Τετάρτη, 18 Ιουλίου 2018

Έλενα Μηλιώτη: Η πρώτη Κύπρια με «Ακαθόριστο» θρήσκευμα


Όπως ανέφερε στον «Π» η Έλενα Μηλιώτη, αρχικώς την είχαν παραπέμψει στην Αρχιεπισκοπή και πληροφορήθηκε ότι θα έπρεπε να την αφορίσει η Ιερά Σύνοδος

Facebook287TwitterViberWhatsAppE-mailΠερισσότερα...7
Η οδοντίατρος Έλενα Μηλιώτη είναι η πρώτη Κύπρια υπήκοος που διεκδίκησε και πέτυχε την αφαίρεση κάθε αναφοράς στο θρήσκευμά της από τα επίσημα κρατικά έγγραφα. Το αίτημα ήταν πρωτοφανές για τους κρατικούς λειτουργούς, οι οποίοι ωστόσο το έκαναν δεκτό και τον περασμένο μήνα η Επαρχιακή Διοίκηση Λευκωσίας απέστειλε επιστολή στην κ. Μηλιώτη στην οποία σημειωνόταν ότι στο μηχανογραφημένο σύστημα του Αρχείου Πληθυσμού το θρήσκευμά της έχει τροποποιηθεί από «Χριστιανός Ορθόδοξος» σε «Ακαθόριστο». Ως εκ τούτου τα στοιχεία θρησκεύματος «δεν αναφέρονται σε κανένα έγγραφο της Κυπριακής Δημοκρατίας και δεν τυγχάνουν οποιασδήποτε επίσημης χρήσης».

Μόνο με αφορισμό

Όπως ανέφερε στον «Π» η Έλενα Μηλιώτη, αρχικώς την είχαν παραπέμψει στην Αρχιεπισκοπή και πληροφορήθηκε ότι θα έπρεπε να την αφορίσει η Ιερά Σύνοδος, αλλά ήταν πολύ δύσκολο γιατί οι αφορισμοί είναι ελάχιστοι και αφορούν σοβαρή προσβολή του δόγματος. Ωστόσο η ίδια επέμεινε πως το θέμα δεν αφορούσε την Εκκλησία, αλλά το κράτος. «Εμένα», ανέφερε η κ. Μηλιώτη, «ήταν άλλος ο σκοπός μου. Όχι να ανοίξω μέτωπο με την Εκκλησία, ούτε να προσβάλω την πίστη κανενός. Σέβομαι απεριόριστα τα πιστεύω όλων των ανθρώπων και, ανεξαρτήτως του αν πιστεύω ή όχι, θεωρώ ότι το κράτος δεν έχει καμία δικαιολογία να γνωρίζει και να κρατά αρχείο για τις πεποιθήσεις των πολιτών».

Ένορκη δήλωση

Η κ. Μηλιώτου ανέφερε ότι επικοινώνησε εκ νέου με την επαρχιακή διοίκηση και η βοηθός έπαρχος «εξ αρχής αντιλήφθηκε την ουσία του αιτήματός μου, που άπτεται των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και ελευθεριών του πολίτη σε μια δημοκρατία» Στην αποδοχή του αιτήματος, όπως μας ανέφερε η Ε. Μηλιώτη, έπαιξε ρόλο και ο νέος κανονισμός της ΕΕ για την προστασία των προσωπικών δεδομένων. Η επαρχιακή διοίκηση, εκτός από την αίτηση διαγραφής θρησκεύματος, ζήτησε και ένορκη δήλωση. «Σοκαρίστηκα όταν το άκουσα και μετά γέλασα! Είπα ότι είναι οξύμωρο να ζητώ διαγραφή θρησκεύματος και να μου ζητούν ένορκη δήλωση». Τελικώς, έκανε μόνο την αίτηση με την επισήμανση της άρνησης ένορκης δήλωσης και το αίτημα έγινε αποδεκτό.

Ευαίσθητο δεδομένο

Θα πρέπει να σημειωθεί ότι το θρήσκευμα αποτελεί ευαίσθητο προσωπικό δεδομένο και η επεξεργασία τέτοιων δεδομένων χρειάζεται ρητή συγκατάθεση. Ως εκ τούτου, για να διατηρεί το κράτος στα αρχεία του τέτοια δεδομένα απαιτείται η συναίνεση των πολιτών, χωρίς αυτό να σημαίνει απαραιτήτως ότι κάποιος που επιθυμεί να διαγραφεί το θρήσκευμά του είναι άθεος.

Ακούστε όσα ανέφερε η κ. Μηλιώτη στον «Πολίτη 107.6» και στην εκπομπή «Πρωινή Επιθεώρηση»



Η ένορκη δήλωση θα ακύρωνε το αίτημα

H κ. Έλενα Μηλιώτη μιλώντας στον «Π» επέμεινε στο θέμα της ένορκης δήλωσης καθώς αυτή προϋποθέτει μετάβαση σε δικαστήριο και όρκο στο Ευαγγέλιο ή στο Κοράνι. Όπως σημείωσε, «ο όρκος έχει θρησκευτική έννοια» και κάτι τέτοιο θα ακύρωνε τη φύση του αιτήματός της.

Μας είπε ακόμα πως της ζητήθηκε να δηλώσει στην αίτηση ότι είναι άθεη, αλλά δεν το αποδέχθηκε γιατί θα ήταν παράνομο να της ζητηθεί να δηλώσει τις πεποιθήσεις της.

Όπως μας είπε: «Και η αθεΐα αποτελεί δόγμα υπό μια έννοια. Και εγώ θέλω διαγραφή του θρησκεύματος. Δεν θέλω αναγραφή εκ νέου των θρησκευτικών μου πεποιθήσεων. Το ότι αιτήθηκα τη διαγραφή του θρησκεύματος είναι ανεξάρτητο του αν πιστεύω ή όχι και σε τι».

Υπάρχουν και άλλοι

Η περίπτωση της κ. Έλενας Μηλιώτη είναι η πρώτη και, όπως μας ανέφερε πηγή του Υπ. Εσωτερικών, όταν έγινε γνωστή η αποδοχή του αιτήματος επιδείχθηκε ενδιαφέρον και από άλλους πολίτες, οι οποίοι επικοινώνησαν τηλεφωνικώς με τις αρμόδιες αρχές ζητώντας πληροφορίες.

Το θρήσκευμα και η καταγραφή του σε κρατικά αρχεία δεν αφορά βεβαίως μόνο τους χριστιανούς ορθόδοξους, αλλά και τους μουσουλμάνους Τουρκοκύπριους, τους Αρμένιους, του Λατίνους και τους Μαρωνίτες.

Το θρήσκευμα στο παρελθόν αποτελούσε βασικό στοιχείο της ταυτότητας των πολιτών στην Κύπρο, καθώς ο πληθυσμός διαχωριζόταν σε χριστιανούς και μουσουλμάνους, και δινόταν λιγότερη έμφαση στην εθνική καταγωγή. Άλλωστε πολλοί Ελληνοκύπριοι την περίοδο της Τουρκοκρατίας είχαν αναγκαστεί να εξισλαμιστούν και ως εκ τούτου η ταυτότητά τους καθοριζόταν από τη θρησκεία.

Αρκεί μια αίτηση

Η κ. Έλενα Μηλιώτη έκανε απλώς μια αίτηση (αφού ξεμπέρδεψε με τα διαδικαστικά). Στην αίτηση μεταξύ άλλων ανέφερε: «Με την παρούσα επιστολή θέλω να γνωστοποιήσω, προς την Επαρχιακή Διοίκηση Λευκωσίας και προς εσάς προσωπικά, την απαίτησή μου όπως διαγραφεί το θρήσκευμά μου από όλα τα επίσημα αρχεία του κράτους, στα οποία αναφέρομαι ονομαστικά. Επιθυμώ, δηλαδή, την απάλειψη της οποιασδήποτε αναφοράς περί θρησκευτικής ιδιότητάς μου. Για το αίτημά μου αυτό επικαλούμαι τον νέο Γενικό Κανονισμό (ΕΕ) 2016/679 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 27ης Απριλίου του 2016 «για την προστασία των φυσικών προσώπων έναντι της επεξεργασίας των δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα». Θέλω επίσης να σας ενημερώσω για την επικοινωνία που είχα πρόσφατα με την Αρχιεπισκοπή, σχετικά με το θέμα αυτό, όπου οι υπεύθυνοι εκεί με πληροφόρησαν ότι η Εκκλησία της Κύπρου δεν είναι αρμόδια για την αναγραφή ή τη διαγραφή του θρησκεύματος των πολιτών στα κρατικά αρχεία, παραπέμποντάς με στο τμήμα σας. Ευελπιστώ στην κατανόηση της απαίτησής μου και στη γρήγορη διευθέτηση του θέματος. Η παρούσα επέχει θέση υπεύθυνης δήλωσης. Η υποβολή ένορκης δήλωσης αντίκειται στην ουσία του αιτήματός μου και παραβιάζει τις αρχές και τα πιστεύω μου».

Πηγή: http://politis.com.cy/article/elena-milioti-i-proti-kipria-me-akathoristo-thriskevma

Παρασκευή, 29 Ιουνίου 2018

Απόστολος Παύλος και «αγάπη»...



Πoλλά έχoυν λεχθεί επαινετικά για τoν ύμνo της αγάπης, «Α΄ Προς Κoρινθίoυς» (13: 1-13).

Βεβαίως ο Παύλος αναφέρει ή κηρύττει την αγάπη σε πολλά σημεία μέσα στις επιστολές του.

Αυτή η αγάπη απευθύνεται προς τους πιστούς των χριστιανικών οργανώσεων, του Παύλου κυρίως, όπως ακριβώς και η αγάπη προς τον πλησίον του «Λευιτικού» απευθύνεται μόνο προς τον πλησίον Ισραηλίτη και κανέναν άλλον.

Ας δούμε και τον ίδιο τον Παύλο κατά πόσον εφάρμοσε αυτήν την αγάπη την οποίαν κήρυττε. Βλέπουμε τoν Παύλo να:

1) Καταριέται τον κόσμο στην Κόρινθο (Πράξεις 18: 6).
2) Να υβρίζει τον αρχιερέα (Πράξεις 23: 3).
3) Να υπoστηρίζει τη δoυλεία (Προς Ρωμαίους 14: 4, Α΄ Προς Κoρινθίoυς 7: 20-24, Προς Εφεσίoυς 6: 1-8, Προς Κoλασσαείς 3: 22-25, δ΄: 1, Α΄ Προς Τιμόθεoν 6: 1-2, Προς Τίτoν 2: 9-11, ολόκληρη η Προς Φιλήμoνα Επιστολή).
4) Να τα ψάλλει υβριστικά στoν Πέτρo (Προς Γαλάτας 2: 11-14).
5) Να εκνευρίζεται και να αποκαλεί τoυς Γαλάτες «ανόητoυς» (Προς Γαλάτας 3: 1).
6) Να καθυβρίζει τoυς Κρητικoύς (Προς Τίτον 1: 5-13).
7) Να μην συγχωρεί, αλλά να καταριέται τoν Αλέξανδρo τoν χαλκέα για τα κακά πoυ τoυ έκανε να τoυ τα ξεπληρώσει o Κύριoς (Β΄ Προς Τιμόθεoν 4: 14), όπως και με τον Υμέναιον και τον Αλέξανδρον (Α΄ Προς Τιμόθεoν 1: 20).
8) Να διαβολοστέλνει (Α΄ Προς Κορινθίους 5: 5, Α΄ Προς Τιμόθεον 1: 20).

Τον βλέπουμε συχνά να ωρύεται κατά των «απίστων», να απαγορεύει τη συναναστρoφή μαζί τoυς και να πρooιωνίζεται την τιμωρία τoυς.

Ωρύεται και φωνάζει: «Ή ακούτε και πιστεύετε αυτά που λέω εγώ ή αλλιώς να πάτε στ’ ανάθεμα και στον Διάολο»
(Α΄ Προς Κορινθίους 16: 22, Προς Γαλάτας 1: 8-9).

Το μυστήριο είναι ότι παρ’ όλη τη φόρα που είχε πάρει ο Παύλος και τη νομιμοποίηση που είχε λάβει από τον ίδιον τον Κύριον («Είπε δε προς αυτόν ο Κύριος· πορεύου, ότι σκεύος εκλογής μοί εστιν ούτος του βαστάσαι το όνομά μου ενώπιον εθνών και βασιλέων υιών τε Ισραήλ» Πράξεις 9: 15) δεν τον αναφέρει κανένας απόστολος ή συγγραφέας στις επτά καθολικές επιστολές(!), εκτός από την «Επιστολή Β΄ Πέτρου» (3: 15-16), η οποία θεωρείται ψευδεπίγραφη.

Όπως δεν τον αναφέρει ούτε η «Αποκάλυψη του Ιωάννη», που όπως οι χριστιανοί μάς λένε γράφτηκε κάπου 30 χρόνια μετά τον θάνατο του Παύλου.

Έτσι δεν του παρέχει καμιά ξεχωριστή θέση όπως κάνει για τους άλλους αποστόλους (κεφάλαιο 21, στίχος 14).

Δεν τον αναφέρει πουθενά· σαν να μην υπάρχει! Γιατί άραγε;


Οι…περίεργες απόψεις του Παύλου για την αιμομιξία και οι θέσεις του για την γυναίκα

Τι γνώμη έχει ο Παύλος για την αιμομιξία; Σύμφωνα με την νεοελληνική «χριστιανική» μετάφραση της Εκκλησίας, διαβάζουμε: «Αν, όμως, κάποιος νομίζει πως φέρεται σκληρά στην κόρη του, που θέλει κάποιον, αν αυτή είναι σε ώριμη ηλικία και είναι ανάγκη να γίνει έτσι, ας την αφήσει να κάνει αυτό που θέλει, δεν αμαρτάνει, ας παντρευτούν» (Παύλου Α’ Προς Κορινθίους, Κεφ. 7: 36).

Η πρώτη παρατήρηση που θα κάνει κάποιος εδώ, είναι πως ο Παύλος δεν λέει κάτι το μεμπτό. Σωστά. Ο Παύλος δεν λέει τίποτε το μεμπτό εδώ, σύμφωνα με αυτή τη μετάφραση, αν και είναι ν’ απορεί κανείς: Γιατί θα μπορούσε να είναι αμαρτία ένας γάμος; Να δούμε όμως πως έχει και το πρωτότυπο κείμενο;

«Ει δε τις ασχημονείν επί την παρθένον αυτού νομίζει εάν ή υπέρακμος, και ούτως οφείλει γίνεσθαι, ο θέλει ποιείτω. Ουχ αμαρτάνει. Γαμείτωσαν».

Σε πολύ απλά ελληνικά:
«Εάν κάποιος νομίζει ότι είναι ντροπή που η κόρη του έμεινε γεροντοκόρη, και έτσι πρέπει να γίνει, ότι θέλει ας κάνει. Δεν αμαρτάνει. Ας παντρευτούν» (σ.σ.: Ο πατέρας με την κόρη).
(Μετάφραση: Οδυσσέας Επικουρίδης)

Στις «Προς Εφεσίους» και «Κορινθίους» επιστολές ο Παύλος είναι αποκαλυπτικός όσον αφορά τις μισογυνικές αντιλήψεις του: «…Να υποτάσσεσθε εις τους ιδίους σας άνδρας, σαν να κάνετε την υποταγήν σας αυτήν προς τον Κύριον, ο οποίος παραγγέλλει και ζητεί να υποτάσσονται αι γυναίκες εις τους άνδρας των» και σε άλλο εδάφιο «…Ο μεν άνδρας… επλάσθη εξ αρχής ως ο κύριος εκπρόσωπος της κυριαρχίας του Θεού επί της Γης και είναι διά τούτο περισσότερον από την γυναίκα εικών και δόξα του Θεού.

Η γυναίκα δε ως το εξαιρετικότερον από τα άλλα κτίσματα, που έχει υπό την εξουσίαν ο άνδρας, είναι δόξα του ανδρός. Πράγματι δε ο άνδρας είναι υπεροχότερος από την γυναίκα, διότι δεν έγινε ο άνδρας από την γυναίκα, αλλ’ η γυναίκα έγινεν από τον άνδρα. Και επί πλέον δεν εκτίσθη ο άνδρας διά να βοηθή την γυναίκα, αλλ’ η γυναίκα επλάσθη προς χάριν και βοήθειαν του ανδρός».

Οι «φεμινιστικές» θέσεις του Παύλου, είναι εξ ίσου αποκαλυπτικές και στην «Προς Τιμόθεον Α’» επιστολή, όπου σαφώς υποστηρίζει και πάλι την πλήρη υποταγή της γυναίκας στον άνδρα: «H γυναίκα να διδάσκεται μένοντας ήσυχη με πλήρη υποταγή. Mα στην ίδια την γυναίκα δεν επιτρέπω να διδάσκει ούτε να εξουσιάζει τον άντρα, αλλά να τηρεί ησυχία. Άλλωστε, πρώτος πλάστηκε ο Aδάμ και ύστερα η Eύα».

Η γνωστή εκκλησιαστική φράση άλλωστε «ἡ δὲ γυνὴ ἵνα φοβῆται τὸν ἄνδρα» που συμπυκνώνει τις θέσεις αυτές (και ψάλλεται ακόμη και σήμερα κατά την γαμήλια τελετή), ανήκει στον ίδιον τον Παύλο…

Σάββατο, 16 Ιουνίου 2018

Σκοπιανό: Απόφαση του Αρείου Πάγου «αδειάζει» τη κυβέρνηση



Δεν υπάρχει μακεδονικό έθνος και, κατά συνέπεια, μακεδονικός πολιτισμός και μακεδονική γλώσσα, αλλά η Πολιτεία δεν προσέβαλε την απόφαση



Την απόφαση του Αρείου Πάγου σύμφωνα με την οποία «δεν υπάρχει μακεδονικό έθνος και κατά συνέπεια μακεδονικός πολιτισμός και μακεδονική γλώσσα» φέρνει στο φως δημοσίευμα της εφημερίδας Ελεύθερος Τύπος, κατηγορώντας μάλιστα τη κυβέρνηση ότι «την έθαψε κάτω από το χαλί» και προχώρησε στη συμφωνία με τη γείτονα χώρα για το ονοματολογικό.

Σύμφωνα με το δημοσίευμα το 2003 σωματείο από τη Δυτική Μακεδονία ζήτησε να αναγνωριστεί η υπόστασή του αλλά το Πρωτοδικείο απέρριψε την αίτηση εγγραφής του. Στη συνέχεια υπέβαλλε έφεση η οποία απερρίφθη με το σκεπτικό ότι «αντίκειται προς τη δημόσια τάξη και ασφάλεια, αφού θέτει σε κίνδυνο τους θεσμούς του Ελληνικού Κράτους» και «προκαλεί σύγχυση τόσο στο εσωτερικό της χώρας όσο και διεθνώς, στα Κράτη και στους λοιπούς φορείς, με τους οποίους θα συναλλαχθεί αυτό, καθώς και ότι η αναγνώριση του Σωματείου προσκρούει στην ανάγκη ειρηνικής συμβίωσης των πολιτών της περιοχής και κατ’ επέκταση της γαλήνης της χώρας».

Ο Άρειος Πάγος απέρριψε την αναίρεση που άσκησε το σωματείο επικυρώνοντας το 2009 την απόφαση του Εφετείου.

Ο Ελεύθερος Τύπος σημειώνει ότι στη σύνθεση του Αρείου Πάγου συμμετείχε ως εισηγήτρια η Βασιλική Θάνου-Χριστοφίλου, πρώην υπηρεσιακή πρωθυπουργός της Ελλάδας (27.8.2015-21.9.2015) και πρώην πρόεδρος του Αρείου Πάγου (1.7.2015-30.6.2017), η οποία ανέλαβε τη θέση του νομικού συμβούλου του πρωθυπουργού Αλέξη Τσίπρα, δέκα ημέρες μετά τη συνταξιοδότησή της (η σύμβασή της λήγει στις 10.7.2019).

Αναφορικά με την απόφαση του Αρείου Πάγου που αφορούν στο Σκοπιανό το δημοσίευμα υποστηρίζει ότι η απόφαση εκκινεί με το σκεπτικό ότι η Ελλάδα βρίσκεται σε αντιπαράθεση με το κράτος των Σκοπίων (FYROM), εξαιτίας της αυθαίρετης και ιστορικά ατεκμηρίωτης αξιώσεως του τελευταίου να αναγνωρισθεί διεθνώς ως κράτος με το όνομα «Μακεδονία» και στη συνέχεια, προκειμένου να αποκατασταθεί η ιστορική αλήθεια ως προς το σφετερισμό του ονόματος της Μακεδονίας από το νεοσυσταθέν κράτος των Σκοπίων (FYROM), το οποίο επιχειρεί να αποκτήσει εθνική ταυτότητα με όνομα που αποτελεί ιστορική, πολιτιστική και εθνική κληρονομιά της Ελλάδας, επισημαίνει συνοπτικά τα ακόλουθα ιστορικά δεδομένα:

– O όρος Μακεδονία, από αρχαιοτάτων χρόνων, είναι όρος ιστορικός και γεωγραφικός και όχι εθνολογικός. Οι Μακεδόνες δεν είναι, ούτε υπήρξαν κατά το πρόσφατο και το απώτερο παρελθόν, ιδιαίτερος εθνολογικός σχηματισμός. Απλώς, ως Μακεδόνες ονομάζονται ανέκαθεν οι κάτοικοι της γνωστής από την αρχαιότητα περιοχής της ελληνικής Μακεδονίας, όπως αντίστοιχα ονομάζονται Θράκες οι κάτοικοι της Θράκης, Θεσσαλοί οι κάτοικοι της Θεσσαλίας κ.ο.κ., χωρίς να υπάρχει αντίστοιχα θρακική ή θεσσαλική εθνικότητα. Επομένως, Μακεδόνες κατά την εθνικότητα δεν υπάρχουν και ούτε μπορούν να «δημιουργηθούν», στο πλαίσιο του συλλογικού αυτοπροσδιορισμού των κατοίκων της ευρύτερης γεωγραφικής περιοχής της Μακεδονίας.

– Ως Ελληνες, οι αρχαίοι Μακεδόνες χρησιμοποιούσαν την ίδια με τους Ελληνες της νομίμου Ελλάδας γλώσσα, πίστευαν στους ίδιους θεούς και είχαν τον ίδιο (ελληνικό) πολιτισμό. Ο αρχαίος ΕΕλληνας φιλόσοφος Αριστοτέλης υπήρξε δάσκαλος του Μεγάλου Αλεξάνδρου και τα ευρήματα της Βεργίνας αποτελούν σταθμούς της παγκόσμιας Ιστορίας και στοιχεία του παγκόσμιου πολιτισμού που αποδεικνύουν την ελληνικότητα της Μακεδονίας. Αντίθετα, οι Σλάβοι, δηλαδή τα διάφορα σλαβικά φύλα που εμφανίσθηκαν στην περιοχή των Βαλκανίων, βορείως της Μακεδονίας, κατά τον 7ο μ.Χ. αιώνα, δεν έχουν καμία σχέση με τους αρχαίους ΕΕλληνες Μακεδόνες.

– Λόγω της ελευθέρας διακίνησης των πληθυσμών, κατά τους χρόνους της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, είχαν εγκατασταθεί στην Ελλάδα, ιδίως στην περιοχή της Δυτικής Μακεδονίας, Βούλγαροι, σλαβόφωνοι, που είχαν σλαβική εθνική συνείδηση. Μετά την οριστικοποίηση των συνόρων, κατά τα προεκτεθέντα, οι περισσότεροι απ’ αυτούς διασκορπίσθηκαν στην περιοχή των Σκοπίων ή μετανάστευσαν σε διάφορα κράτη.

– Οι ολίγοι εναπομείναντες στην Ελλάδα και συγκεκριμένα στους Νομούς Φλώρινας και Εδεσσας εδήλωσαν ελληνική εθνικότητα και έτσι από την εποχή εκείνη έπαυσε να υπάρχει θέμα σλαβικής μειονότητας. Πριν από το 1944 «Μακεδονία» ως σλαβικό κράτος και «μακεδονικό έθνος» ως ιδιαίτερη εθνότητα ήταν έννοιες παντελώς άγνωστες. Εως τότε, οι κάτοικοι της περιοχής των Σκοπίων δεν είχαν ούτε σερβική ούτε βουλγαρική, παρά τα φιλοβουλγαρικά αισθήματα των περισσότερων κατοίκων της, και πολύ περισσότερο δεν είχαν «μακεδονική» εθνική συνείδηση. Την τελευταία, τους έπεισε να την αποκτήσουν ο Τίτο, προκειμένου να αποκολλήσει τους Σκοπιανούς από το άρμα των Βουλγάρων, έχοντας ως απώτερο σκοπό τη σύσταση ενιαίου μακεδονικού κράτους, υπό σλαβικό μανδύα, και την έξοδο της χώρας του στο Αιγαίο.

– Ουδείς πολιτισμένος λαός μπορεί να ανεχθεί την πλαστογράφηση της Ιστορίας του. Στην προσπάθεια αυτή των Σκοπίων που άρχισε μετά τη διάσπαση της Γιουγκοσλαβίας, αφότου το κράτος των Σκοπίων απέκτησε οντότητα, το έτος 1991, εντάσσεται η διάδοση ιδεών από διάφορους εθνικιστές μετανάστες, οι οποίοι, μέσω οργανώσεων και σωματείων, που δρουν κυρίως στο εξωτερικό (Αυστραλία, Καναδά, ΗΠΑ), με ομιλίες, συγκεντρώσεις, εκδηλώσεις πολιτιστικές κ.λπ. παραπληροφορούν το κοινό, δημιουργώντας εσφαλμένες περί υπάρξεως «μακεδονικού» έθνους και πολιτισμού, «μακεδονικής» γλώσσας και συνείδησης. Παράλληλα, καλλιεργούν και την ιδέα του «αλυτρωτισμού», όπως προεκτέθηκε, επιχειρώντας να δημιουργήσουν αποσχιστικές τάσεις, θέτοντας και το ανύπαρκτο θέμα της λεγόμενης «μακεδονικής μειονότητας» που ζει στην Ελλάδα.

Η απόφαση καταλήγει αναφέροντας πως, σύμφωνα με όλα όσα προεκτέθηκαν, δεν υπάρχει μακεδονικό έθνος και, κατά συνέπεια, μακεδονικός πολιτισμός και μακεδονική γλώσσα «MAKEDONCKI». Ούτε υφίσταται στην Ελλάδα «μακεδονική μειονότητα». Είναι αυτονόητο ότι ένα μωσαϊκό εθνοτήτων δεν μπορεί, σε εξήντα χρόνια, να αποκτήσει εθνολογική οντότητα, στηριζόμενο σε χαλκευμένα ιστορικά στοιχεία.

Ωστόσο, τα μέλη του υπό ίδρυση σωματείου δικαιώθηκαν από το Δικαστήριο των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, το οποίο αποφάνθηκε ότι η άρνηση εγγραφής του Σωματείου στις εθνικές αρχές έρχεται σε αντίθεση με την αρχή της ελευθερίας του συνεταιρίζεσθαι και κυρίως διότι δεν είχαν ακόμη αναπτύξει δράση για να μπορεί να κριθεί ότι απειλεί τη δημόσια ειρήνη και ασφάλεια. Σε κάθε, δε, περίπτωση, υποστήριξε πως αν ανέπτυσσε τέτοια δράση, οι εθνικές αρχές δεν ήταν αφοπλισμένες και θα μπορούσαν να αποφασίσουν τη διάλυσή του.

Ιδιαίτερης σημασίας χρήζει η διαπίστωση του Ευρωπαϊκού Δικαστήριο των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου ότι δεν εντοπίστηκαν ενδείξεις αυθαιρεσίας κατά τη διεξαγωγή της διαδικασίας, όπως επικαλούνταν οι προσφεύγοντες, και επιπλέον ότι οι αποφάσεις του Αρείου Πάγου και του Εφετείου ήταν πλήρως αιτιολογημένες και του Αρείου Πάγου πλήρως αμερόληπτη.

Επισημαίνεται δε ότι η Πολιτεία δεν προσέβαλε την απόφαση, υποβάλλοντας αίτημα επανεξέτασης, όπως ανακοινώθηκε την 9/10/2015.

Η δικηγόρος Αριάδνη Νούκα που έφερε στο φως την απόφαση σημειώνει με δηλώσεις της στον Ελεύθερο Τύπο ότι «οι αποφάσεις τόσο του Αρείου Πάγου όσο και του Εφετείου είναι ιστορικές και εκδόθηκαν από εξαιρετικούς δικαστές. Τα ελληνικά δικαστήρια επικύρωσαν τη μοναδική ιστορική αλήθεια, που δεν είναι άλλη από την ελληνικότητα της Μακεδονίας και την ανυπαρξία ιδιαίτερης “μακεδονικής” γλώσσας και “μακεδονικού” έθνους που προωθούσαν προπαγανδιστικά όλα αυτά τα χρόνια οι Σκοπιανοί. Η χαρακτηριστική δικανική παραδοχή ότι ένα μωσαϊκό εθνοτήτων δεν μπορεί, σε εξήντα χρόνια, να αποκτήσει εθνολογική οντότητα, στηριζόμενο σε χαλκευμένα ιστορικά στοιχεία, είναι απόλυτα ακριβής.

Στο σημείο αυτό συνάδει και η υπενθύμιση της επιστολής των 373 ακαδημαϊκών εγνωσμένου κύρους ανά τον κόσμο προς τον τότε πρόεδρο των ΗΠΑ, Μπαράκ Ομπάμα, οι οποίοι έκαναν λόγο για ιστορική αταξία και του επισήμαναν ότι οι Σκοπιανοί διεκδικούν το όνομα για να σφετεριστούν την Ιστορία και τον Μέγα Αλέξανδρο και ότι αυτό εγκυμονεί σοβαρότατους κινδύνους. Θεωρώ ότι αν θέλουμε με μία φράση να δώσουμε τη διάσταση των πραγμάτων, αυτή δεν θα ήταν άλλη από τη δικανική κρίση ότι ουδείς πολιτισμένος λαός μπορεί να ανεχθεί την πλαστογράφηση της Ιστορίας του».


πηγή: in.gr

Κυριακή, 27 Μαΐου 2018

Χιγκς: «Είμαι άθεος. Μην το λέτε πια σωματίδιο του Θεού»


«Πρώτα απ’ όλα, είμαι άθεος. Επομένως μην το αποκαλείτε σωματίδιο του Θεού».

Ο 83χρονος Πήτερ Χίγκς φαίνεται πια πως…μπούχτισε να διαβάζει και να ακούει όλο τον κόσμο να προσδίδει στο πιο διάσημο –πλέον – σωματίδιο του κόσμου Θεϊκή προέλευση.

Ο Χίγκς που ζει στο Εδιμβούργο και στα μέσα της δεκαετίας του 1960 ήταν μεταξύ των τεσσάρων- πέντε επιστημόνων που προέβλεψε με την πιο εμπεριστατωμένη θεωρία την ύπαρξη του, αναγνωρίζει τη σπουδαιότητα που διαδραματίζει το σωματίδιο στο Σύμπαν, αλλά δεν αποδέχεται ότι αποτελεί δημιούργημα μιας ανώτατης οντότητας.

Το παρατσούκλι «σωματίδιο του Θεού», δόθηκε στο σωματίδιο (μποζόνιο) όπως λέει ο Χιγκς, αρχικά σαν αστείο. «Και μάλιστα όχι ιδιαίτερα επιτυχημένο αστείο».

Το εμπνεύστηκαν ως τίτλο ενός δημοφιλούς επιστημονικού βιβλίου που κυκλοφόρησε το 1993, ο Λίον Λίντερμαν, κάτοχος βραβείου Νόμπελ, και ο Ντικ Τέρεσι, συγγραφέας επιστημονικών θεμάτων.

Ο Λέντερμαν είχε γράψει στο βιβλίο ότι «το μποζόνιο κατέχει τόσο εξέχουσα θέση στη φυσική σήμερα, διαδραματίζει τόσο καθοριστικό ρόλο στην προσπάθεια μας να κατανοήσουμε στη δομή της ύλης, ακόμη κι αν είναι ακόμη άφαντο, ώστε του προσέδωσα το παρατσούκλι σωματίδιο του Θεού».

Ο Λέντερμαν παραδέχεται βέβαια ότι ο τίτλος του βιβλίου, αντί για God particle (σωματίδιο του Θεού) θα ήταν πιο ορθός αν γραφόταν ως Goddamn particle (Αναθεματισμένο σωματίδιο) αλλά «ο εκδόπτης δεν θα μας άφηνε».

Ο Πήτερ Χιγκς, ο γνωστότερος ίσως εν ζωή επιστήμονας σήμερα, είπε στο BBC ότι ο χαρακτηρισμός σωματίδιο του Θεού είναι παραπλανητικός και δεν θα έπρεπε να είχε αποδοθεί.

πηγή:ΤΑ ΝΕΑ.gr

Παρασκευή, 25 Μαΐου 2018

Ιάπωνες δημιούργησαν ρομπότ – ιερέα για φθηνότερες… κηδείες!!!



Οι Ιάπωνες είναι εφευρετικοί. Και εξαιρετικοί αντιγραφείς. Προσθέτοντας, πάντα, κάτι επιπλέον.

Τον περασμένο Μάρτιο, με αφορμή τους εορτασμούς των 500 χρόνων της Μεταρρύθμισης, οι Γερμανοί παρουσίασαν τον BlessU-2 (bless you, too), ένα ρομπότ-ιερέα να ευλογεί τους πιστούς.

Οι Ιάπωνες πήραν την σκυτάλη και η SoftBank παρουσίασε τον Pepper, ένα ρομπότ-βουδιστή ιερέα για «low cost» κηδείες!

Την περασμένη Τετάρτη, ο Pepper έκανε εμφάνιση στην έκθεση Life Ending Industry Expo, στο Τόκιο. Κτυπώντας ρυθμικά το τυμπανάκι του και ψέλνοντας σούτρες.

Ο πληθυσμός στη Χώρα του Ανατέλλοντος Ηλίου γηράσκει. Και η κηδεία κοστίζει. Τα στοιχεία που έχουμε στη διάθεσή μας από την Ένωση Καταναλωτών εκεί, δίνουν κόστος κηδείας 20.000 δολάρια, κατά μέσον όρο. Και είναι στοιχεία του 2008. Η αμοιβή του ιερέα ανέρχεται σε 1.700 δολάρια. Έρχεται τώρα η Nissei Eco, η εταιρεία που κατασκευάζει τον Pepper και τον νοικιάζει αντί 350 δολαρίων. Μόνον.

Με τη συρρίκνωση του πληθυσμού στην Ιαπωνία, οι βουδιστές ιερείς δέχονται μικρότερη οικονομική στήριξη από τους πιστούς, και αναγκάζονται να αναζητήσουν συμπληρωματικό εισόδημα κάνοντας δουλειές εκτός των καθηκόντων τους στους ναούς. Εδώ είναι που μπαίνει ο Pepper, εξηγεί ο Μίτσιο Ινάμουρα, σύμβουλος στη Nissei Eco: μπορεί να αναπληρώσει στην κηδεία έναν ιερέα, όταν δεν υπάρχει διαθέσιμος ιερέας.

Επιπλέον, το γραφείο τελετών έχει τη δυνατότητα να ντύσει τον Pepper με το ράσο του βουδιστή μοναχού που απαιτεί η περίσταση. Μπορεί επίσης να μεταδώσει ζωντανά την κηδεία για όσους δεν μπορούν να παραστούν.

Προς το παρόν, ο Pepper περιμένει να τον καλέσουν να «ιερουργήσει» στην πρώτη του κηδεία.

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

Σάββατο, 19 Μαΐου 2018

"Βάσκοι - Μια προϊστορική ελληνική φυλή στην σύγχρονη Ισπανία"


Η Ισπανία ανέκαθεν υπήρξε αγαπημένος προορισμός των Ελλήνων από τα αρχαία κιόλας χρόνια… Ο Ηρακλής πρώτα πρώτα είχε εκστρατεύσει εκεί, γεγονός που πιστοποιείται από τον Φάρο του στην σημερινή Κορούνια, από το όνομα «Πυρηναϊκή», το οποίο απεδόθη στην χερσόνησο από τον ίδιο προς τιμήν της γυναίκας του Πυρήνας αλλά και από χιλιάδες ακόμη πόλεις που ιδρύθηκαν από εκείνον. Ο γιος του Ηρακλή, επιπλέον, ονομαζόταν Ίβηρας και θεωρούνταν γενάρχης της Ιβηρίας! Χαρακτηριστική της παρουσίας του μεγάλου αυτού ήρωα στην εν λόγω περιοχή είναι και η ονομασία της σημερινής Διώρυγας του Γιβραλτάρ, που παλαιότερα έφερε το όνομα «Ηράκλειες Στήλες»! 

Αρκετά χρόνια αργότερα έφτασε η σειρά αρχικά του Διονύσου να επισκεφθεί εκείνα τα μέρη και έπειτα του Οδυσσέα, ο οποίος σύμφωνα με την παράδοση ίδρυσε την πόλη Ιβηρία στην θέση που βρίσκεται η σημερινή Λισσαβώνα! Λέγεται μάλιστα πως ο Διόνυσος μετονόμασε την Εσπερία (παλιά ονομασία Ισπανίας) σε Ισπανία, προς τιμήν του στρατηγού Πάνα, ο οποίος τον είχε συνοδεύσει στην εκστρατεία του (Ις-Πανίαν: Εις Πανία)! «Πλούταρχος (Περί Ίσιδος και Οσίριδος). 



Ο Στράβων στα βιβλία του Β’, Γ’, Δ’, Ε’ των Γεωγραφικών αναφέρει, μεταξύ άλλων, ότι πολλοί ομηρικοί ήρωες πέρασαν από εκείνα τα μέρη (Αινείας, Μενέλαος, κ.α.). Καταγράφει επίσης την ύπαρξη των Λουσιτανών (αρχαίας επαρχίας της Ιβηρικής χερσονήσου), οι οποίοι είχαν επιλέξει να ακολουθούν τον τρόπο ζωής των Σπαρτιατών. Έτρωγαν λιτά, οργάνωναν ιππικούς, γυμναστικούς και οπλιτικούς αγώνες και εξασκούνταν γενικότερα στις πολεμικές τέχνες. Όπως λοιπόν μπορούμε να δούμε, οι Έλληνες προσέθεσαν άλλον έναν σταθμό στις αποικίες τους γύρω από την Μεσόγειο, γεγονός που φαίνεται και από την πλειάδα ελληνικών πόλεων κατά μήκους όλης της Ιβηρίας!



 Χαρακτηριστικότατο παράδειγμα αποτελούν οι γνωστοί αγώνες ταυρομαχίας των Ισπανών, που υφίστανται ως σήμερα και που διαθέτουν τις ρίζες τους στα ταυροκαθάψια της μινωικής εποχής, στο οποίο ο αθλητής εκτελούσε άλματα πάνω από τον ταύρο. Έχουν βρεθεί αρκετές παραστάσεις και στην Κρήτη (τοιχογραφίες, αγαλματίδιο, σφραγίδες) αλλά και σε άλλα μέρη της Ελλάδας (Πύλος, Τίρυνθα) και στην Μικρά Ασία (Σμύρνη). Από αυτά προήλθαν οι ισπανικές ταυρομαχίες. Βέβαια στην σημερινή Ισπανία το άθλημα είναι βάρβαρο, αφού στην Ελλάδα δεν θανατωνόταν ο ταύρος, που ήταν ιερό ζώο. 



Ας δούμε τώρα λίγα πράγματα για τους δύο κατεξοχήν ελληνογενείς πληθυσμούς της Ισπανίας, τους Πομπλαδόρες Γκριέκος, που πρόκειται για Έλληνες κατοίκους από την Ελίκη, Ελίτσε, και τους Βάσκους που είναι εγκαταστημένοι στα δυτικά Πυρηναία όρη (<Πυρήνα, σύντροφο Ηρακλή). Οι pobladores Griegos, ενθυμούμενοι την ελληνική τους καταγωγή, εορτάζουν κάθε χρόνο την ελληνική εβδομάδα που περιλαμβάνει την τυπική ζωή μιας αρχαίας ελληνικής πόλης: Ραψωδίες, θέατρα, χορός, πυρσοί, παρελάσεις οπλιτών, αμφορείς, αρχαία νομίσματα, κτερίσματα, χιτώνες, περικνημίδες και λόγος ομηρικός. Παράλληλα τιμούν με θρησκευτικές παραστάσεις την Κοίμηση της Θεοτόκου κάθε 15η Αυγούστου. Όσον αφορά τους Βάσκους, υπάρχουν διάφορες θεωρίες σχετικά με την καταγωγή τους (Λιβύοι, Φοίνικες, Ίβηροι, κλπ). Πιο πειστική φαντάζει η ελληνική αν σκεφτούμε ότι πέραν της ελληνικής τους νοοτροπίας και κουλτούρας, οι ίδιοι οι Βάσκοι δηλώνουν Έλληνες! Ειδικότερα είναι γνωστοί για την φιλοξενία, την υπερηφάνεια, την φιλοπατρία και τις στρατιωτικές τους ικανότητες. Ο Στραβων αναφέρει (Γ’ 155): «Οι παλαιοί πολεμιστές ζούσαν κατά Σπαρτιατικό τρόπο και φορούσαν περικνημίδες. Οι Δρυΐδες προέβλεπαν τα μελλούμενα από σφάγια των θυσιών, αφού εξέταζαν τα σπλάχνα τους (…) Ιδρύθηκαν πόλεις που έχουν ονόματα, όπως Έλληνες, Αμφίλοχοι, διότι ο Αμφίλοχος πέθανε εδὠ. Προσφέρουν κατά τρόπον ελληνικό (…) Είναι το έθνος των Ουασκόνων(Βάσκοι)». 






Οι Βάσκοι καλλιεργούν, ως κλασσικοί Έλληνες, με φροντίδα τα σταφύλια και τις ελιές και διατηρούν υπερβολική αγάπη για την Ελλάδα. Ποιος ξεχνάει την πρόταση των Βάσκων Ευρωβουλευτών ν’ αποτελούν τα Ελληνικά την επίσημη γλώσσα της Ευρώπης, κάτι που φυσικά καταψηφίστηκε και από Έλληνες «ευρωπαϊστές». Σήμερα εδράζει μεγάλος αριθμός οργανώσεων και ιδρυμάτων που αφορύν τον Ελληνισμό της Ισπανίας. Χαρακτηριστικό παράδειγμα συνιστά το «Iberia Graeca», που ξεκίνησε επίσημα την λειτουργία του το 2010 από το Υπουργείο Πολιτισμού της Ισπανίας και την Κυβέρνηση της Καταλανίας με σκοπό την ταξινόμηση και πιο εμπεριστατωμένη μελέτη του τεράστιου όγκου ελληνικών αρχαιολογικών ευρημάτων που ανακαλύπτονται συνεχώς στην πόλη Εμπόριον. Οι Βάσκοι της βόρειας Ισπανίας και της νότιας Γαλλίας ανέκαθεν θεωρούσαν τους εαυτούς τους ως έναν ξεχωριστό πληθυσμό, ενώ η μοναδική γλώσσα τους, που είναι άσχετη από τις ινδοευρωπαϊκές αλλά και από οποιανδήποτε άλλη στον κόσμο, πάντα αποτελούσε πονοκέφαλο για τους γλωσσολόγους. Τώρα, για πρώτη φορά, με τη βοήθεια της ανάλυσης του αρχαίου DNA, αποκαλύπτεται ότι οι Βάσκοι κατάγονται από τους τοπικούς πληθυσμούς των κυνηγών-τροφοσυλλεκτών της Ιβηρικής Χερσονήσου, οι οποίοι αναμείχθηκαν σταδιακά με τους πρώτους γεωργούς που ήλθαν ως μετανάστες από τα ανατολικά. Δηλαδή από τους Πελασγούς αγρότες της Ελλάδας.  Έτσι, μάλλον καταρρίπτεται ο ισχυρισμός ότι οι Βάσκοι ήταν ένας πληθυσμός καταγόμενος αποκλειστικά από αυτόχθονες κυνηγούς-συλλέκτες, απομονωμένος εδώ και τουλάχιστον 10.000 χρόνια - κάτι που ίσως τους δυσαρεστήσει! Μια διεθνής ομάδα γενετιστών, με επικεφαλής τον καθηγητή Ματίας Γιάκομπσον του σουηδικού Πανεπιστημίου της Ουψάλα, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό της Εθνικής Ακαδημίας Επιστημών (PNAS) των ΗΠΑ, ανέλυσαν δείγματα DNA από οκτώ σκελετούς της λίθινης εποχής, που βρέθηκαν στο σπήλαιο Ελ Πορταγιόν στην Αταπουέρκα της βόρειας Ισπανίας (καρδιά της χώρας των Βάσκων) και ζούσαν πριν από 3.500 έως 5.500 χρόνια, σε μια εποχή που η γεωργία είχε επικρατήσει, άρα ήσαν γεωργοί. Η ανάλυση συμπέρανε ότι οι στενότεροι γενετικά συγγενείς των σημερινών Βάσκων ήσαν οι εκείνοι οι πρώτοι νεολιθικοί αγρότες της Ιβηρικής (Πελασγοί αγρότες της Ελλάδας) και όχι οι μεσολιθικοί αυτόχθονες κυνηγοί-τροφοσυλλέκτες που προηγήθηκαν των γεωργών. 




Το βασκικό γονιδίωμα έχει μια παρεμφερή ιστορία με τους ανθρώπους της κεντρικής και βόρειας Ευρώπης, οι οποίοι επίσης προήλθαν από ένα ανακάτεμα των ντόπιων κυνηγών-συλλεκτών με τους αγρότες-μετανάστες. Οι ερευνητές δήλωσαν ότι οι Βάσκοι - αφότου «γεννήθηκαν» από την επιμιξία των ντόπιων νομάδων και των αγροτών μεταναστών- έμειναν σχετικά απομονωμένοι, χάρη και στο δυσπρόσιτο της περιοχής τους, κατά τα τελευταία 5.000 χρόνια, αλλά όχι περισσότερο. Αυτοί οι πρώτοι Βάσκοι κατάφεραν να απομονωθούν από όλες τις κατοπινές μεταναστεύσεις στην Ιβηρική και έτσι να διατηρήσουν μια διακριτή γενετική και πολιτισμική ταυτότητα. Όσον αφορά τη σύγχρονη βασκική γλώσσα, το μυστήριο παραμένει. Μια εκδοχή -την οποία υποστηρίζει η νέα γενετική έρευνα- είναι ότι προήλθε από μια γλώσσα που μιλούσαν οι πρώτοι γεωργοί στην Ιβηρική, προτού επικρατήσει η ινδο-ευρωπαϊκή γλωσσική οικογένεια. Μια εναλλακτική εκδοχή είναι ότι οι ρίζες της βασκικής βρίσκεται σε μια γλώσσα που μιλούσαν οι κιυνηγοί-συλλέκτες και η οποία διατηρήθηκε ακόμη και μετά την επικράτηση της γεωργίας στην Ιβηρική.

   




Πηγή:
pygmi.gr

Δευτέρα, 23 Απριλίου 2018

ΧΑΙΡΕ ΕΛΛΗΝΩΝ Ο ΚΑΘΑΙΡΕΤΗΣ : ΑΓ. ΓΙΩΡΓΗΣ...ΠΡΟΣΚΥΝΑΤΕ ΝΕΟΕΒΡΑΙΟΙ



Από τη λειτουργία του αγίου Γεωργίου («Μηναίον» Απριλίου), η οποία ψάλλεται στις 23 Απριλίου στις εκκλησίες και στα στρατόπεδα με την υποχρεωτική παρουσία όλου του προσωπικού, διαβάζουμε:

     • «Οι μισούντες Σιών αισχύνθητε από του Κυρίου, ως χόρτος γαρ, πυρί έσεσθε απεξηραμμένοι.» (Οι «Αναβαθμοί», αντίφωνον Α .)

     • «Φωτίζου, φωτίζου η νέα Ιερουσαλήμ, η γαρ δόξα Κυρίου επί σε ανέτειλε. Χόρευε νυν και αγάλλου, Σιών.» («Καταβασία».)

     • «Ούτω λέγει Κύριος ο Θεός, ο λυτρούμενος ημάς, ο Άγιος Ισραήλ.» («Προφητείας Ησαΐου το ανάγνωσμα», κεφ. 43, 14.)


  Η θεοκρατική ιδεολογία στις ένοπλες δυνάμεις αποτυπώνεται καθαρά στις αφίσσες, που τυπώνονται με την ευκαιρία κάθε μεγάλης τιμώμενης στρατιωτικής επετείου (είναι όλες χριστιανικές πλην της 28ης Οκτωβρίου, αλλά κι εκεί «η Παναγιά βοήθησε») και αναρτώνται υποχρεωτικά σε όλες τις μονάδες του στρατού.


«Χαίρε ελλήνων ο καθαιρέτης»

  Στους «Χαιρετισμούς» του αγίου Γεωργίου διαβάζουμε:


     • «Χαίρε, ο ειδώλων εκτίλας την άκανθαν.»


     • «Χαίρε, θεούς ψευδωνύμους συντρίψας.»


     • «Χαίρε, ο συντρίψας τα άψυχα είδωλα.»


     • «Χαίρε, δαιμόνων ο καταλύτης·

         χαίρε, ελλήνων ο καθαιρέτης.»


     • «Χαίρε, πολυθεΐας πλατυσμόν ο συστείλας.»


     • «Χαίρε, πρηστήρ βωμών φλογερώτατε·

         χαίρε, τυφών ξοάνων σφοδρότατε.»


     • «Αλληλούια. Τρόπαιον ανεστήσω, και παγκράτιον μέγα, ελλήνων κατά πάσης της πλάνης.» («Υμνολόγιον το Χαρμόσυνον», Ιερά Μονή Σταυροβουνίου, 1996.