάς, ο Άγιος Ισραήλ.» («Προφητείας Ησαΐου το ανάγνωσμα», κεφ. 43, 14.)


  Η θεοκρατική ιδεολογία στις ένοπλες δυνάμεις αποτυπώνεται καθαρά στις αφίσσες, που τυπώνονται με την ευκαιρία κάθε μεγάλης τιμώμενης στρατιωτικής επετείου (είναι όλες χριστιανικές πλην της 28ης Οκτωβρίου, αλλά κι εκεί «η Παναγιά βοήθησε») και αναρτώνται υποχρεωτικά σε όλες τις μονάδες του στρατού.


«Χαίρε ελλήνων ο καθαιρέτης»

  Στους «Χαιρετισμούς» του αγίου Γεωργίου διαβάζουμε:


     • «Χαίρε, ο ειδώλων εκτίλας την άκανθαν.»


     • «Χαίρε, θεούς ψευδωνύμους συντρίψας.»


     • «Χαίρε, ο συντρίψας τα άψυχα είδωλα.»


     • «Χαίρε, δαιμόνων ο καταλύτης·

         χαίρε, ελλήνων ο καθαιρέτης.»


     • «Χαίρε, πολυθεΐας πλατυσμόν ο συστείλας.»


     • «Χαίρε, πρηστήρ βωμών φλογερώτατε·

         χαίρε, τυφών ξοάνων σφοδρότατε.»


     • «Αλληλούια. Τρόπαιον ανεστήσω, και παγκράτιον μέγα, ελλήνων κατά πάσης της πλάνης.» («Υμνολόγιον το Χαρμόσυνον», Ιερά Μονή Σταυροβουνίου, 1996.

Κυριακή, 15 Απριλίου 2018

Πατήρ Ακάκιος Καυσοκαλυβίτης: «χάρις στον καρκίνο γέμισε ο παράδεισος»



Ο Κυπριακής καταγωγής πατήρ Ακάκιος ο Καυσοκαλυβίτης, μετά από ερώτηση που δέχθηκε στο πλαίσιο της ομιλίας του με θέμα: «Ο γέροντάς μου ο π. Πορφύριος», που έγινε τη Δευτέρα 1η Νοεμβρίου 2010 στην αίθουσα του Πνευματικού Κέντρου του Δήμου Κατερίνης, για το Ανοικτό Πανεπιστήμιο της Σχολής Γονέων, ανέφερε, μεταξύ άλλων, ότι «χάρις στον καρκίνο γέμισε ο παράδεισος».

Αναλυτικά: «οι γιατροί βλέπουν μπροστά τους ακριβώς το φάρμακο για τον καρκίνο, αλλά δεν επιτρέπει ο θεός να το δούνε γιατί από αυτή την ασθένεια γέμισε ο παράδεισος». 

Τα λόγια αυτά τα είπε ο ίδιος ο γέροντας Πορφύριος, στον οποίο ο πατήρ Ακάκιος ήταν υποτακτικός.




Ακούστε στο οπτικό που ακολουθεί ολόκληρη την ομιλία.






πηγή:http://irreligious-godless.blogspot.gr









Τρίτη, 10 Απριλίου 2018

ΖΕΥΣ-ΣΩΤΗΡ-ΝΙΚΗ!







-...Ο ΔΙΑΣ ΕΙΧΕ ΤΑ ΠΡΟΣΩΝΥΜΙΑ
"ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ, 
ΤΡΟΠΑΙΟΣ, 
ΣΩΤΗΡ".

-ΟΛΟΙ ΟΙ "ΔΙΟΓΕΝΕΙΣ" ΕΠΡΕΠΕ
ΜΕ ΠΡΟΘΥΜΙΑ ΝΑ ΣΠΕΥΣΟΥΝ
ΣΤΟ ΚΑΛΕΣΜΑ ΤΟΥ ΔΙΑ.

-ΟΛΟΙ ΕΙΧΑΝ ΔΕΘΕΙ ΜΕ ΟΡΚΟ.

-ΕΠΙΟΡΚΟΣ ΕΠΟΜΕΝΩΣ ΓΙΝΟΤΑΝ,
ΟΠΟΙΟΣ ΔΕΝ
ΠΑΡΟΥΣΙΑΖΟΤΑΝ ΣΤΟ ΚΑΛΕΣΜΑ
ΚΑΙ ΠΡΟΔΟΤΗΣ ΑΦΟΥ
ΕΣΤΩ ΚΑΙ ΠΑΘΗΤΙΚΑ
ΒΟΗΘΟΥΣΕ ΤΟΥΣ ΕΠΙΔΡΟΜΕΙΣ.

-ΑΥΤΗ Η ΥΠΟΧΡΕΩΣΗ,
ΠΟΥ ΔΕΝΟΤΑΝ ΜΕ ΟΡΚΟ,
ΔΙΑΤΗΡΗΣΕ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ
ΣΤΟΝ ΑΙΓΑΙΟ ΧΩΡΟ
ΕΠΙ ΧΙΛΙΕΤΕΡΙΔΕΣ
ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΑΦΥΠΝΗΣΗ ΜΙΑΣ
ΕΘΝΙΚΗΣ ΣΥΝΕΙΔΗΣΗΣ ΣΥΝΤΕΛΕΣΕ.

"ΟΡΓΗ ΤΟΥ ΔΙΑ"
ΟΠΩΣ ΛΕΕΙ Ο ΗΡΟΔΟΤΟΣ (484-420).
ΣΕ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΜΕΤΕΠΕΙΤΑ ΕΠΟΧΕΣ
ΤΡΟΜΑΖΕ ΤΟΥΣ ΕΠΙΟΡΚΟΥΣ.

-ΤΟ ΟΝΟΜΑ ΤΟΥ ΔΙΑ ΓΙΝΗΚΕ
Η ΠΟΛΕΜΙΚΗ ΚΡΑΥΓΗ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ,

"ΖΕΥΣ -ΣΩΤΗΡ -ΝΙΚΗ"

ΑΚΟΥΓΟΤΑΝ ΣΤΑ ΠΕΔΙΑ
ΤΗΣ ΜΑΧΗΣ ΚΙ ΑΡΠΑΓΕΣ
ΣΥΝΤΡΙΒΟΝΤΑΝ ΚΑΙ
ΕΦΕΥΓΑΝ ΝΙΚΗΜΕΝΟΙ...

ΙΕΡΑ ΕΛΛΑΣ

₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪ ЭЄ ₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪

Κυριακή, 8 Απριλίου 2018

Εβραιοχριστιανικό Επιστημονικό Φακέλωμα.



Η Εβραιοχριστιανική Εκκλησία, με βιβλίο 700 σελίδων (με την έγκριση, της Ιεράς Συνόδου της Εκκλησίας της Ελλάδος): Φακέλωσε και φανερά, τις δραστηριότητες και τις ιδέες των Ελλήνων Λατρευτών (μέχρι και σε καφετέριες)… και αυτό το θεωρεί επιστημονική έρευνα !!!


Καταγράφει αυτό το βιβλίο: όχι μόνον τις ιδέες του Ελληνικού Λατρευτικού χώρου…αλλά όλους τους Λατρευτικούς, ή Ιδεολογικούς χώρους, τα Ελληνικά περιοδικά του Λατρευτικού χώρου, τα ημερολόγια του Ελληνικού Λατρευτικού χώρου (εκδόσεις)…ακόμη και τις Καφετέριες, πού συχνάζουν Έλληνες Λατρευτές !!!

Αυτό το βιβλίο έχει: μιά ολόκληρη σελίδα (σελίδα 13), ως επίσημη έγκριση (με υπογραφές) και σχολιασμό, από την Ιερά Σύνοδο της Εκκλησίας της Ελλάδος και με τον σχολιασμό της αυτόν στο τέλος της έγκρισης της, για αυτό το βιβλίο: 
«Δι ό απορρίπτει πάσαν οθνείαν διδασκαλίαν νεοπαγανιστικήν της «Νέας Εποχής», η οποία αντίκειται εις την πίστην Αυτής, και διά αλλοτριώσεως του προσώπου εκτροχιάζει τον άνθρωπον εκ της πορείας προς την Βασιλείαν του Θεού».



«Ρεύματα και οργανώσεις για την «αρχαιολατρία» στην Ελλάδα και «ελληνοκεντρικοί χώροι». 
(Σελίδες 635 -646).


1. Αγορά, (διαδικτυακή κοινότητα υπό το Υ.Σ.Ε.Ε., βλ. και αριθμ. 69, 74, 165 και 170).

2. Αθηνά Εργάνη, (βλ. και αριθμ. 144 και 169).
3. Αθηνά –Υγεία: Πανελλήνιο Φιλοσοφικό Πολιτιστικό Κοινωνικό Σωματείο, (Ιδεοθέατρον, βλ. και αριθμ. 92 και 136).

4. Αινήσιος Ζεύς, κίνηση μελέτης και ανάδειξης της ελληνικής κοσμοθέασης.

5. Αιώνια Σπάρτη, Λάκωνες Εθνικοί για την ηθική και ιστορική αποκατάσταση της αρχαίας Σπάρτης, Λακωνία, (διαδικτυακός τόπος της ομάδας «Ταλετάς», βλ. και αριθμ. 20 και 160).

6. ΑΛΣ Α.Ε., χώρος εκδηλώσεων της «Ελληνικής Αγωγής», πού ασχολείται με την προβολή της αρχαίας και Βυζαντινής Ελλάδος.

7. Αμφικτύονες , ένωσις προσώπων, Λαμία.

8. Αμφικτυονία Οικουμενικού Ελληνισμού . (@ Παραπομπή του βιβλίου: « Στόχος: «καταύγαση και διατήρηση της Εθνικής Συνείδησης στους απανταχού Έλληνες».

9. Αμφικτύων, Συλλογικό Ενωτικό Όργανο Συμβολής στη διάσωση του Ελληνισμού.

10. Αναρχοπαγανισμός, (ρεύμα του εξωτερικού).

11. Ανδρική Πνευματικότητα, (κλάδος «νεοπαγανισμού»).

12. Απόλλων Πολιτιστικός Σύνδεσμος Θεσσαλονίκης.

13. Απόλλων Ελληνοκεντρικός Σύλλογος, Θεσσαλονίκη, (βλ. αριθμ. 57 και 63).

14. Απολλώνειος Ιδεοχώρος, (χώρος για «αρχαιολατρικές» εκδηλώσεις).

15. Αρτεμισία Γουΐκα (και διαδικτυακός τόπος για την Γουΐκα στην Ελλάδα).

16. Αρχαία Ελληνικά Γράμματα.

17. Αρχαία Ελληνική Αγωγή.

18. Αρχαιόφιλος Εταιρία «Δευκαλίων».

19. Ασκληπιγένεια, (διαδικτυακός φεμινιστικός τόπος).

20. Αυτόνομη Ομάδα «Ταλετάς», Λακωνία (βλ. και αριθμ. 5 και 160).

21.Βορειοευρωπαϊκή Παράδοση ή Οντινισμός ή Asatsu, («νεοπαγανιστικό» ρεύμα εξωτερικού, βλ. και αριθμ. 126).

22. Γυναικεία Πνευματικότητα, (κλάδος τού «νεοπαγανισμού», βλ. και αριθμ. 96).

23. Δαιμόνια Νύμφη, «ελληνικό μουσικό σχήμα που απαιτεί ο πολυθεϊστικός κόσμος, με οδηγό τον μουσιγενή Απόλλωνα» .
(@ Παραπομπή του βιβλίου: «Παγανιστικοί ύμνοι, μυσταγωγικές τελετουργίες στους αρχαίους θεούς και θεότητες του Ελληνικού Πανθέου.Μουσική πού έχει παιχθεί από τους θεούς, τραγουδηθεί από τις Μούσες και χορευθεί από τις Νύμφες»).

24. Δ.Ε.Δ.Α.Ε.Ο. (Διεθνής Ένωση για την Διάδοση των Αρχαίων Ελληνικών Ονομάτων ) και διαδικτυακός τόπος (βλ. και αριθμ. 114).

25. Δειπνοσοφιστές, Αρχαίο Ελληνικό Δείπνο, με μουσική, χορό και φιλοσοφικούς διάλογους, (σε συνεργασία με το Ιδεοθέατρον).

26. Δελφικός Δεσμός, μη κερδοσκοπική εταιρεία, Δελφοί.

27. Δεσμός των Αχαιών, Πάτρα.

28. Δευκαλίων Πανελλήνιος Πολιτιστική Εταιρεία, (βλ. και αριθμ. 39, 41, 73, 137, 146 και 148).

29. Δίαυλος Ελλήνων Πατριωτικός Σύλλογος, Θεσσαλονίκη.

30. Διηνέκης - Σπαρτιατικές Μόρες.

31. «Διϊπετές», Αστική μη κερδοσκοπική Εταιρεία Αρχαιοελληνικών Μελετών (και περιοδικό «Διϊπετές» και διαδικτυακός τόπος, βλ. και αριθμ. 95).

32. Δρακονιανοί, (εξωγήινοι, μετριοπαθής «νεοπαγανισμός»).

33. Δρυϊδισμός, (κλάδος βορειοευρωπαϊκού «νεοπαγανισμού»).

34. Δωδεκάθεον (12θεο.gr - portal για την Ελληνική Θρησκεία, διαδικτυακός τόπος).

35. ΕΑΡ- Ελληνικό Ανανεωτικό Ρεύμα (ελληνικός πολιτικός φορέας – κόμμα).

36. ΕΗ, Εσθ' Ελλάνιον Ήμαρ ότε Φοίβος ελεύσεται και αεί έσται.

37. Εθνική Ελληνική Θρησκεία, (διαδικτυακή κοινότητα και ομώνυμη εφημερίδα).

38. Εθνική Εταιρία Απόλλων.

39. Εθνική Ιστορική Εταιρία «Ο Δευκαλίων», (βλ. και αριθμ. 28, 41, 73, 135, 137, 146 και 148).

40. Εθνικοί Έλληνες Αυστραλίας (και διαδικτυακός τόπος).

41. Εθνικός Θρησκευτικός Ολυμπικός Σύνδεσμος (Ε.Θ.Ο.Σ. ), ο «Δευκαλίων», Θεσσαλονίκη (βλ. και αριθμ. 28, 39, 73, 135 ,137 ,146 και 148).

42. Εκηβόλος, (διαδικτυακός τόπος).

43. Εκκλησία των Ελλήνων στο Θρήσκευμα, (διαδικτυακός τόπος).

44. Ελεύθεροι Έλληνες, (διαδικτυακός τόπος).

45. Ελευσίς, Όμιλος Φίλων Αρχαίου Ελληνικού Πολιτισμού, Κύπρος (και διαδικτυακός τόπος). (@ Παραπομπή του βιβλίου: «των κατά τα πάτρια Ελλήνων και Ελληνίδων της Κύπρου»).

46. Ελλάνιον Κέλευσμα - Ιερά Ελλάς, Σύλλογος, Θεσσαλονίκη, (και ομώνυμο περιοδικό ), (βλ. και Αριθμ. 67).

47. ΕΛΛΗΝ.Α.Ι.Σ., Ελλήνων Αρχαιοθρήσκων Ιερόν Σωματείον, Κουκάκι - Αθήνα.

48. Έλληνες Εθνικοί του Καναδά, (διαδικτυακός τόπος σε συνεργασία με το Υ.Σ.Ε.Ε.).

49. Έλληνες Ειδωλολάτρες (και πολυγραφημένη εφημερίδα).

50. Έλληνες Θεοί, (διαδικτυακή κοινότητα).

51. Ελληνική Αντίσταση («ενάντια στην Χριστιανική προπαγάνδα»).

52. Ελληνική Γουΐκα, (διαδικτυακός τόπος).

53. Ελληνική Εθνική Θρησκεία, (διαδικτυακή κοινότητα).

54. Ελληνική Εθνική Θρησκεία - Χείρων, (βλ. και αριθμ. 171).

55. Ελληνική Εστία Επιστημονικών Ερευνών, (σε συνεργασία με το «Ιχώρ», και διαδικτυακός τόπος).

56. Ελληνική Εταιρεία Αποκαταστάσεως των Πνευματικών Ελευθεριών και των Εθνικών Θρησκειών των Λαών της Οικουμένης, Θεσσαλονίκη, (βλ. και Αριθμ. 136).

57. Ελληνική Εταιρεία Απόλλων, Θεσσαλονίκη, (βλ. και Αριθμ. 13 και 63).

58. Ελληνική Εταιρεία Αρχαιοφίλων, Αθήνα (1996 ), (εκδίδει και το περιοδικό «Ελληνικόν Πάνθεον»). Ανήκει στην Associations Incorporation Act (1984 ) και στηνThe Ancient Hellenic Religion of the Olymbian Gods Incorporated (2006 ), ( βλ. και αριθμ. 77).

59. Ελληνική Θρησκεία, (διαδικτυακή κοινότητα).

60. Ελληνική Μυθολογία, (διαδικτυακός τόπος).

61. Ελληνική Οργή, (διαδικτυακή κοινότητα).

62. Ελληνική Πολιτεία (και περιοδικό).

63. Ελληνικός Πολιτιστικός Σύνδεσμος «Απόλλων», Θεσσαλονίκη, (βλ. και αριθμ. 13 και 57).

64. Ελλήνιον, αστική μη κερδοσκοπική εταιρία, Μασσαχουσέτη, Η.Π.Α.(@ Παραπομπή του βιβλίου: «Σκοπός: «Η παρουσίαση και προβολή των επιτευγμάτων του Ελληνικού Πολιτισμού και ιδιαιτέρως του Αρχαίου και Βυζαντινού». «Το Ελλήνιον είναι θρησκευτικός οργανισμός με έδρα τις ΗΠΑ, αφοσιωμένος στην παλινόρθωση του Ελληνικού Πολυθεϊσμού», (εφημερίδα Ελληνική Θρησκεία τ. 2, σ. 4).

65. Ελληνοκεντρικοί Σύλλογοι διάδοσης και συνέχισης της Ελληνικής Φιλοσοφίας και επιστήμης: «Πλάτων» (Ν. Υόρκη ), «Ηράκλειτος» (Λονδίνο ), «Δημόκριτος» (Αθήνα).

66. Ελληνοκεντρικό μουσικό συγκρότημα «Έψιλον».

67. Ελληνοκεντρικός Σύλλογος «Ιερά Ελλάς - Ελλάνιον Κέλευσμα», Θεσσαλονίκη, (βλ. και αριθμ. 46).

68. Ελλήνων Ιερατείον, (διαδικτυακός τόπος).

69. Ελλήνων Τόποι, (διαδικτυακός τόπος με επιμέλεια του Υ.Σ.Ε.Ε., βλ. και αριθ. 1, 74, 165 και 170).

70. Εναλλακτικός Παγανισμός, Οικο-μαγεία και αναρχοπαγανισμός.

71. Ενήσιος Ζεύς, Κίνηση μελέτης και Ανάδειξης της ελληνικής κοσμοθέασης.

72. Ε.Ε.Σ.Π.Π.ΑΝ., (Ένωση Εκδοτών Συντακτών Περιοδικών Πολιτιστικών Αναζητήσεων).

73. Ένωση Ελλήνων Εθνικών Θρησκευτών Θεσσαλονίκης «Δευκαλίων», (βλ. και αριθ. 28, 39, 41 ,137, 146 και 148).

74. Ένωση Σαμίων Εθνικών, Σάμος, (συνεργασία με το Υ.Σ.Ε.Ε., βλ. και 1, 69, 165 , 168 και 170).

75. Ένωσις Ελλήνων Θρησκευτών Βορείου Ελλάδος – Ηπείρου, Ελληνικός Ιερατικός Σύνδεσμος τής Εθνικής Θρησκείας των Ελλήνων «Η Παλλάς Αθηνά».

76. Ένωσις Πολιτών Αμφικτύονες Λαμίας.

77. Επιτροπή διά την Ελληνικήν Θρησκείαν του Δωδεκαθέου, (συμμετέχει στην διεθνή οργάνωση INFORM ), ή Επιτροπή διά την αναγνώρισιν της Ελληνικής Θρησκείας του Δωδεκαθέου (1996 ), ή Επιτροπή Πρωτοβουλίας διά την αναγνώρισιν τής Ελληνικής Θρησκείας, με πρωτοβουλία τής Ελληνικής Εταιρείας Αρχαιοφίλων (1998), (βλ. και αριθ. 58).

78. Επιτροπή Προμηθειών, Θεσσαλονίκη.

79. Ερμείον, αστική μη κερδοσκοπική εταιρεία (και περιοδικό, πού ανέστειλε την κυκλοφορία του).

80. ΕΡΩΗ, αστική μη κερδοσκοπική εταιρεία (εξέδιδε το περιοδικό Δίαυλος Έψιλον ), Θεσσαλονίκη.

81. Εταιρεία Ελληνικών Επιστημονικών Ερευνών, Αθήνα.

82. Εταιρεία Ελλήνων «Τετρακτύς», (εξελιχθείσα σε Κοινότητα Ελλήνων
«Τετρακτύς»), Θεσσαλονίκη (και περιοδικό Τετρακτύς Αείγνητος, βλ. και αριθμ. 97 και 162).

83. Εταιρεία Ελλάνικος, Θεσσαλονίκη .
(@ Παραπομπή του βιβλίου: «Δράσις υπέρ πλήρους ανακτήσεως της Ελληνικής Ολυμπικής Θρησκείας του Δωδεκαθέου και της Ελληνικής Γλώσσης, της Γλώσσης των Ελλήνων Θεών»).

84. Εταιρεία Ευμολπίδες (βλ. και αριθμ. 147 και 159).

85. Εταιρεία Πολυθεϊστικών Μελετών «Antaios», Βέλγιο.

86. Ευρωπαϊκό Κέντρο Ερμηνείας Αρχαίου Δράματος.

87. Ηλιοδρόμιον, Πολιτιστική Ερευνητική Εταιρία, (αστική μη κερδοσκοπική εταιρεία), ή Πολιτιστικός Ερευνητικός Οργανισμός, Αθήνα (βλ. και αριθ. 145).

88. Η των Εθνικών Οικουμενική Εκκλησία.

89. Θέασις, (διαδικτυακός τόπος).

90. Θρακικός Οιωνός, Αλεξανδρούπολη.

91. Θρηίκιος Άνεμος, Αλεξανδρούπολη.

92. Ιδεοθέατρον, Κέντρον Ελληνικής Φιλοσοφίας, Γλώσσας και Τέχνης, Ραδάμανθυς, Αθήνα, (και ομώνυμο περιοδικό, βλ. και αριθμ. 3 και 136).

93. Κέλτες Σαμάνοι, («νεοπαγανιστικό» ρεύμα του εξωτερικού).

94. Κέντρο Ελευσινιακών Μελετών «Η Δάειρα», Ελευσίνα.

95. Κέντρο Μελέτης Αρχαιοελληνικού Έθους «Αιτναίος», Αθήνα (προηγουμένως: Αστική μη κερδοσκοπική Εταιρεία Αρχαιοελληνικών Μελετών «Διϊπετές», βλ. και αριθμ. 31).

96. Κίνημα Γυναικείας Πνευματικότητας ή Κίνημα της Θεάς (ελληνικό και διεθνές).

97. Κοινότης Ελλήνων Εθνικών «Τετρακτύς», Θεσσαλονίκη (βλ. και αριθμ. 82 και 162).

98. Κύκλος τού Δράκοντα, μαθήματα παγανιστικών τεχνικών, (εκδ. του περιοδικού «Μοίρα»), Αθήνα.

99. Λακωνική Αγωγή, Εκλοχείον Α' («Μέλλον, μέσω των ριζών μας»), Αθήνα - Καμάριζα Λαυρεωτικής.(@ Παραπομπή του βιβλίου: «Διαχρονικότητα του Έλληνα από τους Ορφικούς χρόνους μέχρι του 40»).

100. Μαγική Ελληνική Γη.

101. Μαγική Τέχνη η Γουίκα.

102. Μαινάδες, (θίασος), τμήμα τού Ευρωπαϊκού Κέντρου Ερμηνείας Αρχαίου Δράματος.

103. Μακεδνός, ομάδα των «Ελληνουσία σκεπτόμενων πολιτών».

104. Μεγάλη Εθνική Εκκλησία των Ελλήνων, ή Μεγάλη Εκκλησία των Ελλήνων Εθνικών.

105. Μ.Ο.Ε.Ε.Ι., εκδότης τής εφημερίδας «Οι ειδωλολάτρες» .

106. Μορφωτικός Σύλλογος Δίαυλος Ελλήνων, Θεσσαλονίκη.

107. Ναός της Γνώσεως (βλ. και αριθμ. 125).

108. Νέος Κύκλος Ορφικών, λάτρης του Αρχαίου Ελληνικού Πνεύματος.

109. Ξένιος Ζήνων, οργάνωση Ελληνικού αγήματος .
(@ Παραπομπή του βιβλίου: «Για την αγωγή τού Ελληνικού Αγήματος»).

110. Ο.Ε.Α. - Ομάδα Ελληνικής Αποκαταστάσεως .
(@ Παραπομπή του βιβλίου: «Κορυφαία Ανδρομέδα Ελληνική Ομάδα, της οποίας τα όρια ξεπερνούν τα όρια του Γήινου χώρου»).

111. Οικομαγεία, («νεοπαγανιστικό» ρεύμα του εξωτερικού).

112. Οικοπαγανισμός, (συνδέεται με την Σπείρα Πανθέου Βακχείας, βλ. και αριθμ. 153).

113. Οι Στωικοί, (διαδικτυακός τόπος).

114. Οι Φίλοι των Αρχαίων Ελληνικών Ονομάτων (βλ. και αριθμ. 24).

115. Ολυμπία Αδελφότης, (διαδικτυακός τόπος).
(@ Παραπομπή του βιβλίου: «Υπάρχει από 1464 !! για την απελευθέρωση τού Ελληνικού Έθνους και την επιστροφή της πατρώας θρησκείας και παιδείας»).

116. Ολύμπια Θρησκεία (διαδικτυακός τόπος ), (βλ. και αριθμ. 117, 118, 119, 131 και 167).

117. Ολυμπιακός Θίασος Φιλοσοφική Σχολή Ολύμπου, (βλ. και αριθμ., 116, 118, 119, 131 και 167).

118. Ολυμπικό Δίκτυο για την Ανύψωση της Ανθρωπότητος – ΟΔΑΑ, (βλ. και αριθμ. 116, 117, 119, 131 και 167).

119. Όλυμπος, Παγκόσμιο Πνευματικό Κέντρο, (βλ. και αριθμ. 116, 117, 118, 131 και 167).

120. Ομάδα «Δελφύς».

121. Ομάδα «Ε» Έψιλον «Ο Αριστοτέλης».

122. Ομάδα Πολιτών Λαμίας, Αμφικτύονες.

123. Ομοβούλιο των Ελλήνων Εθνικών.

124. ΟΜΦΗ Απόλλωνος, σύλλογος.

125. Ο Ναός της Ελληνοπρεπούς Γνώσεως, (διαδικτυακός τόπος, βλ. και αριθμ. 107).

126. Οντινισμός ή Βορειοευρωπαϊκή Παράδοση ή Asatsu («νεοπαγανιστικό» ρεύμα του εξωτερικού, βλ. και αριθμ. 21).

127. Ο Ολύμπιος Νούς, Νέος σύλλογος μελέτης και διάδοσης πολιτιστικής κληρονομιάς, Χαλάνδρι.

128. Ορφική Εταιρεία, σύνδεση με τους ελληνογενείς πληθυσμούς.

129. Ορφικοπυθαγορισμός, (διαδικτυακή κοινότητα).

130. Παγκόσμια Εταιρία των Ελλήνων - Ομάδα Ε.

131. Παγκόσμιο Πνευματικό Κέντρο Όλυμπος – σωματείο, (βλ. και αριθμ. 116, 117, 118, 119 και 166).

132. Παγκόσμιο Συνέδριο των Εθνικών Θρησκειών (WCEE: World Congress of EthnicReligions).

133. Πανδερκής Ήλιος, αστική μη κερδοσκοπική εταιρεία οικολογικών και φιλοσοφικών μελετών, Αθήνα.

134. Πανελλήνιο Ίδρυμα Διαφυλάξεως Ελληνικής Κληρονομιάς.

135. Πανελλήνιον Κίνημα Επανεθνικεύσεως τού Θρησκευτικού μας βίου, ο «Δευκαλίων» (βλ. και αριθμ. 28, 39, 41, 73, 137, 146 και 148).

136. Πανελλήνιο - Πολιτιστικό - Κοινωνικό - Φιλοσοφικό Σωματείο ΑΘΗΝΑ ΥΓΕΙΑ ( Ιδεοθέατρον, βλ. και αριθμ. 3 και 92).

137. Πανελλήνιος Δελφικός Σύνδεσμος «Ο Δευκαλίων», Θεσσαλονίκη, (βλ. και αριθμ. 28, 39 ,41, 73, 135, 146 και 148).

138. Πανελλήνιος Εταιρεία Εθνικής Θρησκευτικής Ανασυγκροτήσεως, Θεσσαλονίκη, (βλ. και αριθμ. 56).

139. Πανελλήνιος Φυσιολατρικός Όμιλος «οι Δρυίδαι», Θεσσαλονίκη, (βλ. και αριθμ. 54 και 135).

140. Πάνθεον – Αρχαιογνωστικός οδηγός, (διαδικτυακός τόπος).

141. Πατριωτικός Πολιτιστικός Σύλλογος «Σάρισα», Κατερίνη, Αθήνα, (βλ. και αριθμ. 151).

142. Πατρώα Ελληνική Λατρεία, (διαδικτυακή κοινότητα).

143. Π.ΕΛ.ΑΓ. «Ε», η Ομάς του Φωτός.

144. Πνευματικό Εργαστήρι «Εργάνη», Αθήνα, (βλ. Αριθμ. 2 και 169).

145. Πολιτιστική - Ερευνητική Εταιρία Ηλιοδρόμιον, (βλ. και αριθμ. 87).

146. Πολιτιστική Εταιρεία Ελλήνων Ολυμπιστών: Ο Δευκαλίων, Θεσσαλονίκη, (βλ. και Αριθμ. 28 ,39 ,41 ,73 ,135 ,137 και 148).

147. Πολιτιστική Εταιρεία «Ευμολπίδες», για την αναβίωση των Εθνικών εορτών, (βλ. και αριθμ. 84 και 159).

148. Πολιτιστική Εταιρεία Πανελλήνων «Ο Δευκαλίων», (βλ. και Αριθμ. 28, 39, 41, 73, 135, 137 και 146).(@ Παραπομπή του βιβλίου:«Οργάνωση των Ελληνουσία σκεπτομένων πολιτών»).

149. Πολιτιστική Λέσχη «Ορφεύς», (του περιοδικού «Απολλώνειον Φως», Αθήνα.

150. Σαμανισμός, (κλάδος του «νεοπαγανισμου», κυρίως στο εξωτερικό).

151. Σάρισα - Πατριωτικός Πολιτιστικός Σύλλογος, Κατερίνη, (βλ. και αριθμ. 141).

152. Σπαρτιάτικες Μόρες - Ελληνικόν Άγημα .(@ Παραπομπή του βιβλίου:«Δημιουργήθηκε το «1966» από ανθρώπους πού αγαπάνε την Αρχαία Ελληνική Παράδοση και την Ελληνότροπο θέαση της ζωής», Αθήνα (και διαδικτυακός τόπος).


153. Σπείρα Πανθέου Βακχείας, Αθήνα, (Εξέδιδε το περιοδικό «Διϊπετές», μέλος τής Pagan Federation, βλ. και αριθμ. 112).

154. Σύλλογος Λογοτεχνών «Φαέθων», ομάδα Ελληνούσια σκεπτομένων πολιτών.

155. Σύλλογος Μελέτης και Διάδοσης του Ελληνικού Λόγου Νομού Ημαθείας.

156. Σύλλογος φοιτητών - πιστών της θρησκείας του Δωδεκαθέου, (ΠανεπιστήμιοΜάντσεστερ στη Μ. Βρετανία - The University of Manchester Hellenic Religion of the Dodecatheon Society).


(@ Αυτό πάει πολύ !!! Δωδεκαθεϊστές φοιτητές και στην Αγγλία !!!
Όταν θα έρθουν στην Ελλάδα, θα πρέπει οπωσδήποτε να τους εξομολογήσουν και να τους πουν το ανέκδοτο με τον Χριστιανικό Πολιτισμό !!!)

157. Σύνδεσμος Απομυθοποιητών Ελλάδος, Θεσσαλονίκη (και διαδικτυακός τόπος).

158. Σύνδεσμος Φίλων της Αρχαίας Ελλάδος.

159. Σύνοδος Ελλήνων Εθνικών, (οργανώθηκε από την Πολιτιστική Εταιρεία «Ευμολπίδες», για την αναβίωση των Εθνικών εορτών, βλ. και αριθμ. 84 και 147).

160. «Ταλετάς» Αυτόνομη Ομάδα, Λακωνία (βλ. και Αριθμ. 5 και 20).

161. Τα παιδιά της Άρτεμης.

162. Τετρακτύς Αείγνητος, αστική μη κερδοσκοπική εταιρεία και Κοινότης , (ιδρυτική διακήρυξη 2774 από Ολυμπιάδων Απαριθμήσεως, Ιαν. «1994», βλ. και αριθ. 82 και 97).

163. Τοξόλυρος, Ζεύξη Εθνικών και φίλων της Ελληνικής Κοσμαντίληψης, εντός και εκτός Μαγνησίας, (διαδικτυακή κοινότητα).

164. Των Εθνικών Οικουμενική Εκκλησία.

165. Ύπατο Συμβούλιο Ελλήνων Εθνικών, για την διάσωση και ανάδειξη τής αληθινής Ελληνικής παραδόσεως – Αθήνα, (παραρτήματα σε Θεσσαλονίκη, Ιταλία, Αυστραλία, Η.Π.Α. κ. άλλ., βλ. και αριθμ. 1, 69, 74, 167 και 169).

166. Φαένθος Εθνική Εκκλησία για την αφύπνιση τής Ελληνικής συνείδησης και την ενσάρκωση τής Αρχαίας Ψυχής - Πάτραι.

167. Φιλοσοφική και Πνευματική Σχολή Ολύμπου, (βλ. και αριθμ. 116, 117, 118, 119 και 131).

168. Φιλοσοφικό Αθήναιο «Εκατηβόλος», αίθουσα «Αρτεμίσιον», Αθήνα, ( υπό την αιγίδα τού Υ.Σ.Ε.Ε., βλ. και Αριθμ. 1 ,69 ,74, 164 και 170 .

169. Φιλοσοφικό Εργαστήριο Εργάνη, (βλ. και αριθμ. 2 και 144).

170. Φιλοσοφικό Ίδρυμα «Εκατηβόλος», (βλ. και αριθμ. 1 ,69, 74 ,165 και 168).

171. Χείρων - Ελληνική Εθνική Θρησκεία, (διαδικτυακός τόπος, βλ. και αριθμ. 54).

172. (Ράδιο ) «Ηρόδοτος», (δεν λειτουργεί).

173. (Τηλεοπτικός Δίαυλος) «Ερμής», Κατερίνη.

174. («Χώρος Ελληνοκεντρικών»), Καφέ «Κάστρο», Θεσσαλονίκη.

175. («Χώρος Ελληνοκεντρικών»), Καφέ «Πλατεία», Θεσσαλονίκη».


«Ελληνικά περιοδικά για την «αρχαιολατρία».
(Σελίδες 652 -657).


«Αγήτωρ», έκδοση του Ομοβουλίου των Ελλήνων Εθνικών, Πειραιάς,(χρονολόγηση με εποχές).
«Αέροπος», διμηνιαίο περιοδικό για τον Ελληνισμό, (Μέλος της Ενώσεως Εκδοτών Συντακτών Περιοδικών Πολιτιστικών Αναζητήσεων ), Αθήνα, εκδ. Ελ. Κ. Φάσσου, (χρονολόγηση μικτή, αρχαιότροπη και χριστιανική).
«Αμφικτύων», εφημερίδα, «Συλλογικό Ενωτικό όργανο συμβολής στη διάσωση τού Ελληνισμού», εκδ. από την Αμφικτιονία Οικουμενικού Ελληνισμού, Αθήνα.
«Ανοιχτή Πόλη», περιοδικό για τα περάσματα πού δεν βρέθηκαν ποτέ, Αθήνα, (ίδρυτ. Βλ. Ρασσιάς, 1980 – 1993, πρόδρομος τού περιοδικού «Διϊπετές», ανέστειλε την έκδοση του).
«Απολλώνειο Φως», διμηνιαία έκδοση για τον Ελληνικό Πολιτισμό (η διμηνιαία Φιλοσοφική έκδοση Ελληνοκεντρικού Προβληματισμού, η Ελληνοκεντρική έκδοση για τον Ελληνικό Πολιτισμό ), Πετρούπολη, εκδ. Ι. Χαραλαμπόπουλος, (χρονολόγηση χριστιανική).
«Δαυλός», μηνιαίο περιοδικό, Αθήνα, έκδ. Δημ . Ι . Λάμπρου, (χρονολόγηση χριστιανική, ανέστειλε την έκδοση του).
«Δευκαλίων», (έντυπο της Πολιτιστικής Εταιρείας Ελλήνων Ολυμπιστών: Ο Δευκαλίων ), Θεσσαλονίκη.
«Δίαυλος Έψιλον», το περιοδικό της Συμπαντικής Γνώσεως, τριμηνιαία έκδοση της αστικής μη κερδοσκοπικής εταιρείας «ΕΡΩΗ», Θεσσαλονίκη, εκδ. Ελ. Ακτουδιανάκης, (χρονολόγηση χριστιανική, ανέστειλε την έκδοση του).
«Δίαυλος Ω», Ελληνικός Λόγος - Πολιτισμός - Μυθολογία – Παράδοση, διμηνιαίο περιοδικό, (λείπουν λοιπά στοιχεία), Πειραιάς, εκδ. Είρ. Αλιμαντήρη, (χρονολόγηση χριστιανική, ανέστειλε την έκδοση του).
«Διϊπετές», τ. 1 (από το 1991 μ.α.χ.χ, ως συμπλήρωμα του τ. 27 του περιοδικού «Ανοιχτή Πόλη» ) έως το τ. 9, διμηνιαίο περιοδικό, για την Υπεράσπιση της Αρχαίας Ψυχής, με διάφορους έκδοτες: «Εταιρεία Οικολόγων / Φιλοσοφικών Μελετών «Πανδερκής Ήλιος», και εκδ. τον Δημ. Παστελάκο, και την «Αστική μη κερδοσκοπική Εταιρεία Αρχαιοελληνικών Μελετών Διϊπετές». Από το τ. 10, διμηνιαίο περιοδικό, με εκδ. από το τ. 14, τον Δημ. Τέντα, από το τ. 20, τον Αντ. Καλκούνια και από το τ. 22 τον Κώστα Κεχαγιά (το τ. 21 κυκλοφόρησε σε δύο διαφορετικές εκδόσεις, λόγω «ορθογραφικής διόρθωσης») . Από το τ. 23, εκδ. «Αστική μη κερδοσκοπική Εταιρεία: Κέντρο Μελέτης Αρχαιοελληνικού Έθους Αιτνάϊος» και από το τ. 63 (2006 ), «Πολιτιστικό Σωματείο «Φιλοσοφικό Αθήναιο Εκατηβόλος»), με εκδ., από το τ. 57, την Μαρία Ψαράκη, Αθήναι (χρονολόγηση αρχαιότροπη, πλην των τ. 5 και 7, πού είναι διπλή).
«Εκηβόλος», (χωρίς λοιπά στοιχεία).
«Ελλάνιον Ήμαρ», τριμηνιαία περιοδική έκδοση Ελλανίων πολιτιστικών αναζητήσεων (τώρα: τριμηνιαίο περιοδικό πολιτισμού - ιστορίας – φιλοσοφίας ), Θεσσαλονίκη, εκδ. «Δίον» Ευάγ. Ψαράς, (χρονολόγηση χριστιανική).
«Ελλάνιον Κέλευσμα», μηνιαία έκδοση Ελληνικών θεμάτων, (από το τ. 8 νέος τίτλο: «Ελλήνων Κέλευσμα»), Θεσσαλονίκη, εκδ. Παύλ. Παπαδόπουλος, ( χρονολόγηση χριστιανική).
«Ελληνική Αγωγή», (μέχρι το τεύχος 53 ως εφημερίδα ), μηνιαία έκδοση της «Ελληνικής Αγωγής ΕΠΕ», με εκδότη τον Άδωνη Γεωργιάδη, (χρονολόγηση μικτή). Από το τεύχος 1/54 ως περιοδικό, Αθήνα, με εκδότες τους Νικηφ. Κισσανδράκη και Άδωνη Γεωργιάδη και στην συνέχεια μόνο με τον πρώτο (διπλή χρονολόγηση, αρχαιότροπη και χριστιανική).
«Ελληνική Θρησκεία», μηνιαία εφημερίδα για την διάδοση της Πατρώας Θρησκείας, την ανάδειξη του Ελληνικού Πολιτισμού και την υπεράσπιση του Ελληνικού Έθνους, Αθήναι, εκδ. Απ. Αμυράς, (διέκοψε την κυκλοφορία της), (χρονολόγηση αρχαιότροπη).
«Ελληνική Πολιτεία», (αναφέρεται στο «Ιός της Κυριακής 13.10.1996, χωρίς λοιπά στοιχεία»).
«Ελληνική Φλόγα», διμηνιαία φιλοσοφική έκδοση έθνο - κοινωνικού προβληματισμού, Αγ. Ανάργυροι Αττικής, εκδ. Ι. Χαραλαμπόπουλος, (συνέχισε ως «Απολλώνειο Φως», χρονολόγηση χριστιανική).
«Ελληνικόν Πάνθεον», τριμηνιαία Επιθεώρησις Πολιτιστικών Αναλύσεων (ή ιδεών της Ελληνικής Εταιρείας Αρχαιοφίλων), Αθήναι, εκδ. Παν. Μαρίνης, (χρονολόγηση με ισημερίες – ηλιοστάσια).
«Ελληνόραμα», μηνιαίο ιστορικό-πολιτικό περιοδικό, Θεσσαλονίκη, εκδ. Νικ. Πετρόπουλος, (χρονολόγηση χριστιανική).
«Ελλήνων Κέλευμα» (νέος τίτλος του περιοδικού «Ελλάνιον Κέλευσμα», από το τ. 8 ), Θεσσαλονίκη, (λοιπά στοιχεία όμοια).
«Ερμείον», διμηνιαίο περιοδικό, Αθήνα – Καισαριανή, εκδ. Mαρ. Κιουλάφα, (χρονολόγηση χριστιανική, ανέστειλε την έκδοση του).
«Ες Παγάν», περιοδικό τού οικοπαγανιστικού χώρου, έκδοση της ομάδας «Σπείρα Πανθέου Βακχείας», Αθήνα, (χρονολόγηση: 1ο τ. Δελφίνια - εαρινή ισημερία, όχι τακτική κυκλοφορία).
«Η Δρυάς», περιοδικό του «World Council of Ethnic Religions» (Παγκόσμιο Συμβούλιο Εθνικών Θρησκειών, χωρίς λοιπά στοιχεία).
«Θρακικός Οιωνός», Ελληνοκεντρικό περιοδικό, Αλεξανδρούπολη, εκδ. Ορφέας - Αθανάσιος Γιαλαμάς, ιδιοκτ. Αστική μη κερδοσκοπική εταιρεία.
«Θρηίκιος Άνεμος», διμηνιαίο περιοδικό των Θρακών, (λοιπά στοιχεία όπως το προηγούμενο).
«Ιδεοθέατρον», Ελληνική Φιλοσοφία - Μυθολογία - Μυσταγωγία – Θρησκεία ( ή Μυθολογία - Φιλοσοφία), τριμηνιαία έκδοση, Αθήνα, εκδ. Ραδάμανθυς Αντ. Αναστασάκης, (χρονολόγηση μικτή, Ηλιοστάσια και χριστιανική).
«Ιερά Ελλάς», διμηνιαία πολιτιστική έκδοση, Θεσσαλονίκη, εκδ. Αν. Κεραμυδάς, (χρονολόγηση χριστιανική).
28. «ΙΧΩΡ», το 1ο τεύχος, τριμηνιαίο περιοδικό «ρευστού πνεύματος για τούς καιρούς πού έρχονται», άνευ έκδοτου. Από το τ. 2, μηνιαία έκδοση για την Οικουμενική Ελληνικότητα, Αθήνα, εκδ. Ευάγγελος Μπεξής, (χρονολόγηση χριστιανική).
29. «Λυκάονες, Αέναος Διαδοχή», μηνιαίο περιοδικό (και διαδικτυακός τόπος ), Κορωπί Αττικής, (χρονολόγηση χριστιανική).
30. «Μαχόμενος Ελληνισμός», μηνιαίον περιοδικόν θεωρίας και Εθνικού διαλόγου, Αθήνα, εκδ. Ιωάν. Σχοινάς, (ανέστειλε την έκδοσή του, χρονολόγηση χριστιανική).
31. «Μοίρα», περιοδικό παγανισμού, μαγείας και παραδοσιακών επιστημών(Ελληνική έκδοση του γαλλικού παγανιστικού περιοδικού Moira, τριμηνιαίο περιοδικό του «Κύκλου του Δράκοντα»), Αθήνα, έκδοση Aldebaran, με εκδ. τον Χρ. Πουλημένο, (χρονολόγηση χριστιανική).
32. «Οι Ειδωλολάτρες», περιοδική έκδοση, όργανο των Ελλήνων Ειδωλολατρών της Μ.Ο.Ε.Ε.Ι., (χρονολόγηση αρχαιότροπη, χωρίς λοιπά στοιχεία, ανέστειλε την έκδοση της).
33. «Ο κήπος του Επίκουρου», τετράμηνα τεύχη Επικούρειας φιλοσοφίας, Αθήνα, εκδ. Μ. Βερέττας, (χρονολόγηση χριστιανική).
34. «Ο Κύκλος», Ελληνοκεντρικό περιοδικό, (αναφέρεται στο περιοδικό «Απολλώνειο Φως», τ. 21, σ. 47, χωρίς λοιπά στοιχεία).
35. «Πανδαιμόνιο», περιοδικό για την επαναφορά των Αρχαίων Τρόπων, Ηράκλειο Κρήτης (αναφέρεται στο περιοδικό «Διϊπετές», τ. 21, σ. 34, χωρίς λοιπά στοιχεία).

36. «Πυρίσπορος», ηλεκτρονικό περιοδικό.

37. «Ρομφαία», περιοδική έκδοση για την Ελληνική και Παγκόσμια Πνευματική παράδοση, Αθήνα, εκδ. μη κερδοσκοπική Πολιτιστική Εταιρεία «Ηλιοδρόμιον»,με εκδότρια την Κατερίνα Παπαδάκη-Ήριννα, (χρονολόγηση παλαιότερα διπλή, στα νεώτερα τεύχη με εποχές).

38. «Τα Ολύμπια», τριμηνιαία επιθεώρησις τού διαχρονικού Ελληνικού Εθνισμού, («δράση υπέρ πλήρους ανακτήσεως της Ελληνικής Ολυμπικής Θρησκείας του Δωδεκαθέου» και της «Ελληνικής Γλώσσης, της Γλώσσης των Ελλήνων Θεών »), Θεσσαλονίκη, Εκδ. της εταιρείας «Ελλάνικος», με εκδ. τον Βασίλειο Γούσιο, (χρονολόγηση, εποχιακή, μ.Α.Τ. και χριστιανική).

39. «Τετρακτύς Αείγνητος - Θέματα Ελληνουσίας», τριμηνιαία περιοδική έκδοσις της Κοινότητος Ελλήνων «Τετρακτύς», Θεσσαλονίκη, εκδ. Δ.Σ. της μη κερδοσκοπικής Εταιρείας «Τετρακτύς» (χρονολόγηση, παλαιότερα με εποχές, στην συνέχεια Α.Ο.Α. (Από Ολυμπιάδων Απαριθμήσεως, τα τελευταία τεύχη χωρίς χρονολόγηση).

40. «Φιλοσοφία Ζώσα -Κλαίουσα και Μειδιώσα», τριμηνιαία περιοδική έκδοση λόγου και σκέψης κατά τα πάτρια, Χαλάνδρι – Αθήνα, εκδ. ΕΠΟΣ Γ. Αλεξέλης, (χρονολόγηση εποχιακή, χριστιανική, γράφει συνήθως η πρόεδρος του ΕΛΛΗΝ.Α.Ι.Σ. κ. Ντορέτα Πέππα).

41. «Φρυκτωρία», λογοτεχνική εφημερίδα τοίχου, Πειραιάς, (χωρίς λοιπά στοιχεία, ανέστειλε την έκδοση της).

42. «Ωκύρροον », ένθετο του περιοδικού «Διϊπετές», Αθήνα, περιοδική έκδοση του Υ.Σ.Ε.Ε., (χρονολόγηση αρχαιότροπη, ανέστειλε την έκδοση του).

43. «Dorian (Δωριεύς)», περιοδικό εθνοκοινωνικό (αναφέρεται στο περιοδικό «Απολλώνειο Φως», τ. 42, σ. 31, χωρίς λοιπά στοιχεία).

44. «Saturnalia», περιοδικό, Χανιά (αναφέρεται στο περιοδικό «Διϊπετές», τ. 4, σ. 7, χωρίς λοιπά στοιχεία).


«Αρχαιοπρεπή» Ημερολόγια :

1. «Αρχαίο Ερωτικό Ημερολόγιο 2008», (δεκαπεντάμηνο) διατίθεται από τις εκδόσεις «Βερέττας», Αθήνα.

2. «Ελληνικό Ημερολόγιο 2008», με αρχαιοπρεπή εικονογράφηση, του «Φιλοσοφικού Αθηναίου Εκατηβόλος, εκδόσεις «Βερέττας», Αθήνα.

3. «Ελλήνων Χρονολόγιον 2004, 695 Ολυμπιάς, έτος Δ'», αφιερωμένο στον αρχαίο θεσμό των Ολυμπιακών αγώνων, εκδόσεις «Γεωργιάδης», Αθήνα, (χρονολόγηση διπλή).

4. «Ημερολόγιο Ελλήνων», έκδοση του «Πατριωτικού Πολιτιστικού Συλλόγου «Σάρισα», Κατερίνη.

5. «Ηρωολόγιον – Αγιολόγιον», εκδόσεις «Γεωργιάδης», Αθήνα, (Βλ. περιοδικό «Ιερά Ελλάς», τ. 3. σ. 61).

6. «Μέγα Ελληνικό Ημερολόγιο», κατά τα πάτρια μηνολόγια / εορτολόγια, έκδοση «Διϊπετές», Αθήνα.

7. «Φυσικός Αστρο-Ηλιακός Ημεροδείκτης 1993», (Μεγάλο Παγανιστικό Ημερολόγιο ), εκδόσεις «Στύγα», Αθήνα»).

Αποσπάσματα από άθρο που βρίσκεται στην παρακάτω πηγή:

ΠΗΓΗ: https://arxaia-ithomitv.blogspot.gr/

Δευτέρα, 26 Μαρτίου 2018

Απάτη στα Φάρσαλα 3,8 εκατ. ευρώ με ιερείς και εφοριακούς – Εισέπραξαν μισθούς 313 ετών


Μπορούν να εξαφανιστούν ως εκ θαύματος 3,8 εκατομμύρια από τα ταμεία του Ελληνικού Δημοσίου; Γίνεται να καταβληθούν χρήματα που αντιστοιχούν σε μισθούς 313 (!) ετών μέσα σε μόλις 7 χρόνια; Όταν εμπλέκονται ιερείς και εφοριακοί τότε όλα είναι πιθανά να συμβούν…

Η εκδίκαση ενός μεγάλου σκανδάλου αναμένεται να ξεκινήσει αύριο στη Λάρισα. Στην αίθουσα του Τριμελούς Εφετείου Κακουργημάτων, θα βρεθούν στο εδώλιο έξι άτομα σε υπόθεση που βρίσκεται πρώτη στο πινάκιο.

Δύο ιερείς από τα Φάρσαλα και 4 εφοριακοί της τοπικής ΔΟΥ. Δύο από τον Βόλο, ένας Λαρισαίος και ένας από τα Φάρσαλα. Αντιμετωπίζουν βαριές κατηγορίες καθώς φέρονται πως συνεργάστηκαν στο «φούσκωμα» μισθοδοτικών καταστάσεων ιερέων της Μητρόπολης Θεσσαλιώτιδος και Φαναριοφερσάλων.

Οι μάρτυρες που θα καταθέσουν πολλοί, το ενδιαφέρον τεράστιο όπως και το ποσό που ακόμα αγνοείται…



Πηγή: Εφημερίδα Ελευθερία

Παρασκευή, 23 Μαρτίου 2018

50 λόγοι να ντρεπόσαστε για τον Ιησού όχι να είσαστε οπαδοί του



Παρατίθενται πιο κάτω 50 λόγοι για τους οποίους οι οπαδοί του Χριστού πρέπει να ντρέπονται γι' αυτόν, όχι να τον ακολουθούν πιστά, απομυθοποιώντας παράλληλα τα περί αγάπης λόγων και πράξεών του.

1. Είπε στους ακολούθους του να μισούν τις οικογένειές τους (Κατά Λουκάν 14,26).

2. Ήρθε για να διαιρέσει οικογένειες (Κατά Ματθαίον 10,21-22, 10,35-36, Κατά Λουκάν 12,51-53).

3. Επέμενε όπως οι οπαδοί του τον αγαπούν περισσότερο από οποιονδήποτε άλλο (συμπεριλαμβανομένων των οικογενειών τους) (Κατά Ματθαίον 10,37-39).

4. Ενθάρρυνε τους ανθρώπους να εγκαταλείψουν το σπίτι και την οικογένειά τους για χάρη του ονόματός του (Κατά Ματθαίον 19,29, Κατά Μάρκον 10,29-30, Κατά Λουκάν 18,29-30).

5. Ήταν αγενής στη δική του οικογένεια (Κατά Ματθαίον 12,47-49, Κατά Μάρκον 3,31-34, Κατά Λουκάν 8,20-21).

6. Δεν το ενδιέφεραν τα συναισθήματα των άλλων ανθρώπων για τις οικογένειές τους (Κατά Ματθαίον 8,21-22, Κατά Λουκάν 9,59-62).

7. Αποθάρρυνε τον γάμο (Κατά Λουκάν 20,35).

8. Ήταν υποκριτής - Έλεγε στους μαθητές του να μην αποκαλούν κανένα ρακά, δηλαδή ανόητο και μωρό, δηλαδή ηλίθιο (Κατά Ματθαίον 5,22), αλλά ο ίδιος συχνά αποκαλούσε τους επικριτές και τους ακολούθους του ανόητους και τυφλούς (Κατά Ματθαίον 15,16, 16,9, 23,16-19, Κατά Λουκάν 11,40, 24,25).

9. Ενθάρρυνε τους ακολούθους του να ακρωτηριαστούν για να αποφύγουν την κόλαση (Κατά Ματθαίον 5,28-30, 18,8-9, Κατά Μάρκον 9,43-48).

10. Ενθάρρυνε τους άντρες να ευνουχίζονται (Κατά Ματθαίον 19,12).

11. Ενέκρινε τις δολοφονίες του θεού στη Βίβλο (Κατά Ματθαίον 10,14-15, 24,37, Κατά Λουκάν 17,26-32, Κατά Ιωάννην 3,14).

12. Επέκρινε τους Φαρισαίους επειδή δεν σκότωναν τα παιδιά που καταριούνταν τους γονείς τους (Κατά Ματθαίον 15,4, Κατά Μάρκον 7,10).

13. Αυτός και ο πατέρας του σχεδίαζαν να βασανίσουν δισεκατομμύρια ανθρώπων για πάντα, μετά τον θάνατό τους (Κατά Ματθαίον 7,19, 10,28, 13,41-42, 13,49-50, 25,41, 25,46, Κατά Μάρκον 16,16, Κατά Λουκάν 12,5).

14. Υπονοούσε ότι όλοι οι Εβραίοι θα πάνε στην κόλαση (Κατά Ματθαίον 8,12).

15. Ήταν ψευδό-προφήτης (Κατά Ματθαίον 10,23, 16,28, 24,34, Κατά Μάρκον 9,1, 13:30, Κατά Λουκάν 9,27, 21,32, Αποκάλυψη Ιωάννη 3,11, 22,7, 22,11, 22,20).

16. Ήταν πολεμοκάπηλος (Κατά Ματθαίον 10,34, Κατά Λουκάν 12,51-53, Αποκάλυψη Ιωάννη 19,11).

17. Ήταν μεγαλομανής (Κατά Μάρκον 8,38, Κατά Ιωάννην 3,18, 3,36, 15,16).

18. Καταδίκασε ολόκληρες πόλεις σε τρομερούς θανάτους και στο αιώνιο μαρτύριο της κόλασης, επειδή δεν τους άρεσε το κήρυγμά του (Κατά Ματθαίον 11,21-24, Κατά Μάρκον 6,11, Κατά Λουκάν 10,10-15).

19. Αποκαλούσε μια ολόκληρη γενιά διεστραμμένη, κακή, οχιάς γεννήματα (Κατά Ματθαίον 12,34-39, 16,4, 17,17).

20. Διαχώριζε και διχοτομούσε (Κατά Ματθαίον 12,30, 21,28-32, Κατά Λουκάν 11:23, 15,11-32).

21. Ενέκρινε τον βασανισμό (Κατά Ματθαίον 18,34-35).

22. Ενέκρινε την ανισότητα (Κατά Ματθαίον 13,12, 25,29, Κατά Μάρκον 4,25).

23. Πίστευε στην ασυγχώρητη αμαρτία (Κατά Ματθαίον 12,31-32, Κατά Μάρκον 3,29, Κατά Λουκάν 12,10).

24. Μιλούσε με παραβολές για να συγχύζει τους ανθρώπους, ώστε να τους στείλει στην κόλαση (Κατά Ματθαίον 13,10-15, Κατά Μάρκον 4,11).

25. Πίστευε σε ένα θεό (τον εαυτό του), που είχε σκοτώσει τους εχθρούς του μπροστά του (Κατά Λουκάν 19,27).

26. Πίστευε στους διάβολους, τα κακά μάτια και τα ακάθαρτα πνεύματα (Κατά Ματθαίον 6,23, 10,1, 10,5-8, 12,22, 12,43-45, 17,18, Κατά Μάρκον 1,23-25, 1,34, 3,11-12, 7,22-23, Κατά Λουκάν 9,1, 11,24-26, 11,34).

27. Ήταν ρατσιστής (Κατά Ματθαίον 15,22-26, Κατά Μάρκον 7,26-27).

28. Καταδίκαζε τους ανθρώπους στην κόλαση για πράγματα που υποτίθεται ότι διέπραξαν οι πρόγονοι τους (Κατά Ματθαίον 23,31-35).

29. Γινόταν αηδιαστικός και απωθητικός μερικές φορές (Κατά Μάρκον 7,33, 8,23, Κατά Ιωάννην 6,53-57, 9,6).

30. Ο ίδιος ενέκρινε τη δουλεία (ή τουλάχιστον δεν αντιτίθετο σε αυτή) και έλεγε ότι ο Θεός είναι σαν ιδιοκτήτης σκλάβων που τους κτυπά και πουλάει οικογένειες για να πληρώσει χρέη (Κατά Ματθαίον 18,23-25, Κατά Λουκάν 7,2-10, 12,47).

31. Κάποια μέρα θα αγωνιστεί εναντίον ανθρώπων με ένα σπαθί, το οποίο θα που βγαίνει από το στόμα του (Αποκάλυψη Ιωάννη 2,16, 19,15, 21).

32. Απειλεί να σκοτώσει παιδιά, θανατώνοντάς τα (Αποκάλυψη Ιωάννη 2,23).

33. Θα σκοτώσει δισεκατομμύρια ανθρώπους με το κοφτερό δρεπάνι του (Αποκάλυψη Ιωάννη 14,14-20).

34. Αδικαιολόγητα σκότωσε 2000 γουρούνια (Κατά Ματθαίον 8,30-32, Κατά Μάρκον 5,12-13, Κατά Λουκάν 8,33).

35. Ξέρανε μια συκιά επειδή δεν είχε φρούτα για να φάει, ενώ δεν ήταν η εποχή των σύκων (Κατά Ματθαίον 21,19, Κατά Μάρκον 11,13-14).

36. Δεν γνώριζε πολλά από βιολογία (Κατά Μάρκον 4,31-32).

37. Έλεγε ψέματα για την προσευχή (Κατά Ματθαίον 17,20, 21,21-22, Κατά Μάρκον 11,23-24, Κατά Ιωάννην 14,13-14, 15,7, 15,16, 16,23, Κατά Λουκάν 17,6).

38. Είπε κάποια ηλίθια πράγματα (Κατά Μάρκον 9,23, Κατά Λουκάν 10,19, 16,15, 21,16-18, 21,23, Κατά Ιωάννην 7,38, 9,39, 12,25).

39. Είπε εσχατολογικές ανοησίες για το τέλος του κόσμου (Κατά Ματθαίον 24,3-30, Κατά Μάρκον 13,8, 24-25, Κατά Λουκάν 21,10-11).

40. Είπε ότι όλοι όσοι έζησαν πριν από τον ίδιο ήταν κλέφτες και ληστές (Κατά Ιωάννην 10,8).

41. Οι γείτονές του τον απέρριψαν (Κατά Ματθαίον 13,55-57, Κατά Μάρκον 6,3, Κατά Ιωάννην 6,42).

42. Πολλοί που τον είδαν από κοντά σκέφτηκαν ότι ήταν τρελός και δαιμονισμένος (Κατά Ιωάννην 10,20).

43. Οι φίλοι του θεωρούσαν ότι έχασε τα λογικά του (Κατά Μάρκον 3,21).

44. Η οικογένειά του δεν τον πίστευε (Κατά Ιωάννην 7,5).

45. Είπε ότι οι αληθινοί οπαδοί του θα διώχνουν δαιμόνια, θα μιλούν ξένες γλώσσες, θα χειρίζονται φίδια και θα πίνουν δηλητήρια (Κατά Μάρκον 16,17-18).

46. Είπε ότι οι άπιστοί θα βασανίζονται αιώνια στην κόλαση (Κατά Μάρκον 16,16).

47. Ντυνόταν κάπως αστεία (Αποκάλυψη 1,13-16, 2,18, 19,12-16).

48. Είναι ο ζωντανός νεκρός (ζόμπι) με τα κλειδιά για την κόλαση και τον θάνατο (Αποκάλυψη 1,17-20).

49. Πίστευε στις ιστορίες της Παλαιάς Διαθήκης (Κατά Ματθαίον 12,40, 24,37, Κατά Λουκάν 17,27, 17,29-32) και αποδεχόταν τον Μωσαϊκό Νόμο - δεν ήρθε για να τον καταργήσει, αλλά για να τον συμπληρώσει (Κατά Ματθαίον 5,17-19) [1]. 

50. Ο Ιησούς δεν μαλάκωσε την Παλαιά Διαθήκη, στην πραγματικότητα έκανε το αντίθετο:
- Η βλασφημία εξακολουθεί να τιμωρείται με θάνατο 
- Οι μοιχοί (άπιστοι) πρέπει να πεθάνουν
- Η ασέβεια προς τη μητέρα ή τον πατέρα σας τιμωρείται με θάνατο
- Οι άνθρωποι που εργάζονται την Κυριακή πρέπει να σκοτωθούν
- Αν μια γυναίκα δεν είναι παρθένα όταν παντρευτεί, πρέπει να πεθάνει
- Δεν υπάρχει τίποτα κακό με τη δουλεία (σκλαβιά)
- Οι ομοφυλόφιλοι πρέπει να θανατωθούν και 
- Οι γυναίκες πρέπει να σιωπούν και να κάνουν ότι τους λένε [2].

ΠΗΓΗ:https://damianlampidonitis.blogspot.gr

Πηγές:
[1] Steve Wells, 50 reasons to be ashamed (and not a fan) of Jesus

[2] Daniel Miessler, No, Jesus did not soften the Old Testament – In fact he did the opposite

Προτεινόμενη βιβλιογραφία: 
- Hector Avalos, The bad Jesus: The ethics of New Testament ethics (Sheffield Phoenix Press 2015).

- Steve Wells, Drunk with blood: God's killings in the Bible (audiobook) (SAB Books, 2013).