Πέμπτη, 31 Αυγούστου 2017

Ο Αφορισμός του Ελ. Βενιζέλου από την εκκλησία. Τον αναφέρουν ως πουλημένο Σενεγαλέζο τράγο!







την φωτογραφία την αλιεύσαμε από ανάρτηση του Chris Mangoutas‎ .

ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΕΚΚΛΗΣΙΑ!! ΑΜΑΡΤΙΑ ΚΑΙ ΠΟΡΝΕΙΑ ΠΡΑΤΤΕΙ ΟΠΟΙΟΣ ΓΙΟΡΤΑΖΕΙ ΤΑ ΓΕΝΕΘΛΙΑ ΤΟΥ!!




Ερώτησις:
Πάτερ πρέπει εμείς οι Ορθόδοξοι να γιορτάζουμε τα γενέθλιά μας ή όχι;

Απάντησις:
Άκουσε παιδί μου γενέθλια δικαιούνται να γιορτάζουν μόνον σε όσους ο Θεός τα προανήγγειλεν όπως π.χ. η γέννησις του Χριστού, η Γέννησις της Παναγίας και του Ιωάννου του Προδρόμου.
Αυτά είναι Θεάρεστα  γενέθλια. Τα των λοιπών ανθρώπων τα γενέθλια είναι αμαρτωλά, διότι κάθε παιδί συλλαμβάνεται με πορνικά παιχνίδια.

Εάν τα γενέθλια δεν ήταν αμαρτωλά δεν θα βάπτιζαν τα βρέφη. Όποιοι γιορτάζουν τα γενέθλιά τους, γιορτάζουν την σαρκικήν τους αμαρτίαν.

Ο Θεός θέλει, να γιορτάζωμε τα Πνευματικά μας γενέθλια και πνευματικά γεννιέται ο άνθρωπος που βαπτίζεται. Και από αμαρτωλός που ήταν γίνεται αναμάρτητος, δηλαδή ψυχικά και σωματικά καθαρός.
Και καλόν είναι αυτοί που σέβονται τον Θεόν να γιορτάζουν την ονομαστικήν  τους εορτήν που λέγεται Πνευματική αναγέννησις.

Όλα τα δυτικά Παπικά κράτη, που γιορτάζουν τα γενέθλιά τους είναι σιχαμερά στα μάτια του Θεού, διότι γιορτάζουν τα πορνικά και αμαρτωλά παιχνίδια της συλλήψεώς των.

Όταν ο Ηρώδης γιόρτασεν τα αμαρτωλά γενέθλια, βρήκεν αφορμήν η Σατανάς και τον έβαλεν και έκοψεν το κεφάλι του Ιωάννη του Βαπτιστή, που ολόκληρος ο κόσμος ήταν κατώτερος της κεφαλής αυτής.
 Επειδή τα έργα των δυτικών είναι πονηρά, αρέσκονται να γιορτάζουν τα βρώμικα γενέθλιά τους.
Από το βιβλίο: Ιερέως Φωτίου Νικολαΐδη

Περισσότερα: http://www.schizas.com/site3/index.php?option=com_content&view=article&id=20583%3A2010-10-03-080000&catid=13%3Axenos-christianismos&Itemid=194#ixzz4r6p1efbj

Περισσότερα: http://www.schizas.com/site3/index.php?option=com_content&view=article&id=20583%3A2010-10-03-080000&catid=13%3Axenos-christianismos&Itemid=194#ixzz4r6otm61u

Σάββατο, 26 Αυγούστου 2017

Η κραυγή του γονιού που θρηνεί το παιδί του και χτυπά με γροθιές τα στήθη του. Το συγκλονιστικό ειδώλιο που βρέθηκε στο αρχαίο νεκροταφείο της Κνωσού !


Το σπάνιο εύρημα της Αρχαϊκής περιόδου προέρχεται από την ανασκαφή στο Βόρειο Νεκροταφείο της Κνωσού και εκτίθεται στην αίθουσα 19 του Αρχαιολογικού Μουσείου Ηρακλείου.

Χρονολογείται από το 700 π.Χ. και αποτυπώνει με μεγάλη παραστατικότητα  τον πόνο του γονιού που χάνει το παιδί του.

Η έκπληξη για όσους συμμετείχαν στη δωρεάν ξενάγηση που οργάνωσαν οι αρχαιολόγοι του Μουσείου ήταν μεγάλη όταν η αρχαιολόγος Ελένη Τζιράκη συγκινημένη ανακοίνωσε την ευκαιρία που θα είχαν να δουν ένα εύρημα αυτού του συναισθηματικού διαμετρήματος όπως είχαν την ευκαιρία να διαπιστώσουν λίγο αργότερα.

Η ανδροσειρήνα που έβαλαν στον τάφο του νεαρού αγοριού οι γονείς του προοριζόταν για να το συνοδεύσει ως τον άλλο κόσμο και να δώσει εκεί ένα μήνυμα για το θρήνο και τον οδυρμό που προκάλεσε η “αποχώρηση” του από τον κόσμο των ζωντανών και τον αποχωρισμό από την οικογένεια του.

 Το κείμενο που συνοδεύει την παρουσίαση του είναι :

“Ειδώλιο ανδροσειρήνα. Οι σειρήνες, φανταστικά όντα με σώμα αρπακτικού πτηνού και γυνακεία κεφαλή, απέκτησαν από την Αρχαϊκή περίοδο ταφικό συμβολισμό. Στην εικονιζόμενη εκδοχή αποδίδεται με κεφάλι ανδρικής μορφής με τυπική κόμμωση.
Το στηθοκόπημα εκφράζει παραστατικά την οδύνη, όπως επίσης και το ορθάνοιχτο στόμα που αποτελεί το διαχρονικό σύμβολο της κραυγής και του θρήνου για την απώλεια αγαπημένου προσώπου. Συνόδευε παιδική ταφή. Κνωσός -Βόρειο Νεκροταφείο. Αρχαϊκή περίοδος, 700 π.Χ.”

 Παρουσιάζοντας το ειδώλιο η κ.Τζιράκη μίλησε και κατέδειξε με επιστημονικό και ανθρώπινο τρόπο τη διαχρονικότητα του πόνου και τον τρόπο αντίδρασης που οι γονείς θρηνούν τα παιδιά τους.

Χαρακτηριστικά ανέφερε: “οι παλάμες είναι σφιγμένες σε γροθιές και χτυπούν το στήθος, μια εικόνα που πολλές φορές και σήμερα βλέπουμε σε ανθρώπους που οδύρονται.

Η έκφραση του προσώπου είναι τόσο χαρακτηριστική και το στόμα ανοιχτό που δεν αφήνει καμία αμφιβολία για τον πόνο και τον οδυρμό που εκφράζει”.

Το ειδώλιο βρέθηκε κατά την ανασκαφή που έγινε με αφορμή τις εργασίες επέκτασης του Πανεπιστημίου στο Βόρειο Νεκροταφείο της Κνωσού.

Προφανώς όπως τονίστηκε κατά την παρουσίαση το ειδώλιο παρήγγειλαν οι γονείς του παιδιού σε κάποιον καλλιτέχνη της εποχής ενώ τα συνοδά ευρήματα, νομίσματα για να πληρώσει το βαρκάρη που θα το μετέφερε στον κόσμο των νεκρών, δείχνουν ότι ανήκε σε εύπορη οικογένεια.

 Η ηλικία του νεκρού όπως όλα δείχνουν ήταν ένα αγόρι που δεν ήταν περισσότερο από έφηβος.





Πηγή: Cretewoman...

Παρασκευή, 25 Αυγούστου 2017

ΠΑΡΑΠΛΑΝΗΤΙΚΟ ΔΗΜΟΣΙΕΥΜΑ : Ο Αρχάγγελος Μιχαήλ εξαφανίζεται από την εικόνα για 5 λεπτά ΝΤΟΚΟΥΜΕΝΤΟ (Βίντεο).



Άλλο ένα παραπλανητικό δημοσίευμα για υποτιθέμενο θαύμα σε εκκλησία της Ανατολικής χριστιανικής εκκλησίας της χώρας μας.

Ντοκουμέντο σαφώς και δεν υπάρχει αφού το βίντεο δεν παρουσιάζει αυτό που αναφέρει ο τίτλος του άρθρου, αλλά κάποιον τύπο ο οποίος και αυτός μας ΄λεει ότι δεν ήταν παρών αλλά άκουσε άλλους να το λένε και αφού το λένε δεν μπορεί παρά μόνο να είναι έτσι.

Και μάλιστα για να μας δώσει και μια γερή δόση αξιοπιστίας των λεγομενών του, μας λέει ότι κάθε χρόνο σχεδόν στην ίδια εκκλησία λένε κάτι παρόμοιο και αφού λένε τα άλλα χρόνια, έτσι και φέτος είπαν και αφού είπαν έτσι θα είναι για να το λένε...

Κατά τα άλλα, η σελιδα fanpage  μας παρουσίασε ένα σοβαρότατο και τεκμιριωμένο ΝΤΟΝΟΥΜΕΝΤΟ με αδιάσειστα στοιχεία και δεν μπορεί το ποίμνιον παρά να τα δεχτεί ως έχουν.

Περαστικά και καλά μνημόνια.


Τετάρτη, 23 Αυγούστου 2017

Το Ημερολόγιο τών Αρχαίων Ελλήνων και η μέθοδος χρονολόγησης διά τών Ολυμπιάδων.



« Θύραζε Κήρες, ουκ έτ΄ Ανθεστήρια!»

(΄Εξω απ΄ την πόρτα μας ,Δυνάμεις τού Θανάτου, η Φιλοξενία πλέον τελείωσε !)

 Από την τελετή Χύτροι τών Αρχαίων Ελλήνων , κατά τον μήνα Ανθεστηριώνα.


Ο άνθρωπος , στην διαχρονική εξέλιξη τής γνωριμίας του με τον κόσμο, βρέθηκε στην ανάγκη
προσδιορισμού τής έννοιας τού χρόνου.

Στην αρχή, τού ήτο αρκετό να μετρά τον χρόνο, χρησιμοποιώντας το φυσικό περιοδικό φαινόμενο τής ημέρας, τής νύκτας και αργότερα τού ημερονυκτίου.

 Κατόπιν, η ανάγκη καλλιέργειας και συλλογής τών διαφόρων καρπών για την επιβίωσή του,
τον οδήγησε στην συνειδητοποίηση τής εναλλαγής τών διαφόρων εποχών, κάθε μία από τις
οποίες ευνοούσε την ανάπτυξη και διαφορετικής βλάστησης.

 Το φυσικό φαινόμενο τής εμφάνισης και τής απόκρυψης τής σελήνης διαπιστώθηκε ότι είναι
περιοδικό φαινόμενο, που διαρκεί συγκεκριμένο αριθμό ημερονυκτίων .

Από το ημερονύκτιο στον μήνα


΄Ετσι, μετά τον προσδιορισμό τής χρονικής μονάδας τού ημερονυκτίου, ο άνθρωπος οδηγήθηκε

στον προσδιορισμό τής αμέσως μεγαλύτερης χρονικής μονάδας, που ήτανε η χρονική διάρκεια
από την στιγμή τής εμφάνισης μέχρι την αμέσως επομένη επανεμφάνιση τής σελήνης.

 Αυτή η χρονική διάρκεια, αυτή η νέα χρονική μονάδα, ονομάσθηκε από τους ΄Ελληνες μήν
(=μήνας ) ή συνοδικός μήν. ΄

Αλλως τε η λέξη μήν (= μήνας ) σημαίνει σελήνη (= η μήνη).

Από τον μήνα στο έτος


Η συνειδητοποίηση, εξ άλλου, τής περιοδικής ανανέωσης τών εποχών, σε συνδυασμό με την

χρονική μονάδα τού μηνός, οδήγησε στον προσδιορισμό νέας, μεγαλύτερης χρονικής
μονάδας, τού έτους .

 Οι αρχαίοι ΄Ελληνες εγνώριζαν, ότι το έτος είναι διάστημα χρόνου, το οποίο ισούται με την

χρονική διάρκεια μιάς πλήρους περιφοράς τής Γης γύρω από τον ΄Ηλιο ( 365 ¼ ημέρες).

Αργότερα ο ΄Ιππαρχος προσδιόρισε με μεγαλύτερη ακρίβεια το πλήθος τών ημερών τού έτους,
προσέγγιση η οποία υπολείπεται τής γνωστής σήμερα μόνον κατά ελάχιστα λεπτά!).

Η Μαθηματική βάση τού Ελληνικού Ημερολογίου


Οι Έλληνες εχώριζαν το έτος σε 12 σεληνιακούς (συνοδικούς )μήνες και , επειδή εγνώριζαν, ότι ο κάθε συνοδικός μήνας δεν είχε ακέραιο πλήθος ημερών ( 29 ½ ημέρες περίπου ), έδιναν στους μήνες διάρκεια 30 ημερών ( τέλειοι μήνες) και 29 ημερών (κοίλοι μήνες) εναλλάξ ( κανένας μήνας δεν είχε 31 ή 28 ημέρες όπως σήμερα), και εφρόντιζαν ώστε η πρώτη ημέρα εκάστου μηνός να συμπίπτει, κατά το δυνατόν, με την Νέα Σελήνη (Νουμηνία).


 ΄Ετσι, όμως, το (σεληνιακό ) έτος, δηλαδή οι 12 σεληνιακοί μήνες, ισοδυναμούσε με άθροισμα 354 ημερών, δηλαδή ήτανε μικρότερο κατά 11 ¼ ημέρες από την πραγματική διάρκεια τού (ηλιακού ) έτους.

 Για να καλύψουν αυτήν την διαφορά, προχώρησαν στην εξής διόρθωση: υπολόγισαν, ότι σε κάθε οκτώ (8) σεληνιακά έτη προέκυπτε έλλειμμα ενενήντα (90) ημερών, δηλαδή ένα έλλειμμα
τριών (3) μηνών τών 30 ημερών έκαστος ( 11 ¼ Χ 8= 90 ).

Γι΄ αυτό, στην διάρκεια τών οκτώ (σεληνιακών ) ετών, παρενέβαλλαν τρείς (3) εμβόλιμους μήνες:

- έναν στην διάρκεια τού τρίτου έτους,

 - δεύτερον στην διάρκεια τού πέμπτου έτους

 -και τρίτον στην διάρκεια τού όγδοου έτους ( πλήρης οκτωχρονιά, εννεαετηρίς . Γέμινος
8.33).

Ο μήνας αυτός, συνήθως, έμπαινε εμβόλιμος αμέσως μετά τον μήνα Ποσειδαιώνα ( περίπου, 16
Δεκ.- 15 Ιαν.), και ονομαζότανε: Ποσειδαιών Β΄.

 ΄Ετσι, μέσα σε 8 ηλιακά έτη, προέκυπτε εξίσωση τού χρόνου μεταξύ τών 8 σεληνιακών ετών
και τών 8 ηλιακών ετών!

Με αυτόν τον τρόπο οι Αρχαίοι ΄Ελληνες εδημιούργησαν το δικό τους ημερολόγιο, το οποίο,
επειδή στηριζότανε κατά κύριο λόγο στους σεληνιακούς (συνοδικούς ) μήνες και διορθωτικά στο
ηλιακό έτος , λέγεται σεληνοηλιακό ημερολόγιο (υπάρχει και το ηλιακό ημερολόγιο, καθώς
και το γνησίως σεληνιακό ημερολόγιο).

ΤΟ ΑΤΤΙΚΟ ΣΕΛΗΝΟΗΛΙΑΚΟ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ


Στην Αρχαία Ελλάδα κάθε Πόλις – Κράτος είχε το δικό της ημερολόγιο, δηλαδή είχε τις δικές της

ονομασίες στους 12 μήνες τού έτους, και είχε τις δικές της εκδηλώσεις – εορτές κατά την
διάρκεια εκάστου μηνός.

Η δομή, όμως, όλων τών ημερολογίων στην Ελλάδα ήτανε ίδια. Οι περισσότερες Πόλεις είχαν υιοθετήσει το Αττικό ημερολόγιο, περί τού οποίου θα αναφερθούμε κατωτέρω .

Ο πρώτος μήνας τού έτους άρχιζε το καλοκαίρι, μετά το θερινό Ηλιοστάσιο, και συγκεκριμένα
περίπου την αντίστοιχη σημερινή 16η Ιουλίου, και είχε 30 ημέρες.

 Καθώς στην Αρχαία Ελλάδα η έννοια τής Εβδομάδος ήτο άγνωστη, εχώριζαν τον κάθε μήνα σε
τρία δεκαήμερα ( ή δύο δεκαήμερα και ένα εννεαήμερο):

1ο
 δεκαήμερο εκάστου μηνός: λεγόταν μήν ιστάμενος, ή μήν αρχόμενος, ή μήν εισιών.
2ο
 δεκαήμερο εκάστου μηνός: λεγόταν μήν μεσών
3ο
 δεκαήμερο εκάστου μηνός: λεγόταν μήν φθίνων, ή
μήν απιών..

Η εκφώνηση τών ημερών τού μηνός εγένετο ως εξής :

 “εβδόμη αρχομένου » (= 7η τού συγκεκριμένου μηνός ), «δωδεκάτη μεσούντος »( = 12η τού μηνός ), « 23η φθίνοντος »(= 23η τού μηνός).

Κάποιες φορές, οι ημέρες του 3ου δεκαημέρου εκφωνούντο οπισθοβατικώς (ανάποδα):

“ δεκάτη απιόντος» (=10η από τού τέλους τού μηνός, δηλαδή 20ή τού μηνός ).


Η ημέρα, δηλαδή το ημερονύκτιο, αρχίζει και τελειώνει με την δύση τού Ηλίου.

 Το επίσημο πολιτικό και θρησκευτικό Αττικό ημερολόγιο είχε τους παρακάτω 12 μήνες (για σωστή ανάγνωση όλοι οι μήνες τονίζονται στην λήγουσα και είναι αρσενικού

γένους).

1ος : ΕΚΑΤΟΜΒΑΙΩΝ ( διάστημα περίπου 16 Ιουλίου- 15 Αυγούστου, Ημέρες 30) .


 Ο 1ος μήνας τού πολιτικού και θρησκευτικού έτους στην Αττική. Η ονομασία τού μηνός αυτού
προέρχεται από την Εκατόμβη, η οποία σημαίνει την θυσία 100 βοδιών ή κάθε δημόσια θυσία
ισάξια μ’ αυτήν.

Στην Ακρόπολη, μπροστά στον παλαιό ναό τής Αθηνάς (προστάτιδος τής Πόλης ), κατά την εορτή
τών Παναθηναίων, εθυσίαζαν όσες αγελάδες εχρειάζοντο για να σιτισθούν όλοι οι κάτοικοι
τής Πόλεως.

Τα Παναθήναια ήσαν μια μεγάλη εορτή, που επραγματοποιείτο προς τιμήν τής Θεάς
Αθηνάς, στο τέλος τού μηνός και κάθε 4 έτη.

Παλαιότερα, ο μήνας αυτός ονομάζετο Κρονίων, από το όνομα τού θεού Κρόνου. 
Τότε, εόρταζαν τα Κρόνια, εορτή προς τιμήν τού Κρόνου, Πατέρα τών θεών.

Η εορτή αυτή εύρισκε μαζί κυρίους και δούλους σε ένα ξεφάντωμα χαράς και
συμποσίων.
Άλλη εορτή κατά τον μήνα Εκατομβαιώνα ήσαν τα Συνοίκια , στις “16 μεσούντος
μηνός “.

2ος : ΜΕΤΑΓΕΙΤΝΙΩΝ ( διάστημα περίπου 16 Αυγούστου-15 Σεπτεμβρίου , Ημέρες 29 ).


 Κατά τον Πλούταρχο, ο μήνας αυτός ονομάσθηκε έτσι, επειδή κατά το διάστημα αυτό οι
άνθρωποι μετοικούσαν, άλλαζαν δηλαδή κατοικία, άρα και γείτονες.
Κατ’ αυτόν τον μήνα επραγματοποιείτο μια μικρή σχετικά εορτή, τα μεταγείτνια, με γυμνικούς αθλητικούς αγώνες.

 Ο μήνας αυτός εσήμαινε και το τέλος τού υποχρεωτικού στρατιωτικού έτους .

 Στο Κράτος της ΄Ηλιδος ο μήνας αυτός ( 2ος τού έτους ) ονομάζετο Απολλώνιος.

3ος: ΒΟΗΔΡΟΜΙΩΝ ( διάστημα περίπου:16 Σεπτεμβρίου – 15 Οκτωβρίου, Ημέρες 30 ). 


Η λέξη βοηδρόμος σημαίνει τον σπεύδοντα προς βοήθεια ( βοή + δρόμος ).

Στις 6 και 7 τού μηνός ( “6 και 7 αρχομένου “ ) ετελούντο τα Βοηδρόμια, εορτή εις ανάμνηση τής βοήθειας τού θεού Απόλλωνος προς τον Θησέα, στον πόλεμο που έκαμε κατά τών Αμαζόνων.

Μετά από λίγες ημέρες ετελούντο τα πολύ γνωστά Μεγάλα Ελευσίνια Μυστήρια (15-23 τού μηνός), προς τιμήν τής Δήμητρας , θεάς τής Γεωργίας.

 Στο Κράτος της ΄Ηλιδος ο μήνας αυτός ονομάζετο Παρθένιος.

4ος: ΠΥΑΝΕΨΙΩΝ ( διάστημα περίπου : 16 Οκτωβρίου – 15 Νοεμβρίου , Ημέρες 29 ). 


Ο τέταρτος μήνας τού Αττικού Ημερολογίου.

Η λέξη Πυανεψιών είναι σύνθετη (πύανος = κουκί, έψω=βράζω), προήλθε δε από ένα έδεσμα (φαγητό ), που συνηθιζότανε κατά την περίοδον αυτήν και αποτελείτο από βρασμένους κυάμους (κουκιά ) ή , σύμφωνα με άλλην εκδοχή, από αποφλοιωμένη κριθή και όσπρια.

Ο μήνας Πυανεψιών είχε τις περισσότερες εορτές:

 α) Τα Πυανέψια , στις 7 τού μηνός, προς τιμήν τού Απόλλωνος, για την

προστασία τών σπαρτών. Στην εορτή αυτήν επραγματοποιούντο αρκετές
τελετές με αρχαία προέλευση: πρόσφεραν στον θεό ένα πιάτο με κουκιά (
πυάνους ) και πολλιά άλλα χόρτα, αναμεμιγμένα με αλεύρι και στάρι.

 β) Τα Οσχοφόρια (Όσχος = νέον κλήμα αμπέλου ), προς τιμήν τού
θεού Διονύσου.
΄Εφηβοι σε χορό, που οδηγούσαν δύο εξ αυτών αμφιθαλείς ( που είχαν, δηλαδή, στην ζωή και τους δύο γονείς τους), έφερναν κλαδιά από αμπέλι, φορτωμένα με σταφύλια.

Ακολουθούσαν χοροί και αγώνες δρόμου μεταξύ τών εφήβων .

 γ) Τα Θεσμοφόρια, (στις 11, 12, και 13 τού μηνός), εορτή προς τιμήν τής Δήμητρας, θεάς
τής Γεωργίας, που φροντίζει για την γονιμότητα τών σπαρτών και τών γυναικών.

 Η λέξη Θεσμοφόρος ( θεσμός +φέρω) σημαίνει αυτόν, που φέρει (ορίζει ) θεσμούς και
νόμοθεσίες ( στην Ήλιδα, οι φύλακες τών νόμων, οι εποπτεύοντες την τήρηση τών νόμων,
ονομάζοντο θεσμοφόροι).

Τα Θεσμοφόρια ήσαν εορτή μόνον τών παντρεμένων γυναικών (απηγορεύετο η συμμετοχή στους άνδρες, στις ανύπανδρες γυναίκες και στις Εταίρες ).

Οι γυναίκες ετοιμάζοντο για την συμμετοχή τους στην εορτή , απέχοντας για μερικές ημέρες από
κάθε σεξουαλική σχέση.
 Κατά τις ημέρες τής εορτής γυναικοκρατείτο η δραστηριότητα και λειτουργία τής Αττικής Κοινωνίας.
Εμπνευσμένη από την εορτή αυτήν είναι η γνωστή Κωμωδία τού ΑριστοφάνηΘεσμοφοριάζουσες “, όπου με σκωπτικό τρόπο εξιστορούνται τα δρώμενα στη Αρχαία Αθήνα.

 δ) Τα Απατούρια ( πιθανώς εκ τού : απάτωρ= ορφανός), πολιτική εορτή τών φατριών (οικογενειακών δένδρων), διαρκείας τριών ημερών, κατά την οποίαν οι Αθηναίοι πολίτες έκαναν

θυσίες και συμπόσια κατά τις δύο πρώτες ημέρες, ενώ κατά την τρίτη και τελευταία ημέρα ( που
ελέγετο Κουρεώτις) οι αρχηγοί τών οικογενειών παρουσίαζαν στα υπόλοιπα μέλη τής φατρίας
τα νόμιμα παιδιά τους, που γεννήθηκαν στο έτος αυτό, για να τα γράψουν εν συνεχεία στους
καταλόγους τών πολιτών.

 ε) Τα Χαλκεία , εορτή προς τιμήν τής Αθηνάς ( Εργάνης), προστάτιδος τών Τεχνιτών, και τού
θεού Ήφαιστου, προστάτη τών σιδηρουργών.

 Η εορτή εγένετο την τελευταία ημέρα τού μηνός (29η).

Στο Κράτος της ΄Ηλιδος ο μήνας αυτός ελέγετο Αλφαίος ( η ΄Αλφη = η παραγωγή).

5ος : ΜΑΙΜΑΚΤΗΡΙΩΝ (Ο 5ος μήνας, διάστημα:περίπου 16 Νοεμβρίου-15 Δεκεμβρίου, Ημέρες 30).


Την περίοδο αυτήν εορτάζετο ο « Ζεύς Μαιμάκτης ».

Η λέξη Μαιμάκτης προέρχεται ίσως από το ρήμα «μαιμάσσω » , που σημαίνει: επιθυμώ πολύ (με πάθος) κάτι ή κάποιον, δηλαδή ποθώ.

΄Ισως η λέξη σχετίζεται με τον πολυγαμικό χαρακτήρα τού Διός !

 Στο Κράτος της ΄Ηλιδος ο μήνας αυτός ελέγετο Αθαναίος (: α+ θάνατος ).

6ος: ΠΟΣΕΙΔΑΙΩΝ  (Ο 6ος μήνας, διάστημα  περίπου: 16 Δεκεμβρίου -15 Ιανουαρίου,Ημέρες 29 ).


 Η ετυμολογία τής λέξεως είναι αμφιλεγόμενη . Μία ερμηνεία είναι, ότι προέρχεται από το όνομα
τού Θεού Ποσειδώνος, ενώ κατ ΄άλλους έχει την ίδια ρίζα με το επίθετο πόσιμος ( δηλαδή, αυτό
που μπορεί να πιεί κάποιος, δηλαδή τον οίνο, το κρασί).

 Κατά τον μήνα αυτόν επραγματοποιούντο οι εξής εορτές :

 α) Τα Αλώα (: η άλως= το αλώνι ή το καλλιεργημένο χωράφι ).

Εορτή προς τιμήν τής Δήμητρας, για να προστατεύσει την βλάστηση (όπως τα Θεσμοφόρια, για την προστασία τής σποράς ).

Προσεφέροντο θυσίες στην θεά Δήμητρα και στην κόρη της, Περσεφόνη.

Δεν επετρέπετο, οι άνδρες να λάβουν μέρος στα Αλώα ( εκτός από μερικούς άρχοντες, που
επέβλεπαν τις τελετές ).

Ελεύθερη ήτο όμως η συμμετοχή για τις Εταίρες ( η συμμετοχή τών οποίων απηγορεύετο στα Θεσμοφόρια).

β) Τα κατ’ αγρούς Διονύσια (ή Μικρά Διονύσια), σε διάκριση από τα κατ’ Άστυ (ή εν
Άστει ) Διονύσια, εορτή προς τιμήν τού θεού Διονύσου.

Μια αγροτική πομπή μετέφερε ένα κάνιστρο ( κανηφόροι ) και πίσω της ακολουθούσε μια άλλη πομπή μεταφέροντας έναν φαλλό.

Ακολουθούσαν λαϊκές διασκεδάσεις , χοροί , τραγούδια , πειράγματα κλπ.

Από την αρχή τού 5ου αι. οι πλούσιοι Δήμοι, παράλληλα με αυτές τις εκδηλώσεις, διοργάνωναν και
δραματικές παραστάσεις.

Στο Κράτος της Ήλιδος ο μήνας αυτός ελέγετο Θυΐος (θυΐω=μαίνομαι,διατελώ υπό έμπνευση).

7ος: ΓΑΜΗΛΙΩΝ (7ος μήνας, περίπου 16 Ιανουαρίου–15 Φεβρουαρίου, Ημέρες 30).


 Ο μήνας, κατά τον οποίον ετελούντο συνήθως οι γάμοι. Κατ’ αυτόν ετελούντο οι εξής εορτές:

 α) Τα Γαμήλια (ή Θεογάμια), εορτή αφιερωμένη στις θεότητες, που προστάτευαν τον
γάμο:Δία, Ήρα, Αφροδίτη, Αρτέμιδα, Πειθώ .

 β) Τα Λήναια, εορτή τής οποίας το όνομα οφείλετο σε τοπωνύμιο περιοχής τής Αθήνας, με το όνομα “ Λήναιον “, και αφιερωμένη στον Βάκχο ( Διόνυσο ).
Κατά την εορτήν αυτήν ετελείτο μια οργιαστική εκδήλωση τών Ληνών ( γυναικών, που τις καταλαμβάνει βακχικό «ντελίριο»!).

Αυτές οι γυναίκες εχόρευαν, αναμαλλιασμένες και σε έκδηλη έκσταση, διάφορους χορούς στην ιερή θέση Λήναιον (Ληναί = άλλο όνομα τών Μαινάδων).

Ακόμη επραγματοποιούντο δραματικές και λυρικές θεατρικές παραστάσεις, μια και ο Βάκχος ήτο ο
θεός τού Διθυράμβου.

Στα Λήναια είχε παρουσιάσει ο Αριστοφάνης τα γνωστά σ΄ εμάς έργα
του: Αχαρνείς , Ιππείς , Σφήκες .

 Στο Κράτος της ΄Ηλιδος ο μήνας αυτός ονομάζετο : Διόσθυος ( Διός+ θύω-θυσιάζω).

8ος: ΑΝΘΕΣΤΗΡΙΩΝ (διάστημα περίπου: 16 Φεβρουαρίου–15 Μαρτίου, Ημέρες 29 ).

Το όνομα Ανθεστηριών, ετυμολογικώς, προέρχεται από το ρήμα «ανθεστιώ», που σημαίνει

« ανταποδίδω φιλοξενία», και όχι από την λέξη άνθος, όπως πολλοί πιστεύουν.

Κατά τον  μήνα αυτόν ετελούντο οι εξής εορτές :

 α) Τα Ανθεστήρια, τριήμερη εορτή (11, 12, και 13 τού μηνός ) προς τιμήν τού Βάκχου.

 Την πρώτη ημέρα, που ελέγετο Πιθοιγία, άνοιγαν τους πίθους, όπου εφύλασσαν τον οίνο.


 Την δεύτερη ημέρα (Χόες) εγένοντο διαγωνισμοί ανάμεσα σε πότες οίνου.

 Η τρίτη ημέρα τής εορτής, που είχε την ονομασία χύτροι, ήτο αφιερωμένη στους νεκρούς
 και στους ετοιμοθάνατους.

Επίστευαν ότι, με το τέλος τών Ανθεστηρίων, έφευγαν μαζί και τα κακά πνεύματα, και γι’ αυτό φώναζαν:

« θύραζε Κήρες, ουκ έτ’ Ανθεστήρια » (= έξω από  την θύρα φύγετε, Κήρες –Δυνάμεις του θανάτου-. τα Ανθεστήρια – δηλαδή η φιλοξενία- τελείωσαν !).

 β) Τα Χλοία, εορτή τής Δήμητρας,


 γ) Τα Διάσια, η πιο μεγάλη από τις Αθηναϊκές εορτές

προς τιμήν τού Διός.

9ος: ΕΛΑΦΗΒΟΛΙΩΝ (Ο ένατος μήνας, διάστημα περίπου 16 Μαρτίου–15
Απριλίου, Ημέρες 30).

 Ετυμολογικώς η ονομασία Ελαφηβολιών προέρχεται από το ουσιαστικό Ελαφηβόλια (έλαφος+βάλλω), εορτή προς τιμήν τής θεάς Αρτέμιδος (προστάτιδος τού κυνηγίου ).


Τα Ελαφηβόλια, άλλη ονομασία για τα Μεγάλα Διονύσια (ή αλλοιώς : τα εν Άστει ή
κατ΄ Άστυ Διονύσια, προς διάκριση από τα « κατ΄αγρούς Διονύσια ») ήσαν η δεύτερη
θεατρική περίοδος, μετά τα Λήναια, και προσήλκυαν πολλούς ξένους.

Διαρκούσαν πέντε ημέρες, στην διάρκεια τών οποίων επαρουσιάζοντο στην Αθήνα διάφορα θεατρικά έργα σε διαγωνισμό.

 Στις 9 τού μηνός επαρουσίαζαν τους διθυράμβους, στις 10 τού μηνός τις Κωμωδίες, και, από
τις 11 μέχρι τις 13 τού μηνός, τις τριλογίες .

 Μόνον κατά τον μήνα αυτόν επέτρεπε η θεά ΄Αρτεμις το κυνήγι του ελαφιού .

 Στο Κράτος της ΄Ηλιδος ο μήνας αυτός ονομάζετο Ελάφιος .

10ος: ΜΟΥΝΥΧΙΩΝ (Ο 10ος μήνας τού Αττικού Ημερολογίου, 16 Απριλίου–15 Μαΐου, Ημέρες
29).

 Η ονομασία Μουνυχιών προέρχεται από την Μουνυχία, το όνομα δηλαδή τού λιμανιού μετα-

ξύ Πειραιώς και Φαλήρου (ο κόλπος της Μουνυχίας, το λιμάνι τής Μουνυχίας, το επιλεγόμε-
νο επί Τουρκοκρατίας και «Τουρκολίμανο» ).

Κατά τον μήνα αυτόν ετελείτο εορτή προς τιμήν τής θεάς Αρτέμιδος, ναός τής οποίας υπήρχε στην Μουνυχία, όπου και ελατρεύετο.

11ος: ΘΑΡΓΗΛΙΩΝ (Ο 11ος μήνας τού έτους. Διάστημα:περίπου 16 Μαΐου–15 Ιουνίου,Ημέρες 30 ).


 Κατά τον μήνα αυτόν επραγματοποιείτο ο θερισμός.


Στις αρχές τού μηνός εγένοντο εκδηλώσεις- εορτές, τα Θαργήλια, προς τιμήν τού Απόλλωνος, αδελφού τής Αρτέμιδος.

 Την πρώτη ημέρα τών εορτών (6η αρχομένου μηνός ) η πόλη καθαριζόταν με την τελετή Φαρμακοί.


Κατ’ αυτήν δύο άνθρωποι, τρέχοντες, διέσχιζαν τους δρόμους τής πόλεως, ενώ οι περαστικοί τούς κυνηγούσαν και τούς κτυπούσαν με σκιλλοκρέμμυδα (σκίλλα) και με κλαδιά συκιάς
για να τους διώξουν από την πόλη, δείγμα τής επιθυμίας τους να απομακρύνουν μαζί μ΄αυτούς τα μιάσματα που είχαν εισχωρήσει στην πόλη.

Την δεύτερη ημέρα τών εορτών (στις 7 τού μηνός) πρόσφεραν στον Απόλλωνα τον «Θάργηλον άρτον », δηλαδή άρτον από τα πρώτα στάχυα, που έκοβαν πριν από τον θερισμό, ο οποίος θα ακολουθούσε σε λίγες ημέρες.

 Στις 25 τού μηνός γιόρταζαν τα Iερά πλυντήρια, τελετή κατά την οποίαν μετέφεραν το ξύλινο
άγαλμα (ξόανον) τής Αθηνάς μαζί με το πέπλο τού χρυσελεφάντινου αγάλματος στο Φάληρο, τα
έρριχναν στην θάλασσα για να πλυθούν και να καθαρθούν, πρόσφεραν δε στην θεά γλυκά από
σύκα.

Οι εορτές, δηλαδή, κατά τον μήνα Θαργηλιώνα, αποσκοπούσαν στον εν γένει εξαγνισμό τής
πόλης, πρό τής συγκομιδής τών καρπών.

12ος : ΣΚΙΡΟΦΟΡΙΩΝ (Ο τελευταίος μήνας τού Αττικού Ημερολογίου, 16 Ιουν.–15 Ιουλ., Ημέρες
29).

Οι κύριες εορτές κατά τον μήνα αυτόν ήσαν :


 α) Τα Σκιροφόρια: εορτή προς τιμήν τής Αθηνάς. Το λευκό υφαντό πέπλο τής θεάς Αθηνάς το
ονόμαζαν σκίρον.Το σκίρον, το οποίο είχαν πλύνει κατά τον προηγούμενο μήνα, το μετέφεραν
τεντωμένο πάνω από το κεφάλι τους οι Ιέρειες τής Αθηνάς ( Αρρηφόροι ) και το πήγαιναν στην
περιοχή «Σκίρον» (Κακιά σκάλλα, Σκιρωνίδες πέτρες), από όπου εν συνεχεία το επέστρεφαν
στην Ακρόπολη .

 β) Τα Διπόλια ή Διπόλεια (=Διΐ + πόλις), εορτή προς τιμήν τού Διός με ιππικές επιδείξεις.

 γ) Τα Βουφόνια, η τελευταία εορτή τού έτους, αφιερωμένη στον Δία, Πατέρα τών θεών και
 τών ανθρώπων.

Κατά την εορτή αυτήν εθυσίαζαν βόδια στον Δία (Βουφόνος=βούς+φόνος).

Συνοπτικώς, λοιπόν, οι 12 μήνες ( ή οι 13 με τον εμβόλιμο) τού Αρχαίου Ελληνικού Ημερολογίου
ήσαν οι εξής, σε αντιστοίχιση με την σύγχρονη ονομασία:

Πίνακας μηνών τού Αρχαίου Ελληνικού Ημερολογίου





Μήνας Ονομασία μηνός Ονομασία Πλήθος Χρονικό Διάστημα(περίπου)
τού έτους στην Αθήνα μηνός ημερών με σημερινούς όρους
στην Ήλιδα.

1ος Εκατομβαιών ; 30 16 Ιουλίου- 15 Αυγούστου
2ος Μεταγειτνιών Απολλώνιος 29 16 Αυγούστου-15 Σεπτεμβρίου
3ος Βοηδρομιών Παρθένιος 30 16 Σεπτεμβρίου-15 Οκτωβρίου
4ος Πυανεψιών Αλφαίος 29 16 Οκτωβρίου-15 Νοεμβρίου
5ος Μαιμακτηριών Αθαναίος 30 16 Νοεμβρίου-15 Δεκεμβρίου
6ος Ποσειδαιών Θυΐος 29 16 Δεκεμβρίου–15 Ιανουαρίου
6 α
Ποσειδαιών δεύτερος
ή Ποσειδαιών ύστερος
Εμβόλιμος
στο 3 ; 30 ο
, 5ο
,
8ο έτος
7ος Γαμηλιών Διόσθυος 30 16 Ιανουαρίου-15 Φεβρουαρίου
8ος Ανθεστηριών ; 29 16 Φεβρουαρίου- 15 Μαρτίου
9ος Ελαφηβολιών Ελάφιος 30 16 Μαρτίου-15 Απριλίου
10ος Μουνυχιών ; 29 16 Απριλίου-15 Μαΐου
11ος Θαργηλιών ; 30 16 Μαΐου-15 Ιουνίου
12ος Σκιροφοριών ; 29 16 Ιουνίου-15 Ιουλίου

Η χρονολόγηση τών ιστορικών γεγονότων στην Αρχαία Ελλάδα
και οι Ολυμπιάδες.

Η χρονολόγηση τών ιστορικών γεγονότων, αρχικά, δεν ήτο ενιαία στην Αρχαία Ελλάδα.

Κάθε Πόλις-Κράτος είχε τον δικό της τρόπο να τοποθετεί χρονικά ένα σημαντικό ιστορικό γεγονός.

Για τον σκοπό αυτόν, πολλές φορές έχουν χρησιμοποιηθεί και σημαντικά αστρονομικά γεγονότα, όπως οι εκλείψεις τού Ηλίου.

Στην Αρχαία Αθήνα, αρχικώς, χρονολογούσαν με ενιαίο τρόπο τα ιστορικά γεγονότα επί τή βάσει
τού Καταλόγου τών Επωνύμων Αρχόντων.

Έτσι, επί παραδείγματι, αναφέρεται, ότι ο Πεισίστρατος έγινε Τύραννος τών Αθηνών επί Άρχοντος Κωμέου.

Τούτη η αναφορά, με την βοήθεια και άλλων πληροφοριών, οδηγεί στο συμπέρασμα, ότι αυτό το σημαντικό ιστορικό γεγονός έλαβε χώραν στην Αθήνα το έτος 560 π.Χ., κατά την χριστιανική χρονολόγηση.

Στην Αρχαία Σπάρτη, χρονολογούσαν επί τή βάσει τού καταλόγου τών πρώτων Εφόρων.

Οι Ρωμαίοι χρονολογούσαν από το έτος κτίσεως τής Ρώμης (έτος 753 π.Χ. ).

Γίνεται, λοιπόν, φανερό, ότι ο διαφορετικός τρόπος χρονολόγησης τών ιστορικών γεγονότων στα διάφορα μέρη τής Αρχαίας Ελλάδος εδημιουργούσε και προβλήματα συνεννόησης μεταξύ τών ανθρώπων.

Αργότερα, ένα σημαντικό ιστορικό γεγονός, το οποίο απεδέχθησαν όλοι οι Έλληνες στην Αρχαία Ελλάδα ως χρονικό σημείο αναφοράς για την χρονολόγηση τών ιστορικών γεγονότων, ήτο η πρώτη γραπτή χρονική αναφορά για την πραγματοποίηση τών Ολυμπιακών Αγώνων στην Ολυμπία με την ευθύνη τού Κράτους τής Ήλιδος.

Οι Ολυμπιακοί Αγώνες, που ετελούντο στην Ολυμπία προς τιμήν τού Διός, πατέρα τών θεών,
άρχισαν, σύμφωνα με την Ελληνική Μυθολογία, πολύ πριν από τον 8ο αιώνα π.Χ., και ιδρυτής τους
στην Μυθολογία αναφέρεται ο Ηρακλής.

Αλλά η πρώτη γραπτή καταχώριση Ολυμπιακών Αγώνων έγινε για τους Αγώνες τού έτους 776 π.Χ.


Η καταγραφή έγινε τον 5ο αιώνα π.Χ., από τον Σοφιστή, Ιππία τον Ηλείο, ο οποίος πρώτος συνέταξε κατάλογο τών νικητών στους Ολυμπιακούς Αγώνες. Εκεί καταγράφεται ως πρώτος Ολυμπιονίκης ο Ηλείος δρομέας Κόροιβος.

Οι Αγώνες τότε περιελάμβαναν ένα μόνον Αγώνισμα: τον δρόμο ενός σταδίου ( 192,28 μέτρα).

Ο νικητής στο αγώνισμα αυτό έδινε και το όνομά του στους συγκεκριμένους Ολυμπιακούς Αγώνες.
Αργότερα, μετά από 52 χρόνια, προσετέθησαν και άλλα αγωνίσματα.

Οι Ολυμπιακοί Αγώνες, επραγματοποιούντο κάθε 4 έτη, και για την ακρίβεια κάθε 49 ή 50
μήνες εναλλάξ, δεδομένου ότι, όπως είπαμε παραπάνω, μία πλήρης οκτωχρονιά ( εννεαετηρίς )
είχε 99 μήνες ( 8Χ12 =96 μήνες και 3 εμβόλιμους μήνες =99 μήνες =49+50).

 Ο μήνας τού Κράτους τής Ήλιδος, κατά τον οποίον ετελούντο οι Ολυμπιακοί Αγώνες,
ήτο την μία φορά ο Απολλώνιος , και την επόμενη φορά ο μήνας Παρθένιος.

Με άλλα λόγια, οι Αγώνες ετελούντο το Καλοκαίρι προς το Φθινόπωρο (Αύγουστος–Σεπτέμβριος):
“ γίνεται δε ο αγών ποτέ μεν δια μθ΄ μηνών, ποτέ δε δια ν΄, όθεν και ποτέ μεν τώ
Απολλωνίω μηνί, ποτέ δε τώ Παρθενίω επιτελείται »
( « Πραγματοποιούνται, λοιπόν, οι Ολυμπιακοί Αγώνες, την μία φορά μεν μετά από 49 μήνες, την άλλη δέ μετά από 50 μήνες, και γι’ αυτό την μία φορά τελούνται κατά μήνα Απολλώνιον, την άλλη φορά δέ κατά μήνα Παρθένιον»,
Σχολιαστής Πινδάρου , Ολυμπ. 5.35 ).

Όταν έφθανε η εποχή τών Ολυμπιακών Αγώνων, οι Ηλείοι εκήρυσσαν την Ιερή Εκεχειρία (
παύση τών πολέμων και τών εχθροπραξιών), στέλνοντας πρέσβεις με αυτό το μήνυμα σε όλες
τις Πόλεις-Κράτη τής Ελλάδας
(Παυσανίας 5.20.1, όπου υπάρχει και το κείμενο τής Ιερής Εκεχειρίας επάνω στον Δίσκο τού Ιφίτου, Παυσανίας 5.4.5 – 6, Πλουτ. Λυκ.1.1 και 23.2 , Θουκ. 5.49).

Στους Αγώνες μπορούσαν να πάρουν μέρος μόνον γνήσιοι Έλληνες και ελεύθεροι πολίτες,
δηλαδή, όπως μας πληροφορεί ο Ιστοριογράφος Ηρόδοτος, δεν μπορούσαν να πάρουν μέρος
βάρβαροι ( δηλ . μή ΄Ελληνες ):
« ού βαρβάρων αγωνιστέων είναι τον αγώνα αλλά Ελλήνων » ( Ηρόδ.5.22).

 Από τα μέσα τού 5ου Π.Χ. αιώνος στους Ολυμπιακούς Αγώνες παρουσίαζαν έργα τους μεγάλοι
συγγραφείς, καλλιτέχνες, ποιητές, ρήτορες, όπως ο Ηρόδοτος, ο Λυσίας, ο Ιππίας ο Ηλείος, ο
Γοργίας, κ.ά.


Έτσι, οι Ολυμπιακοί Αγώνες είχαν αποκτήσει πλέον πανελλήνια απήχηση και αίγλη.




 Και, ως πανελλήνιο σημαντικό και περιοδικό ( ανά τέσσαρα έτη) ιστορικό γεγονός, μπορούσε
να χρησιμοποιηθή για την χρονολόγηση άλλων γεγονότων.

Το χρονικό διάστημα τών τεσσάρων ετών, που ακολουθούσε από την πραγματοποίηση τών
Ολυμπιακών Αγώνων μέχρι και την επόμενη διοργάνωση ονομαζότανε: Ολυμπιάς.

Οι Ολυμπιακοί Αγώνες τού 776 π.Χ., απετέλεσαν, λοιπόν, την χρονική αφετηρία επί τη βάσει

τής οποίας οι Ηλείοι και αργότερα όλοι οι Έλληνες χρονολογούσαν πλέον τα επόμενα ιστορικά
γεγονότα.

Η τετραετία από τους Αγώνες τού 776 μέχρι την παραμονή τής πραγματοποιήσεως τών επομένων
( δεύτερων στην σειρά) Ολυμπιακών Αγώνων ονομάσθηκε 1η Ολυμπιάς.

Η 2η Ολυμπιάς αναφέρεται στο χρονικό διάστημα από τους δεύτερους Ολυμπιακούς Αγώνες τού έτους 772 π.Χ. ( κατά την χριστιανική χρονολόγηση), μέχρι την πραγματοποίηση τών τρίτων στην σειρά Ολυμπιακών Αγώνων τού 768 κ.ο.κ.


Έτσι, αρίθμιζαν όλες τις Ολυμπιάδες: 1η Ολυμπιάς, 2η, 3η, 4η, 5η Ολυμπιάς κλπ.


Για τον προσδιορισμό μάλιστα τών ενδιαμέσων ετών μεταξύ δύο Ολυμπιάδων, χρησιμοποιείται η έκφραση, όπως:

« Το 2ο έτος τής πρώτης Ολυμπιάδος», που σημαίνει το έτος 775, καθ’ ότι το πρώτο έτος τής πρώτης Ολυμπιάδος είναι το έτος πραγματοποίησης τών πρώτων Ολυμπιακών Αγώνων τού 776.

Επίσης: το 2ο έτος τής 2ης Ολυμπιάδος σημαίνει: έχει περάσει μία πλήρης Ολυμπιάς ( η 1η = 4 έτη) και δύο ακόμη έτη από τους 2ους Ολυμπιακούς Αγώνες, άρα 6 έτη από την έναρξη τής 1ης
Ολυμπιάδος.

Συνεπώς, το 2ο έτος τής 2ης Ολυμπιάδος= 777-6=771.

Αλλιώς: οι δεύτεροι Ολυμπιακοί Αγώνες έγιναν το 772 ( 776-4=772).

Πρώτο έτος τής 2ης Ολυμπιάδος είναι το 772, άρα το 2ο έτος τής 2ης Ολυμπιάδος είναι το 771(772-1=771).

Πολλά σημαντικά ιστορικά γεγονότα στην Αρχαία Ελλάδα μάς παραδίδονται με χρονολόγηση
επί τή βάσει τής αρίθμησης τών Ολυμπιάδων.

Έτσι, Αρχαίοι Έλληνες Ιστορικοί, όπως ο Ερατοσθένης, ο Απολλόδωρος, ο Διόδωρος κλπ, στηριζόμενοι στην χρονολόγηση επί τή βάσει τών Ολυμπιάδων, μάς παρέδωσαν πραγματικές και αξιόπιστες χρονολογικές μελέτες ιστορικών γεγονότων τής Αρχαίας Ελλάδος.

Αναφέρουμε ενδεικτικώς δύο παραδείγματα από την Αρχαία Ελληνική Γραμματεία:

1) Παραδίδεται στις αρχαίες γραπτές πηγές, ότι η Ναυμαχία τής Σαλαμίνος συνέβη κατά το
πρώτον έτος τής 75ης Ολυμπιάδος ( Ολυμπιάς 75,1).

Για να υπολογίσουμε το έτος πραγματοποιήσεως τής ιστορικής αυτής ναυμαχίας, κατά την
χριστιανική χρονολόγηση ( πρό Χριστού , μετά Χριστόν), προβαίνουμε στους εξής υπολογισμούς:

α) Όταν συνέβη η ναυμαχία, είχαν παρέλθει 74 πλήρεις Ολυμπιάδες και ένα ακόμη έτος από την
75η Ολυμπιάδα.

β) υπολογίζουμε το πλήθος τών ετών, που περιλαμβάνουν οι 74 Ολυμπιάδες και προσθέτουμε το
ένα ακόμη έτος: 74Χ4+1=297 έτη.

γ) Το 297 το αφαιρούμε από το 777 (αφού, όπως έχουμε σημειώσει, το πρώτο έτος τής 1ης
Ολυμπιάδος είναι το 776).
Είναι, λοιπόν, 777-297=480 π.Χ., κατά την χριστιανική χρονολόγηση.

Δηλαδή, η ναυμαχία τής Σαλαμίνος έλαβε χώραν το έτος 480 π.Χ., κατά την χριστιανική
χρονολόγηση.

2) παραδίδεται από τον Έλληνα Ιστορικό, Ηρόδοτο, ότι η Μάχη τού Μαραθώνος μεταξύ
Ελλήνων και Περσών έλαβε χώραν κατά το 3ο έτος τής 72ης Ολυμπιάδος ( Ολυμπιάς 72,3).

Με όμοιους, όπως ανωτέρω, υπολογισμούς, προκύπτει ότι το κοσμοϊστορικό αυτό γεγονός
συνέβη κατά το έτος: 490 π.Χ. κατά την χριστιανική χρονολόγηση ( 71Χ4+3=287, 777-287=490).

Εάν σήμερα συνεχίζαμε να χρονολογούμε επί τή βάσει τών Ολυμπιάδων, με 1η την Ολυμπιάδα τού
Κοροίβου ( 776 π.Χ.), το έτος που διανύουμε ( 2006 μ.Χ. κατά την χριστιανική χρονολόγηση) θα
το αριθμούσαμε ως το 2ο έτος τής 696ης Ολυμπιάδος, ή 2.782 μ.Ο.( μετά την πρώτην
Ολυμπιάδα).

Βέβαια, οι Ολυμπιακοί Αγώνες στον Ιερό τόπο τής Ολυμπίας εκράτησαν, όπως γνωρίζουμε,
επί 1.169 συνεχή έτη ( από το 776 π.Χ. μέχρι το 393 μ.Χ. , σύνολο 293 ΟΛΥΜΠΙΑΔΕΣ), και δεν
κατέρευσαν από μόνοι τους.

Τους κατήργησε το 393 μ.Χ. «με φωτιά και τσεκούρι » ο Ισπανός Flavius Theodosius ή

Θεοδόσιος Α΄, Αυτοκράτορας τής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, ο επονομασθείς « Μέγας »(!) , ένα
έτος ακριβώς πριν πεθάνει, δρομολογώντας έτσι το « πολιτιστικό έργο» τής «νέας Τάξης
πραγμάτων», που επιβλήθηκε με την νέα θρησκεία, και το οποίο υλοποιήθηκε με απίστευτες καταστροφές στην Ελλάδα, με εξανδραποδισμούς, βασανιστήρια, εκτελέσεις και δολοφονίες
χιλιάδων ελλήνων που πίστευαν στην αρχαία ελληνική θρησκεία, με τήν καταστροφή τής Βιβλιοθήκης τής Αλεξάνδρειας , και γενικά με τον βανδαλισμό, και την μετατροπή σε ερείπια αμέτρητων «ειδωλολατρικών » ναών, έργων τέχνης και άλλων μνημείων στην Ελλάδα!

Χρόνια μετά την κατάκτηση τής Ελλάδος από τους Ρωμαίους, επιβλήθηκε στην Ελλάδα η χρονολόγηση από κτίσεως Ρώμης ( 753 π.Χ.), η οποία συνυπήρχε με την χρονολόγηση επί τή βάσει τών Ολυμπιάδων (776 π.Χ.) και με την χρονολόγηση «από Διοκλητιανού»( 284 μ.Χ.).

Η χρονολόγηση από την γέννηση τού Χριστού επεβλήθη τον 6ο αιώνα μ.Χ., και την εισηγήθηκε ο Σκύθης μοναχός στην Ρώμη, Διονύσιος ο Μικρός, το 532 μ.Χ. 



ΙΕΡΑ ΕΛΛΑΣ




Τού ΄Αγγελου Λιβαθινού
Καθηγητή Μαθηματικών- Λυκειάρχη

Παρασκευή, 18 Αυγούστου 2017

Ηγουμένη Μαριάμ, ο «γυναικείος σατανάς».



Στο μοναστήρι της βασάνιζαν φυματικούς μέχρι θανάτου. Το σοκ του εισαγγελέα που την καταδίκασε για 150 θανάτους κοριτσιών.

 Τη νύχτα της 5ης Δεκεμβρίου του 1950,  περισσότεροι από 80 αστυνομικοί με επικεφαλής αξιωματικούς της ασφάλειας, έναν ανακριτή κι έναν αντεισαγγελέα πραγματοποιούν επέμβαση στη Μονή Κερατέας και απελευθερώνουν δεκάδες πλούσιες ηλικιωμένες γυναίκες και 36 αγόρια και κορίτσια που βρίσκονταν σε κατάσταση εξάντλησης και θρησκευτικού παραληρήματος.

Ταυτόχρονα συλλαμβάνουν με επεισοδιακό τρόπο την ηγουμένη Μαριάμ και τους συνεργάτες της.

Από εκείνη τη νύχτα και μετά άρχισαν να αποκαλύπτονται φρικιαστικές λεπτομέρειες για ένα από τα μεγαλύτερα σκάνδαλα που συγκλόνισαν την Ελλάδα.

Από καιρό ακούγονταν φήμες ότι η Μονή «Παναγία Πευκοβουνογιάτρισσα» προσηλύτιζε κόσμο με σκοπό την οικειοποίηση ξένων περιουσιών. Υπήρχαν καταγγελίες για βασανιστήρια που γίνονταν μέσα στη Μονή, για θανάτους από φυματίωση και πολλοί αποκαλούσαν την Μαριάμ «γυναικείο σατανά» που εκμεταλλεύεται το θρησκευτικό πάθος των μοναχών για να αποκτήσει τεράστια περιουσία.




Οι ανακρίσεις κράτησαν πολλούς μήνες. Η δικογραφία που σχηματίστηκε ήταν ογκώδης και περιλάμβανε, εκτός από τις απολογίες των κατηγορουμένων, περισσότερες από 100 καταθέσεις θυμάτων και συγγενών τους. Η δίκη άρχισε τον Νοέμβριο του 1952 . Στο εδώλιο κάθισαν η Μαριάμ Σουλακιώτου, ηγουμένη της Μονής παλαιοημερολογιτών Κερατέας, 8 μοναχές και ο επίσκοπος των παλαιοημερολογητών.

Κατά τη διάρκεια της ακροαματικής διαδικασίας ήρθαν στο φως ανατριχιαστικές λεπτομέρειες για τη δράση των κατηγορουμένων που θύμιζε πρακτικές του Μεσαίωνα. Μια γυναίκα κατέθεσε ότι στη Μονή γίνονταν βασανιστήρια «κατά το γερμανικό σύστημα».

Άλλος είπε ότι όταν θέλησε να καταταγεί μοναχός, του έκαναν σωματικό έλεγχο και του πήραν ένα σακουλάκι με χρυσά δαχτυλίδια  και νομίσματα που είχε ράψει στα ρούχα του. Του έδιναν να τρώει βρασμένες παπαρούνες που περιέχουν όπιο, για να ναρκώνεται και να μην διαμαρτύρεται. Είχε καταντήσει σκελετός και στο τέλος κατάφερε να δραπετεύσει.



Άλλη μία γυναίκα κατέθεσε ότι σε ηλικία 15 χρόνων ακολούθησε τη μητέρα της που ήταν μοναχή. Λίγους μήνες αργότερα η μητέρα της πέθανε από τις στερήσεις και τα βασανιστήρια. Την ίδια την έβαζαν, όπως είπε, να κουβαλάει πέτρες την ημέρα και το βράδυ να εργάζεται σε μία τράτα για να βγάζει ψάρια που προορίζονταν για την «Αγία Μητέρα».

Της έβαλαν ιώδιο στα γεννητικά όργανα και καρφίτσες στους γλουτούς. Ένας παλαιοημερολογίτης ιερέας κατέθεσε ότι τις μοναχές τις έκλειναν σε κατακόμβες και τους έδιναν να τρώνε ξερό ψωμί επί πολλούς μήνες.

Μια κοπέλα την άφησαν έξι μήνες νηστική και μετά της έδιναν να τρώει τα κουκούτσια από ελιές και φλούδες κρεμμυδιών ενώ την υποχρέωσαν να πιει τα ούρα της. Άλλες καταθέσεις αποκάλυψαν ότι δεν παρεχόταν καμία ιατρική φροντίδα στους ασθενείς ακόμα κι αν έπασχαν από βαριές αρρώστιες. Τους έκλειναν σε μικρά και σκοτεινά κελιά και τους πετούσαν για φαγητό ένα κομμάτι ξερό ψωμί.

Τους έλεγαν ότι πρέπει να πεθάνουν, να αδειάσουν τα κελιά και να έρθουν άλλοι για να αγιάσουν! Η κόρη μιας έγκλειστης  περιέγραψε ότι απαγόρευαν τη μητέρα της να έχει οποιαδήποτε επικοινωνία με τον έξω κόσμο και με απατηλά μέσα, πέτυχαν να της αποσπάσουν 10.000 δολάρια, χρήματα που της είχε αφήσει ως κληρονομιά ο αδερφός της.

Άλλος μάρτυρας κατέθεσε ότι όσο έμενε στο ανδρικό μοναστήρι, το οποίο επίσης διοικούσε η Μαριάμ είδε τον 6χρονο ανιψιό του να τον δέρνουν με τριχιά και να το βουτούν στη στέρνα για τιμωρία. Είδε άλλο παιδί να το δένουν σε κολόνα μέσα στο κρύο επειδή πήρε μια πατάτα στα κρυφά.

 Ο εισαγγελέας διακόπτοντας έναν από τους μάρτυρες ξέσπασε: «η Κερατέα είναι αίσχος δια την Ελλάδα. Σηκώνονται οι τρίχες της κεφαλής μου. Σκεφτείτε ότι εκεί μέσα πέθαναν 150 φυματικά κορίτσια!».


Στην απολογία της η Μαριάμ αρνήθηκε όλες τις κατηγορίες , υποστηρίζοντας ότι όσα της αποδίδονταν ήταν «κατασκευάσματα του σατανά». Έλεγε ότι στη Μονή ο κόσμος ερχόταν για να σώσει την ψυχή του.

Η απόφαση του Κακουργιοδικείου βγήκε τον Φεβρουάριο του 1953 και έστειλε τη Μαριάμ και μία μοναχή στη φυλακή.  Στους άλλους κατηγορούμενους επιβλήθηκαν μικρότερες ποινές και κάποιοι αθωώθηκαν.

Η Μαριάμ άκουσε την ετυμηγορία κλαίγοντας και μετά δήλωσε: «με καταδίκασαν αδίκως. Έχω τη συνείδησή μου ήσυχη απέναντι στον θεό, ότι έπραξα το καθήκον μου απέναντι στα αδύνατα αυτά πλάσματα τα οποία με κατηγόρησαν στη δίκη». Η Μαριάμ Σουλακιώτου πέθανε τον Νοέμβριο του  1954.  ...

πηγή: μηχανή του χρόνου

Πέμπτη, 17 Αυγούστου 2017

Κατεδαφίζουν όλα τα αγάλματα του Μ. Αλεξάνδρου στα Σκόπια.


Τα δεκάδες αγάλματα του Μεγάλου Αλεξάνδρου πάνω στον Βουκεφάλα σε δρόμους, γέφυρες και πλατείες, τα συντριβάνια με τους Αρχαίους Έλληνες πολεμιστές, τα άλογα που καλπάζουν και τα λιοντάρια θέλει να κατεδαφίσει η νέα κυβέρνηση των Σκοπίων.

Όπως αναφέρει δημοσίευμα της huffingtonpost.gr, η πρόθεση αυτή εκφράστηκε από τον νέο υπουργό Πολιτισμού της πΓΔΜ, Ρόμπερτ Αλαγκιοζόφσκι,
ο οποίος τόνισε πως η κίνηση αυτή της νέας κυβέρνησης του Ζόραν Ζάεφ πρόκειται για να είναι μια: «απολύμανση του “μακεδονικού” πνεύματος,
από την ψευδοϊδεολογία που εκπέμπει το σχέδιο Γκρουέφσκι και συνεχίζει να κρατά σε ομηρία τη χώρα, σαν κατάρα κάποιου κακού μάγου».

Μάλιστα, η νέα κυβέρνηση λέει πως θέλει λύση και για το όνομα, καθώς επιδιώκει ένταξη στην Ευρωπαϊκή Ένωση και το ΝΑΤΟ.

Ίσως αυτό να σημαίνει ότι πρόκειται για την τελευταία κυβέρνηση που ορκίστηκε χρησιμοποιώντας το όνομα της Μακεδονίας.

Ωστόσο, οι διεθνολόγοι εμφανίζονται επιφυλακτικοί.


πηγή: http://lifehacks4you.com

Δευτέρα, 14 Αυγούστου 2017

Ο ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΣΚΟΡΠΙΟΣ #1





Ο Μότσαρτ είχε λέει στη Βιέννη 19 διευθύνσεις κατοικίας. Αλήθεια, ψέματα, δεν έχει σημασία. Όλα αυτά τα σπίτια, τα επιδεικνύουν εκεί με καμάρι και είναι τοπικά αξιοθέατα.

Τι να πούμε; Ότι έχει ο καθένας δείχνει. Βλέπετε ο Μότσαρτ ήταν «σύμβολο» εκεί και τον επιδεικνύουν όπως μπορούν.

Η περιοχή της Αμφίπολης, όπως θα την προσδιορίσουμε παρακάτω, χαρακτηρίζονταν από τον σκορπιό. Το ιστορικό όμως αυτό, θα το δούμε στην επόμενη ανάρτηση, Το σημαντικό στην ιστορία, είναι η συσχέτιση από τους αρχαίους, του σκορπιού με τον ΑΛΕΞΑΝΔΡΟ.

Αυτό δείχνει σπανιότατο νόμισμα από την Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου (3), όπου στον Αλέξανδρο οι άσχετοι περιγραφείς αρχαιολόγοι βλέπουν τον θεό Άρη!!! Ότι να είναι δηλαδή, αρκεί να μην είναι Αλέξανδρος.

Είναι εύκολο στον καθένα, να συνδυάσει τα άλλα τρία επώνυμα νομίσματα του Αλεξάνδρου και έτσι να αναγνωρίσει τον άνδρα με τον σκορπιό στο νόμισμα.

Εκεί στις γέφυρες του Στρυμόνα και στις εξόδους για Αμφίπολι, σε μεγάλες πινακίδες, πρέπει να υπάρχει η εικόνα του Αλεξάνδρου με τον σκορπιό (3) και η επιγραφή ΔΗΜΟΣ ΑΜΦΙΠΟΛΗΣ – ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΣΚΟΡΠΙΟΣ.

Αντίστοιχες πινακίδες, πρέπει να υπάρχουν στην διασταύρωση της ΜΥΡΚΙΝΟΥ και στον δρόμο της Δράμας στο ύψος της Παλαιοκώμης.

Είναι ο δικός μας Μότσαρτ, που δεν πρέπει να αφήσουμε τίποτα σ αυτόν ανεκμετάλλευτο.

ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ


*Φωτογραφικό υλικό και κείμενο με την ευγενική παραχώρηση για την Ιερά Ελλάς: Αστέριος Τσίντσιφος.

Κυριακή, 6 Αυγούστου 2017

ΓΙΑ ΝΑ ΞΕΧΩΡΙΖΟΥΜΕ ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΑΛΗΘΕΙΑ ΚΑΙ ΤΙ ΠΡΟΠΑΓΑΝΔΑ.

Ο Αριστοτέλης στα Μεταφυσικά του μας λέει οτι οι πρόγονοί μας, θεωρούσαν τις πρώτες ουσίες Θεούς.

"ων εί τι χώρισας αυτό λαβοί μόνον το πρώτον, οτι Θεούς ωοντο τα πρώτας πυσίας είναι".... (2074β5-7)

και ότι οι άνθρωποι αργότερα τους έδωσαν μορφήν ανθρωπινή ή ζώου για λόγους χρησιμότητος

"ανθρωποειδείς τε γαρ τούτους και των άλλων ζώων ομοίους τίσι λέγουσι, και τούτοις έτερα ακόλουθα και παραπλήσια τοις ειρημένοις"
(2074 6-9) 

Οι Θεοί λοιπόν είναι ουσίες που οι άνθρωποι προσωποποίησαν και μυθολογικά τους έδωσαν μορφή και ιδιότητες ανθρώπινες.

Ο Αριστοτέλης εξηγεί λοιπόν οτι οι μορφές που βλέπουμε στις διάφορες παραστάσεις είναι Θεοί που άλλοι τους έδωσαν ανθρώπινη μορφή, άλλοι ζωανθρώπινη μορφή και άλλοι ζωώδη μορφή.

Δεν είναι ούτε τέρατα, ούτε εξωγήινοι, ούτε νεφελίμ, ούτε ελοχίμ ούτε τίποτα από όλα αυτά που παρουσιάζουν ορισμένοι και πουλάνε βιβλία.

Ο λόγος που το κάνουν αυτό είναι αρχικά να υποβαθμίσουν τον ελληνικό πολιτισμό και δεύτερον να εναντιωθούμε σε αυτόν.

Και ταυτόχρονα ο εχθρός να ασπαστεί αυτή τη θεωρία και ιδεολογία ως δική του.

Δηλαδή κάτι που φτιάξαμε εμείς στο παρελθόν θα γίνει εχθρικό προς εμάς και ιδιοκτησία του εχθρού. 

Είναι μια πολύ ωραία προπαγάνδα που απευθύνεται κυρίως σε άτομα που δε γνωρίζουν την ελληνική γραμματεία και σε αυτούς που πιστεύουν στον χριστιανισμό με φανατισμό ανεξάρτητα αν κάτι είναι σωστό ή οχι.

Όμως ο μεγάλος Αριστοτέλης το εξήγησε τόσο απλά και δε χρειάζεται να παιδευόμαστε. 

Η θεωρία περί νεφελίμ με τερατάκια που έτρωγαν τους ανθρώπους είναι ιστορία άρρωστων ανθρώπων που φτιάχνουν με τη φαντασία τους ότι βλακεία τους κατεβάσει το μυαλό.

Οι άνθρωποι που προωθούν τέτοιες ιστορίες και επιμένουν μανιακώς, είναι άνθρωποι του εχθρού.


*Φωτογραφικό υλικό και κείμενο με την ευγενική παραχώρηση για την Ιερά Ελλάς: Φώτης Νεντής.

Παρασκευή, 4 Αυγούστου 2017

ΑΙΖΑΝΕΙΑ ΦΡΥΓΙΑΣ.



Δεν θα επαναλάβω αυτά που γράφω στο κεφάλαιο για την Αιζάνεια στο βιβλίο μου ΣΤΑ ΒΗΜΑΤΑ ΤΗΣ ΛΑΤΡΕΙΑΣ ΤΟΥ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ.

Η πραγματικά τεράστια προτομή του Αλεξάνδρου (1,50 μ) εκεί, εκτίθεται μπροστά από τον καλύτερα διατηρημένο ναό του Διός στην ανατολή.

Οι Τούρκοι βέβαια δεν τον ονοματίζουν, ούτε και παραδέχονται τις Ελληνιστικές καταβολές της πόλης.

Η σύγκριση με το χρυσό μετάλλιο του Αλεξάνδρου, δείχνει το αυτονόητο. Αλλού είναι το θέμα όμως και θα το δούμε παρακάτω.

Στάθηκε η δεξαμενή μύησης των Δελφών (κέντρο), πρότυπο για μεταγενέστερες σε άλλα ιερά; ΝΑΙ, αφού στην Αιζάνεια (αριστερά) και στα Στάγιρα (δεξιά), οι δεξαμενές έχουν ακριβώς την ίδια διάμετρο!!!

Γιατί στο χώρο του αρχαίου Καβειρίου στην Αιζάνεια, οι Τούρκοι έχτισαν το τζαμί τους;

Μάλλον θα ξέρουν κι αυτοί, ότι ο καθοσιωμένος χώρος ισχύει για όλες τις θρησκείες.

Πόσες είναι οι πιθανότητες, η δεξαμενή μύησης μέσα στον «Καστά», να είναι και αυτή ισομεγέθης με τις προηγούμενες;

Όταν απομακρυνθεί το φερτό από τους αρχαίους χώμα και η δεξαμενή φανεί, οι διαστάσεις της δεν θα είναι έκπληξη!!!

Άλλωστε όλες αυτές οι δεξαμενές, πολλαπλασιαζόμενες με τον ιερό ηλιακό αριθμό 16, δίνουν με ακρίβεια τις διαστάσεις του περιβόλου στην Αμφίπολι.




*Φωτογραφικό υλικό και κείμενο με την ευγενική παραχώρηση για την Ιερά Ελλάς: Αστέριος Τσίντσιφος.

Πέμπτη, 3 Αυγούστου 2017

Γιατί δεν σέβομαι την θρησκεία σου και τους εκπροσώπους της.



Γράφει ο  Λεωνίδας Σπύρου


Ας ξεκινήσουμε από τα βασικά. Ο σεβασμός είναι κάτι που κερδίζεται και δεν επιβάλλεται.

Δεν σέβομαι την θρησκεία σου και τους εκπροσώπους της, γιατί η εκκλησία, οι εκπρόσωποί της και η πολιτεία που με διαφορους τρόπους την ελέγχουν με υποχρεώνουν, να πληρώνω από τους φόρους μου, τους κληρικούς της πίστης της δικής σου.

Δεν σέβομαι την θρησκεία σου και τους εκπροσώπους της, γιατί οι εκπρόσωποί της ανακατεύονται στην πολιτική ζωή του τόπου, γιατί ανακατεύονται στην παιδεία και τα σχολεία και αυτά δεν μπορεί να συμβαίνουν σε μια σύγχρονη δυτική πολιτισμένη χωρα.

Δεν σέβομαι την θρησκεία σου, γιατί οι γραφές της (βλέπε παλαιά διαθήκη και όχι μονο) εκτός από αγάπη, έχουνε και πολύ μισος, φόνους, αίμα, εκδικητικότητα, αιμομιξίες, βία, ρατσισμό.

Δεν σέβομαι την θρησκεία σου και τους εκπροσώπους της, γιατί επανειλημμένως οι εκπρόσωποί της έχουνε κάνει ρατσιστικές επιθέσεις σε μειονότητες πληθυσμού όπως οι ομοφυλόφιλοι και επίσης ζήτησαν να εξαιρεθούν από το αντιρατσιστικό νομοσχέδιο και αυτό εμμέσως πλην σαφώς, είναι ομολογία για την ρατσιστική ρητορική της και τον ρατσισμό που τους διακατέχει.

Δεν σέβομαι την θρησκεία σου και τους εκπροσώπους της, γιατί δεν σέβονται την διεθνή συνθήκη των ανθρωπίνων δικαιωμάτων  και ατομικών ελευθεριων του ανθρώπου, που είναι ότι πιο μεγάλο έγινε ποτε από τον άνθρωπο για τον άνθρωπο.

Δεν σέβομαι την θρησκεία σου και τους εκπροσώπους της, γιατί μου καταπατάει βασικά νόμιμα και από τους Ελληνικούς νόμους ατομικά δικαιώματα, όπως είναι η αποτέφρωση, που οι ταλιμπάν της θρησκείας σου, τραμπουκίζουν κατά ομάδες όλα τα δημοτικά συμβούλια που τόλμησαν να αποφασίσουν να δημιουργήσουν τις εγκαταστάσεις αποτέφρωσης και έτσι ακόμα και σήμερα στην Ελλάδα, οι πολίτες , δεν μπορούνε να αποτεφρώσουν τους συγγενείς τους.

Δεν σέβομαι την θρησκεία σου και τους εκπροσώπους της, γιατί μέχρι πριν δώδεκα χρόνια με σταμπάρανε ρατσιστικά στα προσωπικά μου έγγραφα, την στιγμή που η χώρα για αυτόν τον λόγο είχε καταδικαστεί σε όλα τα διεθνή και ευρωπαϊκά δικαστήρια ανθρωπινων δικαιωμάτων, οπότε δεν μπορεί και κάνεις να επικαλεστεί την άγνοια. Και όχι μονο με σταμπάρανε, αλλά πολλοί πιστοί, διαδήλωσαν τότε και μαζεύανε υπογραφές ώστε να συνεχιστεί αυτό το ρατσιστικό σταμπάρισμα στους πολίτες.

Δεν σέβομαι την θρησκεία σου και τους εκπρόσωποι της, γιατί ευθύνονται για εκατομμύρια δολοφονίες στην ιστορία της ανθρωπότητας (βλέπε σταυροφορίες και μεσαίωνα).

Δεν σέβομαι την θρησκεία σου, γιατί με διάφορους τρόπους  μου προσηλυτίζει τα παιδιά μου και εάν εσύ μου πεις ότι μετά την ηλικία των δεκαοχτώ ετών ένας άνθρωπος μπορεί να επιλέξει, εγώ θα σου πω ότι η προσωπικότητα ενός ανθρώπου δημιουργείται μέχρι τα δεκατρία του χρονια και εξαρτάται από τα βιώματα του, από τον στενό οικογενειακό και κοινωνικό κύκλο που μεγαλώνει, οπότε όταν στην τρυφερή παιδική του ηλικία, η θρησκεία σου το πλησιάζει, του κάνει κακό.

Δεν σέβομαι την θρησκεία σου και τους εκπροσωπους της, γιατί για την επιστήμη, δεν υφίσταται κανένας θεός δημιουργός, οπότε εγώ σαν ορθολογιστής και λάτρης της επιστήμης, εάν σέβομαι κάτι που δεν υφίσταται, αλλα είναι μόνο στην φαντασία μου, τότε όπως καταλαβαίνεις, θα μπορώ και εγώ να κατηγορηθώ για φαντασιόπληκτος και επειδή σέβομαι τον εαυτό μου, δεν μου το επιτρέπω.

Και επειδή γνωρίζω τι ετοιμάζεσαι να μου πεις, ότι οι εκπρόσωποι της θρησκεία σου, δεν είναι η θρησκεία σου και η πίστη σου, η απάντηση είναι ότι, εάν ήσουνα ειλικρινής και το πίστευες αυτό που λες, τότε δεν θα πήγαινες ούτε στις εκκλησιες ούτε θα είχες πνευματικούς τους εκπροσώπους της θρησκείας σου. Η στάση και η αποδοχή η δική σου προς στους εκπροσώπους και την εκκλησία της πίστης σου, συνδέει απόλυτα την θρησκεία σου με τους εκπροσώπους της. Γιατί δεν ακούγεται και τόσο λογικό, όποτε μας βολεύει να μην την εκπροσωπούν και όποτε μας βολεύει να την εκπροσωπούν.

Θα κλείσω πάλι με τον σεβασμό, όταν λοιπόν η θρησκεία σου, η εκκλησία της, οι εκπρόσωποί της και οι πιστοί της, μάθουνε να σέβονται τα ανθρώπινα δικαιώματα, τις ατομικές ελευθερίες του ανθρώπου, την δημοκρατία στην χώρα μου σαν ανεξάρτητη από την εκκλησια, όταν  πληρώνεις εσύ μόνος σου την πίστη σου και όχι και εγώ, τότε έλα ευχαρίστως να το ξανασυζητήσουμε.

Μέχρι τότε, δεν δικαιούσαι να μου ζητάς να την σέβομαι  την θρησκεία σου και τους εκπροσώπους της.

πηγή: Ο Κλόουν